บทที่ 275: ผู้ช่วยจากฟากฟ้า (ฟรี)

"บางที......เราอาจจะให้เธอลองใช้สิ่งนี้ดู"

คลาร์กพลิกมือ แล้วหยิบผลไม้หน้าตาแปลกประหลาดลูกหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของในระบบ

มันคือ “ผลปีศาจ” จากโลกของโจรสลัด

ชนิดของมันคือ “ผลความเร็วเหนือมนุษย์”

ถ้ากินเข้าไปจะสามารถเคลื่อนไหวได้เร็วสุดขีด ไม่ใช่แค่ความเร็วในการวิ่งเท่านั้น แต่รวมถึงปฏิกิริยาคิด การยิง หรืออะไรก็ตามที่เกี่ยวกับ "ความเร็ว" ทั้งหมดจะถูกเพิ่มขึ้นมหาศาล

ตอนแรก คลาร์กก็คิดอยู่นานว่าจะมอบผลนี้ให้ใครดี

ในใจเขาก็เคยคิดจะให้ปีเอโตรเหมือนกัน

เพราะในอนาคต หมอนี่ก็จะกลายเป็น “ควิกซิลเวอร์” ที่มีพลังความเร็วระดับสุดยอดอยู่แล้ว

แต่พอคิดดี ๆ แล้ว มันก็ซ้ำซ้อนเกินไป ถึงตอนนี้ปีเอโตรยังไม่ได้ปลุกพลังของตัวเอง คลาร์กเองก็มีแผนอยู่แล้วว่าจะช่วยทั้งเขาและวานด้าปลุกพลังออกมาในแบบที่ควรจะเป็น

งั้นถ้าจะเอาผลนี้ให้ปีเอโตร ก็คงกลายเป็นของเสียเปล่า

แถม “ผลปีศาจ” ยังมีจุดอ่อนชัด ๆ อยู่สองอย่าง

หนึ่ง น้ำทะเล!

สอง หินไคโร!

หินไคโรนั้นไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่ในโลกมาร์เวลอยู่แล้ว ดังนั้นจุดอ่อนข้อนี้ก็ตัดออกได้

แต่กับน้ำทะเล… คลาร์กยังไม่แน่ใจว่าผลกระทบจะยังคงอยู่มั้ย?

แม้ที่นี่จะไม่ใช่โลกโจรสลัดโดยตรง แต่คนที่กลืนผลปีศาจเข้าไปจะกลายเป็นคนแพ้น้ำทะเลแบบเดียวกันรึเปล่า ก็ไม่มีทางรู้

เพราะงั้น เขาไม่อยากเอาของที่มีจุดอ่อนแบบนี้ไปให้คนใกล้ตัวใช้

สุดท้ายแล้ว คลาร์กเองก็ไม่ได้ขาดทางลัดในการให้พลังกับคนรอบตัวอยู่แล้ว

ไม่จำเป็นต้องพึ่งผลปีศาจเลยด้วยซ้ำ!

แต่พอเห็นฝีมือของ “ซูเปอร์คิลเลอร์เกิร์ล” เมื่อกี้นี้ คลาร์กก็คิดถึง “ผลความเร็ว” ขึ้นมาทันที

“รอให้จบศึกก่อนแล้วกัน”

คลาร์กเก็บผลไม้กลับไป แล้วเงยหน้ามองไปบนท้องฟ้าที่ไกลออกไป

ตรงนั้น แสงสีน้ำเงินสายหนึ่งกำลังพุ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว!

“ในที่สุดก็มาซะที”

สิบกว่าวินาทีถัดมา พร้อมกับเสียงกระแทกดังสนั่น ร่างสูงตระหง่านก็ตกลงมากลางสนามรบที่เปิดโล่งด้านล่าง

นี่คือ...

เสียงฝาเครื่องเปิดออกดังขึ้น พร้อมกับร่างเพรียวบางกระโดดพุ่งออกมา โล่ในมือถูกเหวี่ยงออกไปอย่างรุนแรง ปัง! ปัง! ปัง! กระแทกร่างมนุษย์เสริมพลังสามคนล้มไปทีละคน ก่อนจะเด้งกลับเข้ามือเจ้าของเดิมอย่างแม่นยำ

ฝั่งนั้น มนุษย์เสริมพลังสามคนล้มลงร้องครวญครางทันที!

ร่างเพรียวบางนั้นพุ่งเข้าใส่ฝูงศัตรูเหมือนเสือร้าย โจมตีไปทั่วทั้งซ้ายขวา เกือบไม่มีใครต้านเธอได้เลย!

