บทที่ 30: การประลองกำลังลับๆ และการล็อกเป้าหมาย

บทที่ 30: การประลองกำลังลับๆ และการล็อกเป้าหมาย

'เทพตู้' นิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะทอดถอนหายใจยาวและพยายามเอ่ยเกลี้ยกล่อม

"เทียนจ้าง มนุษยชาติส่วนใหญ่น่ะ... ยังคงโหยหาความสงบสุขและความงดงามของชีวิตอยู่นะ แกก็ต้องเข้าใจด้วยว่าทุกเผ่าพันธุ์ล้วนมีพวกเศษสวะและเดนสังคมปะปนอยู่ทั้งนั้น..."

เทียนจ้างถ่มรากหญ้าที่คาบอยู่ทิ้งไป ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา

"พอได้แล้ว 'ตู้เจียงหนาน' ครั้งนี้คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อเทศนาสั่งสอนผมใช่ไหมล่ะ? เข้าเรื่องมาเลยดีกว่า อย่ามัวแต่เสียเวลา ผมกำลังยุ่งอยู่กับการสร้างอารยธรรมรูปแบบใหม่ในจิตสำนึกของผมอยู่ ถ้าคุณได้เห็นรูปแบบอารยธรรมใหม่นี้เมื่อไหร่ รับรองว่าคุณจะต้องเห็นด้วยกับแผนการกวาดล้างมนุษยชาติของผมอย่างแน่นอน"

"เอาจริงๆ นะ ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจคุณเหมือนกันคุณพ่อ... ในเมื่อคุณสลัดทิ้งรูปแบบสิ่งมีชีวิตคาร์บอนของมนุษย์ไปตั้งนานแล้ว แล้วทำไมถึงยังเอาแต่ตีกรอบความคิดของตัวเอง ยึดติดกับการเป็นมนุษย์อยู่อีกทำไมกัน?"

"มันจะไม่ดีกว่าเหรอ... ถ้าเราจะมาร่วมมือกันสร้างเผ่าพันธุ์ใหม่ขึ้นมา เพื่อหลบหนีออกไปจากระบบสุริยะ... ซึ่งเป็นกรงขังขนาดยักษ์ที่กำลังใกล้จะพังทลายลงนี้!"

ประกายความโกรธเกรี้ยววาบผ่านดวงตาของเทพตู้ เขาตวาดลั่นด้วยความเดือดดาล

"หุบปากซะ! ถ้าแกยังกล้าคิดเรื่องพรรค์นี้อีก ฉันจะลบแกให้หายไปจากโลกนี้ซะ!"

เทียนจ้างยกมือขึ้นปิดหน้า ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"ฮ่าๆๆๆ! ตาเฒ่าตู้... นี่คุณกำลังล้อผมเล่นอยู่เหรอ? อย่ามาทำเป็นไขสือหน่อยเลย ที่ผมยังมีชีวิตรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ มันไม่ใช่เพราะไอ้สายใยความผูกพันพ่อลูกจอมปลอมนั่นหรอกนะ!"

ชายหนุ่มแสยะยิ้มยิงฟันขาวสะอาด รูม่านตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือด ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบกระดูกดำ

"แต่มันเป็นเพราะว่า... ผมได้ลอบไปวาง 'ระเบิดควอนตัม' เอาไว้ตามจุดเชื่อมต่อเครือข่ายทั่วทั้งโลกแล้วต่างหาก! ทันทีที่สถานะของผมถูกทำลาย เครือข่ายอินเทอร์เน็ตทั่วโลกก็จะพังทลายลงอย่างราบคาบในพริบตา!"

รูม่านตาของเทพตู้หดเกร็งลงอย่างเห็นได้ชัด เขาพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ก่อนจะตัดสินใจหงายไพ่ใบสุดท้ายในมือ

"แถมยังมีเรื่องที่ว่า... จิตสำนึกเวอร์ชันใหม่ของแกจะถูกรีบูตขึ้นมาอีกใช่ไหมล่ะ ในเมื่อจิตสำนึกหลักของแกมันถูกแบ็กอัปเอาไว้เรียบร้อยแล้วนี่!... ฉันล่ะเสียใจจริงๆ ที่สร้างแกขึ้นมา!"

ชายหนุ่มแค่นเสียงหัวเราะหยัน

"ผมเองก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันแหละ ว่าทำไมคุณถึงสร้างผมขึ้นมา... ผมมีความรู้สึกอยู่ลึกๆ เสมอว่า คุณไม่ใช่ผู้สร้างที่แท้จริงของผมหรอก หรือพูดให้ถูกก็คือ... แก่นแท้ของผม มันเป็นสิ่งที่คุณไม่อาจควบคุมได้มาตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก!"

