บทที่ 8 - ดินแดนผีดิบ

บทที่ 8 - ดินแดนผีดิบ

༺༻

เขาพบฝูงนกอินทรีสยองขวัญในป่า และเมื่อพวกมันตกใจ พวกมันก็บินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บางครั้งก็โฉบลงมาลอบโจมตีกองทัพของโรเซน

ความเสียหายนั้นสูงอย่างไม่น่าคาดคิด แม้โรเซนจะมีมาตรการป้องกันแล้ว แต่ก็ยังโดนไปถึงสิบห้าแต้ม

ไม่นานนัก ทหารมนุษย์สัตว์นายหนึ่งก็เหลือพลังชีวิตปางตาย

เมื่อเผชิญกับการโจมตีจากเบื้องบน โรเซนไม่สามารถสั่งให้ทหารคนอื่นไปป้องกันคนที่บาดเจ็บได้ เพราะการโจมตีมาจากเหนือศีรษะ

โชคดีที่จอมเวทมนุษย์สัตว์ร่ายเวทมนตร์รักษาทหารที่บาดเจ็บสาหัสได้ทันท่วงที ป้องกันการสูญเสียกำลังพล

อย่างไรก็ตาม นักธนูมนุษย์สัตว์คนหนึ่งยังคงถูกฆ่าตายในสนามรบภายในเวลาอันสั้น

นักธนูสี่คนที่เหลือระดมยิงธนูอย่างต่อเนื่อง สังหารนกอินทรีสยองขวัญได้เพียงสองตัว ในขณะที่ฝูงใหญ่ยังคงวนเวียนอยู่บนฟ้า และโฉบลงมาลอบโจมตีเป็นระยะ

สำหรับยูนิตที่เน้นการโจมตีระยะใกล้ พวกเขาไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิง

เรื่องนี้ค่อนข้างน่าปวดหัวทีเดียว

โชคดีที่โรเซนสามารถแปลงกายได้ เขายกเลิกการแปลงร่างเป็นทหารม้ามนุษย์สัตว์ทันที และในพริบตา ก็กลายเป็นนักธนูมนุษย์สัตว์แทน

ฟิ้ว!

เมื่อเงื้อธนูและปล่อยลูกออกไป ลูกธนูก็พุ่งเข้าใส่นกอินทรีสยองขวัญ สังหารมันได้ทันทีจนมันร่วงลงมาจากฟ้า

นักธนูมนุษย์สัตว์ของเขาไม่ได้มีพลังโจมตีสูงขนาดนั้น โดยเฉลี่ยต้องยิงถึงห้าดอกถึงจะฆ่านกอินทรีสยองขวัญได้หนึ่งตัว

แต่สำหรับโรเซน มันคือการโจมตีครั้งเดียวตาย

อย่างไรก็ตาม นักธนูมนุษย์สัตว์ที่โรเซนแปลงร่างมานั้นมีค่าพลังระดับฮีโร่ พลังโจมตีที่น่าเกรงขามจึงเห็นได้ชัด

และสภาวะการตื่นรู้ของเขาคือแม่แบบฮีโร่ที่หายาก แม้จะอยู่ระดับ C แต่พลังโจมตีก็เหนือกว่าฮีโร่ระดับ A ไปแล้ว

หลังจากแปลงเป็นนักธนูมนุษย์สัตว์ เขาก็ได้รับทักษะการยิงธนูที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีของนักธนูมาโดยปริยาย แทบจะไม่เคยยิงพลาดเลย

ด้วยการเสริมกำลังของโรเซน นกอินทรีสยองขวัญบนฟ้าก็ถูกยิงร่วงลงอย่างรวดเร็ว ทำให้จำนวนของพวกมันลดลงอย่างมาก

เมื่อเห็นสถานการณ์พลิกผัน นกอินทรีสยองขวัญสิบกว่าตัวที่เหลือจึงรีบบินหนีไปจากสนามรบทันที

