บทที่ 26 - ดินแดนนากาที่ร่อยหรอ

บทที่ 26 - ดินแดนนากาที่ร่อยหรอ

༺༻

โรเซนไม่นึกเลยว่าการจินตนาการถึงใบหน้าสอพลอของพวกที่โรงเรียนจะมอบพลังงานความมืดในใจได้มหาศาลขนาดนี้

ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว

สามหางคือขีดจำกัดแล้ว ทันทีที่มีหางเพิ่มมาอีกหาง เขาจะจมดิ่งสู่สภาวะกลายร่างสัตว์หาง และสติสัมปชัญญะจะถูกพรากไป

สามหางกวาดผ่านพื้นที่กว้าง!

กองทัพเผ่านากาที่เดิมมีนับพันนาย ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ถูกฆ่าตายอย่างทารุณคาที่ภายใต้การกวาดพร้อมกันของสามหาง!

ไม่ว่าพวกมันจะเดินทัพไปที่ไหน แม่น้ำก็แห้งเหือด ทิ้งไว้เพียงฉากที่มอดไหม้บนพื้นดิน!

และอารมณ์ด้านลบของโรเซนก็ถูกปัดเป่าออกไปด้วย: "นี่เป็นวิธีระบายอารมณ์ในใจที่ดีจริงๆ!"

สติของโรเซนกลับคืนมา และเมื่อมองดูอีกครั้ง เผ่านากานับพันก็เหลือเพียงเศษเสี้ยวทหารบาดเจ็บเพียงร้อยกว่านายที่น่าเวทนา

พวกมันถูกจับได้ในช่องว่างระหว่างการกวาดหาง จึงได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อย

ส่วนพวกที่โดนเข้าจังๆ แม้แต่ฮีโร่ของเผ่านากาก็คงจบชีวิตไปแล้ว!

"สมกับที่เป็นผู้นำตระกูลถังจริงๆ!"

"นี่มีการเพิ่มแต้มคุณลักษณะเข้าไปเท่าไหร่กันเนี่ย? การกลายร่างสามหางในร่างมนุษย์ยังแข็งแกร่งขนาดนี้!"

"สงสัยจังว่าถ้าเป็นร่างฮีโร่ สามหางจะทรงพลังขนาดไหน?"

กองทัพของโรเซนที่อยู่ด้านหลังพุ่งเข้าใส่เผ่านากาที่บาดเจ็บร้อยกว่านายนั้นทันที หลังจากที่เขาสลายสภาวะกลายร่างเก้าหาง

จำนวนของทั้งสองฝ่ายพอๆ กัน โดยยูนิตระดับหนึ่งเป็นกำลังหลักส่วนใหญ่ของฝ่ายเรา ในขณะที่ศัตรูเหลือเพียงยูนิตระดับสอง และพวกมันไม่ใช่คู่มือของเราเลยเมื่อทั้งกองทัพอยู่ในสภาพบาดเจ็บ

หมีอสูรที่มีขนาดร่างกายมหึมาและความเร็วพุ่งนำหน้า ในฐานะสัตว์อสูรที่ปลดล็อกมาจากกรงสัตว์อสูร ความเสียหายต่อเป้าหมายเดี่ยวของมันจึงเหนือกว่ายูนิตระดับสองทั่วไป

เพียงแค่การตบครั้งเดียว มันก็บดขยี้องครักษ์นากาที่กำยำจนแหลกเหลว ส่งง่ามสีทองในมือลอยละลิ่วไปบนอากาศ

พลปืนมนุษย์สัตว์ที่ขี่อยู่บนหลังหมีอสูรยิงกระสุนแยกส่วนอย่างสบายอารมณ์ ทำลายเกราะของพวกนากาที่บาดเจ็บจนแตกกระจาย

กลุ่มเต่ามังกรที่มีพลังชีวิตสูงค่อยๆ เข้าใกล้หมีอสูร พยายามจะเขมือบมัน

เต่ามังกรมีสกิลกลืนกินยูนิตทหารขนาดเล็ก เพื่อใช้ฟื้นฟูพลังชีวิต

แต่หมีอสูรไม่ใช่ทหารตัวเล็กๆ และขนาดของมันก็ไม่ใช่สิ่งที่เต่ามังกรจะกลืนลงไปได้

ด้วยการตบเพียงครั้งเดียว มีเพียงกระดองเต่าของเต่ามังกรเท่านั้นที่ยังคงสภาพเดิม ส่วนเนื้อและเลือดข้างในกระเด็นไปทั่ว

กลุ่มเครื่องบินทิ้งระเบิดก๊อบลิน แบกถังระเบิดที่จุดไฟแล้ว พุ่งเข้าใส่กลุ่มไซเรนทะเลนากาที่รวมตัวกันหนาแน่น ก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

น้ำในแม่น้ำที่เพิ่งพุ่งพล่านถูกซัดจนกลายเป็นคลื่นยักษ์ ก่อเกิดหลุมลึกในท้องน้ำ พร้อมกับกลุ่มไซเรนทะเลที่ถูกกวาดล้างจนสิ้นซากคาที่

