028 ค่าสถานะสุดโหด! กรงเล็บซอมบี้อันทรงพลัง!

028 ค่าสถานะสุดโหด! กรงเล็บซอมบี้อันทรงพลัง! 

"พี่ฉง มีพี่น้องของเราคนหนึ่งเผลอโดนบาดตอนที่เก็บรวบรวมกรงเล็บซอมบี้พวกนั้นค่ะ"

ทันทีที่ขึ้นรถ ซวงเอ๋อร์ก็กระซิบกับซ่งจื่อฉง

ซ่งจื่อฉงเลิกคิ้วและพูดโพล่งออกมา:

"เขาบาดเจ็บตรงไหน?! เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ดีอีกเหรอ?"

"ที่แขนค่ะ รอคำสั่งจากคุณอยู่!"

"แล้วจะรออะไรอีกล่ะ ก่อนที่ไวรัสจะแพร่กระจายไปทั่ว รีบ..."

คำพูดของซ่งจื่อฉงถูกขัดจังหวะกลางคันด้วยเสียงของเฉินไป๋:

"ไม่ต้อง ให้พวกเขารวบรวมเลือดซอมบี้ต่อไป แล้วก็พาคนเจ็บมาด้วย!"

ผู้หญิงทั้งสองคนถึงกับอึ้ง

ทว่า เฉินไป๋ได้ขึ้นรถไปแล้ว เปิดถุงกระสอบลายงู และเริ่มตรวจสอบกรงเล็บที่ถูกดึงออกมาอย่างเรียบร้อย

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ด้วยความไว้วางใจในตัวเฉินไป๋อย่างเต็มเปี่ยม ซ่งจื่อฉงจึงพยักหน้า ส่งสายตาให้ซวงเอ๋อร์ จากนั้นก็เดินตามเธอขึ้นรถไป

เธออยากจะถามอะไรบางอย่าง แต่เฉินไป๋ก็เมินเธอ กลับหยิบพิมพ์เขียวการสร้างกรงเล็บซอมบี้ออกมาแทน

ซ่งจื่อฉงเป็นผู้หญิงที่รู้กาลเทศะมาก เมื่อรู้ว่าผู้ชายลึกลับที่เต็มไปด้วยเรื่องราวที่คาดเดาไม่ได้คนนี้ต้องมีวิธีการของตัวเอง เธอจึงเลิกเซ้าซี้ และหันมามองเฉินไป๋ด้วยดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจแทน

กระดาษหนังแผ่นนั้นปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหมือนกับเหรียญทองแดงที่เธอเห็นเมื่อตอนกลางวันไม่มีผิด

จากนั้น วินาทีต่อมา ดวงตาคู่สวยของซ่งจื่อฉงก็เบิกกว้างขึ้นอย่างฉับพลัน เธอมองดูภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เพราะต่อหน้าต่อตาเธอ จู่ๆ กระดาษหนังก็เปลี่ยนเป็นแสงสีเทาดำ จากนั้นก็เข้าปกคลุมกรงเล็บซอมบี้ทั้งหมดในถุงกระสอบลายงู

ต่อมา ทั้งกระดาษหนังและกรงเล็บซอมบี้ก็อันตรธานหายไป

แทนที่ด้วยแสงสีเข้มที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น

หลังจากผ่านไปเต็มๆ สิบวินาที ไอเทมพิเศษที่ซ่งจื่อฉงไม่เคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏขึ้นในรถที่สลัวๆ!

นี่คือถุงมือ!

ถุงมือที่เป็นสีเทาดำทั้งชิ้น

วัสดุของถุงมือไม่ใช่หนัง ดูเหมือนจะทำมาจากเศษกระดูก

ทว่า สิ่งที่น่าสยดสยองและน่าสะพรึงกลัวที่สุดคือกรงเล็บสีดำสนิทสามอันที่ยื่นยาวออกมาในแนวนอนจากหลังถุงมือ พวกมันมีความยาวเพียงประมาณยี่สิบเซนติเมตร แต่กรงเล็บสีเทาดำนั้นกลับทอประกายแวววาวราวกับโลหะ

ความคมกริบตามธรรมชาติของพวกมันทำให้ไม่ต้องสงสัยเลยว่า กรงเล็บนี้สามารถตัดผ่านวัตถุที่แข็งแกร่งใดๆ ได้อย่างง่ายดาย!