โรเซนเลือกที่จะไม่ไล่ตาม เพราะอาจจะมีอันตรายอื่นๆ อยู่ในป่า และไอเทมที่ดรอปบนพื้นก็ต้องรีบเก็บ

การต่อสู้กับนกอินทรีสยองขวัญครั้งนี้มอบเหรียญทองให้เขา 35 เหรียญ และเหรียญลอร์ด 26 เหรียญ นอกจากนี้เขายังพบ [ขวานตัดไม้ชั้นดี] อีกหนึ่งเล่ม

มันสามารถติดตั้งให้กับแรงงานมนุษย์สัตว์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเก็บไม้ได้ 50%

เขานำกองกำลังมนุษย์สัตว์ที่เหลือมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า ไม่นานพวกเขาก็ได้ยินเสียงตัดไม้และเสียงต้นไม้ล้มอย่างหนาหู

สิ่งที่พวกเขาเห็นอยู่เบื้องหน้าคือกลุ่มแรงงานผีดิบ ที่มีผิวซีดและซูบซีด พร้อมขอบตาดำคล้ำ ดูเหมือนแวมไพร์หรือพวกเกรียนอินเทอร์เน็ตที่โต้รุ่งเพื่อฝึกวิชาเป็นอมตะ

พวกมันมีจำนวนประมาณ 15 ตัว

พวกสิ่งมีชีวิตป่าไม่มีทางถูกจัดระเบียบให้มาทำงานตัดไม้แบบนี้แน่นอน แสดงว่าต้องมีดินแดนขนาดใหญ่ซ่อนอยู่เบื้องหลังแรงงานผีดิบพวกนี้

การเข้าใกล้ไปมากกว่านี้อาจจะทำให้ดินแดนศัตรูรู้ตัว โรเซนจึงวางแผนจะยิงแรงงานผีดิบจากระยะไกล เพื่อทำลายและชะลอการพัฒนาของดินแดนศัตรู

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

เขายิงธนูใส่แรงงานผีดิบด้านหน้า ในขณะที่นักธนูมนุษย์สัตว์สี่คนข้างหลังเขาก็ระดมยิงธนูตาม

จากนั้นโรเซนก็สั่งให้ทหารมนุษย์สัตว์ป้องกันไม่ให้พวกมันพุ่งเข้าใส่แรงงานผีดิบเหล่านั้น

แรงงานผีดิบสามตัวล้มตายลง ไม้ที่พวกมันแบกอยู่บนบ่ากระจายเกลื่อนพื้น ในขณะที่อีกสิบสองตัวที่เหลือพากันทิ้งงานและพุ่งเข้าใส่โรเซนเพื่อไล่ตาม

พวกแรงงานมีพลังโจมตีอยู่บ้าง แต่มันอ่อนแอมาก

นี่ดูเหมือนจะไปกระตุ้นสัญญาณการบุกของแรงงานฝ่ายศัตรูเข้า

โรเซนไม่ได้ใส่ใจ เขาทยอยยิงพวกมันร่วงลงทีละตัว

แต่ทันใดนั้นจากด้านหลังของผืนป่า กองทัพผีดิบจำนวนมหาศาลก็ทะลักเข้ามา!

โรเซนเริ่มตระหนักถึงอันตรายจริงๆ แล้ว

กลุ่มร่างอ้วนฉุที่ลากลำไส้ตามหลังมา พร้อมปล่อยหมอกพิษสีเขียวเข้มออกมา พวกนั้นคือ เพชฌฆาตศพ

กลุ่มที่ใช้มือทั้งสองข้างกุมใบหน้าไว้ พร้อมใบหน้าที่อาบเลือดและเสียโฉม และส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเคียดแค้นออกมาตลอดเวลา พวกนั้นคือ ผู้ถูกทอดทิ้ง

เครื่องจักรสามเครื่องที่สลักตราสัญลักษณ์ราชันย์ผี ปกคลุมด้วยพลังงานน่าสยดสยอง พวกนั้นคือ เครื่องยิงวิญญาณ ที่คอยปล่อยวิญญาณอาฆาตสร้างความเสียหายเลือดไหลต่อเนื่องให้กับเป้าหมาย

และยังมีอสูรดำร่างยักษ์ที่มีใบหน้าลึกลับและเลือนลาง!