ในขณะที่พวกมังกรครีบพิษยังคงพ่นยาพิษใส่จอมเวทมนุษย์สัตว์ โดยนึกว่าการกำจัดจอมเวทผู้รักษาเหล่านี้อาจทำให้เผ่านากามีโอกาสชนะกองทัพศัตรูได้

พวกมันไม่ทันสังเกตเลยว่านากาตัวอื่นๆ ถูกกำจัดไปหมดแล้ว

ตอนนี้กองกำลังอื่นของโรเซนกลับมาแล้ว และจัดการกลุ่มกิ้งก่าพ่นน้ำดำพวกนี้จนเกลี้ยง

เมื่อมองไปที่สนามรบที่ถูกทำลายยับเยิน สายตาของโรเซนก็เลื่อนไปที่ดินแดนนากาที่อยู่ไกลออกไป

กองทัพที่เผ่านากาส่งมาก่อนหน้านี้มีเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น อีกสองในสามยังคงประจำการอยู่ในดินแดน

ร่างแยกของโรเซนสลายไปในตอนนี้ และต้องใช้เวลาอีกยี่สิบนาทีกว่าจะอัญเชิญได้ใหม่

ในช่วงเวลาที่ต้องรอ ดินแดนนากาจะได้รับการฟื้นฟูแน่นอน และจำนวนกองทัพจะกลับมาอยู่ในสภาพสูงสุด

อาคารที่ให้ประชากรสำหรับเผ่านากาคือแนวปะการัง ซึ่งเลี้ยงดูกองทัพด้วยการให้อาหาร หมายความว่าในช่วงสงคราม พวกมันสามารถเรียกทหารออกมาเกินขีดจำกัดประชากรได้

ไม่เหมือนเผ่าผีดิบที่ต้องการพลังงานจากถ้ำใต้ดิน

นั่นหมายความว่าในยามวิกฤต เผ่านากาจะเลือกอัญเชิญทหารเกินขีดจำกัดแน่นอน

โรเซนแปลงกายเป็นถังเสวียนเจ๋อทันที ใช้ความทรงจำแห่งความแค้นเข้าสู่โหมดสามหางและนำกองทัพพุ่งเข้าหาดินแดนนากา

ที่ขอบดินแดนนากา กองทัพของทั้งสองฝ่ายเริ่มปะทะกัน

ที่ชายแดนดินแดน มียามวารีสามแห่ง ชูหัวขึ้นมาพ่นลมหายใจใส่กองทัพของโรเซนอย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม ลมหายใจเหล่านั้นถูกสกัดไว้ได้กลางอากาศด้วยหางสามหางที่ว่องไวและเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา

จากนั้นหางทั้งสามก็ฟาดลงพร้อมกัน

ยามวารีทั้งหมดระเบิดกระจาย!

ทิ้งไว้เพียงหลุมลึกสามหลุมบนพื้นดิน

เหล่าองครักษ์นากาที่ตื่นตระหนกชูง่ามสีทองขึ้นเผชิญหน้า

องครักษ์เหล่านี้มีพลังชีวิตใกล้เคียงกับเต่ามังกร จัดอยู่ในประเภทพลังชีวิตสูง และพลังโจมตีก็แข็งแกร่งไม่แพ้กัน สูงกว่าพวกสมุนนากามาก เพราะพวกมันเป็นยูนิตจากโรงทหารระดับสอง

สามหางของโรเซนฟาดลงมา กำจัดองครักษ์นากากว่าห้าสิบตนได้ในพริบตา

หางก็กระจายตัวหายไปในทันที เนื่องจากพลังงานด้านลบในตัวหมดลง

โรเซนแปลงกายเป็นนักล่าปีศาจทันที ถอยไปอยู่หลังทหารของตัวเอง และโจมตีกองทัพนากาด้วยดาบวงเดือนหมุนในขณะที่สะสมความแค้นใหม่อีกครั้ง

แม้โหมดเก้าหางจะทรงพลังอย่างยิ่ง แต่ข้อจำกัดก็เห็นได้ชัด คือทำให้เกิดอาการล้าจากความแค้นได้ง่ายและเข้าสู่สภาวะปล่อยวาง

ยกเว้นแต่ว่าเขาจะทะลวงผ่านไปถึงหางที่สี่ จนสูญเสียการควบคุมและปล่อยให้เก้าหางครอบงำสติสัมปชัญญะอย่างสมบูรณ์

กองทัพในดินแดนนากาทะลักออกมา มีจำนวนประมาณสองพันนาย ซึ่งเกือบจะเป็นกองทัพทั้งหมดของดินแดนนี้แล้ว

เมื่อเผชิญกับกองทัพขนาดใหญ่ โรเซนนำกองทัพสัตว์อสูรและผีดิบถอยร่นพร้อมกับต่อสู้ไปด้วย เพื่อล่อพวกมันออกมาจากดินแดนนากา

