บทที่ 22 เย่เซวียนเปิดกระป๋องได้สำเร็จ

"เย่เซวียน อย่ายิงนะ!"

"เย่เซวียน จ่ายบอลสิ!"

"ไอ้เด็กเวร ถ้าแกกล้ายิงมั่วซั่วอีก ข้าจะหักขาแกซะ!"

...

เมื่อเห็นเย่เซวียนทำท่ายิงประตูอีกครั้ง ผู้เล่นมิลานบนสนามก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความประหลาดใจ!

แม้แต่เอวานี่ที่อยู่ข้างสนามก็อดไม่ได้ที่จะเอามือกุมหัว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง!

ตอนนี้มิลานได้สร้างสถานการณ์ที่หาได้ยากขึ้นมา โดยมีผู้เล่นสามคนรอเข้าทำอยู่ที่ขอบกรอบเขตโทษ และตำแหน่งของเย่เซวียนก็เหมาะเจาะมากสำหรับการเปิดบอลจากริมเส้น

หากเขาตักบอลโด่งกลับเข้าไปในกรอบเขตโทษ ผู้เล่นมิลานทั้งสามคนก็อาจจะมีโอกาสดีๆ ที่จะวิ่งโฉบเข้ามายิงจากตรงกลางได้!

แต่เขากลับเลือกที่จะยิงมั่วซั่วอีกครั้ง!

การยิงไกลสองครั้งแรกของเขาได้แสดงให้เห็นแล้วว่าเขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการยิงไกล แม้ว่าครั้งนี้เขาจะอยู่ใกล้ประตูมากขึ้น แต่มุมก็แคบเกินไป และไม่ใช่โอกาสที่ดีในการยิงไกลเลยสักนิด!

แต่เขาก็ยังเลือกที่จะยิง!

ครั้งแรกที่ยิงทิ้งยิงขว้างอาจจะเป็นเพราะความตื่นเต้นมากเกินไปในการลงสนามครั้งแรก ในขณะที่ครั้งที่สองอาจจะเป็นเพราะขาดประสบการณ์และกะจังหวะพลาด!

แต่มันไม่มีคำว่าครั้งที่สามหรือครั้งที่สี่หรอกนะ!

การตัดสินใจของเขาที่จะฝืนยิงไกลจากมุมแคบๆ แบบนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นความตั้งใจล้วนๆ!

เขาคิดแต่จะโชว์ฟอร์มส่วนตัวเมื่อมีโอกาส เขามีความสามารถไม่มากพอแต่ก็ยังอยากจะโชว์ความเป็นฮีโร่ส่วนตัว โดยเพิกเฉยต่อผลประโยชน์โดยรวมของทีมอย่างสิ้นเชิง!

ต่อให้นักเตะคนนั้นจะเก่งแค่ไหน เขาก็ไม่ควรจะอยู่กับเอซี มิลานต่อไป!

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็เป็นแค่ตัวประกอบต๊อกต๋อยเท่านั้น!

เอวานี่แทบจะเตรียมขีดฆ่าชื่อของเย่เซวียนทิ้งจากในใจอยู่แล้ว!

ในตอนนั้นเอง ลูกบอลที่เย่เซวียนเตะก็ลอยขึ้นจากผืนหญ้าและพุ่งตรงเข้าหาประตูของโบโลญญ่า!

การวางเท้าของเย่เซวียนแม่นยำมาก เขาสัมผัสกับลูกบอลด้วยหลังเท้าพร้อมกับตวัดข้างเท้าด้านนอกเล็กน้อย และเขายังถึงขั้นงัดลูกบอลขึ้นเล็กน้อยในจังหวะที่สัมผัสโดนบอลอีกด้วย!

เขาออกแรงมหาศาล ลูกบอลพุ่งออกจากเท้าของเขา และเท้าที่เป็นหลักของเขาก็ลอยขึ้นจากพื้นเนื่องจากแรงเฉื่อย และร่างกายทั้งร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศ!

