024 ปล่อยฝูงซอมบี้! ความแข็งแกร่งของเฉินไป๋!

024 ปล่อยฝูงซอมบี้! ความแข็งแกร่งของเฉินไป๋!

ตึกฉงไห่

ก่อนวันสิ้นโลก เฉินไป๋อาจจะเดินผ่านตึกนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ในตอนนั้น เขาคงไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาเยือนที่นี่ด้วยวิธีการเช่นนี้!

ชั้นใต้ดินของอาคาร

เฉินไป๋ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ที่นี่เคยใช้ทำอะไร และเขาก็ไม่ได้สนใจด้วย

เขารู้แค่เพียงว่าตอนนี้ ในชั้นใต้ดินอันกว้างใหญ่และว่างเปล่าแห่งนี้ มีกรงเหล็กขนาดมหึมาตั้งอยู่!

ด้านหน้ากรงเหล็ก บริเวณที่พวกเขายืนอยู่ มีกระจกนิรภัยกั้นไว้ชั้นหนึ่ง เมื่อยืนอยู่หลังกระจก มองทะลุกรงเหล็กเข้าไป พวกเขาสามารถมองเห็นซอมบี้ที่กำลังคลุ้มคลั่งและขีดข่วนอยู่ข้างในได้

แทบทุกกรงเหล็กมีซอมบี้อยู่มากกว่ายี่สิบตัว ประเมินคร่าวๆ แล้วน่าจะมีเกือบสองร้อยตัว!

สามารถหาซอมบี้เป็นๆ มาได้มากมายขนาดนี้ก่อนที่วันสิ้นโลกจะปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบเนี่ยนะ?!

เฉินไป๋ไม่ได้แปลกใจกับตัวเลขนี้

เขารู้เรื่องการมาเยือนของวันสิ้นโลกมากเกินไป

ซอมบี้ ในฐานะภัยพิบัติที่สามารถทำลายล้างอารยธรรมมนุษย์ได้รวดเร็วที่สุด ย่อมไม่ได้ปะทุขึ้นในชั่วพริบตาอย่างแน่นอน

ในช่วงเวลาสิบกว่าวันนับตั้งแต่วันสิ้นโลกปะทุขึ้น ไวรัสซอมบี้ชนิดพิเศษนี้ก็ได้เริ่มแพร่กระจายและแฝงตัวอยู่ในร่างกายของทุกคนแล้ว

ผู้ที่มีร่างกายอ่อนแอและมีความบกพร่องทางพันธุกรรมที่สำคัญจะแสดงอาการเร็วขึ้นตามไปด้วย

ส่วนผู้ที่มีร่างกายค่อนข้างแข็งแรงและมีความบกพร่องทางพันธุกรรมไม่รุนแรงนัก พวกเขาจะแสดงอาการอย่างเต็มที่ก็ต่อเมื่อวันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ และสนามแม่เหล็กได้จุดชนวนดาวสีน้ำเงินทั้งดวง

ความน่าจะเป็นของกลุ่มแรกดูเหมือนจะหาได้ยากยิ่ง แต่ในโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง กลับสามารถพบเห็นผู้คนที่กำลังจะกลายร่างเป็นซอมบี้ได้อย่างง่ายดาย

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าแม้ความน่าจะเป็นจะน้อยนิด แต่ด้วยจำนวนประชากรที่มหาศาลก็ทำให้ตัวเลขนี้มีความสำคัญ!

จำนวนที่เกิดจากฐานประชากรขนาดใหญ่เช่นนี้ย่อมไม่ใช่น้อยๆ อย่างแน่นอน!

และสำหรับคนอย่างซ่งจื่อฉง ผู้ซึ่งมีเครือข่ายข่าวสารกว้างขวางในเมืองเจียง การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับซอมบี้ของเธอก่อนหน้านี้ก็มีไม่น้อย ดังนั้นการจับกุมซอมบี้เหล่านี้ ซึ่งมีพลังต่อสู้ระดับธรรมดาและพึ่งพาเพียงความบ้าคลั่งและความกระหายเลือด จึงไม่ใช่ปัญหาเลยจริงๆ

เฉินไป๋ปรายตามองชายชุดดำกว่ายี่สิบคนที่ยืนอยู่หน้ากระจกนิรภัย

มือของพวกเขาสอดล้วงเข้าไปในเสื้อ

เฉินไป๋มองไปที่ซ่งจื่อฉง ซึ่งดูเหมือนจะกลับมามีความมั่นใจอีกครั้งกะทันหัน ด้วยรอยยิ้มกึ่งเยาะ

เธอพยายามจะอวดเบ่งอำนาจกับเขางั้นเหรอ!?

