บทที่ 9: ดินแดนมายาเปิดฉาก โถงมิติเวลา

บทที่ 9: ดินแดนมายาเปิดฉาก โถงมิติเวลา

หลินเซียวยัดอาหารเข้าปากจนแก้มตุ่ย เขาสวาปามอย่างตะกละตะกลามพร้อมกับรีบสวมเสื้อผ้าไปด้วย

ชุดถ่วงน้ำหนักของเขาเต็มไปด้วยก้อนตะกั่ว ซึ่งจะถูกดินแดนมายาประเมินว่าเป็นเครื่องแต่งกายผิดกฎและถูกยึดไปทันที

เขาไม่อยากเข้าไปในดินแดนมายาด้วยสภาพชีเปลือยหรอกนะ

"พูดไปเท่าไหร่แม่ก็คงไม่เชื่อ วันนี้เป็นวันที่ดินแดนมายาเปิด แม่กับพ่อหลินคอยดูเถอะ ว่าผมจะทำผลงานในดินแดนมายาให้ออกมาดีขนาดไหน"

พ่อหลินเดินเข้ามาตบไหล่ลูกชายเบาๆ

"ไม่ต้องห่วงหรอกลูกรัก ตราบใดที่ดวงอาทิตย์ในดินแดนมายาไม่ได้เป็นสีแดงเหมือนบนดาวบลูสตาร์ล่ะก็ พลังอันแข็งแกร่งจากสายเลือดชาวคริปตัน จะมอบกายาเหล็กไหลที่ไม่มีวันถูกทำลายให้กับลูกเอง"

"แน่นอนว่าลูกต้องอาบแผ่รังสีจากดาวยักษ์แดงมาตลอดสิบแปดปีเต็ม มันก็เลยอาจจะต้องใช้เวลาสักพักกว่าร่างกายจะเปลี่ยนแปลงจนสมบูรณ์ แต่พ่อรับประกันได้เลยว่า สายเลือดชาวคริปตันนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่ลูกจะจินตนาการถึงเสียอีก!"

หลินเซียวกลอกตาบน ก่อนจะตอบกลับไปแบบส่งๆ

"คร้าบๆ ทราบแล้วครับพ่อ พ่อพูดประโยคนี้มาเป็นร้อยรอบแล้วนะ!"

ว่านหลิง ผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลยาวสลวย และมีโครงหน้ากระเดียดไปทางหญิงสาวชาวตะวันตก เดินเข้าไปหาหลินเซียว

เธอแหงนหน้าขึ้นสบตากับลูกชายรูปหล่อตัวสูงปรี๊ด ประกายแสงสีแดงวาบผ่านดวงตาของเธอ

"หลินเซียว ลูกชายคนโตของแม่ ดินแดนมายาในครั้งนี้..."

หลินเซียวคลี่ยิ้มและจ้องมองกลับไปด้วยสายตาแน่วแน่ ประกายแสงสีแดงแบบเดียวกันสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเขา

"เอาล่ะครับแม่ เก็บพลังเคออสของแม่เอาไว้เถอะ เชื่อใจลูกชายคนนี้สักครั้ง รับรองว่าชนะใสๆ แน่นอน!"

พ่อหลินเอื้อมมือไปโอบไหล่ภรรยาเพื่อปลอบประโลม

"ที่รัก ลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ปล่อยให้เขาไปผจญภัยด้วยตัวเองเถอะน่า"

"พยายามเข้าล่ะ ไม่ว่าน้องชายน้องสาวของลูกจะได้เข้าเรียนโรงเรียนประถมเอกชนไหม พ่อกับแม่จะมีน้องสาวให้ลูกอีกคนได้หรือเปล่า หรือแม้กระทั่งความหวังที่พวกเราจะได้กลับไปเยี่ยมญาติที่บ้านเกิดในอนาคต... ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับสองบ่าของลูกแล้วนะ"

พ่อหลินชูสองนิ้วส่งสัญญาณสู้ๆ ให้หลินเซียว พร้อมกับกล่าวสรุปปิดท้าย!

"แกคือความหวังของครอบครัวเรานะโว้ย!"

หลินเซียวกุมขมับด้วยความจนปัญญา

"เรื่องอื่นช่างมันเถอะ แต่เรื่องที่พ่อกับแม่จะมีน้องอีกคนเนี่ย ผมควบคุมไม่ได้จริงๆ นะ ก่อนที่เรื่องทะเบียนบ้านจะเรียบร้อย พวกคุณสองคนอย่าเพิ่งมีลูกเพิ่มเลย เกิดวันข้างหน้าครอบครัวเราต้องหอบผ้าหอบผ่อนหนีขึ้นมา มันจะลำบากเอานะ!"

