บทที่ 5 ปลดล็อกสมุดภาพอัคคีและพิมพ์เขียวเตาหลอม

บทที่ 5 ปลดล็อกสมุดภาพอัคคีและพิมพ์เขียวเตาหลอม

เมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว เสิ่นฮุยก็ลงมืออีกครั้งแล้ว

อมยิ้มร่ำไห้ที่กลายสภาพเป็นค้อนยักษ์ในมือของเขา ถูกฟาดเข้าที่ต้นขาของคนทั้งสองที่อยู่ด้านข้างอย่างจัง

"ฮือๆๆ~"

เสียงร้องโหยหวนดึงสติของทั้งสองกลับสู่ความเป็นจริง ทว่าด้วยค่าสถานะของมนุษย์ธรรมดาที่ไร้ซึ่งพลังพิเศษใดๆ พวกเขาจึงไม่อาจหลบหลีกได้พ้น

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องแหลมปรี๊ดของคนทั้งสองดังกลบเสียงโหยหวนนั้นไปจนหมดสิ้น

ต้นขาของพวกเขาทั้งคู่หักพับผิดรูปจนกระดูกทิ่มทะลุผิวหนังออกมา

ขาของทั้งสองไร้เรี่ยวแรงจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

พวกเขาแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า เสิ่นฮุยที่ดูหวาดกลัวและอ่อนแอเมื่อครู่นี้ จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนและลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหดในพริบตา

ยิ่งไปกว่านั้น ใครจะไปคิดว่าอมยิ้มยักษ์ในมือของเขาจะสามารถใช้เป็นอาวุธได้!

เมื่อนำสองสิ่งนี้มารวมกัน ต่อให้ใช้หัวแม่เท้าคิดก็ยังรู้ได้ทันที

เสิ่นฮุยจงใจทำแบบนี้ตั้งแต่แรก!

"เสิ่นฮุย ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลย ฉันถูกบังคับ..."

ทว่ายังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เสิ่นฮุยก็ฟาดอมยิ้มร่ำไห้เข้าใส่

หัวแบะไปอีกหนึ่ง ไม่มีอะไรมากไปกว่าความตายอันรวดเร็ว

ส่วนเหตุผลที่ต้องทุบขา ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันหนีไปได้ เพราะเสิ่นฮุยไม่มีบัฟความว่องไวนั่นเอง

"ขอแสดงความยินดี คุณได้สังหารมนุษย์ ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม"

"ปลดล็อกสมุดภาพมนุษย์ 80%"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัว เสิ่นฮุยก็รู้สึกเบิกบานใจอย่างบอกไม่ถูก

ทั้งค่าประสบการณ์ ทั้งสมุดภาพ ไม่คิดเลยว่าจะได้รับรางวัลแบบนี้ด้วย

"เมื่อกี้เจ้านั่นกำลังจะบอกว่าถูกบังคับใช่ไหม? ฉันเดาว่านายเองก็คงเหมือนกันสินะ?"

ตอนนี้เหลือเพียงจางเหล่ยที่กำลังตกตะลึงและตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดกลัว

ความหวาดกลัวบนใบหน้าของเขาเหือดหายไปจนหมดสิ้น

อะดรีนาลีนที่หลั่งออกมาทำให้เขาไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ขาอีกต่อไป เขารีบพยักหน้ารัวๆ

"ใช่ ถูกต้อง ฉัน... ฉันเพิ่งจะพูดเข้าข้างนายไปไม่ใช่เหรอ?"

ในตอนท้าย เขายังพยายามฉีกยิ้มที่คิดว่าดูเป็นมิตรที่สุดออกมา

เสิ่นฮุยเอ่ยด้วยสีหน้ารู้สึกผิด "ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆ แต่ฉันอยากรู้ว่าสมุดภาพจะมีผลลัพธ์ยังไงหลังจากปลดล็อกแล้ว"

"สมุดภาพงั้นเหรอ?"

จางเหล่ยมีสีหน้างุนงง ไม่รู้ว่าเสิ่นฮุยกำลังพูดเรื่องอะไร

แต่แล้วเขาก็รู้ตัวว่าเสิ่นฮุยกำลังจะทำอะไร

"อย่านะ..."

ไม่ทันขาดคำ อมยิ้มร่ำไห้สีรุ้งก็ลอยละลิ่วเข้าใส่หัวของเขา

"ขอแสดงความยินดี คุณได้สังหารมนุษย์ ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม"

"ปลดล็อกสมุดภาพมนุษย์ 100%"

"ขอแสดงความยินดี คุณทำการปลดล็อกสมุดภาพมนุษย์สำเร็จ"

ทันใดนั้น ประกาศจากระบบระดับภูมิภาคก็ปรากฏขึ้น

"ประกาศเกมพื้นที่ 104: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหมายเลข 88 เสิ่นฮุย ที่เป็นผู้เล่นคนแรกในการปลดล็อกสมุดภาพ บรรลุความสำเร็จการปลดล็อกครั้งแรกของภูมิภาค และได้รับรางวัล!"

