บทที่ 19 - ตำราทักษะระดับ S!
บทที่ 19 - ตำราทักษะระดับ S!
บทที่ 19 - ตำราทักษะระดับ S!
ประกาศ "ขอแสดงความยินดีกับหมู่บ้านเฟยเยี่ยนที่ขับไล่โจรป่าระดับสามได้สำเร็จ เป็นผู้เล่นคนแรกในเซิร์ฟเวอร์ที่อัปเกรดเป็นเมืองระดับหนึ่ง ผู้ปกครองเมือง 'ปิงเหยียน' สมาชิกพันธมิตร 'หงส์ครองแผ่นดิน' ได้รับรางวัลแต้มผลงาน 1500 แต้ม ค่าชื่อเสียง 500 แต้ม เหรียญทองหนึ่งร้อยเหรียญ ถุงทรัพยากรขนาดใหญ่สองถุง และหีบสมบัติระดับเงินหนึ่งใบ! ขุนนางที่ได้รับการแต่งตั้งแห่งหมู่บ้านเฟยเยี่ยนได้รับรางวัลค่าชื่อเสียง 200 แต้ม"
ป้ายประกาศจากระบบเลื่อนผ่านหน้าจอซ้ำถึงสามรอบกว่าจะหยุดลง!
ช่องแชตโลกแตกตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
"เป็นไปไม่ได้มั้ง ป้องกันไว้ได้เนี่ยนะ?"
"เซิร์ฟเวอร์เพิ่งเปิดได้ไม่นานก็สามารถอัปเกรดเป็นเมืองแล้วแถมยังเอาชนะโจรป่าระดับสามที่มาบุกเมืองได้อีก... พวกเราอาจจะไม่ได้กำลังเล่นเกมเดียวกันอยู่ก็ได้!"
"ปิงเหยียนคนนี้ตกลงว่าเป็นเทพหน้าไหนกันแน่?"
"พันธมิตรหงส์ครองแผ่นดินสุดยอดขนาดนี้เลยเหรอ?"
"พันธมิตรหงส์ครองแผ่นดินยังรับคนอยู่ไหม?"
...
ช่องแชตพันธมิตรหงส์ครองแผ่นดิน
【หัวหน้าพันธมิตร】 ชิงเหยียน: ป้องกันไว้ได้แล้วเหรอ?
【กุนซือ】 เยาหลี: สู้กันตั้งสิบกว่านาที... เหยียนเหยียน เธอช่วยแชร์รายงานผลการต่อสู้มาให้พวกเราดูหน่อยได้ไหม? ตอนนี้ทั้งเซิร์ฟเวอร์มีแค่เธอคนเดียวที่อัปเกรดเป็นเมืองได้แถมยังขับไล่โจรป่าระดับสามได้สำเร็จ รายงานผลการต่อสู้ฉบับนี้มีค่าควรแก่การนำมาศึกษามากเลยนะ!
【หัวหน้าพันธมิตร】 ชิงเหยียน: เหยียนเหยียน คนหายไปไหนแล้ว?
ในเวลานี้ลั่วปิงเหยียนไม่ได้สนใจข้อความในช่องแชตเลยแม้แต่น้อย
เธอกำลังฟินสุดๆ กับผลตอบแทนอันมหาศาล!
เหรียญทองหนึ่งร้อยเหรียญ แต้มผลงาน 1500 แต้ม ค่าชื่อเสียง 500 แต้ม แล้วยังมีถุงทรัพยากรขนาดใหญ่อีกสองถุง!
ยิ่งไปกว่านั้นระบบยังมอบรางวัลเป็นหีบสมบัติระดับเงินมาให้อีกหนึ่งใบ!
【หีบสมบัติระดับเงิน】: เมื่อเปิดออกจะสุ่มรับของล้ำค่าหรือตำราทักษะหนึ่งชิ้น มีโอกาส 5% ที่จะปรากฏไอเทมระดับสูง!
"หลี่เจิ้น หีบสมบัติระดับเงินใบนี้..." ลั่วปิงเหยียนกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่
หลี่เจิ้นยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "เปิดดูสิ!"
