บทที่ 4: เคล็ดวิชายอดฮิต

บทที่ 4: เคล็ดวิชายอดฮิต

ยิ่งไปกว่านั้น ราคายังถูกแสนถูก เมื่อเทียบกับเงื่อนไขทั้งหมดแล้ว มันช่างเหลือเชื่อจนเกินไปจริงๆ

คนแรกที่ค้นพบเคล็ดวิชานี้คือผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองที่ชื่อว่า จ้าวสยง

ในเวลานี้ เขากำลังจ้องมองข้อมูลเบื้องหน้าพลางร้องอุทานด้วยความตกตะลึง

"หา? สวรรค์... สวรรค์ช่วย! นี่มันวิชาระดับเหลืองที่เพิ่งปรากฏขึ้นใหม่งั้นเหรอ? ความยากในการฝึกฝน 0 ดาว? ความเร็วในการฝึกฝน 10 ดาว? นี่มันจะเกินไปแล้ว!"

"มีเคล็ดวิชาแบบนี้อยู่จริงๆ ด้วย! ยอดฝีมือวิถียุทธ์ท่านใดเป็นคนสร้างขึ้นมากันเนี่ย?"

"นักรบแห่งรัก? นี่มันบัญชีของใครกัน? ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย?"

"พระเจ้าช่วย! ราคา... ราคาแค่ 1 แต้มผลงานเท่านั้น! สวรรค์! ซื้อ! ฉันต้องซื้อมัน!"

ชั่วพริบตาเดียว ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองอย่างจ้าวสยงก็กดซื้อเคล็ดวิชานั้นด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ

บนเครือข่ายเทียนเต้า ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะถูกหลอกลวงเมื่อซื้อของใดๆ ทั้งสิ้น

เคล็ดวิชาทุกแขนง ของวิเศษทุกชิ้น อาวุธชั้นเลิศทุกประการ จะถูกนำมาวางขายได้ก็ต่อเมื่อผ่านการตรวจสอบจากเจตจำนงแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้วเท่านั้น

ของทุกชิ้นล้วนเป็นของแท้ เป็นการตัดความเป็นไปได้ที่จะเกิดการฉ้อโกงตั้งแต่ต้นทางอย่างสิ้นเชิง

หลังจากกดซื้อ เนื้อหาของเคล็ดวิชาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองเริ่มพิจารณามันอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับหลุดเสียงอุทานออกมาเป็นระยะ

"แบบนี้เหรอ? เป็นแบบนี้เองสินะ? ช่างเป็นแนวทางแหวกแนวที่ยอดเยี่ยมจริงๆ! สมกับเป็นเคล็ดวิชามหัศจรรย์ที่ยอดฝีมือเป็นผู้สร้างขึ้น"

"ไม่เคยคิดเลย คิดไม่ถึงจริงๆ ว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้ได้ ช่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเกินไปแล้ว!"

"หมายเหตุตอนท้ายบอกไว้ว่าจะมีอาการเจ็บปวดนิดหน่อยงั้นเหรอ?"

"ฮึ! ผู้ฝึกยุทธ์หลั่งเลือดไม่หลั่งน้ำตา กะอีแค่ความเจ็บปวดแค่นี้มันจะสักแค่ไหนกันเชียว?"

หลังจากโอ้อวดและยืนยันว่าตนจดจำเนื้อหาได้จนขึ้นใจแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองจ้าวสยงก็ออกจากเครือข่ายเทียนเต้าทันที เพื่อเตรียมพร้อมเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชามหัศจรรย์นี้

ภายในลานฝึกส่วนตัวอันกว้างขวาง จ้าวสยงนั่งขัดสมาธิและเริ่มเดินพลัง

เมื่อเวลาผ่านไปทีละน้อย ความเจ็บปวดที่เพิ่มมากขึ้นก็เริ่มจู่โจมเขา คิ้วของจ้าวสยงขมวดเข้าหากัน และเขาก็ค่อยๆ กัดฟันแน่น

สามนาที... ห้านาที... เจ็ดนาที...

"โอ๊ย... โอ๊ย... โอ๊ย... อ๊ากกก... บัดซบเอ๊ย... เจ็บ เจ็บ เจ็บ... จะตายอยู่แล้ว!"

ไม่กี่นาทีต่อมา จ้าวสยงก็ล้มพับลงไปกองกับพื้น ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาไม่ขาดสาย

"แม่ร่วง... นี่... นี่เรียกว่าเจ็บนิดหน่อยงั้นเหรอ? เคล็ดวิชานี้มันอาบยาพิษชัดๆ..."

เนิ่นนานให้หลัง ในที่สุดเขาก็ฟื้นตัวขึ้นมา หอบหายใจรวยรินขณะตะเกียกตะกายลุกขึ้น มองดูแอ่งน้ำเหงื่อตรงจุดที่เขาเคยนอนเกลือกกลิ้งอยู่

ในเวลานี้ จ้าวสยงตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าพิศวง ก่อนที่เขาจะเริ่มสบถด่าออกมาเสียงดังลั่น

"บ้าไปแล้วหรือไง?! ใครเป็นคนคิดค้นเคล็ดวิชานี้ขึ้นมาวะเนี่ย?! นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ!"

