บทที่ 8 เกาะกระแสราชินีเพลง? นายคู่ควรเหรอ?

บทที่ 8 เกาะกระแสราชินีเพลง? นายคู่ควรเหรอ?

หลินอวี่มองผลการสุ่มรางวัลจนตาค้าง

ให้ตายสิ!

รอบนี้เรียกว่าแจ็กพอตแตกเลย!

สองเพลง หนึ่งทักษะติดตัว แล้วยังมีเงินสดอีก!

ที่สำคัญที่สุดคือทักษะ [การแพร่กระจายอารมณ์] นี้

[การแพร่กระจายอารมณ์ (ระดับต้น): เสียงร้องของคุณจะกระตุ้นให้ผู้ฟังเกิดอารมณ์ร่วมได้ง่ายขึ้น]

นี่มันไม่ได้สร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะหรอกหรือ?

เมื่อใช้คู่กับออร่า [ความรู้สึกแตกสลาย] ของเขา มันคือคอมโบระดับไพ่ตายชัดๆ

หลินอวี่ปิดหน้าต่างระบบลงด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ในที่สุดก็เปิดเวยป๋อขึ้นมาดู

ทันทีที่ล็อกอินเข้าไป การแจ้งเตือน @, ความคิดเห็น และข้อความส่วนตัวนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามาเหมือนคลื่น

จำนวนผู้ติดตามของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่งในระดับที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

จากไม่ถึงแสนคนก่อนเริ่มคอนเสิร์ต

มาตอนนี้ ทะลุห้าแสนคนไปแล้ว!

และตัวเลขนี้ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หลินอวี่คลิกเข้าไปดูอันดับประเด็นร้อน

เป็นไปตามคาด เขาเห็นชื่อของตัวเองอยู่หลายอันดับ

#หลินอวี่ปล่อยมือราชินีเพลงขึ้นหิ้ง# (ระอุ)

#สงสารหลินอวี่# (ระอุ)

#หลินอวี่ซูหว่านฉิง# (ระอุ)

#คอนเสิร์ตเฉินเจีย# (ร้อน)

หลินอวี่เลื่อนดูหัวข้อเหล่านี้อย่างเพลิดเพลิน

มองดูในโซนความคิดเห็น ซึ่งคนที่เคยด่าทอเขา ตอนนี้กลับพากันมาต่อแถวขอโทษทีละคน

[พี่อวี่ ผมผิดไปแล้ว ผมมันมีตาหามีแววไม่ ไม่ควรด่าพี่ว่าเป็นขยะ]

[ขอโทษครับ เป็นผมที่ตื้นเขินเอง ผมเห็นแค่ความแตกต่างทางสถานะระหว่างคุณกับซูหว่านฉิง แต่กลับมองไม่เห็นพรสวรรค์และความรักที่ลึกซึ้งของคุณ]

[ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณคือไอดอลของผม! ใครกล้าใส่ร้ายคุณ ผมจะไปสู้กับมันเป็นคนแรก!]

หลินอวี่อ่านแล้วก็อดยิ้มไม่ได้

ชาวเน็ตพวกนี้ กลับลำกันเร็วจริงๆ

แต่ว่า เขาชอบ

เขานั่งไขว่ห้างพลางจิบน้ำอัดลมแสนสุขพลางชื่นชม "ผลงาน" ของตัวเอง

ไม่รู้ว่าซูหว่านฉิงกับผู้จัดการของเธอเห็นภาพตอนนี้แล้ว จะมีสีหน้าเป็นอย่างไร?

จะโกรธจนปาโทรศัพท์ทิ้งเลยหรือเปล่า?

แค่คิด หลินอวี่ก็รู้สึกสบายไปทั้งตัวแล้ว

ความรู้สึกที่ได้ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง ปั่นป่วนสถานการณ์ และดูคนอื่นคลุ้มคลั่งเพราะตัวเอง

มันน่าสนใจกว่าการยืนอยู่ใต้แสงสปอตไลต์ รับเสียงโห่ร้องยินดีจากผู้คนนับหมื่นเสียอีก

ขณะที่หลินอวี่กำลังอ่านอย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้น ความคิดเห็นที่ไม่ค่อยจะเข้าพวกก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

[เหอะๆ พวกโง่ที่โดนล้างสมอง]

[ก็แค่เขียนเพลงได้สองเพลงไม่ใช่เหรอ? ถึงกับต้องยกยอกันขนาดนี้เลย?]

