บทที่ 15 วิญญาณอาฆาต เลื่อนระดับ

บทที่ 15 วิญญาณอาฆาต เลื่อนระดับ

หลังจากต่อรองกันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเสิ่นฮุยและอีกฝ่ายก็ตกลงแลกเปลี่ยนเนื้อเน่าย่างสองชิ้นกับน้ำดื่ม 500 มิลลิลิตร

เนื้อเน่าย่างน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่อีกฝ่ายให้ความสำคัญกับน้ำดื่ม 500 มิลลิลิตรนี่เป็นหลักต่างหาก

นี่เป็นปริมาณที่ไม่ใช่น้อยๆ และในช่วงเวลานี้คงไม่มีผู้เล่นคนไหนยอมเอาน้ำมาใช้แลกเปลี่ยนแน่

น้ำ 500 มิลลิลิตรนี้ เสิ่นฮุยใช้วิธีทำความสะอาดด้วยหินชำระโลหิต

เขาเก็บหินชำระโลหิตที่เต็มไปด้วยรอยร้าวและเหลือการใช้งานอีกเพียงครั้งเดียวลงในช่องเก็บของ

เสิ่นฮุยหยิบกระดาษสีเหลืองซีดที่ได้จากการแลกเปลี่ยนขึ้นมา

ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากมัน บนนั้นมีรอยหมึกสีดำที่ดูคล้ายกับสัญลักษณ์หรือตัวอักษร

ไม่ใช่ว่าเสิ่นฮุยอ่านไม่ออก แต่มันเลือนลางมากต่างหาก

มันดูแตกพร่าราวกับภาพพิกเซล เห็นได้ชัดว่าเขาจะรู้ความหมายก็ต่อเมื่อใช้งานไอเทมชิ้นนี้แล้วเท่านั้น

"วัตถุโบราณ ไอเทมสิงสู่ ของพวกนี้ให้ความรู้สึกคล้ายกับยาเสียงกระซิบแห่งความมืดที่เคยใช้ก่อนหน้านี้เลยแฮะ"

"ถ้าใช้แล้วต้องมีผลข้างเคียงตามมาแน่ๆ"

อย่างน้อยเสิ่นฮุยก็พอจะมีประสบการณ์อยู่บ้าง

"แต่มันก็ไม่น่าจะแย่เท่ายาขวดนั้นหรอกมั้ง ยังไงซะมันก็แค่มีข้อมูลบางอย่างอยู่ข้างใน"

เสิ่นฮุยพึมพำ ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องใช้ของสิ่งนี้ มิฉะนั้นมันก็ไร้ประโยชน์

"ใช้งานกระดาษสีเหลืองซีด"

เมื่อเสิ่นฮุยใช้งาน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้น

กระดาษสีเหลืองในมือเริ่มลุกไหม้ ทำเอาเสิ่นฮุยสะดุ้งโหยง

เพียงพริบตาเดียว มันก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปจนหมดสิ้น

ในเวลาเดียวกัน แสงสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นและพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเสิ่นฮุยโดยตรง

"คุณถูกวิญญาณอาฆาตพัวพัน"

"ผู้เล่นที่ถูกวิญญาณอาฆาตพัวพันเป็นเวลานานจะตกอยู่ในสถานะอ่อนแอ"

"มันจะจากไปก็ต่อเมื่อความปรารถนาสุดท้ายได้รับการเติมเต็ม"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เสิ่นฮุยก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย

ทันใดนั้น เสียงที่ดูเลื่อนลอยก็ดังขึ้น

"ช่วยข้าด้วย ท่านผู้ใจบุญ ช่วยข้าด้วย"

ร่างเงาสีฟ้าโปร่งแสงรูปร่างคล้ายมนุษย์ปรากฏขึ้นตรงหน้าเสิ่นฮุย

ดวงตาของมันหายไป และมีคราบเลือดอยู่รอบเบ้าตา

การที่ได้ทะลุมิติมาอยู่ในโลกที่แปลกประหลาดเช่นนี้ เสิ่นฮุยจึงไม่รู้สึกตกใจเลยที่ได้เห็นวิญญาณอาฆาตอยู่ตรงหน้า

อีกฝ่ายดูน่ากลัวก็จริง แต่เขายังไม่สัมผัสได้ถึงอันตรายใดๆ

มันค่อนข้างสุภาพ ส่วนเรื่องสถานะอ่อนแออะไรนั่น

อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาถึงสองวันกว่าจะแสดงอาการ

"เอ่อ... พี่ชาย ตกลงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับนายล่ะเนี่ย?" เสิ่นฮุยเอ่ยถาม

"ดวงตาของข้าถูกต้นไม้พันเนตรช่วงชิงไป และข้าก็ต้องสังเวยชีวิต ท่านผู้ใจบุญ โปรดช่วยข้าสังหารต้นไม้พันเนตรด้วยเถิด!"