"ประกาศเกมพื้นที่ 104: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหมายเลข 88 เสิ่นฮุย ที่เป็นผู้เล่นคนแรกในการปลดล็อกสมุดภาพ บรรลุความสำเร็จการปลดล็อกครั้งแรกของภูมิภาค และได้รับรางวัล!"

"ประกาศเกมพื้นที่ 104: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหมายเลข 88 เสิ่นฮุย ที่เป็นผู้เล่นคนแรกในการปลดล็อกสมุดภาพ บรรลุความสำเร็จการปลดล็อกครั้งแรกของภูมิภาค และได้รับรางวัล!"

ประกาศระดับภูมิภาคนี้เป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมาย แต่ก็สมเหตุสมผล

แต่สำหรับคนอื่นๆ ในพื้นที่เดียวกัน มันคือความประหลาดใจอย่างที่สุด

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ช่องแชทในเวลานี้ได้ระเบิดความโกลาหลขึ้นมาอีกครั้ง

"บ้าเอ๊ย เสิ่นฮุยคนนี้เป็นใครกันแน่? เขาทำให้ระบบประกาศได้อีกแล้ว!"

"ปลดล็อกสมุดภาพเหรอ? สมุดภาพมันเอาไว้ทำอะไรกันแน่? ฉันยังไม่รู้เรื่องเลย แต่เขาดันปลดล็อกไปแล้วเนี่ยนะ"

"มีใครรู้จักลูกพี่เสิ่นฮุยบ้างไหม? ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าเขาเลย"

"ฉันรู้! ฉันเพิ่งเห็นเขาเมื่อไม่นานมานี้เอง เขาแบกอมยิ้มร่ำไห้อันเบ้อเริ่มเลย น่าจะเป็นรางวัลจากการคิลครั้งแรกก่อนหน้านี้ แต่เขาก็บาดเจ็บอยู่เหมือนกันนะ"

"ว่าแต่ การปลดล็อกสมุดภาพของเขาในครั้งนี้เกี่ยวกับการฆ่าสัตว์ประหลาดด้วยหรือเปล่า? เสิ่นฮุย ช่วยอธิบายที!"

"เลิกเรียกเขาว่าลูกพี่เถอะ เขาก็แค่โชคดี แถมยังหน้าเลือดขอแลกไม้กับเนื้อเน่าเพื่อเป็นข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดอีก น่าเกลียดจริงๆ"

"อย่างนั้นเหรอ? งั้นฉันจะลองดูบ้าง"

...

เมื่อมองดูศพทั้งสามบนพื้น เสิ่นฮุยก็ดึงสติกลับมาจากความตื่นเต้นในการฆ่าฟัน

แม้จะมีความรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้างเล็กน้อย แต่เขาก็ปรับสภาพจิตใจได้อย่างรวดเร็ว

"นี่คือเกมแห่งความเป็นความตาย ใครที่เพ่งเล็งฉัน มันต้องตาย มิฉะนั้น คนต่อไปที่จะตายก็คือฉัน"

"พวกแกก็เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น"

เขาเช็ดเลือดที่ติดอยู่บนอมยิ้มร่ำไห้กับเสื้อผ้าของพวกมัน จากนี้ไป อมยิ้มร่ำไห้อันนี้จะไม่ใช่อาหารของเขาอีกต่อไป

เสียงที่เขาทำเมื่อครู่นี้จะต้องดึงดูดใครบางคนมาแน่ๆ เสิ่นฮุยจึงรีบออกจากที่เกิดเหตุทันที

ระหว่างเดินไปตามทาง เสิ่นฮุยก็พบลูกแก้วแสงอีกหนึ่งลูก และได้รับไม้มา 2 หน่วย

หลังจากเดินมาได้ระยะหนึ่ง ในที่สุดเสิ่นฮุยก็ชะลอฝีเท้าลง

เขาตรวจสอบรางวัลที่เพิ่งได้รับและสมุดภาพมนุษย์ที่ถูกปลดล็อก

กล่องรางวัลจากระบบวางนิ่งอยู่ในช่องเก็บของ และเสิ่นฮุยก็เปิดมันออกทันที

"เปิดกล่องรางวัลปลดล็อกสมุดภาพครั้งแรก ได้รับ พิมพ์เขียวเตาหลอม (สิ่งปลูกสร้าง)"

"มันคือพิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างงั้นเหรอ!"