ในขณะเดียวกัน มาร์ค 2 ที่โทนี่ขับมาก็เข้าสู่สนามรบเช่นกัน

มีมนุษย์เสริมพลังล้อมเขาไว้หลายสิบคน

แต่พวกนั้นไม่สามารถทำอันตรายต่อชุดเกราะมาร์ค 2 ได้แม้แต่น้อย กลับกัน พวกเขาโดนมาร์ค 2 อัดจนกระเด็นไปทีละคน ๆ จนแค่ไม่ถึงนาที สถานการณ์ทั้งหมดก็ถูกเปลี่ยนฝั่งโดยคนเพียงสองคนนี้!

บาร์ตันที่กำลังพยายามเอาตัวรอดอยู่ไม่ไกลนัก พอเห็นฉากนี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“แต่ว่า...คนนั้นใครวะ? ทำไมแต่งตัวเหมือนกัปตันอเมริกาไม่มีผิด?”

แม้จะรู้สึกโล่งใจ แต่บาร์ตันก็ยังงงอยู่ไม่น้อย เขามองไปยังร่างสง่างามที่กำลังสู้บนสนามรบด้วยความสับสน ชุดกับอาวุธเหมือนกัปตันอเมริกาเป๊ะ ๆ หรือจะเป็น...แฟนคลับตัวยง?

“ฝากทางนี้ด้วย เดี๋ยวฉันไปจัดการด้านบนเอง”

แขนโลหะขนาดยักษ์ของมาร์ค 2 คว้ามนุษย์เสริมพลังสองคนขึ้นมา แล้วโยนใส่ศัตรูอีกกลุ่มอย่างแรง พร้อมตะโกนบอกสตีฟที่อยู่อีกฝั่ง

“ฝากด้วย!”

สตีฟก็เชื่อมั่นในพลังของโทนี่อยู่แล้ว หลังจากจัดการศัตรูตรงหน้าได้ก็พุ่งตัวตรงไปยังตึกสูง

พอไปถึงด้านล่าง เธอก็กระโดดขึ้นทันที เกาะผนังด้านนอกของตึกที่นูนออกมาอย่างมั่นคง แล้วปีนขึ้นไปเร็วเหมือนจิ้งจก

ไม่ถึงสิบวินาที สตีฟก็ขึ้นมาถึงดาดฟ้ากว้างของตึกนั้น

‘ฟิ้ว~!’

โล่ในมือเธอถูกขว้างออกไปทันที

ปัง! มันกระแทกเข้ากลางหลังของผู้หญิงเสริมพลังที่ยืนควบคุมอยู่ เสียงดัง "แกร๊ก" ดังขึ้น เหมือนกระดูกสันหลังหัก!

ต้องบอกก่อนว่า ตอนนี้พลังของสตีฟแรงมาก

แค่พลังอย่างเดียวก็เป็นสิบตัน ถ้าแค่นี้ไม่ทำให้ศัตรูแหลกสองท่อน ก็ต้องถือว่าศัตรูคนนั้นแข็งแกร่งมากแล้ว!

ผู้หญิงเสริมพลังที่โดนเข้าไปก็ล้มลงร้องโหยหวนทันที

ไอออนฟิสต์กับบิ๊กแด๊ดที่ถูกควบคุมอยู่ก็หยุดนิ่งทันที สายตาที่เคยว่างเปล่าก็เริ่มกลับมาชัดเจน พวกเขาดูงง ๆ เหมือนไม่รู้ว่าตัวเองเพิ่งโดนควบคุมไป

ฟิ้ววว~

สตีฟเอื้อมมือไปรับโล่ที่เด้งกลับมา แล้วพุ่งเข้าใส่มนุษย์ใบมีดอีกคนทันที โล่ในมือฟาดลงที่หน้าผากของอีกฝ่ายอย่างแรง

ทักษะการต่อสู้ของฝ่ายนั้น เทียบไม่ได้กับนักรบผู้ช่ำชองอย่างสตีฟเลย

แม้จะมีใบมีดทั่วร่าง แข็งเหมือนเหล็ก

แต่แค่สามกระบวนท่า ก็โดนสตีฟอัดลงไปนอนกับพื้นแล้ว

จากนั้น สตีฟก็ยกโล่ขึ้นเหนือหัว แล้วฟาดข้างโล่เข้าที่คออีกฝ่ายสุดแรง

แกร๊ก!

กระดูกคอแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดี!

เมื่อเจอพวกไฮดรา สตีฟไม่เคยคิดจะไว้ชีวิต

“เฮ้อ~! จบสักที!”

ลุค เคจ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ขณะเช็ดเลือดตามร่าง แล้วส่ายหัวด้วยรอยยิ้มเจื่อน ๆ

“เฮ้ ขอบคุณมากนะที่ช่วยไว้!”