ลูกบอลพุ่งราวกับลูกศรที่ถูกปล่อยออกจากคันธนู ทะยานเข้าหาประตูโบโลญญ่าด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ!

ตอนที่ลูกบอลลอยขึ้นไปในตอนแรก ดูเหมือนว่ามันจะพุ่งตรงไปที่เสาสองของประตูคู่ต่อสู้ อย่างไรก็ตาม ในจังหวะที่ผู้รักษาประตูโบโลญญ่าขยับไปคุมเสาสอง จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าลูกบอลได้โค้งกลางอากาศและกำลังพุ่งเข้าหาเสาแรก!

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกบอลก็ดูเหมือนจะมุดลงอย่างเห็นได้ชัด!

วิถีการบินแบบนี้มันเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้!

เขาไม่มีเวลาที่จะปรับเปลี่ยนอะไรอีกแล้ว และทำได้เพียงยืนมองดูลูกบอลพุ่งแหวกอากาศผ่านเสาแรกและเสียบตาข่ายไปอย่างหมดหนทาง!

ด้วยเสียง "ฟวับ" เบาๆ ลูกบอลก็เข้าไปตุงตาข่ายที่อยู่ด้านหลังเขาเรียบร้อยแล้ว

ผู้รักษาประตูโบโลญญ่าทำได้เพียงยืนดูเท่านั้น!

ลูกบอลเข้าประตูไปแล้ว?!

ในวินาทีนั้น ผู้เล่นทั้ง 21 คนบนสนาม ยกเว้นเย่เซวียน ต่างก็ตกตะลึงกันถ้วนหน้า!

ร่างกายของเย่เซวียนที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศจากการออกแรงมากเกินไป ลูกบอลที่กำลังหมุนคว้างอยู่ภายในประตู ผู้เล่นทั้ง 21 คนที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่... ทั้งหมดนี้ประกอบเข้าด้วยกันจนกลายเป็นภาพวาดระดับโลก!

ต้องใช้เวลาถึงสามวินาทีเต็มๆ กว่าที่เย่เซวียนจะส่งเสียงแรกออกมาบนสนาม!

"ว้าว!!! ประตู!!!"

เพื่อนร่วมทีมสะดุ้งตื่นจากเสียงคำรามของเขา!

โปลีที่อยู่ใกล้เขามากที่สุดหันกลับมา พุ่งเข้าไปหาเขา คว้าไหล่ของเขา และเขย่าอย่างแรง!

"เย่เซวียน ทำได้ดีมาก! นายนี่มันโคตรเจ๋งเลยว่ะ!"

ฟอจจาเองก็ก้าวไปข้างหน้าและวิ่งเข้ามาหาเขา ใช้มือสีดำคล้ำขนาดใหญ่ของเขาขยี้ผมของเย่เซวียน!

"มีน้องชายแบบนาย การทำประตูได้ตั้งแต่ลงสนามนัดแรกนี่มันสุดยอดไปเลย!"

อบาเต้ เพื่อนซี้ของเย่เซวียน วิ่งสปรินต์มาจากทางฝั่งขวา!

"เพื่อซี้ นี่คือการลงสนามนัดแรกและเป็นประตูแรกของนายในทีมสำรองนะ! ยินดีด้วย! ในที่สุดนายก็มีโอกาสได้แจ้งเกิดแล้ว!"

ในตอนนั้นเอง เสียงหยาบกระด้างก็ดังขึ้น! ปาวาติช!

"ไอ้เด็กเหลือขอ แกโชคดีจริงๆ! แกสามารถยิงไกลเข้าประตูไปได้จากมุมแคบๆ แบบนั้น! แกนี่มันโชคดีสุดๆ ไปเลย!"

"อย่างไรก็ตาม ข้าคิดว่าข้าสมควรได้รับเครดิตครึ่งหนึ่งสำหรับประตูนี้ด้วยนะ!"

เย่เซวียน: "......"