เป็นไปตามที่โรเซนคาดไว้ หลังจากถอยออกมาจากดินแดนได้ห้าร้อยเมตร กองทัพนากาขนาดใหญ่ก็ถอยกลับเข้าดินแดนของพวกมัน

เหลือเพียงกองกำลังประมาณสองร้อยนายที่ยังคงไล่ตามกองทัพของโรเซน

นี่คือสิ่งที่เขาต้องการพอดี

เขาไม่ปล่อยให้ฝ่ายตัวเองถอยอีกต่อไป แต่จัดแนวรบเหมือนก่อนหน้านี้ ให้พวกสายยิงระยะไกลเล็งเป้าไปที่ทหารนากาสองร้อยนาย ในขณะที่ยูนิตประชิดถอยออกมา โดยมีโรเซนยืนคุมแนวหน้า

หลังจากระเบิดอารมณ์ออกมาหลายครั้ง โรเซนเหลือหางเพียงสองหาง แต่การกวาดล้างนากาสองร้อยนายนี้ยังคงเป็นเรื่องง่าย

หลังจากการกวาดล้าง เหลือเพียงหางสุนัขจิ้งจอกหางเดียว

ใช้วิธีเดิมเพื่อล่อศัตรูมาอีกระลอกและกำจัดทิ้ง หางสุดท้ายของโรเซนก็สลายไป

หลังจากนั้น เขาก็ไม่สามารถรวมหางเพิ่มได้อีก

นั่นคือภาวะความแค้นเหือดแห้ง

โชคดีที่โหมดเก้าหางยังมี "อาภรณ์สัตว์หาง" ปกคลุมอยู่ ซึ่งมีพลังทำลายและพลังป้องกันที่สูงส่งไม่ควรดูแคลนเช่นกัน

โรเซนนำทัพกลับมาโจมตีดืนแดนนากาเป็นครั้งที่สาม

เขาฆ่าองครักษ์นากาได้อย่างง่ายดายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ทว่าในจังหวะนี้ สมุนนากากว่าสามร้อยตนก็ยิงธนูออกมา ลูกธนูพุ่งเป็นเส้นโค้งผ่านอากาศ และสุดท้ายทั้งหมดก็ตกลงมาที่โรเซน!

สภาวะอมตะช่วยป้องกันการโจมตีระลอกแรกไว้ได้

ลูกธนูระลอกที่สองตกลงมาอย่างพร้อมเพรียงกันอีกครั้ง!

พลังชีวิตของโรเซนหายไปหนึ่งในสิบส่วนทันที!

เกือบครึ่งหนึ่งของลูกธนูไปกระตุ้นอัตราการหลบหลีก 50% ทำให้ถูกเพิกเฉยไป

พลังป้องกันของอาภรณ์สัตว์หางนั้นน่ากลัวจริงๆ สามารถหักล้างความเสียหายส่วนใหญ่จากลูกธนูที่เหลืออีกประมาณห้าสิบดอกได้ ทำให้ความเสียหายน้อยลงมาก

ต้องรู้ว่าเป้าหมายการแปลงกายของเขาคือถังเสวียนเจ๋อในร่างมนุษย์

หากไม่ใช่เพราะคุณลักษณะจำนวนมากที่เพิ่มเข้ามาในร่างกายนี้ ลูกธนูสามร้อยดอกก่อนหน้านี้คงเพียงพอจะฆ่าเขาได้ในนัดเดียว!

เมื่อเห็นลูกธนูหนาแน่นบนท้องฟ้ากำลังจะตกลงมาใส่เขาอีกครั้ง โรเซนรู้สึกได้ชัดเจนว่าเขาถูกหมายหัวเข้าแล้ว

สันนิษฐานได้ว่าความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมานั้นน่าเกรงขามเกินไป ทำให้เขากลายเป็นเป้าหมายหลักของเผ่านากา

ไม่ใช่แค่ลูกธนู แต่ยูนิตนากาอื่นๆ ก็จัดลำดับความสำคัญในการโจมตีโรเซนก่อน

เงาหนามเสมือนจริงปรากฏขึ้นบนพื้นผิวร่างกาย คอยสร้างความเสียหายให้กับพวกนากาที่บุกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

พวกที่อ่อนแอสำลักเลือดตายคาที่!

โรเซนใช้ความเร็วของการกลายร่างสัตว์หางถอยออกมาทันที ปล่อยให้ยูนิตประชิดของเขาเข้าคุมแนวหน้าชั่วคราว

เขาวางแผนจะล่อนากาออกมาอีกสักสองร้อยตัว แล้วค่อยๆ ตอดเลือดเหมือนเดิม

แต่ในขณะนั้นเอง เสียงย่ำเท้าของกองทัพขนาดใหญ่ก็ดังมาจากหลังเนินเขา!

กองทัพเผ่าเอลฟ์จำนวนประมาณสองพันนาย กำลังรุดหน้ามาทางนี้

พวกมันต้องการจะชุบมือเปิบ แย่งชิงชัยชนะที่โรเซนลงแรงมาอย่างยากลำบากงั้นเหรอ?!

༺༻