บทที่ 1: การเกิดใหม่ของตัวประกอบ

บทที่ 1: การเกิดใหม่ของตัวประกอบ

ช่วงต้นเดือนตุลาคม ชาวบ้านหมู่บ้านเซี่ยเหอภายใต้การนำของผู้ใหญ่บ้านต่างง่วนอยู่กับการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง!

ทว่าในนาข้าวทางฝั่งตะวันออก จู่ๆ ร่างหนึ่งก็ล้มฟุบลงไปในน้ำ!

"ซิ่วซิ่ว? ตายจริง ซิ่วซิ่ว เป็นอะไรไปเนี่ย? ป้าหวังล่ะ? คนบ้านตระกูลหวังหายไปไหนหมด? ใครก็ได้มาช่วยที! สะใภ้ใหญ่บ้านตระกูลหวังฝั่งตะวันออกเป็นลมล้มพับไปในนาแล้ว!"

ใครบางคนตะโกนร้องสุดเสียง ดึงดูดให้ผู้คนรีบกรูกันเข้ามามุงดูอย่างรวดเร็ว

ชายคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบมาจากแดนไกล เขาสูงราวร้อยแปดสิบเซนติเมตร รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาหมดจดเสียยิ่งกว่าหญิงสาวในหมู่บ้าน เขาขมวดคิ้วมุ่น แหวกฝูงชนเข้าไปโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

เขาช้อนร่างหญิงสาวที่หมดสติขึ้นมาอุ้มไว้แนบอก แล้วออกตัววิ่งตรงไปยังสถานีอนามัยประจำหมู่บ้านทันที

เขาไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกมาเลยแม้แต่ครึ่งคำตั้งแต่ต้นจนจบ

"เกิดอะไรขึ้น? สะใภ้ใหญ่ของฉันสร้างเรื่องอะไรอีกแล้วล่ะคราวนี้?" จ้าวคุ้ยเฟินที่อยู่นอกวงล้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ใบหน้าบูดบึ้ง

"สะใภ้ใหญ่ของป้าเป็นลมในนา ลูกชายคนโตของป้าเพิ่งอุ้มไปส่งสถานีอนามัยเมื่อกี้เอง" ใครบางคนที่ชอบดูเรื่องสนุกในฝูงชนร้องบอก

พอได้ยินดังนั้น สีหน้าของจ้าวคุ้ยเฟินก็ดำทะมึนลงทันตา

นังสะใภ้ใหญ่คนนี้มันทั้งตะกละทั้งขี้เกียจสันหลังยาว! พอมีงานให้ทำทีไรเป็นต้องหน้ามืดเป็นลมตลอด!

"แม่คะ เกิดอะไรขึ้นคะ? ฉันได้ยินมาว่าพี่สะใภ้ใหญ่เป็นอะไรไป?" ข่าวคราวในทุ่งนาแพร่สะพัดไปไวราวกับติดปีก หญิงสาวอีกคนรีบวิ่งเข้ามา เธออายุยังน้อย น่าจะราวๆ ยี่สิบปี หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ดูเป็นคนหัวอ่อนและน่าเอ็นดู

ทันทีที่จ้าวคุ้ยเฟินเห็นหน้าสะใภ้เล็ก สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นรักใคร่เอ็นดูขึ้นมาทันที "ออกมาทำไมล่ะลูก? พี่สะใภ้ใหญ่ของหล่อนจะเป๋นอะไรไปได้ล่ะ? ช่างประไร ปล่อยมันไปเถอะ ไว้ค่อยคุยกันตอนพักกินข้าวเที่ยงก็แล้วกัน"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวเจียวเจียวก็รีบเดินตามแม่สามีออกไป

เธอได้แต่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น! เธอเพิ่งแต่งงานเข้ามาเมื่อวานนี้เอง สามีของเธอคือพี่ห้าตระกูลหวัง เป็นลูกชายคนเล็กสุดของบ้าน

