บทที่ 22 เลื่อนเลเวล บันทึกข้อมูลฝูงแมลงกลืนกิน

บทที่ 22 เลื่อนเลเวล บันทึกข้อมูลฝูงแมลงกลืนกิน

ในขณะเดียวกันที่ด้านนอกป่า ผู้เล่นกลุ่มนั้นยังคงไม่จากไปไหน

ในจำนวนนั้น หวังเฉียงยังคงพยายามเกลี้ยกล่อมให้ผู้เล่นคนอื่นๆ จับกลุ่มรวมตัวกัน

ทันใดนั้นเอง จากส่วนลึกของป่าเบื้องหลังพวกเขาก็พลันมีเสาเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

แม้จะปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะเลือนหายไป

ทว่าในโลกที่มืดมิดและหม่นหมองแห่งนี้ แสงสว่างจากเสาเพลิงนั้นกลับเจิดจ้าสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง

จนผู้เล่นทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็สังเกตเห็น

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ? เมื่อกี้ทุกคนเห็นเสาเพลิงพุ่งขึ้นมาจากในป่าเหมือนกันไหม?"

"ฉันนึกว่าตัวเองตาฝาดไปซะอีก นี่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในป่านี้อีกแล้วงั้นเหรอ?"

"ไม่รู้สิ แต่พวกนายคิดว่ามันจะเกี่ยวอะไรกับผู้เล่นที่เดินเข้าไปก่อนหน้านี้หรือเปล่าล่ะ?"

บางคนนึกขึ้นมาได้ถึงผู้เล่นที่เมินเฉยต่อคำเตือนของพวกเขาแล้วเดินดุ่มๆ เข้าป่าไป

"เชี่ยเอ๊ย เป็นไปได้นะนั่น เห็นว่ากันว่าหมอนั่นคือเสิ่นฮุยไม่ใช่เหรอ?"

"เทพคนนั้นน่ะนะ? แต่เปลวไฟเมื่อกี้มันอลังการเกินไปหน่อยไหม เขาจะสร้างมันขึ้นมาได้จริงๆ เหรอ?"

"ลองคิดดูสิว่าช่วงเวลานี้ใครจะมีไฟได้บ้าง? ฉันว่าต้องเป็นเขาแน่ๆ!"

"แล้วทำไมไม่มีใครลองเข้าไปดูหน่อยล่ะ?"

เมื่อบทสนทนาดำเนินไป ความอยากรู้อยากเห็นของผู้เล่นเหล่านี้ก็ถูกจุดประกายขึ้นมาทันที

"ไม่ต้องกลัวหรอก ถ้าเป็นเสิ่นฮุยจริงๆ เขาอาจจะกำลังสู้กับพวกตัวประหลาดข้างในนั้นอยู่ก็ได้"

"แล้วถ้าเกิดเขาเพลี่ยงพล้ำขึ้นมา พวกเราอาจจะได้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ก็ได้นะ หมอนั่นต้องมีของดีติดตัวอยู่เพียบแน่!"

ผู้เล่นบางคนเริ่มวาดฝันไปไกลถึงขั้นได้ครอบครองสมบัติของเสิ่นฮุยและก้าวขึ้นเป็นใหญ่แล้ว

ส่วนพวกใจกล้าหน่อยก็เริ่มก้าวเท้าเข้าไปในป่าเพื่อเตรียมสำรวจดูให้แน่ชัด

...

