บทที่ 645 ชุดคอสเพลย์สั่งตัด? (ฟรี)

หลังจากคุยกันไม่กี่นาที ฉินเจี้ยนก็ไม่อยากรบกวนนักบัญชีทำงานต่อ จึงหันตัวเดินไปทางหน้า คาราโอเกะ เพื่อตรวจดูสถานการณ์

พอไปถึง เขาพบว่าที่หน้า คาราโอเกะ เอาเซอร์เริ่มรับลูกค้าแล้ว

“หืม? ทำไมนายมาอยู่นี่อีกแล้ว อย่าบอกนะว่า…?”

ฉินเจี้ยนขมวดคิ้วมองเอาเซอร์ เดาอะไรบางอย่างได้แล้ว

“ใช่ครับท่าน ประสิทธิภาพของฉันก็เร็วขนาดนี้แหละ! ฉันหาคนงานชั่วคราวมืออาชีพอีกคนมาช่วยดูเครื่องไอศกรีมแล้ว!”

เอาเซอร์กางมือยิ้ม

ฉินเจี้ยนอ๋อเบาๆ แล้วหันกลับไปทางเครื่องไอศกรีมเพื่อดูหน้าตาของมืออาชีพคนนั้น

พอเข้าใกล้ เขาก็เห็นจูเสี่ยวเฟยกำลังตักไอศกรีมอย่างขะมักเขม้น

“ให้ตายสิ ฉันเดาถูกจริงๆ!”

“พี่ฉิน? ไม่สิ บอส! ฮิฮิ ฉันมาทำงานค่ะ!”

จูเสี่ยวเฟยยิ้มกว้าง เผยฟันขาวเล็กๆ

ฉินเจี้ยนพยักหน้า แล้วถามตรงๆ ว่า “เคยคิดจะทำที่นี่ระยะยาวไหม แค่ช่วยตักไอศกรีมกับป๊อปคอร์นก็พอ บาร์เทนเดอร์จะดูแลเครื่องดื่มกับเปิดโต๊ะเอง ฉันจะได้ไม่ต้องหาคนเพิ่ม”

“เอ่อ… อาจจะลำบากนะคะบอส”

จูเสี่ยวเฟยยิ้มอย่างจนใจ เธอเองก็อยากทำระยะยาวเหมือนกัน งานง่ายจะตาย วันนี้แค่พิเศษเลยยุ่งหน่อย ต่อไปคงเข้าสู่ช่วงเงียบเหงาแน่ๆ!

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ร้านขนมของเธอล่ะ จะให้ลุงเหวินดูแลเหรอ เป็นไปไม่ได้ เขายังต้องออกไป “ล่า” กับเฒ่าปิง ต่อให้ว่าง เขาก็ทำของหวานไม่เป็น อย่างมากก็อบขนมปัง ถ้าให้ดูแล ร้านคงเจ๊งแน่!

“เข้าใจ นายยังต้องทำเค้กใช่ไหม งั้นมีทางไหมที่ร้านขนมนายปิดเร็วขึ้นทุกวัน แล้วนายรีบมาทำพาร์ตไทม์ที่นี่ต่อ!”

ฉินเจี้ยนพูดจริงจัง แล้วเสริมว่า “ฉันจะไม่เลือกใครเพิ่มแล้วนะ!”

จูเสี่ยวเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างระมัดระวัง “ปิดเร็วขึ้นเหรอ หกโมง?”

“ได้เลย! ที่นี่เปิดตรงหกโมงเย็นถึงหกโมงเช้า!”

ฉินเจี้ยนตาเป็นประกาย รู้สึกว่าลงตัวสุดๆ

“งั้นฉันจะไม่มีเวลากินข้าวนะ”

แม้จะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่จูเสี่ยวเฟยก็เผลอพูดออกมา

“งั้นนายมาหกโมงครึ่งก็ได้ โอเคไหม?”

ฉินเจี้ยนยอมผ่อน

“โอเค!”

จูเสี่ยวเฟยตอบตกลงทันที แล้วกระพริบตาโตถามว่า “งั้น ฉันได้ค่าจ้างเท่าไหร่คะ?”

“ขอคิดก่อน เอ่อ เดือนละ 50 คริสตัล?”

ฉินเจี้ยนชูห้านิ้ว

ดวงตาจูเสี่ยวเฟยเบิกกว้างทันที “แพงเกินไป!”