แม้จะแต่งเข้ามาทีหลัง แต่เมื่อคืนสามีก็เล่าเรื่องต่างๆ ให้เธอฟังจนหมดเปลือก เขาบอกว่าพี่สะใภ้ใหญ่นั้นทั้งเห็นแก่กิน ขี้เกียจ แถมยังอารมณ์ร้าย ชอบรังแกคนอื่นในบ้านบ่อยๆ เพียงเพราะตัวเองคลอดลูกแฝดชายหญิงให้ตระกูล

ส่วนพี่สะใภ้รองเป็นคนหัวอ่อนคล้อยตามคนง่าย แถมยังคลอดแต่ลูกสาว ก็เลยรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่ตลอดเวลาและมักจะโดนพี่สะใภ้ใหญ่ข่มเหงรังแกอยู่เป็นประจำ

พี่สะใภ้สามเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ก็เป็นคนตรงไปตรงมาและเข้ากันได้ง่าย

ครอบครัวฝั่งแม่ของพี่สะใภ้สี่เป็นคนในเมืองและมีฐานะ ทางบ้านมีอันจะกิน ตอนงานแต่งงาน พี่สี่กับพี่สะใภ้สี่ก็ขนข้าวของดีๆ ติดไม้ติดมือมาไม่น้อย

แต่ในเมื่อเธอเพิ่งจะแต่งเข้ามา ทางที่ดีที่สุดคืออย่าไปยุ่งเกี่ยววุ่นวายกับเรื่องราวของเหล่าพี่สะใภ้พวกนี้จะดีกว่า

เธอไม่ได้แต่งงานเข้ามาเพื่อแส่เรื่องของคนอื่น สามีของเธอให้สัญญากับเธอไว้แล้วว่าจะดูแลเธอให้มีชีวิตที่ดีและจะไม่มีวันยอมให้เธอต้องเจ็บช้ำน้ำใจเด็ดขาด!

ข่าวเรื่องสะใภ้ใหญ่ตระกูลหวังเป็นลมล้มพับกลางทุ่งนาแพร่สะพัดไปทั่วทั้งหมู่บ้านในเวลาอันรวดเร็ว

ทว่าการเก็บเกี่ยวคือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ จึงไม่มีใครเก็บเอามาใส่ใจมากนัก

ขณะที่ทุ่งนากลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ภายในสถานีอนามัย ไป๋ซิ่วซิ่วที่เพิ่งฟื้นคืนสติกลับมารู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอถูกจับพลิกคว่ำคะมำหงาย!

ใครจะไปคิดล่ะ! หลังจากกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนมานานหลายสิบปี จู่ๆ ฉันก็ได้เกิดใหม่ย้อนเวลากลับมาในอดีตซะอย่างนั้น!

"ซิ่วซิ่ว... ดื่มน้ำหน่อยนะ" หวังชิงเหอซึ่งเพิ่งไปขอน้ำร้อนจากลุงจาง หมอเท้าเปล่าประจำหมู่บ้าน ประคองแก้วน้ำเคลือบอีนาเมลส่งให้ไป๋ซิ่วซิ่วที่นอนอยู่บนเตียงอย่างระมัดระวัง

ไป๋ซิ่วซิ่วไม่อยากดื่มน้ำเลยสักนิด!

ตอนนี้อารมณ์ของเธอกำลังขุ่นมัวขั้นสุด!

ในชีวิตที่แล้ว ก้าวเข้าสู่ปีที่สามหลังจากที่สะใภ้ห้าแต่งงานเข้ามาในครอบครัว เธอถูกผลักตกแม่น้ำจมน้ำตายขณะกำลังยืนดูเรื่องสนุกอยู่ริมตลิ่ง!

