บทที่ 197

บทที่ 197

ก็อบลินกลุ่มเล็กๆ ถูกสังหารจนหมดสิ้น

นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

อู๋เทียนตรวจสอบซากศพ พบว่ากองทัพก็อบลินกลุ่มนี้ ดูเหมือนจะมีเป้าหมายบางอย่าง

ไม่ใช่แค่การเดินทางผจญภัย ในเขตแดนลับแห่งนี้

แต่พวกมันแบกอาหาร และน้ำจำนวนมาก อาหารส่วนใหญ่เป็นเนื้อสัตว์ ที่ไม่รู้จัก แถมยังมีซากศพมนุษย์อีกด้วย!

ส่วนน้ำที่บรรทุกมาก็มีสีเขียวมรกต ดูเหมือนน้ำจากน้ำคลองที่เน่าเสียในชาติก่อน

ช่างน่าสะอิดสะเอียน!

อู๋เทียนไม่สนใจ "ของ" พวกนี้ แม้แต่น้อย และยิ่งไม่มีความคิดจะนำมันกลับไป

นอกจากอาหาร และน้ำ

พวกก็อบลินยังบรรทุกโทเท็มและธงของชนเผ่าตัวเองมา ซึ่งล้วนแต่เป็นสิ่งของที่ไม่มีคุณสมบัติพิเศษ แต่จากที่สังเกตดู น่าจะเป็นของที่ใช้ในการบูชา

"หืม? แผนที่?"

ทันใดนั้น อู๋เทียนก็พบกระดาษหนังแกะบนตัวของก็อบลินนักบวช!

สิ่งที่วาดอยู่บนกระดาษ คือแผนที่!

กระดาษหนังแกะดูเก่าแก่ มีกลิ่นอายโบราณ บนนั้นมีภาพของภูเขา แม่น้ำ ที่ราบ และป่า ถูกวาดไว้อย่างละเอียด

แต่... สิ่งที่แปลกประหลาดก็คือ แผนที่นี้...

มันขยับได้!

แม่น้ำ ภูเขา และป่า บนแผนที่กำลังเคลื่อนไหว!

แม้จะช้ามาก แต่ก็สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

"แผนที่ขยับได้? หรือว่า... นี่จะเป็นแผนที่ของ "เขตแดนลับแห่งความเงียบงัน"

"เขตแดนที่มีชีวิต แผนที่ที่มีชีวิต?" อู๋เทียนเผยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

เขาไม่คิดเลย ว่าจะเจอ "เซอร์ไพรส์" แบบนี้!

เดิมที เขาแค่จะกำจัดก็อบลินพวกนี้ทิ้งเท่านั้น

ว่าแต่ทำไมก็อบลินระดับต่ำ ถึงมีแผนที่ของเขตแดนลับกันนะ? อู๋เทียนขมวดคิ้ว ขุดคุ้ยความทรงจำที่ผ่านมา

ผ่านไปครู่หนึ่ง

ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

"ใช่แล้ว ตอนนั้นไง!"

เขานึกถึงตอนที่ต่อสู้กับ "ก็อบลินวีรบุรุษ"

ในตอนนั้น ก็อบลินวีรบุรุษได้ร้องขอพลังจาก "เทพแห่งความเงียบงัน"

แลกกับแขนข้างหนึ่งเพื่อที่จะได้รับ "คำสาปแห่งความเงียบงัน" และพลังของเขตแดน!

"ในบรรดาเทพเจ้าที่ก็อบลินนับถือ มี "เทพแห่งความเงียบงัน" รวมอยู่ด้วย ถึงแม้ว่า... มันอาจจะไม่ใช่เทพเจ้าจริงๆก็ตามทีเถอะ" อู๋เทียนครุ่นคิด

ที่คิดแบบนี้ เพราะเขายังคงเคลือบแคลงใจในตัวตนของ "เทพแห่งความเงียบงัน"

เพราะนี่เป็นแค่โลก ระดับสีฟ้า!

ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน

ก็ยากที่จะมีเทพเจ้า "ตัวจริง" ปรากฏขึ้น

เป็นไปได้ไหมว่า...

เทพแห่งความเงียบงันที่พวกมันนับถือ จะเป็นเพียง "สิ่งมีชีวิต" ที่ทรงพลังขนถูกเรียกว่า "เทพ" โดยก็อบลินที่โง่เขลา

หรือไม่ก็เป็น "เทพจอมปลอม" ที่ถูกยกย่องศรัทธา แต่ไม่มีรากฐานที่มั่นคง บนเส้นทางแห่งเทพ

แน่นอน สำหรับอู๋เทียนที่ตอนนี้เป็นแค่นักผจญภัย เลเวล 20 การคิดถึงเรื่อง "เทพเจ้า" ยังเร็วเกินไป

......

ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือแผนที่!

บนแผนที่

มี "ประตูวาร์ป" อยู่บริเวณแม่น้ำ

นอกจากนั้น

ยังมีจุดที่ถูกวงกลมเอาไว้ 7 จุด!

5 จุด ถูกทำเครื่องหมายเป็น หัวกะโหลก น่าจะเป็นพื้นที่อันตราย

ส่วนอีก 2 จุด

จุดหนึ่งเป็นรูป โทเท็ม

อีกจุดหนึ่งเป็นรูป คน

เป็นไปได้ว่า จุดที่เป็นรูปโทเท็ม คือฐานที่มั่นของก็อบลิน

ส่วนจุดที่เป็นรูปคน คือฐานที่มั่นของพันธมิตรมนุษย์!

"ถ้ามีสัญลักษณ์บนแผนที่แบบนี้ แสดงว่าก็อบลินกับพันธมิตรมนุษย์น่าจะสร้างฐานที่มั่นในเขตแดนลับแห่งนี้ การต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายคงเลี่ยงไม่ได้"

"หรือว่า... กองทัพก็อบลินที่ฉันเพิ่งฆ่าไป กำลังมุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นของพวกมัน?" อู๋เทียนครุ่นคิด

เขาตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังจุดที่เป็นรูป "คน"

"ไปกันเถอะ อาลิเซีย"

"ค่ะพี่ชาย"

------

หนึ่งวันต่อมา อู๋เทียนและอาลิเซียก็เดินทางมาถึงจุดหมาย

ระหว่างทาง พวกเขาไม่ได้พบกับกองทัพก็อบลิน แต่กลับเจอมอนสเตอร์ขนาดใหญ่หลายตัว

ล้วนแต่เป็นมอนสเตอร์ชั้นยอด เลเวล 18 - 23

เช่น วัวสามหัว เสือหางงู แกะเขียวโบราณ

แต่พวกมันไม่ใช่คู่มือของอู๋เทียนกับอาลิเซีย

แค่อาลิเซียหยิบ "อาวุธไฮเทค" ออกมา

"ปัง! ปัง! ปัง!"

เพียงไม่กี่นาที

มอนสเตอร์ก็ถูกสังหารจนหมด!

ตอนนี้ พวกเขากำลังเดินอยู่บนที่ราบกว้างใหญ่

"แฮ่ก แฮ่ก ... " อาลิเซียส่งเสียงหอบหายใจ เธอเดินจนเหนื่อย

อู๋เทียนมองอาลิเซียด้วยความเอ็นดู

เขาจึงอุ้มเด็กสาวขึ้น

"ฮี่ๆๆ" อาลิเซียหัวเราะคิกคักด้วยความดีใจ ซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของอู๋เทียน

ภายใต้พลังของ "รัศมีแห่งลมกรด" ทำให้อู๋เทียนสามารถเดินทางได้อย่างรวดเร็ว

มุ่งหน้าไปซักพัก

เขาก็เห็นบางอย่าง

ที่ปลายสุดของที่ราบ มีกลุ่มคนกำลังต่อสู้กัน!

"มนุษย์กำลังสู้กันเอง?" อู๋เทียนพึมพำ

เขาเร่งฝีเท้า

สายตาของเขาเฉียบคมมาก แม้จะอยู่ไกล เขาก็สามารถมองเห็นเหตุการณ์ได้อย่างชัดเจน

ไม่ใช่ก็อบลิน!

แต่มนุษย์... กำลังต่อสู้กับมนุษย์!

ฝ่ายหนึ่งมีรถม้า อัศวิน นักเวทย์ ดูเหมือนจะเป็นชาวพื้นเมือง

ส่วนอีกฝ่าย มีคนถือ RPG ดาบเลเซอร์ มีทั้งอาชีพนักรบ และมือปืน...

พวกเขาต้องเป็นนักผจญภัยแน่ๆ!

"บังเอิญจัง" อู๋เทียนยิ้ม

เขาชี้นิ้วไปข้างหน้า

วินาทีต่อมา แสงสว่างปรากฏขึ้น พวกมันค่อยๆรวมตัวกัน กลายเป็น "อู๋เทียน" อีกคนที่มีสีหน้าเรียบเฉย แววตาเลื่อนลอยเหมือนคนไม่มีสติ!