บทที่ 36 - รางวัลของระดับ S
บทที่ 36 - รางวัลของระดับ S
บทที่ 36 - รางวัลของระดับ S
จางหยวนสังเกตเห็นว่าก่อนไป หวังหู่ก็ยังไม่วายส่งสายตาอาฆาตแค้นมาให้ เขาหรี่ตาลง จิตสังหารในใจยิ่งพลุ่งพล่าน
ถ้าปล่อยให้หวังหู่มีชีวิตรอดต่อไป มันต้องส่งนักฆ่ามาจัดการเขาแน่ หรือเลวร้ายกว่านั้น อาจจะลามไปถึงคุณยายกับคุณน้าของเขาด้วย
เมื่อคิดได้ดังนั้น จางหยวนจึงหันไปบอกหลี่เสวี่ยเอ้อร์ว่า "ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ"
"งั้นก็รีบๆ หน่อยนะ ประกาศผลเสร็จปุ๊บ เขาก็จะแจกรางวัลแล้ว"
"เดี๋ยวมา"
จางหยวนรีบวิ่งตรงไปที่ห้องน้ำ พอเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น เขาจึงหยิบหน้ากากราชันหลัวซ่าออกมา
"หวังว่าแกจะพอมีประโยชน์บ้างนะ"
จางหยวนสวมหน้ากาก ทันใดนั้นหน้ากากก็เรืองแสงสีแดงวาบ ราชันหลัวซ่าปรากฏตัวออกมาจากหน้ากาก ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าจางหยวน
ต่างจากตอนที่สู้ในดันเจี้ยน ราชันหลัวซ่าที่ถูกซัมมอนออกมามีรูปร่างและขนาดตัวเท่ากับมนุษย์ปกติ หากไม่ใช้สกิลตรวจสอบ ก็แทบจะแยกไม่ออกเลยว่านี่คือมนุษย์หรือมอนสเตอร์อัญเชิญ
จางหยวนเปิดดูสเตตัสของราชันหลัวซ่าไปด้วย
[ราชันหลัวซ่า (ซัมมอน)]
[เลเวล: 30]
[พละกำลัง: 10000]
[ความคล่องตัว: 10000]
[พลังจิต: 10000]
[ความอึด: 10000]
[สกิล: ประกายกระบี่วาบ, แรงกดดันแห่งราชัน, เจตจำนงอมตะ]
"สเตตัสไม่โดนเนิร์ฟเลยแม้แต่นิดเดียว สมกับเป็นอุปกรณ์ระดับอีปิค"
ตอนแรกจางหยวนคิดว่าพวกซัมมอนจากไอเทมมักจะโดนปรับลดสเตตัสลงตามสูตรสำเร็จ คงจะอ่อนแอกว่าบอสตัวจริงพอสมควร แต่นึกไม่ถึงว่าหน้ากากวงนี้จะของโคตรดี!
งานนี้หมูตู้แล้ว!
จางหยวนออกคำสั่งกับราชันหลัวซ่าทันที "แกไปตามรอยหวังหู่ ระวังอย่าให้โดนจับได้ล่ะ"
ราชันหลัวซ่าพยักหน้ารับ ก่อนจะพุ่งตัวกลายเป็นเส้นแสงสีดำทะยานออกจากห้องน้ำและหายตัวไปในพริบตา
"สมกับที่มีความคล่องตัวตั้งหนึ่งหมื่น เร็วเป็นบ้า"
จางหยวนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเมื่อเห็นความเร็วระดับนั้น ก่อนจะก้มลงมองหน้ากากในมือ
หลังจากที่ราชันหลัวซ่าออกไปแล้ว เขาก็สามารถใช้หน้ากากเพื่อเชื่อมต่อกับมันได้โดยตรง ทำให้เขามองเห็นภาพจากมุมมองของราชันหลัวซ่า และยังสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของมันได้ด้วย!
