009 การหลอกใช้! วิวัฒนาการและการตื่นขึ้นครั้งใหม่!

009 การหลอกใช้! วิวัฒนาการและการตื่นขึ้นครั้งใหม่! 

เสี่ยวหูรู้สึกว่าตัวเองต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!

ผู้ชายที่เพิ่งเจอกันวันแรก แต่เธอกลับปล่อยตัวปล่อยใจมาไกลถึงขนาดนี้

เสียงน้ำสาดกระเซ็นจากห้องน้ำทำให้เสี่ยวหูรู้สึกกระสับกระส่ายเป็นครั้งแรก

ทว่า เมื่อนึกถึงแผ่นหลังอันกล้าหาญที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้าเธอ จิตใจของเสี่ยวหูก็แน่วแน่ขึ้นมาทันที!

นี่ไม่ใช่ความบ้าคลั่ง!

มันคือการปลดปล่อยต่างหาก!

'ติ๊งต่อง...'

เสียงแจ้งเตือนของโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างชัดเจน และเสี่ยวหูก็เหม่อมองดูมัน!

"ซินเอ๋อร์ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?! ผมได้ยินมาว่าคุณถูกทำร้ายที่โรงพยาบาลวันนี้เหรอ?"

"คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?!"

"คุณอยู่ที่ไหน? อยากให้ผมเรียกแท็กซี่ไปรับไหม? คืนนี้คุณอยากกินอะไร..."

เมื่อมองดูข้อความที่หลิวเฟิงส่งมาทางวีแชท คิ้วของเสี่ยวหูก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แต่หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในขณะที่เธอกำลังจะพิมพ์ตอบกลับ เสียงน้ำก็หยุดลงอย่างกะทันหัน และร่างนั้นก็เดินออกจากห้องน้ำมา

เสี่ยวหูรู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นหน้า ตอบกลับอะไร ปลอบใจอารมณ์ของพวกผู้ชายปัญญาอ่อนกับปลาในบ่ออะไรกัน ไร้สาระทั้งนั้น!

เพียงเพราะผู้ชายตรงหน้าเธอนั้นสมบูรณ์แบบเกินไป

กล้ามเนื้อบนเรือนร่างของเขา ซึ่งก่อนหน้านี้มองไม่เห็นเลย เธอไม่เคยเห็นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้จากผู้ชายคนไหนมาก่อน!

...

เมื่อมองดูคราบน้ำตาของเสี่ยวหู เฉินไป๋ไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าพยาบาลสาวคนนี้ ที่ยอมมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชายตั้งแต่วันแรกที่พบกัน จะยังคงรักษาความบริสุทธิ์ของเธอเอาไว้ได้

สิ่งนี้ทำให้เฉินไป๋ ซึ่งเดิมทีแค่ตั้งใจจะหลอกใช้พยาบาลสาว รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนมาหลายสิบปีในวันสิ้นโลกได้ทำให้หัวใจของเฉินไป๋เย็นชาอย่างเหลือเชื่อมานานแล้ว

เขารีบเข้าประเด็นอย่างรวดเร็ว:

"คุณทำงานอยู่ที่โรงพยาบาล คุณพอจะเอาเลือดที่มีเชื้อไวรัสมาให้ผมหน่อยได้ไหม?!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสี่ยวหูก็ชะงักไป แต่ก็ยังพยักหน้า:

"ได้สิ ทำไมเหรอคะ?"

"งั้นคุณช่วยเอามาให้ผมหน่อยได้ไหม? เอชไอวี อีโบลา ไวรัสอะไรก็ได้..."

"เอช... เอชไอวี..."