ในเวลาเดียวกัน

จ้าวสยงไม่ใช่คนเดียวที่ได้รับผลกระทบ ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ต่ำกว่าระดับสามจำนวนมากอดใจไม่ไหวที่จะซื้อและทดลองฝึกฝนดูหลังจากที่ได้เห็นมัน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นใด ทั้งความยากในการฝึกฝน 0 ดาว และความเร็วในการฝึกฝน 10 ดาวที่ได้รับการตรวจสอบยืนยันจากเครือข่ายเทียนเต้า ประกอบกับราคาเพียง 1 แต้มผลงาน ทำให้การตัดสินใจซื้อมันเป็นเรื่องที่ไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ

หลังจากได้เห็นมันแล้ว หากไม่ซื้อก็คงถือว่าขาดทุนย่อยยับ

และด้วยเหตุนี้เอง ทั่วทั้งแคว้นต้าเซี่ย เมืองต่างๆ จึงกึกก้องไปด้วยระลอกเสียงร้องโหยหวนด้วยความทรมาน

ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนต้องเผชิญกับความรู้สึกเจ็บปวดที่บาดลึกเข้าไปถึงจิตวิญญาณ

ในบรรดาคนเหล่านั้น ใครที่อยู่ตามลำพังก็รอดตัวไป ความเจ็บปวดผ่านพ้นไปก็จบแค่นั้น แต่ผู้โชคร้ายบางคนกลับลองฝึกมันในที่สาธารณะอย่างโจ่งแจ้ง

เพียงไม่กี่นาที พวกเขาก็ต้องพบกับความอับอายขายหน้าต่อธารกำนัลในทันที

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดคือการทรมานทางกาย ส่วนสายตาแปลกๆ จากคนรอบข้างนั้นคือการโจมตีทางจิตใจ

บนเครือข่ายเทียนเต้า ยอดการซื้อวิชาระดับเหลือง 【กายามารทนทุกข์】 ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ทุกคนที่ซื้อมันไปไม่อาจต้านทานสิ่งยั่วยวนใจได้ พวกเขาล้วนอ่านจนจบและพยายามฝึกฝนมันในทันที

จากนั้น เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ผู้ฝึกยุทธ์บางคนที่ผ่านประสบการณ์ความเจ็บปวดยิ่งกว่าการคลอดบุตร ก็กลับมาทิ้งคอมเมนต์เอาไว้

"โอ้สวรรค์! เคล็ดวิชานี้ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว! ต้องเป็นผลงานของยอดฝีมือแน่ๆ! แค่ 1 แต้มผลงานเท่านั้น ช่างวิเศษสุดๆ ไปเลย!"

"ถูกต้อง! ความเร็วในการฝึกฝนมันเร็วซะจนเหลือเชื่อ! คุณจะหยุดไม่ได้เลย ต้องฝึกต่อไปเรื่อยๆ"

"เชื่อฉันสิ! ทุกคนเชื่อฉันเถอะ! ซื้อไปรับรองว่าตัดสินใจไม่ผิดแน่! เคล็ดวิชากายามารทนทุกข์คือวิชาระดับเหลืองที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน"

"สมบูรณ์แบบ! สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ! เคล็ดวิชานี้คำนึงถึงทุกด้าน ไม่เพียงแต่ความเร็วในการฝึกฝนจะพุ่งกระฉูดเท่านั้น แต่มันยังช่วยขัดเกลาเจตจำนงวิถียุทธ์อีกด้วย"

"ใช่เลย! ที่น่าเหลือเชื่อที่สุดก็คือ ไม่ว่าจะมีพรสวรรค์ต่ำต้อยแค่ไหน ใครๆ ก็สามารถฝึกฝนมันได้ ราวกับความฝันเลยล่ะ"

"..."

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนที่ได้ฝึกฝนมันต่างจงใจลืมเลือนความเจ็บปวดจากการบ่มเพาะ และพากันยกย่องชื่นชมมันจนสุดโต่ง

ถ้าตัวเองต้องเปียกฝน ก็ต้องฉีกร่มของคนอื่นทิ้งด้วย

ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนที่ตกหลุมพรางต่างพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะหลอกล่อคนอื่นๆ ให้เข้ามาซื้อมากขึ้น

ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ความนิยมของวิชาระดับเหลือง 【กายามารทนทุกข์】 ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ อันดับของมันพุ่งทะยานขึ้น ส่งผลให้ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ต่ำกว่าระดับสามจำนวนมากแห่แหนกันมาซื้อ

ณ เมืองเทียนหัว ภายในสำนักยุทธ์มังกรคชสาร

ครูฝึกผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจซื้อและลองฝึกกายามารทนทุกข์ตามคำวิจารณ์ กำลังส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

"เจ็บ เจ็บ เจ็บ... อ๊ากกกก... โอ้แม่จ๋า... จะตายอยู่แล้ว!"