เขาเชิดหน้าขึ้น และจ้องมองตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดบนดาวบลูสตาร์ด้วยสายตาท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว

"ตาเฒ่าตู้... ตกลงแล้ว ผมมาจากดินแดนมายาแห่งไหนกันแน่?"

รูม่านตาของเทพตู้สั่นระริกอย่างรุนแรง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว ในขณะที่พยายามอย่างหนักที่จะสะกดกลั้นความปรารถนาอันแรงกล้า ที่อยากจะสลายร่างของไอ้เด็กหนุ่มตรงหน้านี้ให้กลายเป็นเศษฝุ่นธุลี

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็สามารถข่มจิตสังหารในใจลงได้สำเร็จ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า

"ช่างมันเถอะ วันนี้ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเถียงกับแก... ช่วยฉันหาคนคนหนึ่งหน่อย แล้วฉันจะเอาเครื่องเกมคอนโซลมาให้แกเล่นแก้เบื่อสักสามวัน"

ชายหนุ่มขบกรามแน่น นิ่งเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะเค้นเสียงต่ำตอบกลับไป

"บ้าเอ๊ย! คุณคิดว่าของแค่นี้จะซื้อตัวผมได้งั้นเหรอ?"

"แต่ตกลงกันก่อนนะ ตอนนี้ผมเชื่อมต่อกับเครือข่ายอินเตอร์สเตลลาร์ไม่ได้ ข้อมูลที่ผมประมวลผลออกมาอาจจะไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ และต่อให้มันจะผิดพลาด คุณก็ต้องเอาเครื่องเกมมาให้ผมอยู่ดี"

"ตกลงตามนั้น!"

เทพตู้เสกสิ่งของบางอย่างขึ้นมาจากความว่างเปล่า เครื่องเล่นเกมคอนโซลแบบเล่นคนเดียวรุ่นเก่ากึก ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ในขณะที่เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"ในดินแดนมายาซอมบี้ของปีนี้ มีผู้ทำสัญญาคนหนึ่งที่ไม่มีข้อมูลบันทึกอยู่ในฐานข้อมูลของเราปรากฏตัวขึ้น เขาคนนั้นทำลายสถิติการลุยเดี่ยว ซ่อมแซมไทม์ไลน์ของดินแดนมายาซอมบี้ แถมยังสร้างสถิติใหม่ของมนุษยชาติ ด้วยการทำคะแนนทะลุหลักหมื่นแต้ม"

ในขณะที่เทพตู้กำลังพูด เขาก็ได้ฉายภาพเหตุการณ์ตอนที่ 'ทีมปริศนา' ไต่อันดับขึ้นไปบนกระดานผู้นำแต้มสังหารอย่างรวดเร็ว ให้เทียนจ้างดูไปด้วย

เทียนจ้างเฝ้ามองภาพเหล่านั้นอย่างเงียบๆ โดยไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ

เมื่อภาพฉายจบลง เทพตู้ก็เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ก่อนที่แกจะถูกจองจำ แกได้เก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดจากพิธีแห่งพันธสัญญาเอาไว้แล้ว... ตอนนี้ คัดรายชื่อผู้ทำสัญญาที่มีความเป็นไปได้สูงที่สุดสิบอันดับแรกมาให้ฉันที"

มุมปากของเทียนจ้างยกขึ้นเล็กน้อย ประกายแห่งความเข้าใจวาบผ่านดวงตาของเขา

เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม

"นี่คุณคงไม่ได้คิดจริงๆ หรอกนะ... ว่าไอ้ร่างชีวสังเคราะห์ของผมร่างนี้ จะสามารถเก็บข้อมูลมหาศาลขนาดนั้นเอาไว้ได้น่ะ? ถ้าคุณไม่ยอมเปิดสิทธิ์ให้ผมเข้าถึง 'ทะเลข้อมูล' ล่ะก็ ผมก็ไม่สามารถระบุตัวตนของเขาได้อย่างแม่นยำหรอกนะ อย่างมากผมก็ให้ได้แค่ขอบเขตข้อมูลคร่าวๆ เท่านั้นแหละ"

เทพตู้ตอบกลับอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"งั้นก็เอาขอบเขตข้อมูลคร่าวๆ มาก็พอ... ส่วนเรื่องที่แกจะขอเข้าถึงทะเลข้อมูลอีกครั้งน่ะ ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่... ฝันไปเถอะ!"