ไม่นานนัก จางหยวนก็เห็นภาพหวังหู่กำลังเดินสบถหัวเสียขึ้นรถหรูขับลงเขาไป ผ่านทางมุมมองของราชันหลัวซ่า
"ไม่คิดเลยว่าหน้ากากวงนี้จะใช้งานได้สะดวกขนาดนี้ วันหลังถ้าต้องไปสำรวจพื้นที่อันตราย ส่งเจ้านี่ไปเป็นหน่วยลาดตระเวนล่วงหน้าได้สบายเลย"
จางหยวนเก็บหน้ากากลงช่องเก็บของ ปล่อยให้ราชันหลัวซ่าทำงานของมันไป ส่วนตัวเองก็เดินกลับไปรวมกลุ่มที่ลานคฤหาสน์
ตอนนี้มีครูฝึกเลเวล 70 คนหนึ่งยืนอยู่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนแดนลับ ส่วนพวกที่สอบได้คะแนนต่ำกว่าระดับ A ต่างก็แยกย้ายกันกลับไปหมดแล้ว
ลานกว้างที่เคยคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ตอนนี้เหลือเพียงกลุ่มเด็กนักเรียนราวๆ เจ็ดแปดคนยืนจับกลุ่มคุยกันอยู่
"จางหยวน ทางนี้ๆ!"
พอเห็นจางหยวน หลี่เสวี่ยเอ้อร์ก็รีบโบกมือเรียก "ครูฝึกเริ่มแจกของรางวัลแล้วนะ!"
จางหยวนตีเนียนทำตัวตามปกติเดินเข้าไปหาสองสาว "เร็วจังแฮะ"
หลี่เสวี่ยเอ้อร์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "รอบนี้รางวัลแจกหนักมากเลยนะ ขนาดพวกรดับ A ยังได้เม็ดยาอัปเลเวลกันคนละเม็ดเลย!"
"ยาอัปเลเวล?" จางหยวนเลิกคิ้ว "มันคืออะไรอะ"
หลี่เสวี่ยเอ้อร์อธิบายเจื้อยแจ้ว "มันคือยาล้ำค่าที่ช่วยให้คนที่มีเลเวลต่ำกว่า 20 เลื่อนขึ้นไปได้ 1 เลเวลทันทีเลยล่ะ! ตอนนี้ฉันก็ใกล้จะเลเวล 18 เต็มทีแล้ว พอขึ้น 18 ปุ๊บแล้วกินยานี้เข้าไป ก็จะกระโดดไปเลเวล 19 ได้เลย ที่นั่งในมหาวิทยาลัยจิงตูก็แทบจะนอนมาแล้ว!"
จางหยวนประหลาดใจ "มีของพรรค์นี้ด้วยเหรอ"
หลี่เสวี่ยเอ้อร์อธิบายต่อ "ได้ยินมาว่ายานี้ถูกปรุงขึ้นโดยนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงของกองทัพ ถือเป็นทรัพยากรผูกขาดของทหารเลยล่ะ ว่ากันว่ามียาอัปเลเวลขั้นสูงกว่านี้ด้วยนะ แต่นั่นจัดเป็นทรัพยากรระดับยุทธศาสตร์ คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์ได้เห็นหรอก"
"ขนาดเม็ดยาที่เขาแจกกันวันนี้ ได้ยินมาว่าในตลาดมืดปั่นราคากันไปถึงห้าล้านหยวนต่อเม็ดเลยนะ แถมต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้ง่ายๆ"
"แพงขนาดนั้นเลย!"
จางหยวนแอบตกใจอยู่ลึกๆ แต่ก็เข้าใจได้ทันทีว่าทำไมเม็ดยาอัปเลเวลถึงมีมูลค่ามหาศาลขนาดนั้น
ถ้าเกิดภาวะสงครามแล้วกองทัพสูญเสียกำลังพลอย่างหนัก ยาพวกนี้จะสามารถสร้างกองกำลังชุดใหม่ขึ้นมาทดแทนให้ต้าเซี่ยได้ในเวลาอันสั้น
ของล้ำค่าระดับนี้ พวกสายลับจากประเทศศัตรูคงจ้องจะขโมยกันตาเป็นมันแน่!
หลังจากแจกยาอัปเลเวลให้กลุ่มระดับ A เสร็จ ครูฝึกก็กล่าวเตือนขึ้นมาว่า "เม็ดยาอัปเลเวลทุกเม็ดที่แจกให้พวกคุณ ล้วนมีรหัสซีเรียลนัมเบอร์กำกับไว้ ขอให้ทุกคนรีบใช้งานทันทีที่รับไป เพราะหากยาเม็ดนี้ตกไปอยู่ในมือของบุคคลอื่น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม พวกคุณจะต้องถูกนำตัวขึ้นศาลทหาร และรับโทษสถานหนัก"
พอได้ยินคำขู่ของครูฝึก ทุกคนก็ส่งเสียงฮือฮา มีนักเรียนเลเวล 16 คนหนึ่งรีบกลืนยารวดเดียวจบ แสงสีทองสว่างวาบออกจากร่างของเขา เลื่อนเป็นเลเวล 17 ในทันที!
เห็นดังนั้น ครูฝึกก็หัวเราะร่วน "ที่จริงพวกคุณไม่จำเป็นต้องรีบร้อนขนาดนั้นหรอก เก็บไว้กินตอนเลเวล 19 จะคุ้มค่าที่สุด ก่อนจะถึงตอนนั้นก็เก็บไว้ในมิติช่องเก็บของไปก่อน ไม่มีใครขโมยได้หรอก ที่ผมพูดไปเมื่อกี้ก็แค่จะเตือนว่าห้ามเอาไปขายเด็ดขาดก็เท่านั้น"
นักเรียนคนที่เพิ่งกินยาเข้าไปถึงกับทึ้งหัวตัวเองด้วยความเสียดาย ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็รีบเก็บยาเข้ามิติช่องเก็บของอย่างรวดเร็ว พลางนึกขอบคุณพระเจ้าที่ตัวเองไม่ได้วู่วาม
"เอาล่ะ คนที่รับรางวัลแล้วเชิญกลับได้"
ครูฝึกอนุญาตให้กลุ่มระดับ A แยกย้าย ก่อนจะเดินตรงมายังกลุ่มของจางหยวน
หลี่เสวี่ยเอ้อร์และเหมียวซูหลานพากันยืนตัวเกร็ง ยืดอกตรงแหน่วด้วยความตื่นเต้น
ครูฝึกยิ้มอย่างใจดี "ขอแสดงความยินดีด้วย พวกคุณสอบได้ระดับ S จึงมีคุณสมบัติได้รับเชิญเข้าสู่กองกำลังพิเศษมังกรเร้นกาย ก่อนที่ผมจะมอบรางวัลพิเศษให้ ผมต้องขอถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง พวกคุณยินดีที่จะเข้าร่วมหน่วยมังกรเร้นกายหรือไม่"
เหมียวซูหลานตอบกลับอย่างไม่ลังเล "ยินดีค่ะ"
หลี่เสวี่ยเอ้อร์พยักหน้ารับ "ฉันก็ยินดีเข้าร่วมค่ะ"
ครูฝึกพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "เยี่ยมมาก! ผมชื่อหนิงอู๋เหวย นับตั้งแต่นี้ไป ผมคือครูฝึกของพวกคุณทั้งสามคน"
เมื่อเห็นว่าหนิงอู๋เหวยไม่ได้รอฟังคำตอบจากจางหยวน หลี่เสวี่ยเอ้อร์ก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ "ครูฝึกหนิงคะ จางหยวนยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะคะ"
หนิงอู๋เหวยปรายตามองจางหยวน ก่อนจะหลุดขำ "ก็ที่กองทัพต้องออกนโยบายรับสมัครสมาชิกสมทบ ก็เป็นเพราะไอ้หนูนี่แหละ เขาเข้าร่วมหน่วยมังกรเร้นกายไปตั้งนานแล้ว"
"เอ๋ เขาเข้าร่วมไปแล้วเหรอคะ"
หลี่เสวี่ยเอ้อร์หน้าเหวอ ก่อนจะหันไปมองหน้าจางหยวนด้วยความตกตะลึง "ตาทึ่ม ทำไมไม่เห็นเคยเล่าให้ฉันฟังเลย!"
จางหยวนยิ้มแห้ง "ก็ตอนนั้นเธออุตส่าห์พูดให้กำลังใจฉันตั้งเยอะแยะ ฉันกลัวว่าถ้าบอกความจริงไป มันจะทำร้ายจิตใจเธอนี่นา..."
หลี่เสวี่ยเอ้อร์นึกย้อนไปถึงคำพูดปลุกใจที่ตัวเองเคยพร่ำบอกจางหยวน ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก เธอยกกำปั้นเล็กๆ ทุบหน้าอกเขาไปทีนึง "ตาทึ่มเอ๊ย! ไอ้คนบ้า!"
"ฮ่าๆๆ... วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ แฮะ"
หนิงอู๋เหวยยืนดูสองหนุ่มสาวหยอกล้อกันอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะปรบมือแปะๆ "เอาล่ะเด็กๆ... ได้เวลาแจกรางวัลแล้ว"
พอได้ยินคำว่ารางวัล หลี่เสวี่ยเอ้อร์ก็เลิกหาเรื่องจางหยวนทันที เธอหันขวับไปมองหนิงอู๋เหวยด้วยดวงตาเป็นประกาย "ครูฝึกคะ รางวัลของพวกเราคืออะไรเหรอคะ"
"รับรองว่าไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน"
หนิงอู๋เหวยยิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบยาอัปเลเวลออกมาสามเม็ด พร้อมกับแบล็กการ์ดขอบทองอีกสามใบออกจากช่องเก็บของ
หลี่เสวี่ยเอ้อร์จำแบล็กการ์ดพวกนั้นได้ทันที เธออุทานด้วยความตื่นเต้น "ตั๋วเข้าหอคอยนภางั้นเหรอคะ!"
หนิงอู๋เหวยประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นเด็กสาวจำตั๋วใบนี้ได้ตั้งแต่แรกเห็น เขาพยักหน้ารับ "ถูกต้อง นี่คือตั๋วเข้าหอคอยนภา พวกคุณสามารถใช้การ์ดใบนี้เพื่อเข้าท้าทายในหอคอยนภาได้หนึ่งครั้ง"
จางหยวนและเหมียวซูหลานเอ่ยถามขึ้นพร้อมกัน "หอคอยนภาคืออะไรเหรอ"
ไม่ต้องรอให้หนิงอู๋เหวยตอบ หลี่เสวี่ยเอ้อร์ก็ชิงอธิบายขึ้นมาก่อน "มันคือดันเจี้ยนที่ล้ำค่าที่สุดของจักรวรรดิต้าเซี่ยเรายังไงล่ะ ปีนึงจะอนุญาตให้คนเข้าไปได้แค่หนึ่งพันคนเท่านั้น สิทธิ์การเข้าถึงถือเป็นของแรร์มากๆ เลยนะ"
"แม่หนูน้อย รู้ลึกรู้จริงดีนี่!"
หนิงอู๋เหวยกล่าวชมหลี่เสวี่ยเอ้อร์ ก่อนจะเสริมทัพต่อ "ภายในหอคอยนภาเต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่ามากมาย ดีไม่ดีอาจจะดรอปไอเทมระดับเทพเจ้าได้ด้วยซ้ำ และสำหรับคนที่เข้าไปท้าทายหอคอยนภาเป็นครั้งแรก จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติมด้วย พวกคุณต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่าล่ะ"
"เข้าใจแล้วครับ!"
[จบแล้ว]