เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 1784 กลัวอะไร?

ตอนที่ 1784 กลัวอะไร?

ตอนที่ 1784 กลัวอะไร?


ตอนที่ 1784 กลัวอะไร?

ประสาทสัมผัสของเธอถูกหล่อหลอมและขัดเกลาจากชีวิตทหารรับจ้างมานานปี จนเฉียบคมและว่องไวเหนือคนปกติทั่วไปหลายเท่านัก

เมื่อครู่นี้ที่ลานคฤหาสน์... เดิมทีตอนเห็น เจียงเฉิง กับหวัง อวี่เยียน กำลังนัวเนียกัน เธอตั้งใจจะหมุนตัวหลบฉากออกไปตามสัญชาตญาณ ทว่าหางตากลับเหลือบไปเห็นสายตาของ หวัง อวี่เยียน ที่แอบชำเลืองมองมา... ซึ่งแฝงไปด้วยการยั่วยุและท้าทายอย่างชัดเจน

ทีแรกเธอคิดว่ามันเป็นแค่การชิงดีชิงเด่นตามประสาผู้หญิง แต่เมื่อกลับมาถึงห้องพักและทบทวนรายละเอียดทั้งหมดอีกครั้ง... เธอก็ฉุกคิดถึง ‘องศาการชะงักของปลายนิ้ว’ ในวินาทีที่ หวัง อวี่เยียน กดปุ่มลดกระจกรถลง

นั่นไม่ใช่การพลาดไปโดนอย่างไม่ตั้งใจ... แต่มันคือการกะจังหวะและควบคุมอย่างแม่นยำต่างหากล่ะ

เซี่ยลี่ ยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน ปลายนิ้วลูบไล้ไปมาบนเครื่องมือสื่อสารขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ตรงปลายแขนเสื้อด้านในโดยไม่รู้ตัว

เธอไม่แคร์เลยสักนิดว่าข้างกาย เจียงเฉิง จะมีผู้หญิงกี่คน แต่เธอรังเกียจการใช้ลูกไม้ตื้นๆ เพื่อลองดีและหยั่งเชิงแบบนี้ที่สุด

นับตั้งแต่ระบบส่งตัวเธอมา เธอยึดถือคติที่ว่า ในโลกของ เจียงเฉิง... ‘ความจงรักภักดี’ จะต้องถูกจัดไว้ในอันดับหนึ่งเสมอ

พฤติกรรมของ หวัง อวี่เยียน ที่จงใจประกาศศักดาต่อหน้าเธอ ไม่เพียงแต่จะเป็นการยั่วยุท้าทาย แต่มันยังเป็นการไม่เคารพต่อกฎเกณฑ์ของ เจียงเฉิง อีกด้วย

เธอจะต้องสั่งสอนให้ผู้หญิงคนนี้ตระหนักให้ได้ว่า... ใครกันแน่คือคนที่คู่ควรและมีคุณสมบัติจะอยู่เคียงข้าง เจียงเฉิง อย่างแท้จริง

และนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไม... วันนี้เธอถึงยอมเสียมารยาท เดินมาเคาะประตูขัดจังหวะถึงหน้าห้องแบบนี้!

ทางด้าน หวัง อวี่เยียน ที่อยู่ภายในห้อง... ร่างกายของเธอพลันแข็งทื่อไปในทันที เธอพยายามจะดันแผงอกของ เจียงเฉิง ออกห่างโดยสัญชาตญาณ

ก็เมื่อกี้ เจียงเฉิง เพิ่งจะอธิบาย ‘กฎของเกม’ ให้ฟังไปหมาดๆ... ในเวลาที่ควรทำตัวเป็นเด็กดีรู้ความที่สุดแบบนี้ เธอจะกล้าหาเรื่องใส่ตัวได้อย่างไรล่ะ

แต่ใครจะไปคิดว่า... แค่เธอขยับตัวเพียงนิดเดียว ฝ่ามือของ เจียงเฉิง ก็กดทับลงบนแผ่นหลังเพื่อรั้งตัวเธอเอาไว้ทันที

ก็อย่างที่เคยบอกไป... ในฐานะที่เขาเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง ตราบใดที่มันไม่ได้เป็นเรื่องร้ายแรงจนถึงขั้นรถทัวร์คว่ำ เจียงเฉิง ก็ขี้เกียจจะไปนั่งใส่ใจเก็บรายละเอียดหยุมหยิมพวกนี้มาคิดให้ปวดหัวหรอกนะ