“แพงเกินไป?”

“ไม่ใช่ค่ะ หมายถึงนายให้เยอะเกินไป แต่ฉันไม่ปฏิเสธแน่นอน!”

ตอนท้ายประโยค เธอดูทะเล้นขึ้นมานิดหนึ่ง

ฉินเจี้ยนพูดว่า “งั้นฉันกำลังจะบอกว่าจะลดให้น้อยกว่านี้อยู่พอดี”

“บอส บอส อย่าเพิ่งไปได้ไหมคะ?”

ฉินเจี้ยนกำลังจะไปดูที่อื่น แต่จูเสี่ยวเฟยเรียกไว้

“อะไร จะให้ลดเงินอีกเหรอ?”

ฉินเจี้ยนหันกลับมาแซว

“ไม่ใช่ค่ะ บอส นายมานี่หน่อย พูดตรงนี้ไม่สะดวก”

จูเสี่ยวเฟยพูดลึกลับ แล้วหันไปบอกคนที่รอซื้อไอศกรีมว่า “รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันกลับมา”

จากนั้น เธอก็ดึงฉินเจี้ยนที่งงๆ ไปยังมุมหนึ่ง

“บอส นาย เอ่อ ขายชุดคอสเพลย์ไหมคะ?”

จูเสี่ยวเฟยถามตรงๆ

ได้ยินแบบนั้น ใบหน้าฉินเจี้ยนเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เขาถามกลับทันทีว่า “จะเอาไปใส่ล่อซอมบี้เหรอ?”

“ไม่ใช่ค่ะ ฉัน แค่มีงานอดิเรก”

จูเสี่ยวเฟยบิดตัวเล็กน้อย อธิบายเหมือนงอน

ในเมื่อเป็นลูกค้า เขาก็ต้องพยายามตอบสนอง ฉินเจี้ยนจึงตรวจดูในกระเป๋ามิติของตัวเองทันที

“มีจริงด้วย!”

จากนั้นเขาหยิบชุดคล้ายเมดออกมาชุดหนึ่งให้จูเสี่ยวเฟยดู

“เอ่อ สไตล์นี้ฉันไม่ชอบค่ะ”

จูเสี่ยวเฟยชะงักไปก่อนพูดอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

“งั้นชุดนี้ล่ะ?”

ฉินเจี้ยนหยิบชุดแนวคอสเพลย์อีกชุดออกมา

“ชุดนี้ก็ไม่ได้…”

“งั้นนี่ล่ะ?”

“อันนี้มันไม่ใช่คอสเพลย์แล้วนะคะบอส?”

หยิบออกมาหลายชุดติดกัน ก็ไม่มีชุดไหนถูกใจจูเสี่ยวเฟยเลย

ฉินเจี้ยนจนปัญญา ถามว่า “แล้วนายชอบสไตล์แบบไหนกันแน่ ฉันมีเสื้อผ้าอยู่บ้านเยอะ พรุ่งนี้กลับไปจะลองหาดูให้”

“โกธิกค่ะ ฉันชอบสไตล์นั้นที่สุด!”

ตอนตอบ ดวงตาของจูเสี่ยวเฟยเป็นประกาย

“โกธิกโลลิต้าใช่ไหม ฉันน่าจะไม่มี ช่างเถอะ ไม่ต้องหาแล้ว”

ฉินเจี้ยนส่ายหน้าทันที

“ก็ได้ค่ะ”

จูเสี่ยวเฟยยักไหล่อย่างจนใจ กำลังจะกลับไปทำงาน แต่ฉินเจี้ยนคว้ามือเธอไว้

ถูกจับแบบนั้น จูเสี่ยวเฟยสะดุ้งเล็กน้อย หน้าแดงนิดๆ

“อย่าเพิ่งไป!”

ฉินเจี้ยนมีเหตุผล

ถึงเขาจะไม่มีชุดโกธิกในมือ แต่สามารถให้คนตัดให้ได้!

ร้านตัดเสื้อของหลี่ชวน ช่างตัดเสื้อสองคนนั้น ทำเสื้อผ้าได้ทุกสไตล์!

“ฉันช่วยนายสั่งตัดได้ ไม่ใช่แค่โกธิก สไตล์ไหนก็ทำได้!”

ฉินเจี้ยนพูดตรงๆ

“จริงเหรอ ใครเก่งขนาดนั้น?”