"ข้าพนันได้เลยว่าแกได้ยินเสียงตะโกนของข้า และรู้ว่าถ้าแกขืนยิงมั่วซั่วอีกล่ะก็ ข้าจะหักขาแก แกก็เลยรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเพื่อยิงประตูนั้น! ใช่ไหมล่ะ???"

เย่เซวียนโกรธจนแทบจะหัวเราะออกมา! เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนที่หน้าไม่อายขนาดนี้อยู่ด้วย!

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เกลียดปาวาติชเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว เพราะเขาตระหนักได้ว่าแม้ไอ้เด็กนี่จะทำตัวชอบบงการไปบ้าง แต่เขาก็รักมิลานอย่างแท้จริง!

"ใช่ๆ แกพูดถูกทุกอย่างเลย! ดังนั้นคราวหน้าถ้าแกเห็นฉันกำลังจะยิงประตู แกก็ต้องขู่ฉันให้กลัวเหมือนเมื่อกี้ด้วยนะ!"

"หึหึหึ ตราบใดที่มิลานทำประตูได้ ข้าก็โอเคทั้งนั้นแหละ!"

ในขณะที่เขาพูด ปาวาติชก็หัวเราะเบาๆ และเตะก้นเย่เซวียนอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ลูกเตะนี้เบามาก เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะให้กำลังใจ!

เอวานี่ยืนอยู่ข้างสนาม มือยังคงลูบหน้าผากของตัวเอง

นี่คือสีหน้าปกติของเขาเมื่อเขากำลังแสดงอารมณ์ที่เหลือเชื่อออกมา!

ครึ่งนาทีที่แล้ว เขาแทบจะตัดสินประหารชีวิตเย่เซวียนในใจอยู่แล้ว! แต่ตอนนี้ เขาต้องยอมรับว่าเขารู้สึกสับสนนิดหน่อย!

เขาเองก็คิดว่าลูกยิงของเย่เซวียนเป็นเรื่องฟลุ๊ค เพราะเขาไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีความกล้าหาญและความสามารถพอที่จะทำประตูจากตำแหน่งที่ไกลและมุมแคบขนาดนี้ได้!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขายิงทิ้งยิงขว้างไปสองครั้งก่อนหน้านี้!

แน่นอน ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นใครทำประตูจากมุมแคบแบบนี้มาก่อน!

ตัวอย่างเช่น มาร์โก แวน บาสเท่น ตำนานของเอซี มิลาน!

ในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปปี 1988 แวน บาสเท่นซัดวอลเลย์ด้วยเท้าขวาอย่างรุนแรงจากมุมแคบทางด้านขวาของกรอบเขตโทษ เอาชนะการป้องกันของซาดาเยฟ ผู้รักษาประตูทีมชาติโซเวียต!

ประตูนี้กลายเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของแวน บาสเท่น!

เมื่อเทียบกับประตูนี้ ประตูของเย่เซวียนนั้นมาจากระยะที่ไกลกว่า แต่มุมยิงก็กว้างกว่า

สิบปีต่อมา ในปี 1998 โรแบร์โต้ คาร์ลอส ซูเปอร์สตาร์ชาวบราซิลก็ทำประตูจากการยิงไกลที่ไกลกว่าและแม่นยำกว่าในศึกโกปาเดลเรย์ของสเปน ด้วยเท้าซ้ายของเขาเช่นกัน!

แต่เย่เซวียนจะนำไปเปรียบเทียบกับซูเปอร์สตาร์เหล่านี้ได้อย่างไรล่ะ?

อย่างไรก็ตาม เด็กใหม่ที่เพิ่งได้รับโอกาสลงเล่นเป็นครั้งแรกไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงได้พยายามยิงไกลอยู่เรื่อยๆ?

ลูกยิงสองครั้งแรกของเขาห่วยแตกมากจนเขาแทบจะกลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของเพื่อนร่วมทีมไปแล้ว แต่เขาก็ยังมีความกล้าพอที่จะยิงครั้งที่สามอีก! และเขาก็ทำประตูได้ด้วย!