เขาไม่ได้หยุดพักการฝากรอยสีกุหลาบบนซอกคอเธอเลยแม้แต่น้อย... หลังจากดูดเม้มจนเกิดรอยแดง เขาก็ตอบคนหน้าประตูด้วยน้ำเสียงอู้อี้: “รอเดี๋ยวก่อน”

เสียงฝีเท้าหน้าประตูหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง... ตามมาด้วยเสียงตอบรับอันแสนนอบน้อมของ เซี่ยลี่: “รับทราบค่ะ นายน้อย”

หลังจากนั้น... ภายนอกประตูก็เงียบกริบไร้สรรพเสียงใดๆ อีก

หัวใจของ หวัง อวี่เยียน เต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอแนบใบหน้าเข้ากับริมฝีปากของเขา น้ำเสียงแฝงอาการสั่นเครือ: “อื้มม... คุณรอเดี๋ยวก่อนสิคะ... ประตูยังไม่ได้ล็อกเลยนะ เซี่ยลี่ยังอยู่ข้างนอกอยู่เลย...”

“กลัวอะไร?” ริมฝีปากของ เจียงเฉิง ประทับจูบลงบนเนินอกของเธอ... ก่อนที่ฝ่ามือร้อนผ่าวจะเลื่อนไปถกชายกระโปรงของเธอขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่ตอนอยู่บนรถ... ถุงน่องของ หวัง อวี่เยียน ก็ถูกกระชากจนขาดวิ่นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ดังนั้นในตอนนี้... จึงไม่จำเป็นต้องมานั่งเสียเวลาเล่นบทประธานจอมเผด็จการ สั่งให้ถอดกางเกงซับในหรือกางเกงกันหนาวอะไรให้วุ่นวายอีกต่อไป

ตรงกันข้าม... ไม่ต้องใช้ตัวช่วยให้มากความ ขอแค่ปัดปราการด่านสุดท้ายออกไปด้านข้างนิดเดียว... ก็สามารถเข้าเกียร์เดินหน้า ‘สอบใบขับขี่ภาคปฏิบัติ’ ได้ในทันที

ประกอบกับเครื่องยนต์ที่เพิ่งจะถูกสตาร์ตอุ่นเครื่องมาหมาดๆ... มันจึงไม่มีปัญหาเรื่องความฝืดเคืองหรือความไม่คุ้นชินใดๆ เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้ยิน หวัง อวี่เยียน หวีดร้องออกมาเบาๆ หนึ่งที... มุมปากของ เจียงเฉิง ก็ยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะแบบเครื่องหมายติ๊กถูก ที่ไม่ได้ปรากฏให้เห็นมาพักใหญ่: “ยอดเยี่ยมมาก... ‘ม้วนเดียว’ จบ... ลื่นไหลไม่มีสะดุดเลยนะเนี่ย”

……………………………………………

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา... ทั้งสองคนถึงได้จัดการอาบน้ำชำระร่างกายจนเสร็จเรียบร้อย

หวัง อวี่เยียน นอนขดตัวซุกอยู่ในอ้อมกอดของ เจียงเฉิง คอยป้อนข้าวป้อนน้ำให้อย่างว่าง่าย

เมื่อเห็นว่าเขากำลังถือแท็บเล็ตจ้องมองกราฟหุ้นอยู่ เธอก็เอ่ยถามด้วยความเอาใจใส่: “คุณยังมีงานต้องทำอีกเหรอคะ? ถ้ายุ่งอยู่ล่ะก็... ไปทำงานก่อนเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงฉันหรอกนะ”

เมื่อได้ยินประโยคนั้น เจียงเฉิง ก็ยื่นมือไปลูบแก้มเธอด้วยความเอ็นดู: “ไม่เป็นไรหรอก ช่วงนี้ผมกำลังเก็งกำไรขาลง (Short) หุ้นตัวหนึ่งอยู่น่ะ... เลยต้องคอยเช็กความเคลื่อนไหวตอนเปิดตลาดสักหน่อย”

แม้ หวัง อวี่เยียน จะไม่มีความรู้เรื่องหุ้น แต่เธอก็รู้ดีว่าพวกคนรวยมักจะชอบลงทุนกันทั้งนั้น เธอจึงถามตามน้ำไปว่า: “แล้วสถานการณ์เป็นยังไงบ้างล่ะคะ?”