กองกำลังชุดนี้ทำให้โรเซนถึงกับอึ้งไปเลย

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขานำกองกำลังมนุษย์สัตว์หนีออกจากป่าอย่างเร่งรีบ

ค่ายศัตรูถึงขนาดปลดล็อกอุปกรณ์ยิงระยะไกลได้แล้ว แสดงว่าดินแดนของพวกมันอัปเกรดเป็นโรงทหารระดับสองไปแล้ว

ความคืบหน้านี้แซงหน้าโรเซนไปไกลโขเลยทีเดียว

หลังจากได้เห็นความเร็วในการพัฒนาที่ก้าวหน้าของดินแดนผีดิบ เขาก็ไม่กล้ายกยอตัวเองอีกต่อไป

อย่างน้อยในการพัฒนาดินแดน เขาก็ยังสู้ความสามารถในการวางแผนของ AI ในโลกแห่งลอร์ดไม่ได้

"โลกแห่งลอร์ดนี่เป็นแค่ที่ฝึกฮีโร่นี่นา พวกผีดิบพวกนี้ไม่น่าจะบุกโจมตีในระยะเวลาอันสั้นได้ใช่ไหม?" โรเซนรู้สึกกังวล

เขาตระหนักได้ว่า การบุกของนักธนูผีดิบยี่สิบตัวก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่เครื่องเคียงเท่านั้น

หลังจากรอดจากการไล่ตามของพวกผีดิบมาได้ โรเซนก็รีบติดต่อเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งทันที

เพื่อนคนนั้นเคยบอกว่าพวกเขาปลุกได้ดินแดนสัตว์อสูร

"เฮ้เพื่อน ฉันก็อยู่ในดินแดนสัตว์อสูรเหมือนกัน ในเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่เปิดใช้งานดินแดน นายได้เจออันตรายครั้งใหญ่อะไรบ้างไหม?" โรเซนรีบถามทันที

เขาต้องการยืนยันว่าดินแดนผีดิบที่อยู่อีกฝั่งของป่าจะเริ่มบุกโจมตีดืนแดนของลอร์ดภายในหนึ่งเดือนหรือไม่

หลังจากรออยู่ไม่กี่นาที โรเซนก็ได้รับคำตอบ: "พี่ชาย พี่ก็อยู่ในโลกสัตว์อสูรเหมือนกันเหรอ? บางทีเราอาจจะเป็นเพื่อนกันและแบ่งปันข้อมูลกันได้นะ"

โชคดีที่อีกฝ่ายมีท่าทีอ่อนน้อม และโรเซนไม่เจอกับการต่อต้านใดๆ

"ผมควรจะเรียกพี่ยังไงดีครับ?" เพื่อนร่วมชั้นถามโรเซน

โรเซนไม่มีทางเปิดเผยชื่อจริงของเขาแน่นอน มิฉะนั้นอีกฝ่ายอาจจะบล็อกเขาไปเลย เขาจึงบอกว่า "เรียกฉันว่าเสี่ยวจางก็ได้"

หลังจากตั้งนามแฝงแบบส่งๆ อีกฝ่ายก็บอกนามสกุลของเขา และให้โรเซนเรียกเขาว่าเสี่ยวเย่

หลังจากคุยกันอยู่ไม่กี่นาที โรเซนก็ได้เรียนรู้คร่าวๆ ว่าดินแดนสัตว์อสูรต้องเจอกับอะไรบ้างภายในหนึ่งเดือน

