บทที่ 290: ซูซาโนะสีขาว, ตบกิเลนเพลิง! (ฟรี)

ฉินเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกถึงการใช้พลังในร่างกายผ่านทางซูซาโนะสีขาวของตัวเอง แต่พอตรวจเช็กแล้วพบว่ายังไม่ถึงขั้นรุนแรง ก็ถอนหายใจโล่งอก

"งั้น...ถึงเวลาฉันโชว์บ้างแล้วล่ะ!"

เธอแสยะยิ้มเบาๆ ที่มุมปาก ราวกับเตรียมจัดหนัก

วินาทีต่อมา...

ไม้ยาวกว่า 100 เมตร ปรากฏขึ้นในมือของซูซาโนะสีขาว!

ร่างยักษ์ที่ลอยอยู่กลางฟ้า สะบัดปีกแกร่งทั้งสองข้าง เสียงระเบิดของแรงอากาศดังขึ้นทันที พร้อมกับที่ร่างนั้นพุ่งลงมาพร้อมแรงอัดสีขาวพุ่งกระแทกตรงลงใส่กิเลนเพลิง!

"เชี่ยแล้ว!!!"

กิเลนเพลิงถึงกับสบถ รีบปล่อยไฟที่อัดในตัวออกมาเต็มที่ พร้อมยกกีบขึ้นตวัด เปลวเพลิงพุ่งก่อตัวกลายเป็น กรงเล็บไฟยักษ์สูง 100 เมตร ฟาดใส่ซูซาโนะสีขาว!

บึ้ม!!!

แผ่นดินสะเทือน

ผืนป่าถูกทำลายไปเป็นบริเวณกว้าง ภูเขาที่สูงสองถึงสามร้อยเมตรในระยะไกลถึงกับถูกเจาะจนเปิดออก!

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างเพลิงสีแดงกระเด็นออกมาจากกลุ่มควัน

ร่วงลงบนซากต้นไม้ที่แหลกเหลว พื้นดินถูกกระแทกเปิดเป็นหลุมมหึมา!

เจ้ากิเลนเพลิงครางในลำคอเบาๆ พลางลุกขึ้นยืนอย่างฝืดๆ เปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ก่อนหน้าก็เริ่มอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด

สายตาของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"อะไรของพวกนี้...ทำไมเก่งกันขนาดนี้วะ!!"

"ระบบ!! ช่วยฉันที!!!"

แต่ระบบ...เงียบ

ไม่มีการตอบกลับเลยสักนิด

บึ้ม!

กลุ่มควันค่อยๆ จางลง

ร่างยักษ์สีขาวสูงตระหง่านเดินออกมาช้าๆ

ตามมาด้วย...ซูซาโนะสีน้ำเงินของมาดาระ ที่กระโดดลงมายืนอีกด้าน ครอบขนาบกิเลนเพลิงไว้กลางวง

"พวกนายก็เป็นนักเดินทางข้ามโลกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ!? ปล่อยฉันไปเถอะนะ!"

กิเลนเพลิงพูดเสียงดังลั่น เหมือนจะวิงวอน

แต่ทั้งฉินเสี่ยวเสี่ยวและอุจิวะ มาดาระไม่ได้สนใจคำพูดนั้นเลยแม้แต่นิด

กิเลนเพลิงรู้ทันที...วันนี้ ถ้าไม่สู้ ก็ไม่รอดแน่!

ดวงตาของมันแปรเปลี่ยนเป็นความคลุ้มคลั่ง

"พวกแกบังคับฉันเองนะ!!!"

มันคำรามออกมา แล้วก็หยิบ แก่นพลังสีทอง ขนาดเท่ากำปั้นออกมาจากอุ้งเท้า ก่อนจะกลืนเข้าไปในพริบตา!

แก่นนั้นคือ ยาวิญญาณอมตะ ที่มันดึงออกมาจากระบบได้โดยบังเอิญ

เป็นแก่นพลังของกิเลนเพลิงระดับ "เซียนมนุษย์" ที่มันตั้งใจจะค่อยๆ ดูดซึมอย่างปลอดภัย

แต่ตอนนี้...ไม่มีเวลาให้ค่อยๆ แล้ว

มีแต่ต้อง เสี่ยง!

"ทะเลเพลิงแผดเผา! พันอวตาร!!!"