“ก็ถือว่าพอใช้ได้นะ... ตอนนี้กำไรทะลุหลักหมื่นล้านไปแล้วล่ะ...”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน พอได้ยินตัวเลขขนาดนี้เธอคงตกตะลึงจนตาค้าง แต่หลังจากได้มาอยู่ข้างกาย เจียงเฉิง วิสัยทัศน์ของเธอก็ยกระดับขึ้นมาก เธอรู้ดีว่า... เงินหมื่นล้านหยวนสำหรับเขา มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย

ดังนั้น... เมื่อเห็นเขาพูดถึงมันด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับปอกกล้วยเข้าปาก เธอจึงไม่ได้แปลกใจนัก

เมื่อรู้ว่าเม็ดเงินระดับนี้เป็นเพียงแค่ตัวเลขในสายตาเขา เธอจึงทำเพียงยิ้มรับ... ก่อนจะคีบซี่โครงหมูอุ่นๆ ไปจ่อที่ริมฝีปากเขาอีกครั้ง

เจียงเฉิง อ้าปากงับซี่โครงหมูชิ้นนั้น ในขณะที่มืออีกข้างก็ล้วงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวออกมากดโทรหา ‘เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์’

ทันทีที่สายถูกเชื่อมต่อ น้ำเสียงแสนอ่อนโยนเมื่อครู่ก็จางหายไป... ถูกแทนที่ด้วยความหนักแน่นและเด็ดขาดในแบบฉบับของผู้กุมอำนาจ: “ผู้จัดการเฉิน... สำหรับหุ้นของ Facebk ให้ตั้งออเดอร์เปิดสถานะ Long(1) กว้านซื้อเข้าพอร์ตในช่วงราคา 175 ถึง 177 ดอลลาร์สหรัฐ... ปริมาณรวมทั้งหมด 40 ล้านหุ้น”

เมื่อตอนกลางวันพวกเธอยังวิดีโอคอลหยอกล้อกันอยู่เลย ทว่าตอนนี้ เมื่อเห็น เจียงเฉิง สับสวิตช์เข้าสู่โหมดทำงานเต็มตัว เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ ก็รีบปรับท่าทีให้เป็นมืออาชีพในทันที

เธอตอบรับด้วยความนอบน้อม: “รับทราบค่ะ ท่านประธาน... สั่งมาได้เลยค่ะ ฉันกำลังจดบันทึก”

“ให้ใช้บัญชีนิรนามทยอยกว้านซื้อ... แต่ละออเดอร์ห้ามสั่งซื้อเกินครั้งละ 5 ล้านหุ้นเด็ดขาด เพื่อหลบเลี่ยงเรดาร์ของ ก.ล.ต. ...และจะต้องกว้านซื้อให้ครบทั้งหมดก่อนตลาดปิดทำการ”

เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ ทวนคำสั่งอย่างรวดเร็ว: “รับทราบค่ะ... เปิดสถานะ Long 40 ล้านหุ้น ในกรอบราคา 175-177 ดอลลาร์ ใช้บัญชีนิรนามเพื่อหลบเลี่ยงระบบแจ้งเตือนธุรกรรมขนาดใหญ่... แล้วทางเราจำเป็นต้องตั้งโซนรับออเดอร์ Short ที่สวี่จื้อกำลังเทขายออกมาไหมคะ? เมื่อครู่ระบบของพวกเราเพิ่งตรวจพบว่า... พวกเขาตั้งกำแพง Short ก้อนใหญ่เอาไว้ที่ราคา 176.2 ดอลลาร์ค่ะ”

“ไม่ต้อง” เจียงเฉิง ปรายตามองตัวเลขราคาหุ้นที่กำลังกะพริบไปมาบนหน้าจอ ภายในแววตาปรากฏร่องรอยของความเย็นยะเยือก: “ปล่อยให้พวกมันเทขายลงมาให้พอ... หน้าที่ของพวกเราแค่กางตาข่ายรอรับก็พอ จำไว้นะ... ขั้นตอนกว้านซื้อต้องทำอย่างเงียบเชียบที่สุด อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่นเด็ดขาด รอจนกว่าพวกมันจะทุ่มชิปหมดหน้าตัก... แล้วเราค่อยกระตุกรวบอวนทีเดียว”

“รับทราบค่ะ ท่านประธานเจียง ฉันจะแจ้งทีมเทรดเดอร์ดำเนินการเดี๋ยวนี้... แล้วหลังจากนี้ ฉันจะส่งรายงานข้อมูลแบบเรียลไทม์ไปให้ทางอีเมลนะคะ”