หลังจากที่เธอตาย หน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอย่างลึกลับ บนนั้นเต็มไปด้วยรายละเอียดของครึ่งชีวิตแรกของเธอและเหตุการณ์ในอนาคตของบ้านตระกูลหวัง

เมื่อได้ดูสิ่งนั้น ในที่สุดเธอก็ตระหนักได้ว่าสาเหตุที่เธอต้องตายก็เพราะเธอไปขวางหูขวางตาลูกรักสวรรค์ ซึ่งก็คือ สะใภ้ห้าของเธอเอง!

โลกที่เธออาศัยอยู่แท้จริงแล้วคือนิยายย้อนยุคเรื่องหนึ่ง

ยุคสมัยที่เธออยู่นี้คือสิ่งที่คนรุ่นหลังขนานนามว่า ยุค 60

มันเป็นยุคยอดฮิตที่ผู้คนมักจะทะลุมิติมาเพื่อนำพาครอบครัวไปสู่ความมั่งคั่งร่ำรวย

แน่นอนว่าสะใภ้ห้าของเธอไม่ใช่นางเอกที่ทะลุมิติมาจากไหน แต่เป็นนางเอก 'ดวงปลาคาร์ป' ของโลกใบนี้มาตั้งแต่ต้น!

สะใภ้ห้าเกิดมาพร้อมกับความโชคดี หน้าตาสะสวย จิตใจดีงาม ขยันขันแข็ง และรู้ความ

ใครที่คอยเอาอกเอาใจเธอจะมีแต่ความโชคดีเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใครที่ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับเธอจะต้องพบเจอกับความโชคร้ายอย่างใหญ่หลวง

และเธอก็คือพี่สะใภ้ใหญ่ ตัวประกอบอายุสั้นผู้ชั่วร้ายในนิยายเรื่องนั้น!

ในสายตาของคนพวกนั้น เธอทั้งขี้เกียจ รังแกน้องสะใภ้ แถมยังปากคอเราะร้ายและใจดำ

เธอยังร้ายกาจถึงขั้นคอยปล่อยข่าวลือเสียๆ หายๆ และด้วยความอิจฉาริษยา เธอจึงแอบไปแจ้งจับสะใภ้ห้าในข้อหาลักลอบค้าขายเก็งกำไร

เธอถูกตราหน้าว่าเป็นทั้งคนโง่เง่าและชั่วช้า เป็นคนบาปหนาโดยแท้!

จากนั้น ราวกับสวรรค์ลงทัณฑ์คนบาป เธอจึง "บังเอิญ" พลัดตกน้ำตาย

หลังจากที่เธอตาย หวังชิงเหอ สามีของเธอปักใจเชื่อว่าเป็นฝีมือของคนบ้านตระกูลหวังที่ฆ่าเธอ เขาเสียสติและคอยตั้งตนเป็นศัตรูกับพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

ท้ายที่สุดเขาก็กลายเป็นวายร้ายตัวเป้งของเรื่อง ทั้งโหดเหี้ยม อำมหิต และไร้หัวใจ

เขาถึงขั้นละเลยการอบรมเลี้ยงดูลูกทั้งสองคนของพวกเขา

ส่วนน้องห้ากับสะใภ้ห้า ในฐานะพระเอกและนางเอก ย่อมมีชีวิตที่ดีวันดีคืน หลังจากการตายของเธอ โจวเจียวเจียวก็แสดงความ "ใจดี" ช่วยดูแลเด็กสองคนให้ และ "บังเอิญ" ไปเจอกำไลข้อมือวงหนึ่งในหีบสมบัติที่เธอทิ้งเอาไว้

ใครจะไปรู้ว่ากำไลข้อมือวงนี้เหมือนจะมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง พอสวมใส่แล้วก็ถอดไม่ออกอีกเลย ยิ่งไปกว่านั้น ภายในกำไลยังมีมิติวิเศษที่สามารถปลูกสมุนไพรและทำให้มันเติบโตด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ

โจวเจียวเจียวรู้สึกว่านี่คือของขวัญจากสวรรค์ แต่ในขณะเดียวกันก็แอบโกรธแค้นเธออยู่ลึกๆ ในใจ

คิดดูสิว่าเธอเก็บของวิเศษแบบนี้เอาไว้กับตัวแต่กลับไม่ยอมแบ่งปันผลประโยชน์ให้ครอบครัวเลย! ช่างเห็นแก่ตัวเสียนี่กระไร!