และในขณะเดียวกัน ทางด้านของเสิ่นฮุย หลังจากที่เขาเติมไม้ 20 หน่วยลงไปเป็นเชื้อเพลิง

เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นมาทันที

"คุณได้เปิดใช้งานโหมดเผาผลาญระเบิดพลัง ระยะเวลาคงอยู่ 20 วินาที"

สิ้นเสียงระบบ เสาเพลิงก็พุ่งทะลักออกจากร่างของเสิ่นฮุย

เปลวไฟลุกโชนห่อหุ้มไปทั่วทั้งตัว พร้อมกับคลื่นความร้อนระอุที่แผ่ซ่านกระจายไปรอบทิศทาง

ฝูงแมลงกลืนกินตรรกะเหล่านั้น แม้จะอยู่ห่างออกไปก็ยังถูกเปลวไฟแผดเผา

เสิ่นฮุยฉวยโอกาสในเวลา 20 วินาทีนี้ พุ่งทะยานเข้าใส่ฝูงแมลงกลืนกินตรรกะพวกนั้นทันที

เปลวไฟแปรสภาพเป็นดั่งปีศาจผู้หิวโหย กลืนกินฝูงแมลงกลืนกินตรรกะเหล่านี้ไปจนหมดสิ้น

เสียงแจ้งเตือนการสังหารจากระบบดังรัวๆ ขึ้นในหัวของเสิ่นฮุย

"ขอแสดงความยินดี คุณสังหารฝูงแมลงกินสมองสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม"

"ปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์: แมลงกลืนกินตรรกะ 30%"

"ขอแสดงความยินดี คุณสังหารฝูงแมลงกินสมองสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม"

"ปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์: แมลงกลืนกินตรรกะ 40%"

"ขอแสดงความยินดี คุณสังหารฝูงแมลงกินสมองสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม"

"ปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์: แมลงกลืนกินตรรกะ 50%"

...

"ค่าประสบการณ์ปัจจุบันถึง 100% แล้ว ระดับเลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 3"

"ค่าความว่องไว พละกำลัง และความทนทาน เพิ่มขึ้นอย่างละ 2 แต้ม"

"ปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์: แมลงกลืนกินตรรกะ 100%"

"ปลดล็อกเอฟเฟกต์หนี้เลือดของตราสัญลักษณ์กระหายเลือด"

...

หลังจากผ่านไป 20 วินาที เปลวไฟบนร่างของเสิ่นฮุยก็กลับคืนสู่สภาวะปกติในที่สุด

หลงเหลือเพียงประกายไฟริ้วบางๆ ที่ไหลเวียนอยู่บนผิวหนัง และเมื่อเขากดปิดเอฟเฟกต์

เปลวไฟก็ถูกกักเก็บไว้ภายในร่างของเสิ่นฮุยอย่างมิดชิด จนไม่อาจสังเกตเห็นความผิดปกติใดๆ จากภายนอกได้อีก

"ฮี่ๆ พลังนี้มันร้ายกาจจริงๆ!"

เสิ่นฮุยหัวเราะในลำคอ พลางสูดดมกลิ่นไหม้เกรียมที่ยังคงลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ

ผลตอบแทนที่ได้จากการต่อสู้ระลอกนี้นับว่าคุ้มค่าทีเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น เตาหลอมที่แปรสภาพมาจากเตาไฟนี้ก็ทำให้เสิ่นฮุยรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

มันมาพร้อมกับเปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ตลอดเวลา และยังสามารถเร่งปฏิกิริยาให้รุนแรงขึ้นได้ด้วยการเติมเชื้อเพลิง

หากคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวทะเล่อทะล่าเข้ามาใกล้ ก็คงถูกเปลวไฟกลืนกินเข้าไปเต็มๆ

เมื่อมองดูกลุ่มก้อนลูกแก้วแสงที่ตกอยู่บนพื้น เสิ่นฮุยก็จัดการเก็บพวกมันขึ้นมาจนหมด

"ขอแสดงความยินดี คุณได้รับไข่แมลงกลืนกินตรรกะ 1 ฟอง"

"ขอแสดงความยินดี คุณได้รับไข่แมลงกลืนกินตรรกะ 1 ฟอง"

"ขอแสดงความยินดี คุณได้รับไข่แมลงกลืนกินตรรกะ 1 ฟอง"

...