"ข้าสัมผัสได้ว่าตอนนี้มันกำลังหลับใหลอยู่ หากปล่อยให้มันตื่นขึ้นมาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า มันจะรับมือได้ยากยิ่งนัก"

"ลงมือตอนนี้นี่แหละ การปลุกมันขึ้นมาจะทำให้เราฆ่ามันได้แน่!"

"นี่มันภารกิจงั้นเหรอ? ถ้าเป็นภารกิจ อย่างน้อยก็ต้องมีรางวัลสิ จริงไหม?"

เสิ่นฮุยพึมพำ สำหรับทรัพยากรที่จะได้จากการสังหารต้นไม้พันเนตรนั้น...

ยังไงก็ต้องดรอปอยู่แล้ว

"ท่านผู้ใจบุญ ท่านกำลังพูดเรื่องอันใดหรือ?" วิญญาณอาฆาตเอ่ยถาม

"ฉันกำลังบอกว่า ต้นไม้พันเนตรนั่นมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ? ทำไมฉันต้องช่วยนายด้วย?"

เสิ่นฮุยพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ขึ้นชื่อว่าเป็นวิญญาณอาฆาต พอได้ยินเสิ่นฮุยพูดแบบนั้น มันก็เดือดดาลขึ้นมาทันที

"เช่นนั้นข้าก็จะสิงสู่ท่านไปตลอดกาล ทรมานท่านจนกว่าท่านจะค่อยๆ ตายลงอย่างช้าๆ!"

ทว่าเสิ่นฮุยกลับทำหน้าตาไม่รู้ร้อนรู้หนาวราวกับหมูตายไม่กลัวน้ำร้อน

"เอาสิ อยากสิงก็สิงเลย อย่างแย่ที่สุดฉันก็แค่ตายแล้วกลายเป็นวิญญาณอาฆาตเหมือนกัน แล้วก็ตามไปสิงนายต่อไง"

วิญญาณอาฆาตถึงกับผงะ ไม่คิดว่าเสิ่นฮุยจะพูดแบบนี้ออกมา

ทั้งสองฝ่ายเงียบไปพักหนึ่ง ในที่สุดวิญญาณอาฆาตก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้

"เอาอย่างนี้เป็นอย่างไร หากท่านช่วยข้าสังหารต้นไม้พันเนตรนั่น ข้าจะมอบพิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างให้ท่านเป็นการตอบแทน"

พอได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของเสิ่นฮุยก็เป็นประกาย

"จริงเหรอ? ฉันไม่เชื่อหรอก นอกเสียจากว่านายจะให้ฉันตอนนี้เลย"

วิญญาณอาฆาตปฏิเสธเสิ่นฮุยทันควัน

"ไม่ได้ ท่านต้องช่วยข้าสังหารต้นไม้พันเนตรก่อน มิเช่นนั้นข้าก็จะไม่ให้ท่าน"

"ไม่ต้องห่วง ข้าจะรักษาสัญญาอย่างแน่นอน"

...เสิ่นฮุยและอีกฝ่ายโต้เถียงกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้วิญญาณอาฆาตไม่ยอมถอยทัพง่ายๆ

เสิ่นฮุยเองก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้ตลอดกาล ในที่สุดเขาจึงตอบตกลง

"ท่านผู้ใจบุญ ข้าจะพาท่านไปยังที่อยู่ของต้นไม้พันเนตรเดี๋ยวนี้"

วิญญาณอาฆาตดูร้อนรน

"จะรีบไปไหนล่ะ? ใจเย็นๆ สิ ฉันขออัปเลเวลก่อน"

เสิ่นฮุยขาดค่าประสบการณ์อีกแค่ 10 แต้มก็จะเลื่อนระดับแล้ว เขาต้องการตุ่มเลือดอีกแค่สองตัวเท่านั้น

ไม่ว่ายังไง อย่างน้อยความแข็งแกร่งของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับต้นไม้พันเนตรที่ไม่รู้จัก เขาย่อมต้องเตรียมตัวให้พร้อม