โจวเจียวเจียวใช้กำไลข้อมือวงนี้พาคนทั้งครอบครัวไปสู่ความมั่งคั่งร่ำรวย!

ภาพบนหน้าจอทำเอาไป๋ซิ่วซิ่วแทบจะกระอักเลือด นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกันเนี่ย! เธอไม่เคยรู้เลยสักนิดว่ากำไลข้อมือวงนั้นมันมีมิติวิเศษอะไรนั่นด้วย!

สิ่งที่ทำให้ไป๋ซิ่วซิ่วประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือ หวังชิงเหอ สามีของเธอประสบความสำเร็จอย่างมากเช่นกัน ทันทีที่สถานการณ์บ้านเมืองเริ่มเปิดกว้าง เขาก็หันไปทำธุรกิจ เขาประสบความสำเร็จเสียยิ่งกว่าโจวเจียวเจียวที่มีมิติวิเศษอยู่ในมือเสียอีก!

แต่ในขณะที่คนอื่นทำธุรกิจเพื่อให้ร่ำรวย เขากลับทำธุรกิจเพียงเพื่อขัดขวางและกลั่นแกล้งตัวเอกของเรื่องเท่านั้น!

ด้วยเหตุนี้ สามีของเธอจึงกลายเป็นสุดยอดวายร้ายของนิยายทั้งเรื่อง

เขาเกือบจะต้อนพระเอกกับนางเอกไปสู่ความตายได้สำเร็จ แต่โชคร้ายที่ก่อนจะได้ลงมือ เขากลับล้มป่วยกะทันหันและเสียชีวิตลงเสียก่อน

ทิ้งให้ลูกทั้งสองคนกลายเป็นเด็กกำพร้า

ทันทีที่ได้รู้เนื้อเรื่องหลังจากตายไป เธอก็รู้สึกแย่สุดๆ! สามีตัวซวยของเธอคนนี้ไม่ได้ดูแลลูกสองคนให้ดีเลย!

ใจหนึ่งเธอก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหวังชิงเหอจะมีใจรักมั่นต่อเธอมากถึงเพียงนี้ แต่อีกใจหนึ่งเธอก็อยากจะสบถด่าไอ้หน้าจอเฮงซวยนั่นใจจะขาด!

นี่มันเรื่องบิดเบี้ยวไร้เหตุผลบ้าบออะไรกัน!

ให้รู้ไว้เลยนะว่าเธอไม่เคยไปหาเรื่องอะไรสะใภ้ห้าเลยสักนิด! ตรงกันข้าม กลับเป็นโจวเจียวเจียวที่ดูอ่อนหวาน ใจดี และไม่มีพิษมีภัยคนนั้นต่างหากที่คอยหาเรื่องสร้างปัญหาให้เธอลับหลังอยู่เสมอ!

ดูภายนอกอ่อนโยนรู้ความ แต่ความจริงแล้วทุกคำพูดที่พ่นออกมาล้วนแฝงไปด้วยการคิดคำนวณผลประโยชน์ทั้งสิ้น!

ทำไมเธอถึงไปแจ้งจับสะใภ้ห้าข้อหาลักลอบค้าขายเก็งกำไรน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าสะใภ้ห้าอยากจะแอบเอาของไปขายในตลาดมืดแต่มีเงินทุนไม่พอไงล่ะ! หล่อนไปเป่าหูแม่สามีอย่างจ้าวคุ้ยเฟินให้มาขอยืมเงินเธอ พอเธอปฏิเสธ หล่อนก็เลยผูกใจเจ็บ

หลังจากนั้นหล่อนก็ไปพัวพันกับแก๊งลักพาตัว จนเกือบจะทำให้ลูกหัวแก้วหัวแหวนทั้งสองคนของเธอถูกจับตัวไป!