ความแข็งแกร่งทางจิตใจเพียงอย่างเดียวก็เป็นสิ่งที่นักเตะดาวรุ่งส่วนใหญ่ไม่สามารถเทียบได้แล้ว!

'หรือว่าไอ้หนูคนนี้จะเป็นของขวัญคริสต์มาสที่ซานตาคลอสส่งมาให้เขาจริงๆ?'

ผู้เล่นมิลานตื่นเต้นมากแค่ไหน ผู้เล่นโบโลญญ่าก็หงุดหงิดมากแค่นั้น!

พวกเขาทำตามความตั้งใจทางแทคติกของผู้จัดการทีมได้อย่างสมบูรณ์แบบในการแข่งขันนัดนี้ และพวกเขาก็แทบจะทำให้คู่ต่อสู้หมดหนทางไปแล้ว!

แต่ในตอนนั้นเอง เด็กหนุ่มผมดำก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้!

ตอนที่เย่เซวียนลงสนามมาครั้งแรก ผู้เล่นโบโลญญ่าก็คิดเหมือนกับผู้ชมข้างสนามนั่นแหละ ว่าเอวานี่ ผู้จัดการทีมของมิลานได้เริ่มมองหาแพะรับบาปแล้ว!

หลังจากที่เย่เซวียนพยายามยิงไกลแบบน่าขันและไร้สาระไปสองครั้ง ความคิดเห็นของพวกเขาก็ยิ่งหนักแน่นมากขึ้น

แต่ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้แล้วว่า เรื่องตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือตัวพวกเขาเองต่างหาก!

เมื่อทีมที่อ่อนแอกว่าต้องมาเจอกับทีมที่แข็งแกร่งกว่า กุญแจสำคัญในการใช้แทคติกการตั้งรับแล้วสวนกลับก็คือการไม่เสียประตู!

ยิ่งทีมที่อ่อนแอกว่ายื้อเอาไว้ได้นานเท่าไหร่ ทีมที่แข็งแกร่งกว่าก็จะยิ่งใจร้อนมากขึ้นเท่านั้น ทำให้พวกเขาดันเกมบุกขึ้นไปสูงมากขึ้น ปล่อยให้มีพื้นที่ว่างด้านหลังมากขึ้น และเพิ่มโอกาสในการทำผิดพลาดมากขึ้น ซึ่งนั่นจะเป็นการเปิดโอกาสให้ทีมที่อ่อนแอกว่าได้ฉวยประโยชน์จากสถานการณ์นั้น!

ในเมื่อตอนนี้มิลานทำประตูได้แล้ว นั่นก็หมายความว่ากลยุทธ์การโต้กลับของโบโลญญ่าล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง!

'ฝากระป๋องถูกงัดเปิดออกแล้ว จะทำยังไงต่อไปดีล่ะ?'

ในตอนนั้นเอง เสียง "ติ๊งต่อง" ก็ดังขึ้นในหัวของเย่เซวียนอย่างกะทันหัน!

"ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์ ที่ทำภารกิจแบบสุ่มของระบบสำเร็จ: ทำประตูแรกให้กับทีมสำรองได้สำเร็จ! โฮสต์ได้รับรางวัลจากระบบ: มุมมองพระเจ้า!"

"การเปิดใช้งานทักษะนี้จะช่วยให้โฮสต์สามารถจ่ายบอลได้อย่างยอดเยี่ยมจากมุมใดก็ได้ เพื่อแอสซิสต์ให้เพื่อนร่วมทีมทำประตู! ระยะเวลาหน่วงในการใช้งานเบื้องต้นคือ 1 ชั่วโมง"

"ระบบยังมอบรางวัลค่าสถานะพื้นฐานเพิ่มอีก 5 คะแนนให้กับผู้เล่น และลดระยะเวลาหน่วงในการใช้งานสำหรับทักษะนักเตะสตาร์ดังทั้งหมดก่อนหน้านี้ลงอีก 5 นาที!"