ว่านหลิงรีบตะครุบปิดปากพ่อหลินไว้ ไม่ให้พูดอะไรต่อ

"ลูกเอ๊ย ทำตัวให้มันกลมกลืนหน่อยสิ อย่าลืมนะว่าครอบครัวเรามาจากดินแดนมายากันทั้งบ้าน ตอนนั้นแม่ใช้เวทมนตร์ปลอมแปลงบัตรประชาชนขึ้นมา ถ้าโดนตรวจสอบขึ้นมาจริงๆ มันตบตาใครไม่ได้หรอกนะ!"

หลินเซียวถอนหายใจและพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้

ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้น ละอองแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นข้อความแจ้งเตือนที่ผู้ทำสัญญาเท่านั้นถึงจะมองเห็น

【ดินแดนมายาหมายเลข 1 กำลังจะเปิดตัว ขอให้ผู้ทำสัญญาพยายามแก้ไขเส้นเวลาที่บิดเบี้ยว ดินแดนมายาแห่งนี้จะคงอยู่เป็นเวลา 3 วัน กรุณาค้นหาประตูมิติที่ใกล้ที่สุดเพื่อเข้าสู่...】

【ดินแดนมายาแห่งนี้เป็นการอัญเชิญแบบบังคับ ผู้ทำสัญญาที่ถูกเรียกตัวไม่สามารถปฏิเสธได้ ผู้ที่เกินกำหนดเวลาจะถูกบังคับเทเลพอร์ตทันที เริ่มนับถอยหลัง: 99, 98, 97...】

มาแล้วสินะ การอัญเชิญแบบบังคับของดินแดนมายา

ดินแดนมายาสิบแห่งแรกล้วนเป็นการอัญเชิญแบบบังคับ ผู้ทำสัญญาไม่สามารถปฏิเสธได้ หากไม่เข้าไปตามเวลาที่กำหนด พวกเขาจะถูกเทเลพอร์ตเข้าไปในดินแดนมายาโดยตรง ซึ่งจุดที่ถูกส่งไปนั้นจะเป็นการสุ่มแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ทำให้มีโอกาสตายสูงมาก

ดังนั้น พวกผู้ทำสัญญาจึงมักจะยอมเดินเข้าไปทางประตูมิติแต่โดยดี

หลินเซียวยืดตัวตรง ก่อนจะโบกมือลาพ่อกับแม่

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ดินแดนมายากำลังเรียกหาผมแล้วล่ะ รอผมกลับมาด้วยนะครับ!"

เขาเลื่อนเปิดหน้าต่างระเบียงและมองออกไปเบื้องหน้า ห่างออกไปเป็นเส้นตรงประมาณสองกิโลเมตร มิติอวกาศกำลังสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง ค่อยๆ คลี่ขยายประตูมิติขนาดยักษ์สูงหลายสิบเมตรที่มีพื้นหลังสีฟ้าขอบสีแดงออกมา

นี่คือทางเข้าสู่ดินแดนมายา มีเพียงผู้ทำสัญญาเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ คนธรรมดาต่อให้เดินผ่านมันไปก็จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น

ไม่เลวแฮะ ระยะทางไม่ได้ไกลมาก

หลินเซียวพยักหน้า เขายืนขึ้นบนราวระเบียง กางแขนออกกว้าง แล้วพุ่งหลาวทิ้งตัวลงมาจากชั้นสามทันที

สองสามีภรรยาตระกูลหลินรีบวิ่งไปที่หน้าต่าง และเห็นลูกชายของพวกเขากำลังเคลื่อนไหวอย่างปราดเปรียวราวกับเสือดาว เขาม้วนตัวกลางอากาศอย่างสวยงาม ใช้เท้าแตะกิ่งไม้ใหญ่เบาๆ และร่อนลงจอดบนพื้นอย่างมั่นคง

ว่านหลิงใช้มือลูบหน้าอกตัวเองด้วยความโล่งใจ

"เจ้าเด็กคนนี้ทำเอาใจหายใจคว่ำหมดเลย การเคลื่อนไหวของเขาเมื่อกี้มันเหนือกว่าคนธรรมดาไปไกลลิบเลยนะ วิธีฝึกฝนด้วยการถ่วงน้ำหนักนั่นมันได้ผลจริงๆ งั้นเหรอ?"