การขับไล่โจรป่าระดับสามทำให้หลี่เจิ้นได้รับผลตอบแทนไม่น้อยเช่นกัน
ค่าประสบการณ์ทั้งหมดหกหมื่นแปดพันแต้มช่วยให้เขาเลื่อนระดับเป็นขั้นสามเลเวลสอง แถมยังได้รับแต้มยุทธวิธีมาอีกสองพันกว่าแต้ม!
นอกจากนี้โจวลี่เองก็ได้รับค่าประสบการณ์ไปไม่น้อยจนเลื่อนระดับเป็นขั้นสามเลเวลหนึ่งแล้ว
ถึงแม้ว่าในศึกครั้งนี้เมืองเฟยเยี่ยนจะสูญเสียทหารไปจำนวนมากและเรียกได้ว่าเอาชนะมาได้อย่างยากลำบาก แต่เมื่อกลับมาถึงค่ายทหาร ทักษะเฉพาะตัว 【รักษาแผล】 ของหลี่เจิ้นก็ทำงาน ทำให้ทหารที่บาดเจ็บฟื้นฟูสภาพกลับมาได้ส่วนหนึ่งและช่วยกู้คืนความสูญเสียกลับมาได้บ้าง
ตอนนี้กำลังพลทั้งหมดของเมืองเฟยเยี่ยนก็ยังถือว่าดูดีอยู่
จำนวนทหารดาบโล่ทั่วไป: 350 นาย
จำนวนพลหน้าไม้: 200 นาย
จำนวนทหารดาบโล่เสริมพลัง: 240 นาย
จำนวนทหารม้าหุ้มเกราะเสริมพลัง: 278 นาย
ค่ายทหารระดับสามมีอัตราการฟื้นฟูทหารบาดเจ็บอยู่ที่ 60% บวกกับทักษะรักษาแผลของหลี่เจิ้นที่เพิ่มให้อีก 15% ทำให้ตอนนี้อัตราการฟื้นฟูทหารบาดเจ็บของเมืองเฟยเยี่ยนสูงถึง 75% ซึ่งเทียบเท่ากับอัตราการฟื้นฟูของค่ายทหารระดับสูงสุดเลยทีเดียว
และตอนนี้ในมือของลั่วปิงเหยียนก็ยังมีเหรียญทองเหลืออยู่อีก 140 เหรียญ
ส่วนทรัพยากรนั้นเป็นเพราะเมืองเฟยเยี่ยนกวาดรางวัลจากระบบมาเพียบ ทำให้ตอนนี้มีทรัพยากรเหลือเฟือเป็นอย่างมาก
ลั่วปิงเหยียนถึงขนาดไม่กล้าเปิดถุงทรัพยากรขนาดใหญ่สองถุงนั้น เพราะกลัวว่าคลังเก็บของจะเต็มจนล้นออกมา!
ทรัพยากรเหล่านี้มีมากพอที่จะทำให้เมืองเฟยเยี่ยนอัปเกรดจวนเจ้าเมืองได้อีกครั้งอย่างแน่นอน
ลั่วปิงเหยียนเปิดหีบสมบัติระดับเงินออก
แสงสีทองสาดส่องจนทุกคนตาพร่ามัว
"นี่คืออะไร?" หลี่เจิ้นชะงักไป
ลั่วปิงเหยียนถึงกับอึ้ง เธอตอบสนองไม่ทันไปชั่วขณะ... เมื่อแสงสีทองจางหายไป ลั่วปิงเหยียนก็ยื่นมือเข้าไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากหีบสมบัติและพูดด้วยน้ำเสียงเหม่อลอย "ดูเหมือนว่า... จะเป็นตำราทักษะระดับ S ล่ะ!"
"ตำราทักษะระดับ S งั้นหรือ?" หลี่เจิ้นตะลึงงัน
เปิดหีบสมบัติระดับเงินครั้งแรกก็ได้ตำราทักษะระดับ S เลยหรือ?
ไหนบอกว่ามีโอกาสแค่ 5% ไงล่ะ?