การแจ้งจับโจวเจียวเจียวข้อหาเก็งกำไรยังถือว่าปรานีไปด้วยซ้ำ! ถ้าเธอไม่บังเอิญตกน้ำตายไปซะก่อนล่ะก็ เธอจะต้องคิดบัญชีแค้นแบบตาต่อตาฟันต่อฟันอย่างแน่นอน!

ส่วนเรื่องที่หาว่าเธอปากคอเราะร้ายและใจดำน่ะ ปกติแล้วเธอแทบจะไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกับคนบ้านหวังเลยด้วยซ้ำ ยกเว้นตอนกินข้าว!

แต่กลับเป็นจ้าวคุ้ยเฟิน แม่สามีผู้ประเสริฐของเธอต่างหากที่คอยแต่จะจ้องรีดไถเงินและหาผลประโยชน์จากเธออยู่ตลอดเวลา!

พ่อของเธอด่วนจากไปตั้งแต่เธอยังเด็ก แม่ของเธอจึงเลี้ยงดูเธอและพี่สาวมาตามลำพัง สามีของพี่สาวเป็นคนเก่งและได้พาพี่สาวย้ายไปอยู่ด้วยกันในกองทัพแล้ว

ในช่วงวัยสาว แม่ของเธอเคยเป็นสาวใช้ให้กับคุณหนูจากครอบครัวผู้ลากมากดี คุณหนูคนนั้นเป็นคนมีเมตตาและได้มอบของมีค่ามากมายให้แม่ของเธอเก็บเอาไว้

ตอนที่เธอและพี่สาวแต่งงาน พวกเธอต่างก็มีสินสอดทองหมั้นติดตัวมาเป็นกอบเป็นกำ!

และทันทีที่เธอแต่งงานเข้ามา แม่สามีก็จ้องจะงาบสินสอดของเธอตาเป็นมัน!

คอยแต่จะหาเรื่องแขวะด้วยคำพูดประชดประชันถากถางอยู่เสมอ!

ส่วนเรื่องงานบ้านงานเรือนก็จริงอยู่ที่เธอทำไม่เป็น แต่หวังชิงเหอ สามีของเธอเป็นคนจัดการให้ทั้งหมด เมื่อรวมพวกเขาสองคนเข้าด้วยกัน พวกเขาคือคนที่ทำงานหนักที่สุดในบ้านแล้ว

พวกเขาอาจจะไม่ถึงขั้นเป็นวัวเป็นควายของหน่วยผลิต แต่ก็ใกล้เคียงล่ะน่า!

แล้วมันกลายเป็นว่าบนหน้าจอเฮงซวยนี้ เธอถูกตราหน้าว่าเป็นคนปากคอเราะร้าย ใจดำ โง่เง่า และชั่วช้า ส่วนสามีของเธอกลายเป็นคนโหดเหี้ยมอำมหิตไปได้ยังไง?

ไป๋ซิ่วซิ่วไม่เข้าใจ! และเธอก็คลางแคลงใจอย่างถึงที่สุด!

ทว่า... ในฐานะดวงวิญญาณ เมื่อตายไปแล้วเธอไม่สามารถไปผุดไปเกิดได้ ทำได้เพียงล่องลอยอยู่เคียงข้างสามีเท่านั้น

จากนั้น เธอก็เฝ้ามองดูทุกสิ่งที่ถูกบรรยายไว้ในหนังสือกลายเป็นความจริงทีละอย่างๆ

สามีของเธอที่ปกติเป็นคนเงียบขรึม เกิดคลุ้มคลั่งและคอยขัดขวางครอบครัวตระกูลหวังในทุกเรื่องจริงๆ

เธอมองดูเขาคิดคำนวณแผนการทุกฝีก้าว มองดูเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากในขณะที่พยายามตะเกียกตะกายขึ้นไปสู่จุดสูงสุด แววตาของเขาที่เคยกะจ่างใสกลับมืดมนและน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่เธอตาย เธอเห็นว่าลูกๆ ทั้งสองคนของพวกเขากลายเป็นคนเหลวแหลกเพราะความทอดทิ้งละเลยของเขาได้อย่างไร

เธอปรารถนาให้ตัวเองมีกายหยาบเพื่อที่จะได้กระชากคอเสื้อเขาแล้วเขย่าให้เรียกสติกลับคืนมา!