พ่อหลินจมอยู่ในห้วงความคิด

"อาจจะใช่ คุณก็รู้นิสัยลูกคนโตของเรานี่ เขาเป็นคนหนักแน่นมั่นคงมาตลอด บางครั้งผมยังรู้สึกเลยว่าเขามีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าผมซะอีก ตั้งแต่เด็กจนโต เขาก็สอบได้ที่หนึ่งของชั้นมาตลอด ไม่เคยเปลี่ยนเลยสักครั้ง"

พ่อหลินรำพึงรำพัน ดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ

"เฮ้อ... ผมนี่เสกสรรปั้นแต่งลูกชายที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ออกมาได้ยังไงกันนะ?"

"ทั้งๆ ที่ก็พ่อแม่เดียวกันแท้ๆ แต่ทำไมเจ้าคนรองกับคนเล็กถึง..."

พ่อหลินปรายตามองลูกคนที่สองและสามที่กำลังนอนขดตัวอยู่บนโซฟา เคี้ยวขนมกร้วมๆ พลางหัวเราะคิกคักให้กับครอบครัวหมูน้อยในหน้าจอทีวี

"มันก็เหมือนการสุ่มกาชานั่นแหละ การ์ดใบแรกได้ระดับ SSR มาแล้ว มันก็เป็นเรื่องปกติที่ใบที่สองกับสามจะเป็นแค่การ์ดขยะระดับ D หรือ F น่ะ ตอนที่เรามีเจ้าคนโต พลังของเราอาจจะยังไม่เสื่อมถอยลงจนหมดกระมัง"

ว่านหลิงดูใจเย็นมาก แถมยังหาเหตุผลมาสนับสนุนความยอดเยี่ยมของหลินเซียวได้เป็นฉากๆ

ลึกๆ ในใจของเธอ เธอได้ยอมรับความธรรมดาสามัญของลูกคนรองกับคนเล็กไปเรียบร้อยแล้ว ช่างมันเถอะ ถ้าถึงที่สุดแล้วไม่ได้เรื่องจริงๆ รอให้เธอฟื้นฟูพลังกลับมาได้เมื่อไหร่ เธอค่อยลงมือดัดแปลงชะตากรรมของเจ้าเด็กเกาะพ่อแม่กินสองคนนี้โดยตรงเลยก็แล้วกัน

ขอแค่ลูกๆ ของฉัน 'วันด้า' มีชีวิตที่ปลอดภัยและสงบสุขไปตลอดชีวิต เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

หลินเซียวรักษาระดับความเร็วในการวิ่งสปรินต์ และพุ่งตัวเข้าไปในประตูมิติ ร่างของเขาอันตรธานหายไปจากดาวบลูสตาร์ในชั่วพริบตา

ว่านหลิงเบิกตากว้าง เธอคว้าคอเสื้อพ่อหลินไว้แน่นด้วยความดีใจสุดขีด

"เขาเข้าไปแล้ว! หลินเซียวเข้าไปแล้วล่ะ!"

"ที่รักจ๋า พวกเรามีความหวังแล้วนะ พวกเราจะได้กลับบ้านกันแล้ว..."

ว่านหลิงร้องไห้ด้วยความปีติยินดี และสวมกอดพ่อหลินไว้แน่น ยี่สิบปีแล้วนะ ตั้งแต่มาอยู่บนดาวบลูสตาร์แห่งนี้ พวกเขาต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงมาตลอดสองทศวรรษเต็ม บัดนี้เมื่อได้เห็นความหวังที่จะได้กลับบ้านเกิดปรากฏขึ้นรำไร จะไม่ให้พวกเขาตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้นได้อย่างไรกัน

ไม่ไกลจากบ้านของหลินเซียว ชายชุดดำสวมหน้ากากหัวกะโหลกคนหนึ่งกำลังรายงานสถานการณ์ต่อหัวกะโหลกใบหนึ่ง

"ท่านลอร์ดเนโครแมนเซอร์ ไอ้เด็กหนุ่มที่ทำลายแผนการจุติของดินแดนมายาเมื่อคราวก่อน มันได้เข้าไปในดินแดนมายาแล้วครับ!"

เปลวเพลิงสีขาวสว่างวาบขึ้นในเบ้าตาของหัวกะโหลก

"เข้าใจล่ะ ในเมื่อมันกล้ามาทำลายแผนการอันยิ่งใหญ่ของลัทธิหกวิถี ข้าก็จะกระชากวิญญาณของมันมาเอง!"

...