เสิ่นฮุยเริ่มออกค้นหาเสบียงต่อไป และแวะหาตุ่มเลือดไปด้วยในตัว

วิญญาณอาฆาตเดินตามหลังเขามาติดๆ

หลังจากเดินเตร็ดเตร่อยู่นาน ปริมาณไม้และหินก็เพิ่มขึ้น

ทว่าตุ่มเลือดนั้นหาไม่ได้ง่ายๆ เลย เสิ่นฮุยเดาว่าน่าจะเป็นเพราะพวกมันไม่ได้โจมตีก่อน

แต่ความพยายามก็เป็นผล ในที่สุดเสิ่นฮุยก็พบตุ่มเลือดสองตัวกำลังดิ้นกระดุบกระดิบอยู่บนพื้น

ค่าสถานะของเสิ่นฮุยในตอนนี้เพิ่มขึ้นจากเมื่อก่อนมาก และเขาก็เชี่ยวชาญในการจัดการกับพวกมันแล้ว

เสิ่นฮุยพุ่งเข้าไปโดยที่มือข้างหนึ่งถืออมยิ้ม ส่วนอีกข้างถือดาบโค้งคลุ้มคลั่ง

เขาทั้งฟาดด้วยอมยิ้มและฟันด้วยดาบโค้ง จัดการตุ่มเลือดทั้งสองตัวลงอย่างรวดเร็ว

"ขอแสดงความยินดี คุณได้สังหารตุ่มเลือด ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม"

"ขอแสดงความยินดี คุณได้สังหารตุ่มเลือด ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม"

"คุณได้รับ เนื้อเน่า * 3"

"ค่าประสบการณ์ปัจจุบันถึง 100% แล้ว เลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 2"

"ค่าสถานะความว่องไว พละกำลัง และความทนทาน เพิ่มขึ้นอย่างละ 2 แต้ม"

แสงสว่างวาบพาดผ่านร่างของเสิ่นฮุย พลังงานสายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่างกายและช่วยหล่อเลี้ยงมัน

"ผู้เล่น: เสิ่นฮุย"

"เลเวล: 2"

"ค่าประสบการณ์: 0 / 100"

"พลังชีวิต: 547 / 700"

"ค่าความสามารถ: 100 / 100"

"ความหิว: 89 / 100"

"ค่าสติ: 91 / 100"

"พละกำลัง: 17 (+3)"

"ความว่องไว: 15 (+1)"

"ความทนทาน: 10 (+60)"

"ความสามารถ: ฟื้นฟูพลังชีวิต, ผิวไม้, มิติเก็บของ, ทุบกะโหลก, ฟื้นฟูไร้สิ้นสุด, บอลเพลิง"

"ช่องเก็บของ: ไม้ * 62, หิน * 23, เนื้อเน่า * 4, พิมพ์เขียวเตาหลอม * 1, หินชำระโลหิต * 1, X5"

หลังจากตรวจสอบค่าสถานะแล้ว เสิ่นฮุยก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ พาฉันไปหาต้นไม้พันเนตรที่นายบอกที"

วิญญาณอาฆาตเริ่มเป็นผู้นำทาง ลัดเลาะไปตามเส้นทางที่เปลี่ยวร้างมากยิ่งขึ้น

เมื่อเดินหน้าต่อไป ภายใต้แสงจันทร์ เขาก็มองเห็นป่าโปร่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

ต้นไม้เหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นสายพันธุ์เดียวกันและมีหน้าตาคล้ายคลึงกัน

ลำต้นของพวกมันหนาเตอะ ใบไม้ก็เบาบาง ดูไม่มีความแตกต่างใดๆ อย่างชัดเจน

แต่เมื่อมองดูใกล้ๆ เสิ่นฮุยก็สังเกตเห็นว่าใบไม้ของต้นไม้เหล่านี้ล้วนมีสัญลักษณ์คล้ายดวงตาอยู่

วิญญาณอาฆาตเอ่ยขึ้นในตอนนั้น "ที่นี่แหละ!"

"อย่าบอกนะว่าต้นไม้พันเนตรคือพื้นที่ทั้งหมดนี่น่ะ?!"

เสิ่นฮุยทอดสายตามองต้นไม้ที่เหมือนกันเป๊ะพวกนี้ แล้วความคิดนั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว

ทว่าคำพูดประโยคต่อมาของวิญญาณอาฆาตก็ทำให้เสิ่นฮุยโล่งใจขึ้น

"พื้นที่ทั้งหมดนี้คือต้นไม้พันเนตรก็จริง แต่ข้าต้องการสังหารแค่ต้นที่ฆ่าข้าเท่านั้น!"