ในท้ายที่สุด ทุกอย่างก็ดำเนินไปตามครรลองของหนังสือเล่มนั้น สามีของเธอตาย ส่วนลูกๆ ก็ไม่เอาถ่าน เอาแต่ซึมซับนิสัยเสียๆ มาเต็มไปหมด

แล้วจากนั้น เธอก็ได้เกิดใหม่

ในความทรงจำของเธอ นี่คือวันที่สองหลังจากที่สะใภ้ห้าเพิ่งแต่งเข้าบ้านมางั้นสิ?

ไป๋ซิ่วซิ่วมองไปที่สามีของตัวเอง หวังชิงเหอคือลูกชายคนโตของตระกูลหวัง ตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ผู้ชายคนนี้ไม่มีคุณสมบัติพิเศษอะไรมากมาย ข้อดีที่สุดของเขาคือความหล่อเหลา! เขาดูดีเสียยิ่งกว่าเด็กผู้หญิงคนไหนในหมู่บ้าน... ไม่สิ ทั้งอำเภอเลยต่างหาก!

แต่ถึงแม้จะมีใบหน้าที่หล่อเหลาและดูฉลาดเฉลียว เขากลับมักจะเป็นคนเงียบขรึม

เขาไม่ชอบพูด!

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็กในครอบครัว เขาก็จะเอาแต่เงียบและไม่เคยปริปากพูดอะไรออกมาเลย!

จ้าวคุ้ยเฟิน แม่สามีของเธอลำเอียงและโปรดปรานลูกชายคนเล็กสุดๆ งานหนักและงานสกปรกทั้งหมดจึงถูกโยนมาให้สามีของเธอรับเคราะห์แทน

ถึงอย่างนั้น เขากลับไม่ยอมให้เธอแตะต้องงานพวกนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

ข้อดีอีกอย่างของเขาก็น่าจะเป็นการที่เขาเชื่อฟังเธอ! ไม่ว่าเธอต้องการอะไร เขาจะหาวิธีเอามาให้เธอจนได้ ไม่ว่าเธอจะสั่งให้เขาทำอะไร เขาไม่เคยปริปากบ่นเลยสักคำ

ตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ผู้ชายคนนี้แทบจะนับคำพูดได้เลย

ดังนั้น เธอจึงไม่เคยรู้เลยจนกระทั่งวันที่ตายไป ว่าผู้ชายคนนี้รักเธอมากจนแทบคลุ้มคลั่ง

คนในยุคสมัยนี้ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่อง 'ความรัก' มากนัก เธอเพิ่งจะได้มาเรียนรู้เรื่องพวกนี้จากหนุ่มสาวรุ่นหลังในช่วงหลายปีที่กลายเป็นดวงวิญญาณนี่เอง!

หวังชิงเหอเห็นภรรยาจ้องมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ โดยไม่ขยับเขยื้อน เขาก็ขมวดคิ้วด้วยความกังวล ลองจิบน้ำเพื่อทดสอบความร้อน แล้วนั่งลงบนขอบเตียงเพื่อเกลี้ยกล่อมเธออย่างอดทน "พี่เป่าให้แล้วนะ ไม่ร้อนแล้ว รีบจิบสักหน่อยเถอะ ลุงจางบอกว่าน้องเหนื่อยจนช็อกไป เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ? งานของน้องเดี๋ยวพี่ทำเอง แล้วทำไมถึงยังฝืนตัวเองอยู่อีก?"