บทที่ 70 - ทำลายสถิติ

บทที่ 70 - ทำลายสถิติ

ขณะที่จางหยวนกำลังนั่งนับของรางวัล เสียงระฆังดังกังวานก็ดังขึ้นทั่วโถงวิหาร

"มีคนทำลายสถิติดันเจี้ยนแล้ว!"

"รีบหาดูสิว่าเป็นดันเจี้ยนไหน!"

"ทางนี้ สถิติของดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกอัปเดตแล้ว!"

ชั่วพริบตาเดียว ผู้คนจำนวนมากในฮอลล์ดันเจี้ยนก็แห่กันทะลักเข้ามาในวิหาร พวกเขาไปรุมล้อมอยู่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลก

ดวงตากว่าร้อยคู่จ้องเขม็งไปยังม่านแสงเหนือทางเข้าดันเจี้ยน เพื่อรอคอยการประกาศสถิติใหม่

"ฉันจำได้ว่าดันเจี้ยนนี้ถูกทำลายสถิติครั้งล่าสุดก็เมื่อสามปีก่อนไม่ใช่เหรอ ตอนนั้นฉันยังอยู่ปีหนึ่งอยู่เลย นี่ก็ใกล้จะเรียนจบแล้วนะเนี่ย"

"ช่วงนี้ก็ไม่เห็นได้ข่าวว่ามีวิทยาลัยไหนจัดทีมไปลุยดันเจี้ยนนี้เลยนี่นา ใครเป็นคนทำลายสถิติกัน"

"วันนี้เหมือนจะมีคนตั้งปาร์ตี้ไปลุยดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกอยู่นะ จะเป็นพวกเขารึเปล่า"

ทุกคนต่างส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ไม่นานนักข้อมูลใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนม่านแสง

[สังกัด: ไม่มีวิทยาลัย | หัวหน้าทีม: จางหยวน | จำนวนสมาชิก: 1 คน | เวลาเคลียร์ดันเจี้ยน: 2 ชั่วโมง 12 นาที 6 วินาที]

"ซี๊ดดดด!"

ทันทีที่สถิติถูกอัปเดต ทุกคนก็พากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง ภายในวิหารพลันเงียบกริบลงถนัดตา

เนิ่นนานกว่าจะมีคนทำลายความเงียบงันนี้ลง

"ระบบรวนรึเปล่า ลุยเดี่ยวดันเจี้ยนปาร์ตี้ขนาดใหญ่ แถมยังใช้เวลาแค่สองชั่วโมงกว่าเนี่ยนะ"

"ให้คนเลเวลสามสิบจัดเต็มห้าสิบคนเข้าไป ยังไม่แน่ว่าจะผ่านเลยด้วยซ้ำ"

"แล้วจางหยวนนี่คือใครกัน ฉันไม่เคยได้ยินชื่อหมอนี่มาก่อนเลย"

"เหมือนว่าอันดับหนึ่งระดับประเทศปีนี้จะชื่อจางหยวนนะ จะเป็นเขารึเปล่า"

"เพ้อเจ้อ! เด็กปีหนึ่งเก่งให้ตายก็เลเวลแค่ยี่สิบเอ็ด ถ้าเทพที่โซโล่ดันเจี้ยนนี้เป็นจางหยวนคนนั้นจริงๆ ฉันยอมตีลังกากินขี้เลยเอ้า!"

ทุกคนเริ่มถกเถียงกันอย่างดุเดือด วิหารที่เคยดูศักดิ์สิทธิ์พลันกลายสภาพเป็นตลาดสดในพริบตา

จังหวะนั้นเอง หวังเฟยกับซุนฉิงที่กำลังวุ่นกับการหาคนเข้าทีมก็วาร์ปเข้ามาในวิหารดันเจี้ยน พวกเขาเห็นฝูงชนกำลังมุงดูและถกเถียงอะไรบางอย่างอยู่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกอย่างเมามัน

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ"

หวังเฟยทำหน้าฉงน เขาเพิ่งออกไปหาคนข้างนอกวิหารพักหนึ่ง จึงยังไม่รู้เรื่องที่มีคนทำลายสถิติ

ซุนฉิงเขย่งปลายเท้าชะเง้อมอง "เหมือนจะมีคนทำลายสถิติดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกนะ"

"ไม่เห็นได้ข่าวว่าวันนี้จะมีทีมอื่นไปลงดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกนอกจากพวกเราเลยนี่นา"

หวังเฟยพึมพำ ซุนฉิงเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย "ไม่สิ! มีอยู่อีกคนหนึ่งจริงๆ!"

"ใคร?"

"นายลืมไปแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้มีคนนึงเดินเข้าไปในดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกไง"

"เธอหมายถึงไอ้หนุ่มหน้ามนที่บอกว่าจะลุยเดี่ยวดันเจี้ยนปาร์ตี้ขนาดใหญ่น่ะเหรอ จะเป็นหมอนั่นไปได้ยังไง"

หวังเฟยหัวเราะพร้อมโบกมือปัด เขายกเลิกข้อสันนิษฐานของซุนฉิงไปโดยไม่แม้แต่จะเสียเวลาคิด แล้วเดินตรงดิ่งเข้าไปหาฝูงชน "พวกเราเลิกเดามั่วซั่วเถอะ เข้าไปดูเดี๋ยวก็รู้เอง"

ทันทีที่หวังเฟยพาซุนฉิงเบียดเสียดไปจนถึงแถวหน้า เขาก็เห็นจางหยวนเดินออกมาจากดันเจี้ยนพอดี ทำเอาทั้งสองคนถึงกับยืนอึ้งตาค้าง

"เขาออกมาแล้ว!"

"ลูกพี่ ขอแอดเพื่อนหน่อยสิ! พาผมลงดันเจี้ยนที เรื่องเงินคุยกันได้!"

"เทพบุตรคะ หนูเข้าเรียนมาสองปีแล้วยังไม่เคยเคลียร์ดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกเลย ช่วยพาหนูไปหน่อยน้า!"

จางหยวนเพิ่งก้าวขาออกมาก็ถูกฝูงชนที่กำลังคลุ้มคลั่งรุมล้อมทันที หวังเฟยกับซุนฉิงถูกคลื่นมหาชนเบียดกระเด็นหลุดวงโคจรไปในพริบตา

จางหยวนมองดูฝูงชนที่บ้าคลั่งด้วยมุมปากที่กระตุกยิกๆ เขาตัดสินใจหยิบบัตรนักศึกษาขึ้นมาทาบลงบนแท่นยืนยันตัวตนหน้าดันเจี้ยน แล้ววาร์ปกลับเข้าไปข้างในอีกรอบทันที

"เขาเข้าไปอีกแล้ว!"

"นี่กะจะลุยเดี่ยวอีกรอบเรอะ หมอนี่เห็นดันเจี้ยนปาร์ตี้ขนาดใหญ่เป็นฟาร์มปั๊มเวลรึไง"

"แต่ก็ว่าไม่ได้นะ ถ้าเก่งพอจะโซโล่ดันเจี้ยนปาร์ตี้ขนาดใหญ่ได้ การฟาร์มเวลในนั้นมันก็พุ่งปรี๊ดจริงๆ นั่นแหละ เล่นกวาดค่าประสบการณ์ของคนห้าสิบคนไปกินรวบคนเดียวนี่นา"

ผู้คนนอกดันเจี้ยนยังคงซุบซิบนินทากันอย่างออกรส ขณะที่หวังเฟยกับซุนฉิงซึ่งยืนอยู่วงนอกได้แต่หันมามองหน้ากันด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก

"หมอนั่นลุยเดี่ยวจริงๆ ด้วย! ซุนฉิง ก่อนหน้านี้เธอได้ใช้สกิลตรวจสอบกับเขาไหม เขาเล่นอาชีพอะไร"

"ใช้สิ เขาเล่นอาชีพที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ชื่อว่าปรมาจารย์ค่ายกลกระบี่ ดูคล้ายๆ พวกสายซัพพอร์ตนะ"

"อาชีพลับเหรอ ดูทรงแล้วน่าจะโหดระดับอาชีพตำนานเลยนะ คนแบบนี้พวกเราต้องตีสนิทไว้ให้ดี เรามารอเขาอยู่ข้างนอกนี่แหละ"

"แล้วเราไม่หาคนเข้าทีมต่อแล้วเหรอ"

"จะหาไปทำไมล่ะ ถ้าได้จางหยวนเข้าทีม จำนวนคนก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว"

"นั่นก็จริง"

ขณะที่บรรยากาศภายนอกดันเจี้ยนกำลังร้อนระอุ จางหยวนก็ได้วาร์ปกลับเข้ามาในดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกอีกครั้ง

แม้ว่าเขาจะได้หัวใจจักรพรรดิน้ำแข็งมาแล้ว แต่ดันเจี้ยนนี้ให้ค่าประสบการณ์สูงปรี๊ด เขาสามารถฟาร์มรวดเดียวจนถึงเลเวลสามสิบแล้วค่อยไปทำเควสต์เปลี่ยนคลาสก็ยังได้

นอกจากการปั๊มเลเวลแล้ว การกลับเข้ามาในดันเจี้ยนครั้งนี้ของจางหยวนยังมีเป้าหมายอีกสองอย่าง

อย่างแรกคือเขาอยากรู้ว่าหลังจากจับราชินีเอลฟ์น้ำแข็งมาเป็นทาสแล้ว บอสของดันเจี้ยนนี้จะยังอยู่ไหม อย่างที่สองคือตอนที่เขาทำลายสถิติ เขาได้รับรางวัลจากทางมหาวิทยาลัยเป็นแต้มหนึ่งหมื่นแต้มและหน่วยกิตอีกสิบหน่วย

เรื่องแต้มคงไม่ต้องอธิบายให้มากความ เพราะมันก็คือเงินดีๆ นี่เอง

แต่จุดสำคัญคือหน่วยกิตต่างหาก

ในมหาวิทยาลัยจิงตู หากต้องการจะเรียนจบก็ต้องเก็บหน่วยกิตให้ครบสามร้อยหน่วยกิต ซึ่งหน่วยกิตพวกนี้มันได้มายากลากเลือดสุดๆ การเรียนจบหนึ่งวิชาในหนึ่งเทอมอาจจะได้แค่หนึ่งหน่วยกิตหรือแค่ศูนย์จุดห้าหน่วยกิตด้วยซ้ำ!

แถมตลอดระยะเวลาสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัย จำนวนหน่วยกิตสูงสุดที่เก็บได้จากการเข้าเรียนก็มีแค่ร้อยหน่วยกิต ส่วนอีกสองร้อยหน่วยกิตที่เหลือต้องไปหาเอาจากช่องทางอื่น

อย่างเช่นการทำลายสถิติดันเจี้ยนของมหาวิทยาลัย หรือการทำภารกิจและคำขอร้องที่ทางมหาวิทยาลัยประกาศไว้ จางหยวนอยากจะทดสอบดูว่าการทำลายสถิติดันเจี้ยนซ้ำอีกรอบจะทำให้เขาได้หน่วยกิตเพิ่มอีกไหม

ถ้าทำได้ล่ะก็ เขาคงใช้เวลาไม่ถึงเดือนในการเก็บหน่วยกิตจนครบเกณฑ์จบการศึกษา โดยไม่ต้องเสียเวลาไปนั่งเรียนเลยด้วยซ้ำ

ด้วยประสบการณ์จากการเคลียร์ดันเจี้ยนในรอบแรก ครั้งนี้จางหยวนจึงเดินหน้าบุกทะลวงอย่างฉลุย เขาใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็บุกมาถึงอาณาเขตของราชินีเอลฟ์น้ำแข็งผู้เป็นบอสได้อย่างรวดเร็ว

ใจกลางถ้ำยังมีก้อนน้ำแข็งยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่เช่นเคย ทว่าภายในก้อนน้ำแข็งนั้นกลับไร้เงาของราชินีเอลฟ์น้ำแข็ง

"ไม่มีบอสเหรอเนี่ย" จางหยวนถึงกับมุมปากกระตุก ไม่นึกเลยว่าบอสประจำดันเจี้ยนนี้จะถูกเขาอุ้มหายไปจริงๆ!

ต้องเข้าใจก่อนว่าทรัพยากรในดันเจี้ยนแต่ละแห่งนั้นล้ำค่ามหาศาล สงครามที่ปะทุขึ้นทั่วโลกกว่าสองในสามล้วนมีสาเหตุมาจากการแย่งชิงทรัพยากรในดันเจี้ยน ส่วนอีกหนึ่งในสามที่เหลือก็หนีไม่พ้นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับดันเจี้ยนอยู่ดี

ดันเจี้ยนในโลกนี้ก็เปรียบเสมือนบ่อน้ำมัน และดันเจี้ยนปาร์ตี้ขนาดใหญ่ก็คือแหล่งขุดเจาะน้ำมันขนาดมหึมา การกระทำของจางหยวนในตอนนี้แทบไม่ต่างจากการพังแหล่งน้ำมันระดับชาติทิ้ง ถ้าทางมหาวิทยาลัยรู้เรื่องนี้เข้า ไม่รู้ว่าจะมีคนคลุ้มคลั่งสติแตกไปกี่คน

แต่อย่างไรเสียราชินีเอลฟ์น้ำแข็งก็กลายเป็นเนื้อที่ป้อนเข้าปากจางหยวนไปแล้ว เขาไม่มีทางคายออกมาคืนเด็ดขาด

"ช่างเถอะ เป็นไงเป็นกัน มหาวิทยาลัยคงไม่ถึงขั้นจับฉันไปประหารหรอกมั้ง"

จางหยวนตัดสินใจปล่อยจอยตามมีตามเกิด เขาเดินย่างสามขุมเข้าไปในอาณาเขตของบอสทันที

ครืนนน!

ภายในถ้ำเริ่มสั่นสะเทือน รอยร้าวจำนวนมากปรากฏขึ้นบนผิวน้ำแข็งยักษ์ ก่อนที่มันจะระเบิดออกดังสนั่น!

วินาทีต่อมา อุปกรณ์สื่อสารของจางหยวนก็มีข้อความเด้งเข้า

[เคลียร์ดันเจี้ยนทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกสำเร็จ ขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้ทำลายสถิติดันเจี้ยน]

[ได้รับรางวัล 10,000 แต้ม]

จางหยวนผ่านด่านไปอย่างง่ายดาย ทว่าครั้งนี้เขาไม่ได้รางวัลเป็นหน่วยกิต ได้มาเพียงแต้มหนึ่งหมื่นแต้มเท่านั้น

ในเวลาเดียวกัน ศูนย์จัดการดันเจี้ยนของมหาวิทยาลัยจิงตู ก็เกิดเรื่องวุ่นวายจนแทบระเบิด!

[จบแล้ว]