ใบหน้าของเสี่ยวหูซีดเผือดลงอย่างน่ากลัวในวินาทีนั้น เธอมองเฉินไป๋ด้วยความหวาดกลัว

เฉินไป๋รู้สึกจนปัญญา เอชไอวี หรือไวรัสเอดส์ เห็นได้ชัดว่าการพูดเรื่องนี้ขึ้นมาในเวลานี้ไม่ค่อยเหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาเท่าไหร่นัก

เขาเคาะหัวเล็กๆ ของเสี่ยวหูอย่างอ่อนใจ:

"คุณกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย?! ผมไม่ได้เป็นโรคแบบนั้นหรอกน่า ถ้าคุณไม่เชื่อ พรุ่งนี้ก็ไปตรวจเองเลย! แต่ผมต้องการตัวอย่างเลือดที่มีเชื้อไวรัสพวกนั้นจริงๆ คุณพอจะหามาให้ได้ไหม?!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินไป๋ ในที่สุดเสี่ยวหูก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอตบหน้าอกใหญ่อวบอิ่มของตัวเองเบาๆ แต่ก็ยังมีความกังวลอยู่บ้าง:

"เรื่องนี้ค่อนข้างยากเลย แผนกห้องปฏิบัติการดูแลของพวกนี้เข้มงวดมาก... และ..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบ สีหน้าของเฉินไป๋ก็เย็นชาลง:

"เรื่องแค่นี้คุณยังทำไม่ได้เหรอ? ถ้าไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ เดี๋ยวผมไปลองหาคนอื่นดูก็ได้..."

พูดจบ เขาก็ทำท่าจะลุกขึ้นทันที แต่เสี่ยวหูก็รีบพูดขึ้นมาว่า:

"มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ... แค่... แค่..."

เมื่อมองดูพยาบาลสาวที่กำลังลังเล เฉินไป๋จึงพูดขึ้นว่า:

"ไม่ต้องห่วง ผมสัญญาว่าไม่ได้เอาไปทำอะไรผิดกฎหมาย คุณก็เห็นบัตรประจำตัวของผมแล้ว ผมก็แค่นักศึกษามหาวิทยาลัยเจียงคนหนึ่ง ผมแค่ต้องการเอาไปทำงานวิจัยบางอย่าง และผมจะทำลายมันทิ้งทันทีที่เสร็จธุระ!"

คำหวานของผู้ชายช่างได้ผลดีที่สุดอย่างเห็นได้ชัด

ถึงแม้เฉินไป๋จะรู้สึกผิดอยู่บ้างที่ไปหลอกใช้เด็กสาวที่ค่อนข้างไร้เดียงสาคนนี้

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาอันมีค่าอย่างเหลือเชื่อก่อนที่วันสิ้นโลกจะปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ การใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่ออยู่เป็นเพื่อนเด็กสาวคนนี้ ไม่ใช่เพื่อแค่ระบายความใคร่เพียงเล็กน้อยอย่างแน่นอน!

เมื่อมองดูพยาบาลสาวหลับไปอย่างมีความสุขในอ้อมแขนของเขา สีหน้าของเฉินไป๋ก็สงบนิ่งลง

ในวันสิ้นโลก หากผู้หญิงคนนั้นไม่ได้แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อด้วยตัวเอง เธอก็เป็นเพียงแค่สินค้าราคาถูกเท่านั้น

แน่นอนว่าคนอย่างเสี่ยวหู โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในชุดเครื่องแบบพิเศษ อาจจะมีราคาค่อนข้างสูงกว่าสักหน่อย

แต่นั่นก็เท่านั้น

ในชีวิตก่อน แม้ว่าเขาจะพึ่งพาเทพีมารแห่งความมืด แต่นางก็ไม่ได้ห้ามเขาในเรื่องนี้

ท้ายที่สุดแล้ว อาณาเขตของเทพีมารแห่งความมืดก็คือความรัก ตัณหา และความมืดมิด

อย่างไรก็ตาม หากเป็นไปได้ เฉินไป๋ก็ยังคงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะดูแลผู้หญิงของเขา โดยเฉพาะผู้หญิงคนแรกหลังจากย้อนเวลากลับมาสู่วันสิ้นโลก

ความคิดของเฉินไป๋ขยับ หน้าต่างสถานะของเขาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า!