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เขาก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้น มองดูแอ่งน้ำที่อยู่ใต้ร่างของตน แล้วจึงมองไปยังกลุ่มลูกศิษย์ที่แอบชะเง้อมองมาทางเขาจากระยะไม่ไกลนัก

ชั่วพริบตานั้น ใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ และสภาพจิตใจของเขาก็แทบจะพังทลายลง

กว่าสิบวินาทีให้หลัง ครูฝึกก็ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา กวาดสายตาดุดันมองไปรอบๆ ก่อนจะหันหลังเดินตรงไปยังห้องอาบน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย

เมื่อมองจากด้านหลัง ฝีเท้าของเขาดูโงนเงนไม่มั่นคงนัก

แม้การฝึกฝนจะไม่ทำให้ร่างกายได้รับบาดเจ็บ แต่ความเจ็บปวดแสนสาหัสก็ยังคงทำให้ขาทั้งสองข้างของเขาสั่นเทา

แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีระดับแล้วก็ไม่มีข้อยกเว้น

ไกลออกไป หลังจากเห็นครูฝึกเดินจากไป เหล่าลูกศิษย์ก็เริ่มจับเข่าคุยกันทันที

"สวรรค์ช่วย! เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับครูฝึกหลี่น่ะ? เขาธาตุไฟแตกซ่านเหรอ? จู่ๆ ก็ร้องลั่นซะน่ากลัวเชียว!"

"ใครจะไปรู้ล่ะ! เอาแต่ร้องโอดโอยว่าเจ็บ! ไม่คิดเลยว่าครูฝึกหลี่ที่ปกติเป็นคนแข็งแกร่งดุดันขนาดนั้นจะกลัวความเจ็บปวดด้วย? ตลกชะมัด!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า... โคตรขำ... ฉันก็คิดเหมือนกันเลย!"

"..."

เหตุการณ์คล้ายคลึงกันนี้เกิดขึ้นในหลากหลายสถานที่

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เมื่อผู้ฝึกยุทธ์ได้รับผลกระทบมากขึ้นเรื่อยๆ คอมเมนต์ใต้ 【กายามารทนทุกข์】 บนเครือข่ายเทียนเต้าก็เริ่มมีความเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ เกิดขึ้น

"บัดซบเอ๊ย! พวกแกมันเดรัจฉานชัดๆ! เคล็ดวิชานี้มันหลอกลวงกันหน้าด้านๆ! มันเจ็บปวดเกินไปแล้ว! โคตรจะไร้สาระเลย! มันเจ็บกว่าตอนที่ฉันบาดเจ็บสาหัสปางตายเป็นสิบๆ เท่า นี่มันใช่เคล็ดวิชาที่มนุษย์จะฝึกได้เหรอวะ?"

"ใช่เลย... ใช่เลย... ฝึกไปแค่ห้านาที ฉันก็รู้สึกเหมือนกำลังคลอดลูก เจ๊นึกว่าตัวเองกลับไปอยู่ในห้องคลอดซะอีก! ใครเป็นคนคิดค้นเคล็ดวิชานี้วะ? ถ้าเจ๊หาตัวมันเจอ เจ๊จะฉีกมันเป็นชิ้นๆ เลยคอยดู!"

"..."

และใต้คอมเมนต์ที่เห็นต่างเหล่านี้ ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนที่ตกเป็นเหยื่อก็เข้ามาสะใจและตอกกลับ

"ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ ความเจ็บปวดแค่นี้มันจะไปสลักสำคัญอะไร? ฉันไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลยสักนิด!"

"ใช่แล้ว! ก็แค่เจ็บเหมือนคลอดลูกไม่ใช่หรือไง! ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่ตรงไหนเลย! ผู้ฝึกยุทธ์ประสาอะไรมานั่งกลัวความเจ็บปวด?"

"ตลกจัง! ยังมีผู้ฝึกยุทธ์ที่กลัวความเจ็บปวดขี้ปะติ๋วแค่นี้อยู่อีกเหรอ? พวกนายก็แค่ยังไม่ชินกับความเร็วในการฝึกฝนที่เพิ่มขึ้นใช่ไหมล่ะ!"

"ก็แค่เจ็บนิดหน่อยเอง! เพื่อให้ได้มาซึ่งความแข็งแกร่ง มันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันบ้าง ยิ่งไปกว่านั้น มันก็แค่นี้เอง"

"เมื่อเทียบกับวิชาอื่นๆ! เคล็ดวิชานี้มันระดับเทพเจ้าชัดๆ! ความเจ็บปวดก็เป็นแค่เครื่องมือจำเป็นในการขัดเกลาเจตจำนงวิถียุทธ์เท่านั้นแหละ!"

"..."