ตัดภาพมาที่หลินเซียว บัดนี้เขามายืนอยู่ในมิติอันแปลกประหลาดที่ประกอบขึ้นจากเส้นสายสีทอง

เขาเคยวิดีโอคอลคุยกับเสี่ยวเหมย ซึ่งตอนนี้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนครหลวงไปแล้ว เขาจึงรู้ว่าสถานที่แห่งนี้คือ 'โถงมิติเวลา' ซึ่งเป็นจุดที่ผู้ทำสัญญาทุกคนจะต้องมาเยือนก่อนเข้าสู่ดินแดนมายา

ผู้ทำสัญญาสามารถจัดตั้งปาร์ตี้กันได้อย่างอิสระภายในโถงแห่งนี้ โดยมีจำนวนสมาชิกขั้นต่ำสองคน และสูงสุดไม่เกินห้าคนต่อหนึ่งทีม

มหาวิทยาลัยชั้นนำส่วนใหญ่จะจัดเตรียมนักเรียนให้รวมทีมกันล่วงหน้า โดยพิจารณาจากรูปแบบการปลุกพลังของแต่ละคน ซึ่งมักจะประกอบไปด้วยสูตรสำเร็จสามเหลี่ยมเหล็กอย่าง แทงก์ ฮีลเลอร์ และดาเมจ

แต่ด้วยความที่หลินเซียวดันไปทำสัญญากับฮีโร่ระดับ F อย่างคาคาล็อต เขาจึงไม่ได้รับข้อเสนอพิเศษให้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเหนือมนุษย์แห่งไหนเลย

และตอนที่ต้องกรอกอันดับมหาวิทยาลัยในการสอบเข้าเรียนต่อตามปกติ เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ครอบครัวของเขาทั้งบ้านล้วนเป็นผู้มาเยือนจากดินแดนมายา

หากเขาสอบติดมหาวิทยาลัยเหนือมนุษย์ล่ะก็ พวกนั้นคงตามสืบประวัติโคตรเหง้าศักราชของเขาย้อนหลังไปถึงสามชั่วอายุคนแน่ๆ

ซึ่งบรรพบุรุษสามชั่วอายุคนของหลินเซียวน่ะ... น่าจะอยู่แต่ในดินแดนมายากันหมดล่ะมั้ง...

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ความลับแตก เขาจึงล้มเลิกความคิดที่จะสมัครเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเหนือมนุษย์ไปโดยปริยาย

ตอนนี้เขาจึงมีสถานะเป็นนักศึกษาในหลักสูตรวิชาชีพ ของมหาวิทยาลัยสหพันธ์เมืองอันผิง ในระดับปริญญาตรี เอกวิทยาการคอมพิวเตอร์

หลังจากที่เคยร่วมเป็นร่วมตายต่อสู้กับการจุติของดินแดนมายามาด้วยกัน เสี่ยวเหมยก็มักจะวิดีโอคอลมาหาเขาบ่อยๆ เพื่อคอยให้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับดินแดนมายา

ด้วยความช่วยเหลือของเสี่ยวเหมย หลินเซียวจึงรู้สึกว่ามหาวิทยาลัยเหนือมนุษย์ ไม่ใช่เส้นทางที่จำเป็นสำหรับชีวิตของเขาเลย

ถึงไม่มีดินแดนมายา เขาก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายไร้กังวลอยู่ดี

ด้วยความเบื่อหน่าย หลินเซียวจึงเรียกหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมา แสงสีฟ้ากะพริบวาบกลางอากาศ เผยให้เห็นแผงข้อมูลส่วนตัวของเขา

【ชื่อ: หลินเซียว】

【เผ่าพันธุ์: ลูกครึ่งชาวคริปตัน / มนุษย์กลายพันธุ์】

【พลังกาย: 72 (ขณะนี้ไม่มีแสงดาวสาดส่อง อัตราการเพิ่มพลัง 0%)】

【พลังวิญญาณ: 112】

【พรสวรรค์ 1 (สืบทอดทางสายเลือด): สายเลือดชาวคริปตัน (แข็งแกร่งขึ้นด้วยการอาบรังสีจากดวงดาว ยกเว้นดาวฤกษ์สีแดง!)】

【พรสวรรค์ 2 (สืบทอดทางสายเลือด): พลังเคออส (ปฐมบทแห่งเวทมนตร์ทั้งปวง แสงสว่างยุคบรรพกาลจากการกำเนิดของจักรวาล)】

【ทักษะพรสวรรค์: ดินแดนมายา (สร้างภาพลวงตา; สิ่งมีชีวิตที่มีพลังวิญญาณต่ำกว่าท่าน จะไม่สามารถต้านทานผลกระทบนี้ได้)】

【พรสวรรค์ 3 (การสืบทอดเฉพาะตัว): ชาวไซย่า (ความอยากอาหารมหาศาล, ค่าสถานะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเข้าใกล้ความตาย)】

【แต้มพรสวรรค์: 】

และก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่หลุดพ้นจากรัศมีทำการของดาวยักษ์แดง สถานะเชิงลบที่คอยกดทับหลินเซียวมาตลอดสิบแปดปี ก็มลายหายไปจนหมดสิ้นในที่สุด