“อืม” เจียงเฉิง ตอบรับสั้นๆ ในจังหวะที่กำลังจะกดตัดสาย เขาก็เอ่ยสั่งการเพิ่มเติม: “อ้อ... ปฏิบัติการครั้งนี้ไม่ต้องดึงเลเวอเรจ (Leverage) นะ... ให้ใช้เฉพาะเงินสดและเงินทุนหมุนเวียนของบริษัทเท่านั้น เพื่อรักษาเบาะรองรับความเสี่ยง (Margin of Safety) ให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัยที่สุด”

“รับทราบค่ะ”

……………………………………………

ในขณะเดียวกันนั้นเอง... ณ ไพรเวทคลับสุดหรูในเมืองเซินเจิ้นที่กำลังสว่างไสวเจิดจ้า

บนหน้าจอโค้งขนาดมหึมา กำลังแสดงผลราคาหุ้น Facebk แบบเรียลไทม์ ซึ่งกำลังวิ่งอยู่ที่ 176.8 ดอลลาร์สหรัฐ

สวี่จื้อ เพิ่งกดวางสายจากการเจรจากับบรรดาผู้มีอำนาจ เขาหันขวับกลับมาตบหน้าอกตัวเองดังป้าบ ท่ามกลางสายตาของคนทั้งห้อง

“ทุกคนวางใจได้เลย! ข้อมูลลับวงในรอบนี้เชื่อถือได้ล้านเปอร์เซ็นต์! โปรเจกต์ Metaverse ของ Facebk กำลังผลาญเงินอย่างบ้าคลั่งจนสายป่านแทบขาด ประกอบกับข่าวฉาวเรื่องข้อมูลผู้ใช้รั่วไหลที่ยังสะสางไม่เสร็จ... งานนี้ การกระเพื่อมของตลาดระลอกนี้... อย่างน้อยๆ ราคาหุ้นต้องร่วงไปแตะ 170 ดอลลาร์อย่างแน่นอน!”

ท่ามกลางฝูงชน เสียงตะโกนสนับสนุนดังขึ้นทันที: “คุณชายสวี่ครับ! เงินทุน 3 หมื่นล้านหยวนของพวกเราพร้อมเทลงไปร่วมหัวจมท้ายกับคุณแล้ว! สั่งมาได้เลยครับว่าจะให้เปิดออเดอร์ยังไง!”

เมื่อถูกยกยอจนตัวลอย สวี่จื้อ ก็ยิ้มหน้าบาน เขาคว้าโทรศัพท์ดาวเทียมบนโต๊ะกดหาหัวหน้าทีมเทรดเดอร์ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและเด็ดขาดชนิดที่ไม่อนุญาตให้ใครโต้แย้ง

“ฟังให้ดีนะ! สั่งเปลี่ยนเงินทุนทั้งหมดในบัญชีออฟชอร์ (Offshore) จำนวน 5 หมื่นล้านหยวนให้กลายเป็นดอลลาร์ให้หมด! จากนั้น... ดึงเลเวอเรจเพิ่มในอัตรา 1:1.5 รวมเป็นเงินหน้าตัก 1.2 แสนล้านหยวน! แล้วแบ่งตั้งออเดอร์ Short เป็นสามไม้! ไม้แรก 30 ล้านหุ้น ตั้งรอไว้ที่ 176.5 ดอลลาร์! ไม้ที่สอง 40 ล้านหุ้น ตั้งไว้ที่ 176 ดอลลาร์! ส่วนไม้สุดท้ายอีก 51 ล้านหุ้นที่เหลือ... ให้ตั้งกวาดทิ้งไว้ที่ 175.5 ดอลลาร์! และสั่งให้ทุกออเดอร์แมตช์เสร็จสิ้นก่อนตลาดปิดวันนี้ให้ได้!”

ปลายสายมีน้ำเสียงลังเลลอดมา: “ประธานสวี่ครับ... เงินทุน 1.2 แสนล้านหยวน สามารถเปิดสถานะ Short ได้มากถึง 101 ล้านหุ้นเลยนะครับ ซึ่งคิดเป็น 0.8% ของหุ้นหมุนเวียนทั้งหมดของ Facebk เลยนะครับ... การอัดเลเวอเรจสูงปรี๊ดขนาดนี้ ถ้าเกิดราคาหุ้นดีดตัวเด้งกลับขึ้นมาล่ะก็... จุดถูกบังคับล้างพอร์ต (Margin Call) ของพวกเราที่ 185 ดอลลาร์... มันจะถูกชนและขาดทุนยับเยินได้ง่ายๆ เลยนะครับ...”