[ไม่แน่อาจจะไปจ้างนักเขียนเงามาเขียน แล้วจงใจสร้างเรื่องน่าสงสารเพื่อเรียกคะแนนความเห็นใจก็ได้?]

[พอเลิกกันก็เขียนเพลงกระทบกระเทียบแฟนเก่า ผู้ชายแบบนี้ ช่างไร้ระดับสิ้นดี]

[ใช่เลย! เกาะกระแสราชินีเพลงชัดๆ! อยากดังจนตัวสั่นแล้วสินะ!]

หลินอวี่เลิกคิ้วขึ้น

โอ้ แฟนคลับตัวยงของซูหว่านฉิงเริ่มโต้กลับแล้วสินะ?

เขาคลิกเข้าไปที่หน้าโปรไฟล์ของความคิดเห็นนั้น

เป็นไปตามคาด เป็นบัญชีทางการของกลุ่มแฟนคลับซูหว่านฉิง

พวกเขาเพิ่งจะโพสต์เวยป๋อใหม่ และสร้างหัวข้อใหม่ขึ้นมา

#ต่อต้านศิลปินด่างพร้อยหลินอวี่ปฏิเสธการเกาะกระแสราชินีเพลง#

เนื้อหาในเวยป๋อเขียนมายืดยาวหลายพันคำ

ใจความสำคัญมีเพียงหนึ่งเดียว:

หลินอวี่คือหมาป่าเนรคุณเจ้าแผนการ

เขาใช้ประโยชน์จากความใจดีของซูหว่านฉิง หลังจากเลิกกันก็ใส่ร้ายป้ายสีอย่างมุ่งร้าย เกาะกระแสความดังของแฟนเก่าเพื่อเรียกร้องความสนใจให้ตัวเอง

พฤติกรรมของเขา ต่ำช้าไร้ยางอาย น่ารังเกียจ

เรียกร้องให้ชาวเน็ตผู้มีวิจารณญาณทุกคนเบิกตาให้กว้าง อย่าได้ถูกภาพลักษณ์ภายนอกของเขาหลอกลวง

นอกจากนี้ พวกเขายังแท็กแพลตฟอร์มเพลงใหญ่ๆ เพื่อเรียกร้องให้ถอดเพลงของหลินอวี่ออก

ใต้เวยป๋อโพสต์นี้ มีแฟนคลับของซูหว่านฉิงจำนวนมากมารวมตัวกัน

พวกเขาแสดงความคิดเห็นอย่างบ้าคลั่งในโซนคอมเมนต์เพื่อปกป้องไอดอลของตัวเอง และใช้ถ้อยคำที่ชั่วร้ายต่างๆ นานาโจมตีหลินอวี่

[หลินอวี่ไสหัวออกจากวงการบันเทิงไป!]

[สนับสนุนหว่านฉิง! ต่อต้านผู้ชายเกาะผู้หญิงกิน!]

[มีพรสวรรค์แล้วจะทำไม? มีพรสวรรค์แล้วจะใส่ร้ายคนอื่นตามใจชอบได้เหรอ?]

[สงสารหว่านฉิงของพวกเรา ที่ต้องมาเจอสุดยอดแฟนเก่าตัวปัญหาแบบนี้]

หลินอวี่มองความคิดเห็นเหล่านี้แล้วก็ไม่รู้สึกแปลกใจ

พวกคุณพูดถูก แต่แล้วยังไงล่ะ?

ในตอนนั้นเอง เบอร์ที่ไม่รู้จักก็โทรเข้ามา

หลินอวี่ขมวดคิ้ว เดิมทีคิดจะกดตัดสายทิ้งโดยตรง

แต่คิดไปคิดมา หรืออาจจะเป็นเศรษฐินีคนไหนมองทะลุความเปราะบางของเขา

แล้วเตรียมจะเอาเงินหลายร้อยล้านมาเลี้ยงดูเขาก็ได้?

หลินอวี่จึงกดรับสาย

“ฮัลโหล ใช่หลินอวี่ไหม?”

ปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงที่เย็นชาดังขึ้น

เสียงนั้นคุ้นหูมาก

หลินอวี่ค้นหาในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม

ไม่นาน ก็พบเจ้าของเสียงนี้

หลี่ม่าน

ผู้จัดการมือทองของซูหว่านฉิง

ผู้หญิงคนที่มองเขาไม่ถูกชะตามาตลอดในช่วงที่เจ้าของร่างเดิมคบกับซูหว่านฉิง และทำหน้าบึ้งตึงใส่เขาอยู่บ่อยครั้ง

“ผมเอง”

เสียงของหลินอวี่เย็นลงในทันที

“มีธุระอะไร?”