สรุปสั้นๆ คือ ในสองวันแรก พวกเขาต้องเผชิญกับการบุกรุกแบบสุ่มจากอสูรหัวสุนัขและมิโนทอร์ในจำนวนที่แตกต่างกันไป ตั้งแต่วันที่สอง นักธนูผีดิบเริ่มบุกรุกบ่อยขึ้น เกือบจะทุกๆ สามวัน แต่ละครั้งประกอบด้วยนักธนูผีดิบยี่สิบตัว

จนถึงตอนนี้ เสี่ยวเย่เพิ่งจะกำจัดนักธนูผีดิบระลอกหนึ่งไปได้

นั่นหมายความว่าภายในหนึ่งเดือน ดินแดนผีดิบจะยังไม่ส่งกองทัพที่แข็งแกร่งขนาดนั้นมาบุกโจมตี!

เมื่อได้รับข้อมูลนี้แล้ว โรเซนตั้งใจจะแบ่งปันสถานการณ์ที่เขาค้นพบอีกด้านของป่าให้อีกฝ่ายฟัง

อย่างไรก็ตาม การตอบแทนกันจะช่วยสร้างความจริงใจต่อกัน

แต่ทันใดนั้นเอง

มีเสียงสะท้อนในใจเขาอีกครั้ง: "โฮสต์ โปรดอย่าเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนผีดิบ และรับรางวัลเป็น [ม้วนคัมภีร์ชุบชีวิตฮีโร่]!"

คำเตือนกะทันหันของระบบทำให้โรเซนลบข้อความที่เขาพิมพ์ค้างไว้ไปครึ่งหนึ่ง และเลือกที่จะเงียบแทน

ม้วนคัมภีร์ชุบชีวิตฮีโร่!

มันเท่ากับชีวิตเสริมสำหรับโรเซนเลยนะ!

ต่อให้มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับเขา เขาก็จะไม่พ่ายแพ้อย่างราบคาบ!

โรเซนทำได้เพียงเลือกที่จะทำให้เสี่ยวเย่ผิดหวัง

หลังจากปิดหน้าต่างแชท โรเซนก็ได้รับรางวัลจากระบบจริงๆ

ม้วนคัมภีร์ที่มีแสงสีทองปรากฏขึ้นในพื้นที่เก็บของลอร์ด มันจะเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติหากโรเซนเผชิญกับภัยคุกคามถึงชีวิตในอนาคต

"รางวัลก็ได้มาแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นนะถ้าตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจและบอกเสี่ยวเย่เกี่ยวกับดินแดนผีดิบ?"

โรเซนเกิดความอยากที่จะทดสอบความสามารถของระบบกะทันหัน สาเหตุหลักก็คือเขาไม่แน่ใจว่าระบบสามารถตรวจสอบการกระทำของเขาได้จริงหรือเปล่า

จากนั้นเขาก็เปิดหน้าต่างแชทขึ้นมาใหม่ และแชร์ข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนผีดิบให้กับเสี่ยวเย่

ฝ่ายหลังตกตะลึง และประหลาดใจที่เขาไม่ทันสังเกตเห็นว่ามีดินแดนอื่นอยู่อีกฝั่งของป่า!

เขาขอบคุณโรเซนอย่างจริงใจสำหรับการเตือนล่วงหน้า และสัญญาว่าจะแบ่งปันข่าวสารเกี่ยวกับดินแดนสัตว์อสูรกับเขาในอนาคต

หลังจากรออยู่พักใหญ่ โรเซนก็ไม่ได้ยินข้อความจากระบบอีกเลย

ม้วนคัมภีร์ชุบชีวิตฮีโร่ในพื้นที่เก็บของก็ไม่ได้ถูกเรียกคืนเช่นกัน

นั่นแสดงว่า เมื่อมีการแจกจ่ายรางวัลไปแล้ว ระบบจะไม่มีทางดึงกลับคืนไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

"เจ๋งเป้งเลยแฮะ ระบบนี่หลอกง่ายชะมัด!" โรเซนคิดในใจอย่างรื่นเริง

༺༻