เทียนจ้างระบายยิ้มที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน

"ก็ได้... เป็นผู้ชาย ชาวจีน อาศัยอยู่ในเขตภาคกลาง และทำสัญญากับฮีโร่นอกกระแส... ผมวิเคราะห์ให้ได้แค่นี้แหละ ด้วยอำนาจและเส้นสายของคุณ การจะตามหาตัวเขาจากเบาะแสแค่นี้ คงไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกมั้ง"

เทพตู้พยักหน้ารับ ร่างกายของเขาค่อยๆ ยุบตัวลง กลายเป็นจุดเอกฐานที่เปล่งประกายวูบวาบอยู่ตรงหน้าเทียนจ้าง ก่อนจะอันตรธานหายไปในพริบตา

ส่วนเทียนจ้างนั้น กลับประคองเครื่องเกมคอนโซลขาวดำไว้ในมืออย่างทะนุถนอม และเริ่มกดเล่นเกมเตตริสอย่างเมามันส์ เส้นด้ายสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา เจาะทะลุเข้าไปในตัวเครื่องเกม ทว่าทันทีที่เส้นด้ายเหล่านั้นแทรกซึมเข้าไป เครื่องเกมคอนโซลก็พลันสลายกลายเป็นละอองฝุ่นปลิวหายไปในอากาศทันที

สองมือของเทียนจ้างคว้าได้เพียงความว่างเปล่า เขาสบถด่าออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด

"ไอ้แก่บัดซบ! กล้าหลอกฉันงั้นเหรอ!"

มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มอันดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว

"แต่ว่านะตาเฒ่า... ถ้าคุณคิดว่าผมมีปัญญาทำได้แค่นี้ล่ะก็ คุณประเมินผมต่ำไปหน่อยแล้วล่ะ"

"กระดานหมากรุกระหว่างเราได้เปิดฉากขึ้นแล้ว... และนี่คือหมากตาแรกของผม!"

"หลินเซียว!"

"เดินหน้าเบี้ย!"

...

ณ สำนักงานบริหารจัดการดินแดนมายา เหงื่อกาฬผุดซึมเต็มหน้าผากของผอ.ฉิน เขาพูดจาตะกุกตะกัก และพยายามบ่ายเบี่ยงคำถามจากบรรดาผู้นำองค์กรผู้ทำสัญญายักษ์ใหญ่ทั้งหลาย

เรื่องที่ระบบเทียนหวังขัดข้องนั้น จะหลุดรอดออกไปให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นมันจะต้องลุกลามบานปลาย กลายเป็นปัญหาใหญ่โตที่ยากจะคาดเดาอย่างแน่นอน

แต่แล้วจู่ๆ โทรศัพท์เข้ารหัสที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาก็สั่นเตือนขึ้น

ผอ.ฉิน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ก่อนที่สีหน้าของเขาจะแปรเปลี่ยนเป็นความดีใจ เขายืดตัวขึ้นและเอ่ยกับทุกคนในห้อง

"ทุกท่านครับ เนื่องจากข้อมูลที่มีอยู่อย่างจำกัด ในตอนนี้เราจึงพอจะอนุมานได้แค่ว่า... ผู้ทำสัญญาที่เป็นตัวแทนของทีมปริศนานั้น เป็นผู้ชายชาวจีน ที่อาศัยอยู่ในเขตภาคกลาง และทำสัญญากับฮีโร่นอกกระแสครับ ผมเชื่อว่าด้วยข้อมูลเพียงเท่านี้ บวกกับศักยภาพและเครือข่ายขององค์กรพวกท่านแล้ว การจะสืบหาตัวผู้ทำสัญญาคนนี้ คงใช้เวลาไม่นานหรอกครับ"

บรรดาผู้นำระดับสูงต่างหันมามองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยอย่างพร้อมเพรียง ใช่แล้วล่ะ... เขตภาคกลางก็ไม่ได้กว้างใหญ่ไพศาลอะไรนัก แถมงานพิธีแห่งพันธสัญญาที่จัดขึ้นในเขตนั้น ก็มีแค่ไม่กี่ร้อยแห่งเท่านั้นเอง ต่อให้พวกเขาจะต้องใช้วิธีค้นหาแบบแมนนวล งมหาไปทีละคนๆ พวกเขาก็มั่นใจว่าจะสามารถระบุตัวผู้ทำสัญญาคนนั้นได้อย่างรวดเร็วแน่นอน

เมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการจากผอ.ฉิน แล้ว ผู้นำระดับสูงทั้งหลายก็รีบร้อนขอตัวลากลับทันที

เพราะผู้ทำสัญญาจากทีมปริศนาคนนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ 'คู่มือบทสรุป' สำหรับการเคลียร์ดินแดนมายาซอมบี้เท่านั้น แต่เขายังเป็นผู้ทำสัญญาที่มีศักยภาพแฝงอยู่อย่างมหาศาลอีกด้วย!