【เฉินไป๋ ผู้บุกเบิก นักล่าซอมบี้】

【ไอดีผู้ใช้วิวัฒนาการ: 001】

【พรสวรรค์: ราชันแห่งไวรัส ระดับ SSS】

【เลเวล: 1 10/500】

【พละกำลัง: 14 +1】

【ความคล่องแคล่ว: 16 +1】

【ร่างกาย: 16 +1】

【สติปัญญา: 15 +1】

【เสน่ห์: ???】

【โชค: ???】

【ทรัพย์สิน: 1 เหรียญทอง 10 เหรียญทองแดง】

แต้มสถานะของเขาเพิ่มขึ้นมาหนึ่งแต้ม ซึ่งเป็นโบนัสจากฉายา 'นักล่าซอมบี้'

นอกจากนั้น เขายังได้รับเหรียญทองมาบ้าง แต่เฉินไป๋มีแผนสำหรับพวกมันอยู่แล้วและไม่คิดจะใช้มันอย่างส่งเดช

ความสนใจหลักของเขายังคงอยู่ที่พรสวรรค์!

【ราชันแห่งไวรัส ระดับ SSS: คุณมีความสามารถในการควบคุมแบคทีเรียและไวรัสใดๆ ภายในร่างกายได้อย่างเหนือชั้นตั้งแต่กำเนิด! ไวรัสชนิดใดก็สามารถถูกคุณนำมาใช้ได้! ทุกครั้งที่คุณดูดซับ สัมผัส หรือติดเชื้อไวรัสหรือแบคทีเรีย คุณจะได้รับแต้มวิวัฒนาการพรสวรรค์เพื่อพัฒนาความสามารถอื่นๆ! แต้มวิวัฒนาการปัจจุบัน: 1.57 แต้ม】

นี่คือความคืบหน้าของเฉินไป๋ในวันนี้!

นอกเหนือจากการอดทนต่อสายตาแปลกประหลาดจากคนเฒ่าคนแก่ในโรงพยาบาลมาทั้งวัน แหล่งที่มาหลักของแต้มวิวัฒนาการก็คือซอมบี้ที่เขากำจัดไป!

เฉินไป๋ค้นพบว่าด้วยความสามารถราชันแห่งไวรัส ตราบใดที่ไวรัสเหล่านี้สัมผัสกับร่างกายของเขา เขาก็สามารถเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นแต้มวิวัฒนาการได้โดยตรง

และพวกมันก็จะหายไป

สถานการณ์ชวนขนลุกที่เขากังวลว่าตัวเองจะกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์แบคทีเรียและไวรัสไม่น่าจะเกิดขึ้น

เฉินไป๋ไม่ได้รีบเร่งที่จะจัดสรรแต้มวิวัฒนาการหนึ่งแต้มกว่าๆ เหล่านี้ เขาเปิดกลับไปที่ต้นไม้สายวิวัฒนาการหลักเสียก่อน

ภายในระบบวิวัฒนาการไวรัส เขามองไปที่สายวิวัฒนาการพิเศษนั้น:

【วิวัฒนาการโรคติดเชื้อ: การติดเชื้อจากโรคทั่วไป สามารถติดต่อผ่านการสัมผัสทางกายภาพ การแลกเปลี่ยนสารคัดหลั่ง การแพร่กระจายทางละอองฝอย ฯลฯ! ระดับที่สูงขึ้นสามารถแพร่เชื้อผ่านวิธีการที่ไม่ทราบได้!】

หมายเหตุ: เนื่องจากได้รับตัวอย่างไวรัสโรคชนิดนี้เป็นจำนวนมาก แต้มวิวัฒนาการที่จำเป็นในการปลดล็อกวิวัฒนาการการควบคุมจึงลดลง 50%!

ลดลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ?!

เฉินไป๋เลิกคิ้ว เหลือบมองแต้มวิวัฒนาการ 1.5 แต้มของเขา แล้วจุดประกายสายต้นไม้พรสวรรค์นี้โดยตรง จากนั้นก็ลงทุนแต้มวิวัฒนาการ 1 แต้มที่เหลือให้กับการควบคุมไวรัสแบล็กไลต์!

'ตึกตัก!'

เฉินไป๋สัมผัสได้ว่าหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมาอย่างกะทันหัน