เปลวเพลิงสีทองมหาศาล พุ่งออกมาจากร่างของกิเลนเพลิง เผาผิวหนังมันจนเกิดรอยแยกนับไม่ถ้วน แสงสีทองสว่างวาบออกมาจากรอยแตกเหล่านั้น

มันคำรามอย่างดุเดือด ทะเลเพลิง กวาดปกคลุมพื้นที่ไปไกลนับร้อยลี้!

ฟิ่ว~! ฟิ่ว~! ฟิ่ว~!!!

จากในทะเลเพลิง มีกลุ่มกิเลนเพลิงแยกตัวออกมาหลายสิบตัว วิ่งพุ่งใส่ศัตรูทุกคน

ส่วนใหญ่พุ่งไปหา ฉินเสี่ยวเสี่ยวและมาดาระ

แต่อีกหลายตัวก็มุ่งหน้าไปหา จูหยู่เหยียน ฮั่นปา และอิซึมิ!

คลาร์กที่กำลังลอยดูอยู่บนฟ้าเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ

"เอาเถอะ ช่วยหน่อยก็แล้วกัน"

เขาชี้นิ้วไปทางพวกที่กำลังโดนโจมตี

ทันใดนั้น พลังฟีนิกซ์ ก็พุ่งออกไป แยกเป็นหลายสาย ปกป้องทั้งสามคนจากทะเลเพลิงที่กำลังซัดเข้ามา!

จูหยู่เหยียน ฮั่นปา และอิซึมิ ที่เมื่อกี้โดนไฟคลอกเต็มๆ ถึงกับตกใจที่จู่ๆ ไฟหายไปหมด เหมือนมีเกราะพลังงานมาขวางเอาไว้

ทั้งสามหันไปมองคลาร์กที่ลอยอยู่บนฟ้า

"บอสยังมีของอีกเยอะที่ยังไม่โชว์อีกเหรอเนี่ย?"

อิซึมิมองตาค้าง

จูหยู่เหยียนกับฮั่นปาก็พยักหน้าเห็นด้วย

แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาคุยแล้ว

พวกกิเลนเพลิงที่ถูกอัญเชิญออกมากำลังวิ่งใส่พวกเขา!

"หึ! ถ้าแกตัวต้นยังไม่รอด อวตารพวกนี้ฉันไม่กลัวหรอก!"

จูหยู่เหยียนฮึด พลังปีศาจแผ่จากดวงตาเธอ เธอสะบัดมือยิงพลังมืดใส่กิเลนเพลิงอวตารทันที

ฮั่นปาและอิซึมิก็ไม่รอช้า ต่างโชว์พลังกันคนละท่า เข้าสู้กับกิเลนเพลิงจำแลง!

"ไอ้นี่มันไปเอาพลังบ้าอะไรมาวะเนี่ย!? อยู่ๆ ก็โหดขึ้นขนาดนี้!"

ซูซาโนะสีขาวของฉินเสี่ยวเสี่ยวถูกแรงโจมตีผลักถอยไปไกลกว่า 1,000 เมตร!

ตรงหน้าเธอ...กิเลนเพลิงสีทองสูงเกือบ 50 เมตร คำรามปล่อยเปลวเพลิงร้อนจัด จนเผาแขนของซูซาโนะขาดไปข้างนึง!

ทางฝั่งมาดาระก็ไม่ต่างกัน...

ซูซาโนะสีน้ำเงินโดนเผาจนไหม้ครึ่งตัว

แต่มาดาระไม่แคร์เลย

เพราะซูซาโนะเต็มรูปแบบแค่วิธีหนึ่งของเขา ยังไม่ใช่ไม้เด็ดที่สุดด้วยซ้ำ

"ระดับพลังนาย...พอจะให้ฉันใช้ดวงตาคู่นี้ได้แล้วล่ะ"

มาดาระยกเลิกซูซาโนะทันที ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศด้วยท่าทีสง่างาม

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุบผานิรันดร์ ในดวงตา...แปรเปลี่ยนเป็น เนตรสังสาระ

เต็มไปด้วยพลังและความเหนือกว่าทุกสิ่ง

กิเลนเพลิงสีทองคำรามใส่ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เขา!

"ชินระเท็นเซร์!"

BOOM!!!

แรงกระแทกมหาศาลแผ่ออกไปทุกทิศทุกทาง ดินใต้เท้าระเบิดเป็นหลุมยักษ์ กิเลนเพลิงที่พุ่งเข้ามาถูกดีดกระเด็นทันที!