น่าเสียดายเพียงเล็กน้อยที่นี่เป็นเพียงถุงมือข้างขวา ไม่ใช่แบบคู่

แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว!

เฉินไป๋มองดูถุงมือสีดำสนิท ซึ่งดูเหมือนจะถูกเย็บติดกันจากเศษกระดูก ราวกับเกล็ดของสัตว์เลือดเย็น แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ!

【กรงเล็บซอมบี้】

【อาวุธ — ประเภทสนับมือ (ระดับ E)】

【คำอธิบาย: กรงเล็บที่ชุ่มไปด้วยพิษและเลือดของซอมบี้ มีพลังฉีกกระชากที่ยากจะจินตนาการและมีความสามารถในการดูดซับพลังชีวิตที่แปลกประหลาด!】

【ความคล่องแคล่ว +10, พละกำลัง +8】

【กรงเล็บสกัด: มาพร้อมกับผลลัพธ์การดูดซับพลังชีวิตในระดับหนึ่ง ทุกครั้งที่คุณสร้างความเสียหายแก่ศัตรู คุณจะฟื้นฟูพละกำลังของตนเอง เร่งการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บและพลังชีวิต!】

【กรงเล็บเงาผี: เปิดใช้งานแบบกดใช้ สามารถเพิ่มความคล่องแคล่วของคุณได้ 10% และเพิ่มความคล่องแคล่วอย่างน้อย 10 แต้ม และความเร็วในการโจมตี 20%!】

【เงื่อนไขการสวมใส่: ความคล่องแคล่ว > 25, เลเวลผู้ใช้วิวัฒนาการ > 1】

【ปล.: การที่คุณสามารถมองเห็นมันได้ จงเชื่อมั่นในตัวเองเถอะว่าคุณคือบุตรแห่งโชคชะตา ผู้เป็นนายแห่งโลกอนาคต ผู้ปกครองแห่งวันสิ้นโลก คุณคือ... สุดยอดผู้เล่นแห่งวันสิ้นโลก!】

อะไรคือนิยามของไอเทมระดับท็อป!

แม้ว่าเฉินไป๋จะคาดการณ์ไว้แล้ว แต่เขาก็ยังถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ!

อุปกรณ์ระดับ E นอกเหนือจากโบนัสค่าสถานะพื้นฐานที่สุดแล้ว กลับมีผลลัพธ์สกิลถึงสองอย่าง!

แบบติดตัวหนึ่งอย่างและแบบกดใช้อีกหนึ่งอย่าง!

และสกิลแบบติดตัวคือคุณสมบัติการดูดซับพลังชีวิตที่ล้ำค่าที่สุด ซึ่งสามารถเพิ่มผลลัพธ์อันน่าสะพรึงกลัวของการต่อสู้ที่ยืดเยื้อได้อย่างมหาศาล!

สมกับเป็นของดีจริงๆ!

ด้วยอุปกรณ์แบบนี้ เฉินไป๋จะไม่ยอมแลกมันกับอุปกรณ์ระดับ D ที่ค่อนข้างธรรมดา หรือแม้แต่อุปกรณ์ระดับ C เด็ดขาด!

ทำไมน่ะเหรอ?!

ต่อให้อุปกรณ์ระดับสูงเหล่านั้นจะช่วยเพิ่มค่าสถานะได้อย่างมหาศาล แต่ถ้าเอามาให้เฉินไป๋ตอนนี้ อุปกรณ์เหล่านั้นก็อาจจะมีเงื่อนไขเรื่องเลเวลในการสวมใส่

ถ้าเอามาให้เขา เฉินไป๋ก็ยังใช้มันไม่ได้อยู่ดี

ทว่า 'กรงเล็บซอมบี้' ชิ้นนี้มีเงื่อนไขการสวมใส่ที่ต่ำมาก แต่ผลลัพธ์ของค่าสถานะและความสามารถของมันกลับเรียกได้ว่าฝืนลิขิตฟ้า!

มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะเอาไอเทมระดับท็อปในช่วงต้นเกมแบบนี้ ไปแลกกับของระดับสูงที่ใช้งานไม่ได้

แน่นอนว่าในช่วงเวลาพิเศษนี้ ไม่มีใครสามารถแลกเปลี่ยนกับเฉินไป๋ได้หรอก

เขายื่นมือออกไป ภายใต้สายตาที่เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจของซ่งจื่อฉง

กรงเล็บที่ดูเหมือนประกอบขึ้นจากเศษกระดูก เข้าปกคลุมฝ่ามือของเฉินไป๋ในทันทีอย่างกระตือรือร้น ราวกับว่าพวกมันมีชีวิตเป็นของตัวเอง!

ด้วยความคิดของเฉินไป๋ กรงเล็บอันแหลมคมทั้งสามที่ยื่นออกมาจากสนับมือก็ค่อยๆ หดกลับเข้าไปในฝ่ามือของเขา

เมื่อมองเผินๆ มือขวาของเฉินไป๋ก็เหมือนแค่สวมถุงมือสีดำเทาธรรมดาๆ

ไม่มีความแตกต่างใดๆ เลย

ทว่า ทันทีที่เฉินไป๋ต้องการ กรงเล็บซอมบี้อันแหลมคมทั้งสามก็จะปรากฏขึ้นในพริบตา!

ปลิดชีพใครก็ตามในชั่วอึดใจ!

หลังจากทดสอบประสิทธิภาพของกรงเล็บซอมบี้จนเป็นที่พอใจแล้ว ในที่สุดเฉินไป๋ก็หันไปมองซ่งจื่อฉง:

"เมื่อกี้คุณน่าจะบันทึกและเซฟวิดีโอไว้แล้วใช่ไหม?!"

"เอ๊ะ? ฉันจะให้พวกเขาลบทิ้งเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!"

"ไม่ต้องหรอก ไว้ส่งก๊อปปี้มาให้ฉันทีหลังก็พอ!"

ซ่งจื่อฉงชะงักไป แต่เห็นได้ชัดว่าเธอไม่มีความกล้าที่จะขัดใจเฉินไป๋อีกต่อไปแล้ว จึงพยักหน้ารับ

เฉินไป๋ยิ้มออกมาเช่นกัน มันเหมาะเจาะพอดีที่จะส่งเข้าไปในกลุ่มแชท เพื่อให้จักรพรรดิจากชีวิตก่อน ขุมกำลังในอนาคต และผู้มีพรสวรรค์ที่สามารถปลุกพลังได้ก่อนเวลาอันควร ได้สัมผัสกับความตื่นตะลึงเล็กๆ น้อยๆ จากเขา จักรพรรดิขาว

และยังช่วยให้ผู้มีศักยภาพที่จะกลายเป็นขุมพลังในอนาคตเหล่านี้ มีความประทับใจแรกที่มีต่อเฉินไป๋ฝังรากลึกอยู่ในหัวด้วย

รถตู้เคลื่อนตัวไปตามถนนสายหลักของเมืองเจียงอีกครั้ง และไม่นาน เขตคฤหาสน์เมืองเจียงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็กลับมาถึงคฤหาสน์แล้ว

ซ่งเกอดูเหมือนจะหลับไปแล้ว

ไฟในห้องนั่งเล่นสว่างขึ้น เฉินไป๋นั่งลงพร้อมกับซ่งจื่อฉง ในจังหวะเดียวกับที่ซวงเอ๋อร์เดินเข้ามาพร้อมกับร่างหนึ่งที่ใบหน้าฟกช้ำจนเป็นสีม่วง!

"พี่ฉง อาหลงเขาคงไม่ไหวแล้วค่ะ!"

——