จูเสี่ยวเฟยยิ้มกว้างอีกครั้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ไม่ต้องถามว่าใคร บอกมาว่าจะสั่งไหม”

ฉินเจี้ยนยิ้ม

“สั่งค่ะ อยากได้มาก! เอาโกธิกห้าชุดเลยนะคะ กระโปรงยาวปิดขาได้ ยาวลากพื้นก็ได้!”

จูเสี่ยวเฟยเข้าสู่โหมดลูกค้าทันที

ฉินเจี้ยนรีบหยิบปากกาและสมุดบันทึกจดอย่างรวดเร็ว คิดในใจว่าเด็กคนนี้ชอบโกธิกขนาดไหน แล้วยาวลากพื้นนี่มันจะยังเรียกว่ากระโปรงไหม หรือจะเป็นชุดเจ้าสาวกันแน่

บ่นในใจไป แต่ก็จดอย่างละเอียด เพราะลูกค้าคือพระเจ้า ขออะไรมาก็พยายามทำให้ได้ ตราบใดที่ไม่แพงเกินไป!

“ตราบใดที่นายไม่คิดว่าแพงเกินไป!”

ขณะคิด เขาก็เผลอพูดออกมา

“เท่าไหร่คะ?”

จูเสี่ยวเฟยถามอย่างสนใจ

“ชุดละ 10 คริสตัล ห้าชุดก็ 50!”

ฉินเจี้ยนเสนอราคา

จูเสี่ยวเฟยชะงักไปทันที เท่ากับเงินเดือนพาร์ตไทม์หนึ่งเดือนพอดี! พี่ฉินตั้งราคาเฉพาะหน้าหรือมีราคาตายตัวอยู่แล้วกันแน่

แม้จะรู้สึกว่าแพงนิดหน่อย แต่เธอก็ตกลง เพราะไม่ได้พึ่งเงินพาร์ตไทม์อย่างเดียว รายได้ร้านขนมช่วงนี้หลังหักเงินให้พี่ฉิน ยังเกิน 400 แล้ว!

“ตกลงค่ะ ทำดีๆ นะคะ!”

จูเสี่ยวเฟยพยักหน้าแล้วกำชับ

“ไม่ต้องห่วง มืออาชีพ คุณภาพรับประกัน! เอาล่ะ ไปทำงานเถอะ ฉันจะส่งออเดอร์เดี๋ยวนี้”

ฉินเจี้ยนยกนิ้วโป้งให้ กำลังจะเดินไป แต่จูเสี่ยวเฟยเรียกเขาอีกครั้ง

“เฮ้อ นายเรียกฉัน ฉันเรียกนาย แบบนี้ทำร้ายกันเองชัดๆ”

ฉินเจี้ยนถอนหายใจบ่น

“ฮิฮิ ขอโทษค่ะบอส ขอรบกวนอีกเรื่องได้ไหม ช่วยสั่งทำฟิกเกอร์กันดั้มให้หน่อยได้ไหมคะ?”

“ฟิกเกอร์กันดั้ม?”

ได้ยินคำขอ ใบหน้าฉินเจี้ยนเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามอีกครั้ง เขาทำท่าประกอบ “หุ่นยนต์ใหญ่ประมาณนี้?”

“ใช่ๆ เหมือนหุ่นยนต์ค่ะ น้องชายฉันอยากได้มานานแล้ว ตอนนี้มีเงิน แต่ไม่มีที่ซื้อ นายคงไม่มีใช่ไหม?”

“นายนี่ฉลาดจริงๆ ซูเปอร์มาร์เก็ตฉินจะมีฟิกเกอร์กันดั้มได้ยังไง มีแต่ของเล่นหุ่นยนต์ธรรมดา”

“ไม่ได้ค่ะ น้องชายฉันไม่ชอบแบบนั้น เขาจะเอากันดั้มเท่านั้น”

ได้ยินแบบนั้น ฉินเจี้ยนอุทานในใจว่าให้ตายเถอะ จูเสี่ยวหลงไม่เอาของธรรมดา จะเอากันดั้ม แถมเป็นฟิกเกอร์ด้วย!

ถ้าเป็นของแท้ ราคาคงแพงลิบแน่ๆ

ยังไม่ต้องพูดถึงราคา แค่กระบวนการผลิตกับวัสดุก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายแล้วใช่ไหม

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………