หลี่เจิ้นมองลั่วปิงเหยียนด้วยสายตาลึกซึ้ง... เขาคิดในใจว่า หรือนี่คือผู้เล่นดวงจักรพรรดิในตำนาน?
ดวงของลั่วปิงเหยียนช่างดีเลิศเกินคนทั่วไปจริงๆ!
"ดูสิว่าเป็นทักษะอะไร!" หลี่เจิ้นรีบถาม
"กวาดล้างพันทัพ!" ลั่วปิงเหยียนตอบกลับพร้อมกับยื่นตำราทักษะส่งให้หลี่เจิ้นแล้วพูดว่า "เป็นทักษะยุทธวิธีสายต่อสู้ เหมาะกับคุณมากเลย คุณเอามันไปใช้เถอะ!"
"ให้ข้าหรือ?" หลี่เจิ้นมองหน้าลั่วปิงเหยียนอย่างจริงจัง
จากนั้นเขาก็รับตำราทักษะมาและเปิดดูคำอธิบายทักษะ
【กวาดล้างพันทัพ】 (ทักษะประเภทอาวุธยาว): ขีดจำกัดการโจมตีต่อเนื่อง: 10 ครั้ง เมื่อใช้งานจะได้รับสถานะโจมตีหมู่ สถานะโจมตีต่อเนื่องแต่ละขั้นจะเพิ่มพลังทำลายจากอาวุธมีคม 3% และมีโอกาส 30% ที่จะลดค่าคุมทัพของเป้าหมายลง 30 แต้ม!
เมื่ออ่านคำอธิบายทักษะจบหลี่เจิ้นถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ!
เป็นทักษะที่ทรงพลังมาก!
ด้านหลังคำอธิบายทักษะยังมีข้อความแจ้งเตือน: ตรวจสอบสถานะเมื่อเลเวลเต็ม
หลี่เจิ้นรีบเปิดดูคำอธิบายทักษะ 【กวาดล้างพันทัพ】 เมื่อถึงเลเวลสูงสุดทันที: 【กวาดล้างพันทัพ】 (ทักษะประเภทอาวุธยาว): ขีดจำกัดการโจมตีต่อเนื่อง: 15 ครั้ง เมื่อใช้งานจะได้รับสถานะโจมตีหมู่ สถานะโจมตีต่อเนื่องแต่ละขั้นจะเพิ่มพลังทำลายจากอาวุธมีคม 6% และมีโอกาส 80% ที่จะลดค่าคุมทัพของเป้าหมายลง 100 แต้ม!
ทักษะ 【กวาดล้างพันทัพ】 เลเวลสูงสุดจะเพิ่มโบนัสพลังทำลายจากอาวุธขั้นละ 6% หากสามารถโจมตีต่อเนื่องได้ถึงสิบครั้ง พลังทำลายจากอาวุธมีคมก็จะเพิ่มขึ้นถึง 60%!
นี่มันระดับไหนกันเนี่ย?
เมื่อบวกกับโบนัสจากวิชาหอกพื้นฐาน นั่นเท่ากับว่าถ้าหลี่เจิ้นในตอนนี้เรียนรู้ทักษะนี้ พลังทำลายจากอาวุธของเขาจะพุ่งสูงเฉียดสองร้อยแต้มเลยทีเดียว!
หากมีทักษะนี้ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับพื้นที่ป่าระดับสาม หลี่เจิ้นก็มั่นใจว่าสามารถบุกเดี่ยวไปลองของได้อย่างแน่นอน!
"ท่านจะมอบให้ข้าจริงๆ หรือ?" หลี่เจิ้นสูดลมหายใจลึกแล้วมองไปที่ลั่วปิงเหยียนเพื่อถามย้ำอีกครั้ง
ทักษะนี้มันล้ำค่าเกินไปแล้ว!
