ตอนที่ 9: ตัวตนของถังซานถูกเปิดเผย ลูกชายของฮ่าวเทียนโต้วหลัว?!
ตอนที่ 9: ตัวตนของถังซานถูกเปิดเผย ลูกชายของฮ่าวเทียนโต้วหลัว?!
ตอนที่ 9: ตัวตนของถังซานถูกเปิดเผย ลูกชายของฮ่าวเทียนโต้วหลัว?!
ทว่า การไล่ต้อนของจักรพรรดิสวรรค์ลู่ยังห่างไกลจากคำว่าจบสิ้น
สิ่งที่เขาต้องการคือการบดขยี้รูปปั้นอันสูงตระหง่านในใจของพวกนางที่เรียกว่า "ฮ่าวเทียนโต้วหลัว" ให้แหลกละเอียด
【จักรพรรดิสวรรค์ลู่ (เจ้าของกลุ่ม): ตอนที่อาอิ๋นสังเวยตัวเอง พลังวิญญาณของนางอยู่ที่ระดับหกสิบเก้าพอดี**】**
【จักรพรรดิสวรรค์ลู่ (เจ้าของกลุ่ม): ลองคิดดูให้ดีเถิด ว่าเรื่องนี้มีอะไรทะแม่งๆ หรือไม่**】**
”
คำพูดของจักรพรรดิสวรรค์ลู่เปรียบเสมือนค้อนเหล็กหนักอึ้ง ที่ทุบลงกลางใจของทุกคนอย่างแรง
ระดับหกสิบเก้า
ตัวเลขนี้ดูสะดุดตาและน่าตกใจเหลือเกินในตอนนี้
【ฉันไม่มีแม่: ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ถังเฮ่าก็อาจจะวางแผนการทุกอย่างสำหรับอาอิ๋นไว้ล่วงหน้าแล้ว**】**
【ฉันไม่มีแม่: เขาไม่ได้แค่วางแผนมาไม่กี่ปี แต่เขาอาจจะเริ่มไวกว่านั้น โดยกะเกณฑ์ทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่ตอนที่เพิ่งได้พบกับอาอิ๋น!】
”
เมื่อเชียนเริ่นเสวี่ยพิมพ์ข้อความเหล่านี้ นิ้วของนางก็สั่นเทาเล็กน้อย
นางนึกถึงแผนการของตัวเองที่จะแฝงตัวเข้าไปในจักรวรรดิเทียนโต่ว นางเคยคิดว่าแผนการของตนนั้นยิ่งใหญ่และแยบยลมากพอแล้ว แต่เมื่อเทียบกับแผนการนานนับสิบปีของถังเฮ่า มันกลับกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปถนัดตา!
【ปีศาจน้อย: เพิ่งจะเกือบถึงระดับเจ็ดสิบ เชียนสวินจี๋ก็มาตามล่า ปิดทุกหนทางรอด ทำให้อาอิ๋นต้องสังเวยตัวเอง และถังเฮ่าก็พลิกกลับมาสังหาร...】
【ปีศาจน้อย: นี่... ความบังเอิญนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!】
”
หนิงหรงหรงรู้สึกได้เพียงความหนาวเหน็บที่แล่นขึ้นไปตามไขสันหลังจนหนังศีรษะชาวาบ นางเติบโตมาในสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติและได้เห็นแผนการร้ายรวมถึงการสมรู้ร่วมคิดมานับไม่ถ้วน แต่ไม่มีเรื่องใดที่น่าสยดสยองเท่ากับเรื่องราวที่อยู่ตรงหน้านี้เลย
บรรยากาศในกลุ่มแชทอึดอัดจนถึงขีดสุด ดูเหมือนว่าภาพลักษณ์จอมปลอมและโหดเหี้ยมของถังเฮ่าจะถูกตอกย้ำจนดิ้นไม่หลุด
ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงที่แตกต่างออกไปก็ดังขึ้น
【แมวของฉันทั้งขาวและใหญ่: แล้วถ้าเกิดว่า... มันเป็นแค่ความบังเอิญจริงๆ ล่ะ?】
”
คำพูดของจู๋ชิงทำให้บรรยากาศที่แข็งค้างผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ใช่แล้ว แม้จะมีข้อสงสัยมากมาย แต่ท้ายที่สุดก็ไม่มีหลักฐานโดยตรง แล้วถ้าหากทั้งหมดนี้เป็นเพียงตลกร้ายของโชคชะตาจริงๆ ล่ะ?
ภายในถ้ำ อาอิ๋นที่กำลังจะพังทลายก็ดูเหมือนจะคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้เช่นกัน สติของนางฝืนรวบรวมขึ้นมาจากความสับสนวุ่นวาย
ยังมีหลักฐานอีกชิ้นหนึ่ง! หลักฐานที่ทรงพลังที่สุด ซึ่งมากพอจะลบล้างทฤษฎีสมคบคิดทั้งหมดได้!