ของที่ดรอปออกมาล้วนเป็นไข่แมลงทั้งหมดโดยไม่มีข้อยกเว้น หลังจากเก็บกวาดเสร็จเรียบร้อย เสิ่นฮุยก็เดินจากไปในทิศทางตรงกันข้ามกับตอนที่เข้ามา

ระหว่างทาง เขาก็ตรวจสอบผลพลอยได้ที่ได้รับในครั้งนี้ไปด้วย

พวกแมลงกลืนกินตรรกะเหล่านี้อยู่รวมกันเป็นฝูง และเสิ่นฮุยก็สังหารฝูงแมลงกินสมองไปได้ถึง 15 ฝูง

เขาได้รับค่าประสบการณ์มา 150 แต้ม พร้อมกับไข่แมลงอีก 15 ฟอง

ไข่แมลงพวกนี้มีลักษณะคล้ายกับไข่กบ ต่างกันตรงที่มันมีสีขาวและมีขนาดใหญ่ประมาณกำปั้น

"ไข่แมลงกลืนกินตรรกะ"

"ประเภท: ตัวอ่อน / อาหาร"

"ผลลัพธ์: สามารถฝังเข้าไปในร่างกายได้ หลังจากผ่านไป 3 วัน มันจะฟักตัวออกจากร่างกลายเป็นตัวอ่อนของฝูงแมลงกินสมอง ไข่แมลงสามารถนำมาปรุงสุกเพื่อรับประทานได้ ซึ่งจะช่วยบรรเทาความหิวได้ในระดับหนึ่ง"

เสิ่นฮุยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่มันกลายเป็นอาหารที่ไม่มีผลข้างเคียงใดๆ

นับว่าล้ำหน้ากว่าพวกเนื้อเน่าเป็นไหนๆ

ส่วนเรื่องที่บอกว่าสามารถฝังเข้าไปในร่างกายเพื่อฟักเป็นแมลงกลืนกินตรรกะนั้น คนปกติที่ไหนเขาก็คงจะเมินเฉยกันทั้งนั้นแหละจริงไหม?

เลเวลของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 3 แล้ว และค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นก็ถูกจัดสรรโดยอัตโนมัติ

เสิ่นฮุยสัมผัสได้เลยว่าสมรรถภาพทางกายของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

นอกจากผลตอบแทนทั่วไปเหล่านี้แล้ว ยังมีการปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์แมลงกลืนกินตรรกะและเงื่อนไขความสามารถของตราสัญลักษณ์กระหายเลือดอีกด้วย

เสิ่นฮุยเปิดดูบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์แมลงกลืนกินตรรกะเป็นอันดับแรก ภาพเงาของม้วนกระดาษหนังโบราณก็ปรากฏขึ้นมา

หน้ากระดาษถูกพลิกเปิดออก ซึ่งในหน้าหนึ่งมีภาพประกอบอยู่สองภาพ

ภาพแรกคือฝูงแมลงกินสมอง และอีกภาพคือแมลงกลืนกินตรรกะ

คำอธิบายด้านล่างมีลักษณะคล้ายคลึงกับก้อนเลือดพุพอง

"แมลงกลืนกินตรรกะ"

"ประเภท: ฝูงแมลง"

"ระดับความอันตราย: ต่ำ"

"คำอธิบาย: แมลงบินที่มีขนาดความยาว 2-4 เซนติเมตร มักจะปรากฏตัวรวมกันเป็นฝูง ขนาดของฝูงมีจำนวนประมาณ 100 ตัว เมื่อรวมตัวกัน จิตสำนึกของพวกมันจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว พวกมันมีปากสำหรับดูดกินและชื่นชอบการดื่มเลือดเป็นอาหาร ขณะที่ดูดซับเลือดจากสิ่งมีชีวิต พวกมันอาจจะสูบเอาค่าสติไปด้วย หลังจากสูบเลือดเหยื่อจนหมดตัว พวกมันจะฉีดไซโตซอลเข้าไปในร่างของเหยื่อ เพื่อเพาะกายสร้างไข่แมลงไว้ภายในร่างนั้น"

"วิธีการโจมตี: ใช้ปากดูดซับ"

"จุดอ่อน: การโจมตีเป็นวงกว้าง"

"ของดรอป: ไข่แมลง"

หน้าถัดมาคือรางวัลสำหรับการปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์

"รางวัลจากการปลดล็อกบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์แมลงกลืนกินตรรกะ"

"ความเสียหายที่คุณสร้างต่อฝูงแมลงเพิ่มขึ้น 10%"

"ได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม"

เมื่อมีแต้มสถานะอิสระอยู่ในมือถึง 5 แต้ม เสิ่นฮุยจึงรีบจัดสรรพวกมันทันที

"คุณได้จัดสรรค่าสถานะ: พละกำลัง + 2, ความว่องไว + 3"

ลำดับต่อไปคือเอฟเฟกต์ความสามารถที่ถูกปลดล็อกของตราสัญลักษณ์กระหายเลือด

"ตราสัญลักษณ์กระหายเลือด"

"ประเภท: เครื่องประดับ"

"ระดับคุณภาพ: ปานกลาง"

"ค่าสถานะ: ความทนทาน + 5"

"สังเวยเลือด: เมื่อกดใช้งาน จะสูญเสียพลังชีวิต 1 แต้มต่อวินาที การโจมตีจะได้รับเอฟเฟกต์ฉีกขาด ทำให้บาดแผลรักษาได้ยากและก่อให้เกิดสภาวะเลือดออก"

"หนี้เลือด: ทุกครั้งที่สังหารศัตรู ตราสัญลักษณ์จะดูดซับแก่นแท้แห่งเลือดของศัตรู ยิ่งดูดซับมากเท่าไหร่ก็ยิ่งได้รับเอฟเฟกต์ใหม่ๆ มากขึ้นเท่านั้น เป้าหมายการปลดล็อกในปัจจุบัน (8/20)"

"คำอธิบาย: เลือดคือสื่อกลาง ตราบใดที่มีเลือดมากขึ้น ฉันก็เห็นมัน ฉันเห็นมันแล้ว ฮ่าๆๆ! — ข้อความที่ถูกสลักไว้ด้านหลังตราสัญลักษณ์"

เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ เอฟเฟกต์ของตราสัญลักษณ์กระหายเลือดได้รับค่าความทนทานเพิ่มขึ้นมาอีก 5 แต้ม

นี่คือเอฟเฟกต์ที่ปลดล็อกได้จากหนี้เลือดขั้นแรกนั่นเอง

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ขาดแคลนค่าความทนทาน แต่ก็คงไม่มีใครรังเกียจที่จะมีค่าสถานะเพิ่มขึ้นหรอกจริงไหม

และเขายังสามารถปลดล็อกมันต่อไปเพื่อรับเอฟเฟกต์ใหม่ๆ ได้อีกเรื่อยๆ

เสิ่นฮุยหยิบจี้สร้อยคอชิ้นหนึ่งออกมา มันคือจี้เสริมพลังซึ่งเป็นมรดกตกทอดที่ได้มาจากผู้เล่นคนอื่น

"จี้เสริมพลัง"

"ประเภท: เครื่องประดับ"

"ระดับคุณภาพ: ต่ำ"

"ผลลัพธ์: ขีดจำกัดค่าพลังงาน + 50"

"คำอธิบาย: บรรจุพลังงานบริสุทธิ์ที่ไม่ปนเปื้อนเอาไว้"

เสิ่นฮุยเดาว่าไอเทมชิ้นนี้น่าจะถูกเปิดสุ่มได้มาจากกล่องสุ่มแห่งนักพนันของผู้เล่นคนนั้น

แม้ว่ามันจะไม่มีผลลัพธ์อะไรที่ใช้งานได้จริง แต่มันก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย แถมคอของเขาก็ยังว่างอยู่พอดี

เสิ่นฮุยสวมมันเข้าที่คอ แล้วจึงก้าวเท้าเดินออกจากป่าแห่งนั้น