“เด้งกลับบ้าบออะไรของแกวะ!” สวี่จื้อ ตะคอกอย่างหัวเสีย โยนโทรศัพท์ทิ้งลงโซฟาแล้วคว้าแก้วเหล้าขึ้นมากระดกอึกใหญ่: “ทางฝั่งบริษัทซิงเฉินของไอ้เจียงเฉิงมันก็กำลังเทขาย Short ตามลงมาติดๆ เหมือนกัน! นี่แกตาบอดหรือไงถึงไม่เห็นกำแพงเทขายก้อนโตที่ 176.2 ดอลลาร์เมื่อกี้นี้น่ะฮะ? นั่นมันฝีมือของมันชัดๆ! ขอแค่พวกเราเดินตามรอยเท้าของมันไป... ยังไงซะมันก็ไม่มีทางเจ๊งหรอกโว้ย!”

ความมั่นใจอันเปี่ยมล้นของเขา ทำให้คนทั้งห้องพยักหน้าเห็นด้วยอย่างไม่มีข้อกังขา

ทุกคนต่างรีบล้วงโทรศัพท์ออกมากดส่งคำสั่งไปยังทีมเทรดเดอร์ของตน... ภายในคลับแห่งนี้ พลันอัดแน่นและดังกึกก้องไปด้วยเสียงตะโกนสั่งการ “อัดเลเวอเรจเพิ่ม!” และ “เปิด Short!” ดังระงมไปทั่ว

และแน่นอนว่า... ย่อมไม่มีใครเอะใจเลยแม้แต่น้อยว่า ทีมเทรดเดอร์ของ เจียงเฉิง... กำลังใช้บัญชีนิรนามซุ่มเปิดสถานะ Long ทยอยกว้านซื้อหุ้น Facebk กว่า 40 ล้านหุ้นในกรอบราคา 175-177 ดอลลาร์อย่างเงียบเชียบ... พวกเขากำลังกางตาข่ายผืนใหญ่ เพื่อรอให้เหยื่อผู้โง่เขลาเดินมาติดกับดักด้วยตัวเอง!

เมื่อตลาดหุ้นสหรัฐฯ ปิดทำการในวันนั้น... ราคาหุ้น Facebk ปรับตัวลดลงเพียงเล็กน้อยที่ 0.5% ปิดตลาดไปที่ราคา 176.1 ดอลลาร์... ส่งผลให้ออเดอร์เทขาย Short 101 ล้านหุ้นของ สวี่จื้อ... จับคู่และแมตช์สำเร็จทั้งหมด โดยมีต้นทุนเฉลี่ยอยู่ที่ 176.8 ดอลลาร์

ผลลัพธ์อันราบรื่นนี้ ทำให้เขาลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทว่าความผ่อนคลายเพียงชั่วครู่นี้... ก็ทำให้เขาหลงระเริงลำพองใจจนกู่ไม่กลับ

เขาจัดงานเลี้ยงฉลองล่วงหน้าขึ้นภายในไพรเวทคลับ หลังจากดื่มกินจนเมามายล่วงเลยเข้าสู่ช่วงกลางดึก เขาก็ยังตบหน้าอกตัวเองดังป้าบ พร้อมให้คำมั่นสัญญากับบรรดาเศรษฐีว่า: “พรุ่งนี้ทุกคนคอยดูให้ดีๆ ก็แล้วกัน! ตอนเปิดตลาด หุ้น Facebk จะต้องดิ่งพสุธาอย่างแน่นอน! งานนี้พวกเราฟันกำไรได้อย่างน้อยๆ สิบเปอร์เซ็นต์ชัวร์ป๊าบ!”

……………………………………………

(1)[เปิดสถานะ Long (多單) – ในการลงทุนหมายถึง ‘การเปิดคำสั่งซื้อ’ สินทรัพย์โดยคาดการณ์ว่าราคาจะปรับตัวสูงขึ้นในอนาคตเพื่อทำกำไรจากส่วนต่าง

    ในบริบทนี้การสั่งสะสมหุ้นถึง 40 ล้านหุ้นในช่วงราคาที่เจาะจง แสดงถึงความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมของ เจียงเฉิง ว่าราคาหุ้น Facebk กำลังจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างรุนแรง และเขากำลังใช้เงินทุนมหาศาลเพื่อเข้าควบคุมกลไกตลาดหรือทำกำไรคำใหญ่]

จบบทที่ ตอนที่ 1784 กลัวอะไร?

คัดลอกลิงก์แล้ว