【ลูกชายฉันไม่ใช่ลูกอีตัว: แต่... แต่ถังเฮ่ากับอาอิ๋นก็มีลูกด้วยกันนะ!】
【ลูกชายฉันไม่ใช่ลูกอีตัว: ถ้าพวกเขาไม่ได้รักกันจริงๆ จะให้กำเนิดลูกได้อย่างไร!】
”
คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนลำแสงที่ส่องทะลุความมืดมิดของทฤษฎีสมคบคิดในกลุ่ม
ใช่แล้ว! ลูกไง! ลูกคือผลึกแห่งความรัก คือหลักฐานของการผสมผสานสายเลือดของคนสองคน!
ผู้ชายคนหนึ่ง ต่อให้จะเจ้ากี้เจ้าการแค่ไหน เลือดเย็นและโหดเหี้ยมเพียงใด ก็คงไม่ถึงขั้นใช้เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในแผนการหรอก ใช่ไหม? เรื่องนี้มันเกินขอบเขตความเข้าใจของคนปกติไปแล้ว
【มังกรไฟผู้โอนอ่อน: ถูกต้อง! ถ้าไม่ได้รักกัน จะมีลูกด้วยกันได้ยังไง!】
”
หลิวเอ้อร์หลงตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่ นางรู้สึกว่าสิ่งที่อาอิ๋นพูดนั้นถูกต้องที่สุด! ความรู้สึกอาจหลอกลวงกันได้ แต่เรื่องลูกนั้นปลอมแปลงไม่ได้!
【จิ้งจอกไร้เดียงสาที่สุด: พวกเขามีลูกด้วยซ้ำ เป็นไปไม่ได้หรอกที่ถังเฮ่าจะคำนวณแม้กระทั่งเรื่องลูกใช่ไหม? ฉันไม่เชื่อหรอก!】
”
เมืองวิญญาณจารย์ ตำหนักศักดิ์สิทธิ์ หูเลี่ยหน่าถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก รู้สึกเหมือนก้อนหินหนักอึ้งในใจได้หลุดพ้นไปในที่สุด นางยังคงเต็มใจที่จะเชื่อว่าความรักที่จริงใจนั้นมีอยู่บนโลกใบนี้ แม้ว่าจุดจบของความรักครั้งนี้จะไม่สมบูรณ์แบบก็ตาม
แม้แต่ปี่ปี่ตงที่เงียบมาตลอด ก็ค่อยๆ พิมพ์ข้อความบรรทัดหนึ่งในตอนนั้น
【องค์พระสันตะปาปา: ข้าก็ไม่เชื่อเช่นกัน**】**
”
นางยอมรับได้หากผู้ชายจะหลอกลวงความรู้สึกของผู้หญิงเพื่ออำนาจ แต่นางไม่สามารถยอมรับผู้ชายที่ทำกับลูกชายสายเลือดแท้ๆ ของตัวเองให้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการได้ นั่นเป็นสิ่งที่เดรัจฉานเท่านั้นที่จะทำ ถังเฮ่าคงไม่ทำถึงขนาดนั้น
...
เมื่อองค์พระสันตะปาปาแสดงจุดยืน ทิศทางของกลุ่มก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง ภาพลักษณ์ของถังเฮ่าดูเหมือนจะเปลี่ยนกลับจากนักวางแผนผู้สมบูรณ์แบบ กลายเป็นชายผู้ซึ่งถึงแม้จะมีข้อบกพร่อง แต่ก็ยังมีความจริงใจต่อภรรยาและลูก
ทว่า ลู่หมิงที่สถาบันหลานป้า เมื่อมองดูปฏิกิริยาของทุกคนบนหน้าจอ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากลับกว้างขึ้นแทนที่จะลดลง
ลูกงั้นหรือ? พวกเธอคิดว่าเด็กคือไพ่รอดตัวหรือไง? ตรงกันข้ามเลยล่ะ การมีอยู่ของเด็กคนนี้ต่างหาก คือส่วนที่โหดร้ายและอำมหิตที่สุดในแผนการทั้งหมดของถังเฮ่า!