เงาสี่ตนที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าใส่ รุมกระทืบกิเลนเพลิง!

"โอ๊ยยย~!!!"

กิเลนเพลิงร้องโหยหวน พ่นไฟใส่เงาเหล่านั้น แต่เพราะมองไม่เห็น ก็เล็งไม่โดนเลย! มีโดนแค่เงานึง ที่เหลือหลบได้หมด

"เหรอ? ไฟแกเล่นทำจักระของฉันเจ็บจริงด้วยแฮะ"

มาดาระพูดอย่างเหนือๆ ไม่แคร์เลยว่ากิเลนจะคลั่งแค่ไหน

กิเลนเพลิงระเบิดอารมณ์พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง!

มาดาระยิ้มมุมปาก

ไม่มีทีท่าว่าจะหลบ

BOOM!

เสียงระเบิดดังสนั่น

กิเลนเพลิงโดนแรงกระแทกล่องหนฟาดกระเด็นอีกรอบ!

"พลังพวกนี้ไม่ใช่ของแก และแกก็ใช้งานมันไม่ได้ด้วยซ้ำ"

"น่าเสียดาย...แกไม่มีโอกาสฝึกจนชำนาญแล้วล่ะ"

มาดาระชี้นิ้วขึ้นฟ้าแล้วตะโกน:

"จิบาคุเท็นเซร์!"

1 วินาที...

2 วินาที...

3 วินาที...

พอเข้าสู่วินาทีที่ห้า...

เมฆบนฟ้าแหวกออก!!

อุกกาบาตยักษ์ขนาดหลายร้อยเมตรตกลงมาจากท้องฟ้า!!

ถ้ามาจากอวกาศจริง อุกกาบาตขนาดนี้ทำลายพื้นที่นับร้อยลี้ได้ง่ายๆ

แต่ของมาดาระเป็นเวทมนตร์ จึงไม่รุนแรงขนาดนั้น

แต่ถึงจะไม่เทียบเท่าของจริง...ก็ไม่ใช่ใครก็รับได้!

"โฮกกกกก~!!!"

กิเลนเพลิงคำรามลั่นแล้วพุ่งขึ้นฟ้าด้วยไฟสีทอง พุ่งใส่อุกกาบาตทันที!

ตูม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่นโลก

อุกกาบาตแตกกระจายเป็นเศษหินร่วงลงมาเต็มฟ้า!

"งั้น...เพิ่มอีกสักก้อนดีมั้ย?"

มาดาระยิ้มมุมปากก่อนเรียกอุกกาบาตลงมาอีกก้อน!

"แล้วถ้าเป็นสามล่ะ?"

อุกกาบาตลูกที่สามตามมาติดๆ!

ตอนนี้...สองก้อนซ้อนกันพุ่งลงมาหากิเลนเพลิง!

กิเลนเพลิงคำราม พลังไฟทองพุ่งสูงกว่าเดิม ลุกคลุมร่างทั้งหมด

แต่ร่างกายมันก็เริ่มฉีกออกเป็นชิ้นๆ

เพราะพลังในแก่นกิเลนเซียนมนุษย์นั้นมันเกินกว่าที่มันจะควบคุมได้

ถึงจะปล่อยพลังออกไปเยอะมาก แต่นั่นยังไม่ถึง 1% ของพลังที่อยู่ในแก่นเลยด้วยซ้ำ!

กิเลนเพลิงพุ่งชนอุกกาบาตสองลูกแบบไม่กลัวตาย

ระเบิดกลางฟ้าไฟกระจายแสงสว่างทั่วฟ้า

แต่ตอนนี้...พลังไฟทองของมันเริ่มอ่อนลงมากแล้ว

แม้พลังในร่างจะยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ร่างมันรับไม่ไหวแล้ว!

"พลังแบบนี้...โคตรน่ากลัว..."

ฉินเสี่ยวเสี่ยวในร่างซูซาโนะสีขาวเงยหน้ามองภาพตรงหน้า

พลังของ เนตรสังสาระ ทำให้เธออดรู้สึกอิจฉาไม่ได้

แต่ก็อีกไม่นานแล้ว...

ตอนนี้มาดาระเอาเนตรคืนไปใช้ชั่วคราว

และเมื่อถึงเวลา...

เธอจะได้ครอบครองมันอย่างถาวร!

และพลังระดับนั้น...จะตกเป็นของเธอแน่นอน!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………