หลี่ม่านที่อยู่ปลายสายดูเหมือนจะไม่คาดคิดว่าเขาจะมีท่าทีเช่นนี้

เธอเงียบไปสองสามวินาที ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้ง

น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยการพิจารณาและคำเตือนที่มองจากที่สูง

“หลินอวี่ ฉันไม่สนว่าคืนนี้เธอจะโชคดีเหมือนหมาเหยียบขี้ หรือไปหาผู้มีอิทธิพลคนไหนมา”

“ฉันขอเตือนเธอไว้แค่ประโยคเดียว”

“หยุดใช้ลูกไม้ตื้นๆ ที่น่ารังเกียจของเธอซะเดี๋ยวนี้”

“อย่าเกาะกระแสความดังของหว่านฉิงเพื่อสร้างกระแสให้ตัวเองอีก”

“มิฉะนั้น ก็รับผลที่ตามมาด้วยตัวเอง”

เสียงของหลี่ม่านทั้งเย็นชาและแข็งกระด้าง

เต็มไปด้วยการข่มขู่

เธอคิดว่าคำพูดเหล่านี้ของเธอ อย่างน้อยก็น่าจะทำให้หลินอวี่รู้สึกเกรงกลัวได้บ้าง

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้เขาเป็นเพียงศิลปินหน้าใหม่ที่เพิ่งจะเริ่มมีกระแสเล็กน้อยเท่านั้น

ส่วนเบื้องหลังของเธอคือซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ทั้งบริษัท และซูหว่านฉิงที่เป็นตัวท็อปแถวหน้าของวงการ

การบี้เขาให้ตาย ยังง่ายกว่าบี้มดเสียอีก

ทว่า เธอคิดผิด

คนที่เธอเผชิญหน้าอยู่ ไม่ใช่เจ้าของร่างเดิมที่ขี้ขลาดและรู้สึกต่ำต้อย

แต่เป็นผู้ข้ามมิติที่อยากจะนั่งดูเรื่องสนุกๆ เท่านั้น

หลินอวี่ฟังคำพูดของเธอจบ ไม่เพียงไม่กลัว แต่กลับเกือบจะหัวเราะออกมา

เกาะกระแสราชินีเพลง?

สร้างกระแส?

ถ้าฉันไม่เกาะกระแส ไม่สร้างกระแส แล้วเธอจะมอบค่าความเห็นใจให้ฉันหรือไง?

หลินอวี่ขี้เกียจแม้แต่จะพูดกับเธออีกสักคำ

เขาเพียงแค่พูดใส่ไมค์อย่างสงบนิ่งสองสามคำ

“ปัญญาอ่อน”

พูดจบ ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว

ก็กดตัดสายทิ้งทันที

จากนั้น ก็บล็อกเบอร์ จบในขั้นตอนเดียว

ทั้งโลกก็เงียบสงบลงในทันที

ส่วนอีกด้านของสายโทรศัพท์

ในห้องนั่งเล่นของอพาร์ตเมนต์หรู

หลี่ม่านถือโทรศัพท์ค้างไว้ ร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่

บนใบหน้าของเธอยังคงมีสีหน้าที่เย่อหยิ่งและดูแคลนเล็กน้อย

แต่ในหูของเธอกลับมีเพียงสองสามคำนั้นดังก้องซ้ำไปซ้ำมา

ปัญญาอ่อน…

ปัญญาอ่อน...

เขา... เขากล้าด่าฉันเหรอ?

เขากล้าดียังไง?!

ความโกรธอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ปะปนกับความรู้สึกอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง พุ่งขึ้นสู่สมองของหลี่ม่านในทันที

เธอรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองร้อนผ่าวราวกับโดนตบ

“อ๊า!!!”

“หลินอวี่! ฉันจะฆ่าแก!”

หลี่ม่านทำงานในวงการมาสิบกว่าปี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับความอัปยศอดสูถึงเพียงนี้

เธอสาบานว่าจะต้องทำให้หลินอวี่ชดใช้อย่างสาสมกับการกระทำในวันนี้ให้ได้!

เธอจะทำให้เขาไม่มีวันได้ผุดได้เกิดในวงการนี้อีกต่อไป!

[จบตอน]