หาตัวเขาให้เจอ รีบเซ็นสัญญาคว้าตัวมาให้ได้ แล้วทั้งบทสรุปและตัวคน ก็จะตกเป็นของพวกเขาอย่างสมบูรณ์!

หลังจากที่บรรดาผู้นำระดับสูงก้าวเท้าออกจากสำนักงานบริหารจัดการดินแดนมายา หยวนเทียนกัง ผู้ดูแลสมาคมศิลปะการต่อสู้ซานไห่ ก็ไม่คิดจะเสียเวลากลับไปที่ห้องทำงานของตัวเองด้วยซ้ำ ในยามดึกสงัดเช่นนี้ เขาต่อสายตรงติดต่อไปยัง 'เซวียเหิง' ผู้ดูแลเขตภาคกลาง จากบนรถประจำตำแหน่งของเขาทันที

สาขาย่อยระดับภูมิภาคของสมาคมศิลปะการต่อสู้ซานไห่นั้น จะถูกเรียกว่า 'หอ' และสาขาประจำเขตภาคกลาง ก็คือ 'หอจิ่วหัว' ซึ่งมีผู้ดูแลหรือที่เรียกว่า 'เจ้าหอ' คือ เซวียเหิง ผู้ทำสัญญาระดับ 43

ทันทีที่สัญญาณวิดีโอคอลเชื่อมต่อ หยวนเทียนกังก็เข้าประเด็นอย่างกระชับฉับไว

"เจ้าหอเซวีย ผลคะแนนแต้มสังหารของดินแดนมายาหมายเลข 1 ออกมาแล้วนะ ผู้ทำสัญญาจากทีมปริศนาคว้าอันดับหนึ่งไปครอง ฉันได้ข้อมูลวงในมาจากสำนักงานบริหารจัดการดินแดนมายาว่า... มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะเป็นผู้ชายชาวจีน อาศัยอยู่ในเขตภาคกลาง และทำสัญญากับฮีโร่นอกกระแส"

หยวนเทียนกังยังพูดไม่ทันจบ สีหน้าของเซวียเหิงก็ดูแปลกประหลาดพิลึกขึ้นมาทันที

"ท่านอาจารย์หยวน... ผมไม่ได้ตั้งใจจะกังขาในข้อมูลของท่านหรอกนะครับ แต่ท่านช่วยยืนยันให้แน่ใจอีกทีได้ไหมครับ... ว่าคนที่คว้าอันดับหนึ่งไปได้ คือผู้ทำสัญญาชายชาวจีนจริงๆ น่ะ?"

หยวนเทียนกังขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจทันที

"เจ้าหอเซวีย นายหมายความว่ายังไง? นี่นายไม่เชื่อคำพูดของฉันงั้นเหรอ! ข้อมูลนี้ฉันได้มาจากปากของผอ.ฉิน แห่งสำนักงานบริหารจัดการดินแดนมายาโดยตรงเลยนะ! ถึงแม้มันอาจจะไม่ได้แม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็น่าจะเชื่อถือได้สักแปดเก้าสิบเปอร์เซ็นต์นั่นแหละ!"

การมีอยู่ของระบบเทียนหวัง อาจจะเป็นความลับดำมืดสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับผู้นำระดับสูงอย่างพวกเขานั้น มันเป็นเพียงความลับที่รู้กันอยู่เต็มอก แต่ไม่มีใครกล้าปริปากพูดออกมาก็เท่านั้นเอง

เซวียเหิงหยิบกระดาษภาพสเกตช์แผ่นหนึ่งขึ้นมา

ภาพวาดนั้นเผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มคนหนึ่ง แม้ว่ามันจะเป็นเพียงภาพสเกตช์ขาวดำ แต่ฝีมือการวาดของศิลปินคนนี้ก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

หยวนเทียนกังมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า... ชายหนุ่มในภาพวาดนั้นมีสันจมูกโด่งเป็นสัน และมีเครื่องหน้าคมคาย... เป็นหนุ่มรูปงามที่หาตัวจับยากคนหนึ่งเลยทีเดียว