ทว่า เขาไม่ได้ใส่ใจ เขาเชื่อว่าผู้หญิงอย่างซ่งจื่อฉงไม่ใช่คนที่จะถูกยั่วยุได้ง่ายๆ

ถึงแม้เธออยากจะแตกหักกับเขาจริงๆ ตอนนี้ก็ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าซ่งจื่อฉงต้องการจะอวดเบ่งอำนาจกับเขา แล้วทำไมเฉินไป๋ถึงจะไม่อยากให้ผู้หญิงที่เย่อหยิ่งคนนี้ยอมสยบแทบเท้าเขาอย่างราบคาบเล่า?!

สำหรับทุกคน สิ่งที่อยู่เบื้องหลังกระจกนิรภัยบานนั้นคือนรกบนดินอย่างแท้จริง

แม้จะมีอาวุธปืน แต่การต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้ที่ดาหน้าเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ซึ่งหากไม่ยิงเข้าหัวอย่างแม่นยำก็ไร้ประโยชน์ แถมความเร็วของพวกมันก็เทียบเท่ากับผู้ชายวัยฉกรรจ์วิ่งเต็มฝีเท้า มันก็ยังเป็นโทษประหารอยู่ดี

แต่สำหรับเฉินไป๋ มันไม่ใช่!

สถานที่แห่งนี้คือสนามเด็กเล่นของเขา!

"เปิดประตู!"

น้ำเสียงของเฉินไป๋แฝงไปด้วยรอยยิ้มแห่งความมั่นใจ เขาสามารถสัมผัสได้ว่าไวรัสแบล็กไลต์ที่หลอมรวมอยู่ทั่วทั้งร่างกายของเขาเริ่มตื่นตัวอย่างบ้าคลั่งแล้ว!

ไวรัสซอมบี้มีต้นกำเนิดเดียวกันกับมัน ไวรัสเหล่านี้คืออาหารเสริมชั้นเลิศที่สุดสำหรับไวรัสแบล็กไลต์อย่างไม่ต้องสงสัย!

ด้วยสายตาที่ซ่งจื่อฉงส่งสัญญาณ ประตูที่อยู่หน้ากระจกนิรภัยก็เปิดออก

เฉินไป๋ก้าวเดินเข้าไปข้างใน

"คุณผู้หญิงครับ!?"

ซ่งจื่อฉงปรายตามองเขาและยังคงสั่งการ "เปิดกรงเดียวก่อน..."

ทว่า ก่อนที่เธอจะพูดจบ เสียงของเฉินไป๋ก็ดังทะลุกระจกนิรภัยออกมา เขาพูดเบาๆ ว่า:

"เปิดให้หมดเลย มันเสียเวลา ซ่งเกอยังรอพวกเราอยู่ที่บ้านนะ!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ความโกรธของซ่งจื่อฉงก็พลุ่งพล่าน เธอพูดด้วยความเจ็บใจว่า:

"งั้นก็เปิดให้หมด!"

"โฮก!"

พร้อมกับเสียงแกรก ประตูเหล็กทั้งหมดก็ถูกเปิดออกในวินาทีนี้

สมองอันเชื่องช้าของซอมบี้เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจว่าทำไมพวกมันถึงถูกปล่อยออกมาอย่างกะทันหัน

อย่างไรก็ตาม ความหมกมุ่นในเลือดเนื้อและการรับรู้กลิ่น ทำให้พวกมันพุ่งตรงไปทางเฉินไป๋อย่างตื่นเต้น!

ลานกว้างใต้ดินขนาดมหึมาที่ครอบคลุมพื้นที่หลายพันตารางเมตร

กลายเป็นสวรรค์ของซอมบี้ในพริบตา!