ในฐานะที่หลบภัยรูปมนุษย์ สิ่งปลูกสร้างใดๆ ที่สร้างจากพิมพ์เขียว จะถูกเปลี่ยนเป็นความสามารถของเขาทันที

ดังนั้น สำหรับเสิ่นฮุยแล้ว มันก็คือการเพิ่มความสามารถโดยตรงนั่นเอง

"พิมพ์เขียวเตาหลอม"

"ประเภท: สิ่งปลูกสร้าง"

"เงื่อนไขการสร้าง: ที่หลบภัยเลเวล 2"

"วัตถุดิบในการสร้าง: ไม้ * 20, หิน * 50, ผลึกเพลิงระดับหนึ่ง * 1"

"ผลลัพธ์: หลังจากใส่เชื้อเพลิง จะสามารถเผาผลาญเปลวเพลิงเพื่อขับไล่ความมืดได้อย่างต่อเนื่อง (สามารถดูข้อมูลโดยละเอียดได้หลังจากการสร้างเสร็จสิ้น)"

"ไม่มีทั้งหินและผลึกเพลิงระดับหนึ่ง แถมเงื่อนไขการสร้างยังต้องการที่หลบภัยเลเวล 2 อีก"

"ดูเหมือนว่าฉันคงต้องเก็บไว้ก่อนสินะ" เสิ่นฮุยพึมพำพลางเปิดฟังก์ชันสมุดภาพขึ้นมา

ภาพจำลองของหนังสือกระดาษหนังปรากฏขึ้นตรงหน้าเสิ่นฮุย มันเปิดออกและพลิกหน้ากระดาษโดยอัตโนมัติก่อนจะหยุดลง

บนหน้านั้นมีรูปวาดของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังกางแขนออก พร้อมกับข้อความที่เขียนอยู่ด้านล่าง

"มนุษย์"

"คำอธิบาย: ผลึกแห่งชีวิตและสติปัญญาที่ยังคงอยู่บนเส้นทางแห่งวิวัฒนาการ แต่ละบุคคลมีความแตกต่างกันอย่างมาก ทว่าก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัด ในโลกยุคโลกาวินาศนี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดเกี่ยวกับมนุษย์ไม่ใช่การกลายพันธุ์ แต่เป็นความสามารถในการปรับตัวเข้ากับหายนะราวกับเป็นเรื่องปกติ"

มันเป็นเพียงคำอธิบายง่ายๆ ที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก

ทว่าข้อมูลที่บันทึกไว้ในหน้าถัดไปกลับทำให้ดวงตาของเสิ่นฮุยเป็นประกาย

"รางวัลจากการปลดล็อกสมุดภาพมนุษย์"

"ความเสียหายที่คุณสร้างต่อสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์เพิ่มขึ้น 10%"

"ได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม"

"การปลดล็อกสมุดภาพให้แต้มสถานะตั้ง 5 แต้มเลยเหรอเนี่ย ใช้ประโยชน์ได้ดีสุดๆ!"

สำหรับการจัดสรรแต้มสถานะ นอกเหนือจากความทนทานแล้ว เสิ่นฮุยก็วางแผนที่จะกระจายแต้มให้เท่าๆ กัน

"คุณได้จัดสรรแต้มสถานะ: พละกำลัง +2, ความว่องไว +3"

พละกำลังที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ช่วยพัฒนาทั้งกระดูก กล้ามเนื้อ และการตอบสนองของเส้นประสาท

รวมถึงวิธีการผสานการทำงานของสัดส่วนร่างกายและกล้ามเนื้อ ทำให้สามารถปลดปล่อยความแข็งแกร่งอันทรงพลังออกมาได้อย่างง่ายดายยิ่งขึ้น

"ผู้เล่น: เสิ่นฮุย"

"เลเวล: 1"

"ค่าประสบการณ์: 20/50"

"พลังชีวิต: 374/380"

"ค่าความสามารถ: 80/100"

"ความหิว: 70/100"

"ค่าสติ: 99/100"

"พละกำลัง: 12 (+2)"

"ความว่องไว: 11"

"ความทนทาน: 8 (+30)"

"ความสามารถ: ฟื้นฟูพลังชีวิต, ผิวไม้, มิติเก็บของ, ทุบกะโหลก"

"ช่องเก็บของ: ไม้ * 7, ขนมปัง * 2, น้ำบริสุทธิ์ * 1, เนื้อเน่า * 2, พิมพ์เขียวเตาหลอม * 1X5"

เมื่อตรวจสอบค่าสถานะ เสิ่นฮุยก็สังเกตเห็นว่าความหิวของเขาลดลงไปอย่างมาก

เขารีบหยิบน้ำแร่และขนมปังออกมาเพื่อเติมเต็มกระเพาะทันที

ทว่าในตอนนั้นเอง ข้อความจากระบบก็เด้งขึ้นมา

"มีผู้เล่นส่งคำขอแลกเปลี่ยนถึงคุณ คุณต้องการยอมรับหรือไม่?"