สถาบันหลานป้า ภายในห้องฝึกตน สายตาของลู่หมิงกวาดมองข้อความบนหน้าจอกลุ่มแชทอย่างช้าๆ
【มังกรไฟผู้โอนอ่อน: ถูกต้อง! ถ้าไม่ได้รักกัน จะมีลูกด้วยกันได้ยังไง!】 【จิ้งจอกไร้เดียงสาที่สุด: พวกเขามีลูกด้วยซ้ำ เป็นไปไม่ได้หรอกที่ถังเฮ่าจะคำนวณแม้กระทั่งเรื่องลูกใช่ไหม? ฉันไม่เชื่อหรอก!】 【องค์พระสันตะปาปา: ข้าก็ไม่เชื่อเช่นกัน**】**
”
เมื่อมองดูบรรยากาศในกลุ่มที่ค่อยๆ อุ่นขึ้นและทิศทางที่กำลังจะพลิกกลับ รอยยิ้มก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลู่หมิง
ดีมาก ดีมากจริงๆ ระดับความเคลื่อนไหวของกลุ่มแชทกำลังพุ่งทะยานด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน ซึ่งหมายความว่าเมื่อละครฉากใหญ่เรื่องนี้จบลง รางวัลที่เขาจะได้รับจะมากมายมหาศาลจนแทบจินตนาการไม่ออก
เด็กงั้นสินะ? ฟางเส้นสุดท้าย ป้อมปราการทางจิตใจด่านสุดท้าย
นิ้วเรียวยาวของเขาแตะลงบนหน้าจอเบาๆ ไร้ซึ่งอารมณ์ทางโลกใดๆ ทว่ากลับทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงไป
【จักรพรรดิสวรรค์ลู่ (เจ้าของกลุ่ม): ลูกของถังเฮ่ากับอาอิ๋นงั้นหรือ?】
【จักรพรรดิสวรรค์ลู่ (เจ้าของกลุ่ม): หมายถึง ถังซาน ใช่ไหมล่ะ**】**
”
ประโยคสั้นๆ สองประโยค ไม่มีคำขยายความใดๆ ไม่มีการปรุงแต่งอารมณ์ เป็นเพียงการกล่าวถึงข้อเท็จจริง ทว่าเมื่อชื่อ "ถังซาน" ปรากฏขึ้น ทั้งกลุ่มแชทก็ตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้า
และวินาทีต่อมา มันก็คือการปะทุของภูเขาไฟ
...
เมืองเทียนโต่ว ณ โรงแรมแห่งหนึ่ง ภายในห้อง 501 บนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ ร่างอรชรนอนตะแคงข้าง อวดส่วนโค้งเว้าอันงดงาม จู๋ชิงสวมเพียงชุดนอนผ้าไหมเนื้อบางเบา ที่รัดรูปแนบไปกับสัดส่วนที่เจริญวัยอย่างน่าอัศจรรย์ สายเดี่ยวข้างหนึ่งของชุดนอนหลุดรุ่ย เผยให้เห็นหัวไหล่กลมกลึง ขาวเนียน และหอมกรุ่น ความอวบอิ่มที่น่าตื่นตะลึงบนหน้าอกดันเนื้อผ้าบางๆ จนโค้งนูนอย่างเห็นได้ชัด
นางกำลังอ่านเรื่องราวในกลุ่มแชทอย่างเกียจคร้าน ขาเรียวยาวได้สัดส่วนไขว้กันอยู่ ภายใต้ชายกระโปรงสีดำคือปลีน่องขาวสว่างบาดตา ข้อเท้าเรียวเล็ก และนิ้วเท้าที่กลมมนน่ารักราวกับไข่มุก ทั้งร่างของนางแผ่กลิ่นอายความมีวุฒิภาวะและเสน่ห์ที่เกินวัย ราวกับแมวดำที่กำลังพักผ่อนอยู่ใต้แสงจันทร์ ดูสง่างามและอันตราย
เมื่อคำสองคำ "ถังซาน" ปรากฏแก่สายตา ร่างกายของนางก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ดวงตาสีม่วงคู่นั้น ซึ่งมักจะเจือด้วยความเย็นชาอยู่เสมอ บัดนี้เบิกกว้าง
"อะไรนะ?"
เสียงอุทานแผ่วเบาเล็ดลอดออกจากริมฝีปากสีระเรื่อของนาง นางพลิกตัวลุกขึ้นนั่งโดยสัญชาตญาณ การกระทำดังกล่าวทำให้ "แมวขาวสองตัว" บนหน้าอก ที่ทำท่าจะทะลักออกมาอยู่แล้ว หลุดพ้นจากพันธนาการอย่างสมบูรณ์ เมื่อชุดนอนผ้าไหมลื่นหลุด ผิวพรรณขาวดุจหิมะส่วนใหญ่ก็เผยให้สัมผัสกับอากาศ สีขาวที่สว่างจ้าและสีดำของชุดนอนสร้างความขัดแย้งทางสายตาอย่างรุนแรง มากพอที่จะทำให้เลือดในกายของชายหนุ่มทุกคนเดือดพล่าน