ทักษะระดับ S เชียวนะ นับว่าเป็นสุดยอดทักษะยุทธวิธีในเกมได้เลย
"ใช่แล้วล่ะ!" ลั่วปิงเหยียนพยักหน้าแล้วส่งยิ้ม "ถึงยังไงฉันก็เรียนไม่ได้อยู่ดี เรียนไปก็ไม่มีประโยชน์ เอาให้คุณคุณจะได้แข็งแกร่งขึ้นแล้วคอยปกป้องฉันได้ดียิ่งขึ้นยังไงล่ะ จริงไหม?"
ลั่วปิงเหยียนไม่รู้ตัวเลยว่าตอนที่เธอคุยกับหลี่เจิ้นในตอนนี้ดูสนิทสนมกันมากขึ้นแค่ไหน
เมื่อก่อนลั่วปิงเหยียนมักจะพูดว่าให้หลี่เจิ้นปกป้องหมู่บ้านเฟยเยี่ยน แต่ตอนนี้เธอกลับพูดตรงๆ ว่าให้เขาปกป้องเธอแทน
แถมตอนที่ลั่วปิงเหยียนพูดประโยคนี้ออกมาก็ยังดูเป็นธรรมชาติมาก มีแววออดอ้อนแฝงอยู่ในน้ำเสียงด้วยซ้ำ
"ตกลง ในเมื่อท่านพูดแบบนี้ข้าก็จะรับไว้! ข้ากำลังต้องการทักษะนี้อยู่พอดี รู้สึกเลยว่าถ้ามีทักษะ 【กวาดล้างพันทัพ】 ข้าคงสามารถบุกเดี่ยวพื้นที่ป่าระดับสามได้สบายๆ!" หลี่เจิ้นยิ้มบางๆ เขาไม่ปฏิเสธให้มากความและรับตำราทักษะมาเก็บไว้ จากนั้นก็กล่าวกับลั่วปิงเหยียนว่า "วางใจเถอะ ผู้ใดมีคุณต้องทดแทน ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอน!"
หลี่เจิ้นตั้งใจไว้แล้วว่ารอลั่วปิงเหยียนออฟไลน์เมื่อไหร่ เขาจะมอบหมายหน้าที่ป้องกันเมืองเฟยเยี่ยนให้โจวลี่ แล้วตัวเองจะไปลองบุกเดี่ยวพื้นที่ป่าระดับสาม เพื่อหาทรัพยากรและเหรียญทองกลับมาให้เมืองเฟยเยี่ยน เป็นการตอบแทนความไว้วางใจที่ลั่วปิงเหยียนมีให้เขา!
"ใครขอให้คุณมาทดแทนบุญคุณกันเล่า?" ลั่วปิงเหยียนบ่นงุบงิบ
จากนั้นเธอก็ชำเลืองมองหลี่เจิ้นด้วยความขวยเขิน เธอรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นจึงรีบหันหลังเดินกลับไปที่จวนเจ้าเมืองทันที
ที่ทำการผู้ใหญ่บ้านได้รับการอัปเกรดอย่างเป็นทางการและกลายเป็นจวนเจ้าเมืองไปแล้ว
เมื่อกลับเข้ามาภายในจวนเจ้าเมือง ลั่วปิงเหยียนก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า...
เมื่อกี้เธอเพิ่งจะออดอ้อนหลี่เจิ้นไปงั้นหรือ?
รู้สึก... น่าอายจังเลย
"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"
ลั่วปิงเหยียนรู้สึกสับสน
หลี่เจิ้นเป็นแค่ตัวละครในเกมนะ!
แต่ทำไมถึงรู้สึกว่าเวลาอยู่กับเขามันมีความรู้สึกผูกพันแปลกๆ ซ่อนอยู่ด้วยล่ะ?
ราวกับว่าหลี่เจิ้นไม่ใช่ตัวละครในเกม แต่เป็นมนุษย์ที่มีชีวิตจิตใจจริงๆ อย่างนั้นแหละ...
ขณะที่กำลังครุ่นคิด ลั่วปิงเหยียนก็เห็นข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น
ค่าความประทับใจของหลี่เจิ้น +25!
ตอนนี้ค่าความประทับใจพุ่งเป็น 65 แต้มแล้ว!
...
[จบแล้ว]