เหงื่อกาฬไหลหยดลงมาตามหน้าผากของซวงเอ๋อร์และบอดี้การ์ดทุกคน!

ด้วยซอมบี้ที่บ้าคลั่งกว่าร้อย เกือบสองร้อยตัวเช่นนี้ และปืนพกไทป์ 54 ของพวกเขา พวกเขาคงตายโดยไม่เหลือซากในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีแน่!

แม้แต่จะวิ่งหนีก็ไร้ประโยชน์

ท้ายที่สุดแล้ว พื้นที่เปิดโล่งแบบนี้ไม่มีที่กำบังเลยสักนิด!

จำนวนมหาศาลขนาดนี้จำเป็นต้องใช้อาวุธหนักยิงกดดัน

แต่เห็นได้ชัดว่า แม้ด้วยอำนาจของตระกูลซ่ง พวกเขาก็ไม่อาจครอบครองสิ่งเหล่านั้นได้อย่างแน่นอน

ในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้ชายคนนั้นจะฝ่าทางตันนี้ไปได้อย่างไร!?

หัวใจของทุกคนเต้นระทึก เฝ้ามองร่างที่เดินเข้าไปด้วยความคาดหวังและตึงเครียด

แม้แต่ซ่งจื่อฉงก็เช่นกัน สภาพจิตใจของเธอในเวลานี้ซับซ้อนอย่างยิ่ง ใจหนึ่งก็หวังว่าผู้ชายคนนี้ ซึ่งอายุน้อยกว่าเธอถึงยี่สิบปีและทำให้เธอรู้สึกอัปยศอดสูเป็นครั้งแรก จะรีบๆ ตายไปท่ามกลางฝูงซอมบี้ซะ

แต่อีกใจหนึ่ง เธอก็ไม่อยากให้ผู้ชายคนนี้ตายไปแบบนั้น

เฉินไป๋ ซึ่งถูกจับจ้องโดยทุกคน มองไปที่ฝูงซอมบี้ที่พุ่งพรวดออกมาจากกรงเหล็กอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับไม่แสดงร่องรอยของความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

มือของเขาปราศจากอาวุธ ด้วยพละกำลังของเขาในตอนนี้ที่เข้าใกล้ระดับสามสิบ ร่างกายของเขาเองนั่นแหละคืออาวุธที่ดีที่สุด!

เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้เหล่านี้ เฉินไป๋ไม่ได้เร่งความเร็วหรือหลบหลีก และไม่ได้วิเคราะห์อะไรให้รอบคอบ เขากลับล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ แล้วค่อยๆ หยิบหน้ากากที่ดูแปลกประหลาดและพิลึกพิลั่นออกมาสวม

การเพิ่มขึ้นของค่าสถานะเพียงเล็กน้อยนั้นแทบไม่มีความหมายอะไร

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นเพียงอุปกรณ์ระดับ F ที่ต่ำต้อยที่สุด และเฉินไป๋ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรจากมันมากนัก

อย่างไรก็ตาม หน้ากากชิ้นนี้ก็ยังมีประสิทธิภาพมากในการป้องกันกลิ่นเหม็นเน่าของซอมบี้

การฆ่าซอมบี้ก็ต้องรักษาสุขอนามัยด้วยนะเออ!

มิฉะนั้น หากแบคทีเรียและไวรัสเข้าสู่ร่างกาย เขาอาจจะป่วยเอาได้

ภายใต้หน้ากากที่เปื้อนคราบเลือดและความบ้าคลั่ง ดวงตาที่โผล่พ้นออกมาเพียงอย่างเดียวของเฉินไป๋ก็ยิ่งทวีความเย็นชาและเต็มไปด้วยจิตสังหารมากยิ่งขึ้น!

จากนั้น ภายใต้สายตาอันหวาดกลัวของทุกคน ความคล่องแคล่วระดับเกือบสามสิบของเขาก็ปะทุออกมาอย่างเต็มที่!

ราวกับมีเงาพร่ามัวพาดผ่าน ซอมบี้ที่อยู่หน้าสุดถูกลูกเตะตวัดอันทรงพลังระดับน่าสะพรึงกลัวระเบิดหัวจนแหลกละเอียดในทันที!

ในพริบตา สถานที่แห่งนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบงัน!