บทที่ 2 - ทฤษฎีกลุ่มดาวเต็มขั้น
บทที่ 2 - ทฤษฎีกลุ่มดาวเต็มขั้น
บทที่ 2 - ทฤษฎีกลุ่มดาวเต็มขั้น
หนิงฉินเห็นหลี่เสวี่ยเอ้อร์สุ่มได้นักบุญหญิงเอลฟ์ก็ตื่นเต้นจนแว่นตาอ่านหนังสือแทบหลุดลอย
นี่คืออาชีพระดับหายาก!
โรงเรียนของพวกเขาไม่มีใครสุ่มได้อาชีพระดับหายากมาสิบปีแล้ว!
แถมอาชีพนักบุญหญิงเอลฟ์ยังเป็นสายซัพพอร์ตระดับแรร์อีกต่างหาก มองไปทั่วทั้งเมืองซีหูตอนนี้คงหาคนที่สองไม่ได้อีกแล้ว!
แค่การสุ่มครั้งนี้ครั้งเดียวก็ไม่เพียงแต่จะช่วยรักษาอันดับของโรงเรียนเอาไว้ได้ แต่อาจจะช่วยดันอันดับให้พุ่งปรี๊ดขึ้นไปอีกหลายขั้นเลยทีเดียว!
"สุ่มได้อาชีพซัพพอร์ตระดับหายากเลยเหรอเนี่ย! ดวงดีโคตรๆ!"
"อิจฉาตาร้อนโว้ย! ฉันเคยได้ยินมาว่าถ้านักบุญหญิงเอลฟ์เลื่อนขั้นไปถึงระดับเทพเมื่อไหร่ก็จะมีสกิลชุบชีวิตหมู่ด้วยนะ นั่นมันบุคลากรระดับมันสมองของชาติเลยไม่ใช่หรือไง!"
"พรุ่งนี้ต้องเป็นข่าวหน้าหนึ่งแน่ๆ!"
ฝูงชนเริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่ ในจังหวะนั้นเองแสงเจ็ดสีก็นวลพวยพุ่งขึ้นมาจากค่ายกลและควบแน่นกลายเป็นศิลาเทพก้อนใหม่ตรงหน้าหลี่เสวี่ยเอ้อร์
หลี่เสวี่ยเอ้อร์เองก็กำลังตื่นเต้นสุดขีด เธอรีบกดใช้สิทธิ์สุ่มฟรีที่ได้จากการสุ่มอาชีพสายต่อสู้ทันที!
แสงสีทองสาดประกายขึ้นมาอีกครั้ง!
"แสงทองออกอีกแล้ว!"
หนิงฉินเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า "ทองคู่! ทองคู่เลยเรอะ! นี่มันทำลายสถิติประวัติศาสตร์โรงเรียนแล้ว!"
ไม้เท้าเวทมนตร์เปล่งประกายสีทองพุ่งลอยออกมาจากค่ายกลก่อนจะค่อยๆ ร่อนลงตรงหน้าหลี่เสวี่ยเอ้อร์
เพียงแค่แสงสว่างที่แผ่ซ่านออกมาจากไม้เท้าก็ทำให้ผู้คนรอบข้างรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าไปตามๆ กัน
"ไม้เท้าสวยจังเลย!" หลี่เสวี่ยเอ้อร์เองก็เบิกตากว้างด้วยความดีใจ เธอจับไม้เท้าในมือพลิกไปมาอย่างหลงใหล
ผู้ใช้วิชาค่ายกลที่ยืนอยู่ด้านข้างหัวเราะร่วน "ยินดีด้วยนะแม่หนู ถึงจะไม่ได้อาวุธประจำตัวขั้นสุดยอด แต่แค่ช่วงเริ่มต้นสุ่มได้อาวุธระดับทองก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว อนาคตไกลแน่นอน!"
"ขอบคุณค่ะอาจารย์!"
หลี่เสวี่ยเอ้อร์โค้งคำนับผู้ใช้วิชาค่ายกลด้วยความดีใจก่อนจะวิ่งเหยาะๆ กลับเข้าไปในฝูงชน
หวังหู่เดินตรงเข้ามาหาจางหยวนพร้อมกับแค่นยิ้มเยาะ "จางหยวน ตอนนี้เสวี่ยเอ้อร์กลายเป็นซัพพอร์ตระดับหายากไปแล้ว อนาคตเธอจะต้องเป็นที่ต้องการตัวของกิลด์ใหญ่ๆ แน่ ส่วนแกถ้าสุ่มได้อาชีพสายใช้ชีวิตก็เตรียมตัวอยู่คนละโลกกับเธอได้เลย"
จางหยวนตอบกลับเรียบๆ "ฉันยังไม่ได้สุ่มเลยนะ"
หวังหู่เหยียดยิ้ม "เหอะ! โอกาสออกอาชีพสายใช้ชีวิตมีตั้งเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้หลี่เสวี่ยเอ้อร์ดันสุ่มได้อาชีพระดับหายากดูดดวงดีๆ ไปจนเกลี้ยงแล้ว คิวต่อไปเป็นแก ฉันอยากจะรู้นักว่าแกจะเอาปัญญาที่ไหนไปสุ่มได้อาชีพสายต่อสู้!"
"จางหยวน!"
เสียงขานชื่อจากหนิงฉินดังขึ้น จางหยวนเมินเฉยต่อหวังหู่แล้วค่อยๆ ก้าวเดินออกไปข้างหน้า
ตอนที่เดินสวนกับหลี่เสวี่ยเอ้อร์ที่กำลังเดินกลับมา เธอก็เอื้อมมือมาตบหัวเขาเบาๆ อีกครั้งพร้อมกับส่งยิ้มกว้าง "ตาทึ่ม ฉันขอแบ่งดวงดีๆ ให้นายยืมไปใช้ก่อนก็แล้วกัน!"
"ขอบใจนะ!"
จางหยวนยิ้มรับก่อนจะเดินไปหยุดอยู่หน้าค่ายกล
บางทีอาจจะเป็นเพราะค่ายกลที่ตัวเองสร้างเพิ่งจะดรอปอาชีพระดับหายากออกมา อารมณ์ของผู้ใช้วิชาค่ายกลก็เลยเบิกบานขึ้นเป็นกอง เขาหันมาบอกจางหยวน "ขอให้โชคดีนะไอ้หนู"
"ขอบคุณครับ"
จางหยวนกล่าวขอบคุณตามมารยาทก่อนจะวางศิลาเทพของตัวเองลงในค่ายกลดาราแห่งโชคชะตา
ครืนนน!!!
การ์ดมากมายเริ่มสับเปลี่ยนหมุนวน ก่อนที่สุดท้ายแสงสีแดงฉานจะสว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับเสียงกระบี่กรีดร้องดังกึกก้องกัมปนาทเสียดแทงทะลุชั้นเมฆ รังสีอำมหิตของกระบี่แผ่พุ่งกระจายไปทั่วทุกสารทิศ!
"แดง! แสงแดงออกแล้วโว้ย!!!"
หนิงฉินเห็นการ์ดที่จางหยวนสุ่มได้เปล่งประกายสีแดงก็รู้สึกเหมือนหัวใจโดนบีบจนแทบหยุดเต้น หายใจไม่ออกกะทันหัน!
สีแดง!
นั่นมันอาชีพลับ!
ไม่ต้องสนหรอกว่าจะเก่งหรือไม่เก่ง แต่อัตราการสุ่มได้อาชีพลับมันมีโอกาสไม่ถึงหนึ่งในหมื่นด้วยซ้ำ!
เมื่อแสงสีแดงจางลง ภาพจอมยุทธ์ผู้ยืนเหยียบกระบี่เหาะเหินอยู่บนอากาศก็ปรากฏชัดเจนบนการ์ด
[ปรมาจารย์ค่ายกลกระบี่ (เอกลักษณ์)]
ไม่ใช่แค่อาชีพลับธรรมดา แต่เป็นอาชีพลับระดับเอกลักษณ์เพียงหนึ่งเดียว!
วินาทีนั้นเสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วทั้งสนาม แม้กระทั่งนักเรียนชั้นม.สี่กับม.ห้าก็ยังพากันวิ่งกรูกันออกมาจากห้องเรียนเพื่อขอดูหน้าเทพเจ้าแห่งโชคลาภ
คำว่าอาชีพลับระดับเอกลักษณ์หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ?
ก็หมายความว่าทั้งโลกใบนี้มีแค่จางหยวนคนเดียวเท่านั้นที่มีอาชีพนี้!
ไม่ต้องไปสนหรอกว่าสกิลจะโหดแค่ไหน แต่แค่คำว่าแรร์ระดับนี้ก็โคตรจะเท่แล้ว!
ในขณะเดียวกันศิลาเทพก้อนใหม่ก็ควบแน่นเป็นรูปเป็นร่างขึ้นตรงหน้าจางหยวน
ผู้ใช้วิชาค่ายกลที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น "ไม่นึกไม่ฝันเลยจริงๆ! ชาตินี้ฉันจะมีบุญตาได้เห็นคนสุ่มได้อาชีพลับระดับเอกลักษณ์โผล่ออกมาจากค่ายกลของตัวเอง!"
"เร็วเข้าไอ้หนู! กำลังมือขึ้น รีบกดสุ่มครั้งที่สองเลย!"
จางหยวนไม่รอช้า เขาจับศิลาเทพก้อนใหม่หย่อนลงไปในค่ายกลทันที!
แสงสีแดงสาดประกายขึ้นมาอีกครั้ง!
เมฆดำทะมึนก่อตัวบดบังท้องฟ้า ประกายแสงกระบี่สาดส่องตัดสลับกันไปมา!
แต่การ์ดที่จางหยวนสุ่มได้ในครั้งนี้กลับไม่มีอาวุธปรากฏขึ้น มันยังคงเป็นภาพจอมยุทธ์เหยียบกระบี่เหาะเหินอยู่บนอากาศเหมือนเดิม!
"กลุ่มดาว! สุ่มได้กลุ่มดาวโว้ย!!!"
วินาทีนั้นแม้แต่ผู้ใช้วิชาค่ายกลที่ปกติจะดูเยือกเย็นก็ยังแหกปากตะโกนลั่น ส่วนครูใหญ่หนิงฉินน่ะตื่นเต้นจัดจนเป็นลมล้มพับไปเรียบร้อยแล้ว!
"ครูใหญ่ช็อกไปแล้ว! ตามหมอประจำโรงเรียน! รีบไปตามหมอมาเร็วเข้า!!!"
บรรดาครูพากันวิ่งวุ่นโกลาหลไปหมด
ในกระบวนการสุ่มการ์ดนั้นมีโอกาสน้อยนิดมหาศาลที่จะสุ่มได้อาชีพซ้ำ
และอาชีพที่สุ่มซ้ำได้นั้นจะไม่สูญเปล่า แต่มันจะเปลี่ยนรูปไปเป็นค่าสถานะโบนัสหรือสกิลพิเศษเพื่อมอบให้กับผู้สุ่ม!
ผู้คนบนโลกใบนี้ไม่ได้มีโอกาสสุ่มการ์ดแค่ตอนม.หกครั้งเดียว ในโลกนี้ยังมีสถานที่และโอกาสอีกมากมายที่จะทำให้ได้รับศิลาเทพ ดังนั้นหลังจากการเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกเสร็จสิ้นลง การสุ่มการ์ดในครั้งต่อๆ ไปก็มีโอกาสที่จะได้อาชีพซ้ำเพื่อนำมาเปลี่ยนเป็นกลุ่มดาวได้
ทุกอาชีพจะมีกลุ่มดาวทั้งหมดหกขั้น แต่สำหรับบางคนแล้วต่อให้ทุ่มเทเวลาทั้งชีวิตก็ยังสุ่มหากลุ่มดาวจนครบหกขั้นไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
การที่จางหยวนกดสุ่มทีละโรลแล้วได้แสงแดงติดกันแบบนี้ เมื่อมองในสเกลระดับโลกแล้วถือว่าเป็นปรากฏการณ์ที่วิปริตผิดมนุษย์มนาสุดๆ!
ดวงตาของผู้ใช้วิชาค่ายกลแดงก่ำ เขาตะโกนสั่งเสียงหลง "เร็วเข้า! กดสุ่มต่อเลยไอ้หนู! สุ่มให้ได้อาวุธประจำตัวออกมา แกจะได้กลายเป็นกำลังสำคัญของชาติ!"
"ครับ!"
จางหยวนเองก็กำลังมึนงงอยู่เหมือนกัน แต่เขาก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย รีบกดใช้สิทธิ์สุ่มฟรีที่เพิ่งได้มาหมาดๆ ทันที
ครืนนน!!!
แสงสีแดงสว่างวาบขึ้นมาอีกระลอก คราวนี้บนท้องฟ้าปรากฏเป็นรูปค่ายกลกระบี่ขนาดยักษ์!
จากนั้นการ์ดจอมยุทธ์เหยียบกระบี่ลอยฟ้าก็ปรากฏขึ้นมาอีกใบ!
"กลุ่มดาวอีกแล้ว!!!"
คราวนี้ทุกคนพร้อมใจกันกระโดดตัวลอยด้วยความช็อก
จางหยวนไม่รอให้ผู้ใช้วิชาค่ายกลออกคำสั่งอีกต่อไป เขาหย่อนศิลาเทพลงไปอย่างรู้หน้าที่ แสงสีแดงสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง! กลุ่มดาวอีกแล้ว!
"ไอ้เวรจางหยวน! ไอ้เด็กเส้นนี่มันกะจะปลดกลุ่มดาวเต็มขั้นตามทฤษฎีเลยหรือไงวะ"
"คนอื่นเขาสุ่มการ์ดด้วยดวง แต่ไอ้เวรนี่มันสุ่มการ์ดด้วยอายุขัยชัดๆ!"
"บั๊ก! ค่ายกลแม่งบั๊กชัวร์!!!"
"ดูดดวง! มันดูดดวงคนอื่นไปเป็นพายุทอร์นาโดเลยนี่หว่า!"
พอจางหยวนสุ่มได้กลุ่มดาวขั้นที่สาม ทุกคนก็เริ่มเปิดฉากด่าทอด้วยความอิจฉาตาร้อนจนตาแทบถลน
ความอิจฉาทำให้มนุษย์น่าเกลียดน่ากลัวได้ขนาดนี้เลยเชียว!
แต่ตอนนี้จางหยวนตกอยู่ในสภาวะตัดขาดจากโลกภายนอกไปแล้ว เขายังคงกดสุ่มการ์ดต่อไปรัวๆ!
ครืน! ครืน! ครืน!
แสงสีแดงสว่างวาบขึ้นมาอีกสามสาย โรงเรียนทั้งโรงเรียนตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า
การได้โอกาสสุ่มการ์ดแค่รอบเดียว แต่ดันสุ่มได้อาชีพลับระดับเอกลักษณ์ แถมแม่งยังปลดกลุ่มดาวจนเต็มขั้นอีกต่างหาก!
ประวัติศาสตร์โลกนับพันปีที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครทำเรื่องบ้าบอคอแตกได้ขนาดนี้มาก่อนเลย!
ไอ้หมอนี่มันต้องเป็นลูกเมียน้อยของพระเจ้าแน่ๆ!
จางหยวนมองผู้ใช้วิชาค่ายกลที่นอนน้ำลายฟูมปากสลบเหมือดอยู่ข้างๆ ด้วยความรู้สึกทำตัวไม่ถูก
การสุ่มการ์ดระดับมหากาพย์ในครั้งนี้ทำเอาเขารู้สึกเหมือนตัวเองเอาอายุขัยทั้งชีวิตไปแลกมาจริงๆ...
แต่ถึงจะทำตัวไม่ถูกยังไง จางหยวนก็ยังมีศิลาเทพฟรีเหลืออยู่อีกหนึ่งก้อน เขาจึงกดสุ่มต่อไป
ในเมื่อกลุ่มดาวเต็มขั้นแล้ว ลำดับต่อไปก็ควรจะเป็นการสุ่มอาวุธเสียที
ทว่าคราวนี้กลับไม่มีแสงสีแดงสว่างวาบขึ้นมาอีก แม้แต่แสงสีทองหรือแสงสีฟ้าก็ไม่มีให้เห็น มีเพียงแสงสีขาวสลัวๆ ทอประกายออกมาก่อนที่กล่องใส่กระบี่ธรรมดาๆ ใบหนึ่งจะลอยออกมาจากค่ายกลและตกลงบนมือของจางหยวนอย่างช้าๆ
จางหยวนประคองกล่องกระบี่หนาเตอะเอาไว้พลางถอนหายใจยาว "ของกากๆ งั้นเหรอ... ซวยชะมัดเลยแฮะ!"
"ไอ้จางหยวน! ฉันจะฆ่าแก!!!"
วินาทีนั้นนักเรียนทั้งวิทยาเขตต่างโกรธแค้นจนแทบคลุ้มคลั่งและเริ่มก่อความวุ่นวายขึ้นมา!
[จบแล้ว]