เขาเดินเข้ามาหาสตีฟเพื่อจะกล่าวคำขอบคุณ

แต่พอเข้าไปใกล้แล้วได้เห็นหน้าชัด ๆ ลุคก็ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มกว้างอย่างเป็นกันเอง

สตีฟเคยเป็นผู้ชายมาก่อน... เอ่อ อย่างน้อยก็เคยเป็น

เพราะงั้น เธอจึงรู้ดีว่าผู้ชายส่วนมากคิดอะไรอยู่

แค่เห็นแววตาของลุค เธอก็หุบยิ้มทันที สีหน้าเย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัด

ในใจเธอแอบคิด รู้งี้มาช้ากว่านี้อีกหน่อยก็ดี จะได้ปล่อยให้หมอนี่เจ็บนานกว่านี้อีกนิด

ถึงสตีฟจะทำหน้าเย็นชาใส่ ลุคก็ไม่ได้ถือสาอะไรเลย

สำหรับเขา เธอเป็นสาวสวย! จะเย็นชาหน่อยก็ไม่เป็นไร

แต่พอลุคกำลังจะอ้าปากพูดอะไรต่อ สตีฟก็หันหลังกลับ แล้วกระโดดลงจากดาดฟ้าไปเลย

“หือ?”

ลุคยืนงง

“ฉันน่ารำคาญขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เขาหันไปถามซูเปอร์คิลเลอร์เกิร์ลที่นั่งพักอยู่ใกล้ ๆ

ผลคือ...ได้กลอกตาแรงหนึ่งทีเป็นคำตอบ

ทำเอาลุคยิ่งรู้สึกเจ็บในใจหนักกว่าเดิม!

………

ไม่กี่นาทีต่อมา

ศึกในพื้นที่โล่งด้านล่างก็จบลงแล้วเช่นกัน

พอมีมาร์ค 2 ของโทนี่เข้าร่วม การเคลียร์สนามรบก็ง่ายขึ้นเยอะ

พวกมนุษย์เสริมพลังที่เหลือ ยังไงก็ไม่เก่งพอจะรับมือกับมาร์ค 2 ได้ ต่อให้มากันเป็นฝูง ก็สู้ “เครื่องจักรยักษ์นักฆ่า” ไม่ได้อยู่ดี

เหมือนฝูงหมาป่าไปเจอ “ทีเร็กซ์” เขี้ยวหมาป่ากัดยังไงก็ไม่เข้า แต่แค่หนึ่งเหยียบจากทีเร็กซ์ พวกหมาป่าก็ปลิวกระเด็นไปหมด

มันคนละระดับกันเลย!

อีกฟากหนึ่ง ซูเปอร์คิลเลอร์เกิร์ลกับกลุ่มฮีโร่สายสตรีทก็ลงมาจากดาดฟ้าเช่นกัน

“ว้าว~! เครื่องนี้เท่มากเลย!!”

ซูเปอร์คิลเลอร์เกิร์ลจำมาร์ค 2 ได้ทันที แล้วก็วิ่งไปเคาะไปลูบอย่างตื่นเต้น ส่วนบิ๊กแด๊ดที่ยืนมองอยู่ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ พร้อมส่ายหัว พยายามจะเดินไปดึงลูกสาวกลับมา

แต่เขากลับพบว่า มีสายตาไม่เป็นมิตร 3 คู่กำลังจ้องเขาอยู่แบบไม่กระพริบ!

บิ๊กแด๊ดรู้สึกเย็นวาบกลางหลังทันที

อะไรวะเนี่ย?

ทำไมจู่ ๆ มองฉันแบบนั้น?

เขางงหนักเลย

ในตอนนั้นเอง บาร์ตันก็สั่งให้หุ่นยนต์ที่เหลือเริ่มเคลียร์สนามรบ แล้วก็เดินเข้ามาทัก

“คุณสตาร์ค แล้วก็คุณผู้หญิงคนนี้ ขอบคุณมากที่ช่วยพวกเราไว้นะครับ!”

“ฉันไม่ได้ช่วยชีลด์หรอกนะ”

โทนี่พูดเสียงนิ่ง “ฉันแค่ขัดหูขัดตาไอ้พวกไฮดราเฉย ๆ เพราะงั้นไม่ต้องขอบคุณฉันมากก็ได้”

“แต่ที่อยากพูดก็คือ พวกนายอ่อนแอเกินไป!”

“แค่ระดับพลังแบบนี้ ต่อให้มีเพิ่มอีกสิบคนก็ไม่มีประโยชน์ จะเอาอะไรมาปกป้องโลกวะ?”

บาร์ตันที่รู้จักปากคม ๆ ของโทนี่ดีอยู่แล้ว ก็เตรียมใจมาล่วงหน้า จึงไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ แค่ยิ้มนิด ๆ อย่างจนปัญญา

เพราะครั้งนี้มันก็เป็นความผิดพลาดของชีลด์จริง ๆ

พวกเขาไม่คิดว่าไฮดร่าจะส่งมนุษย์เสริมพลังมาเยอะขนาดนี้ เลยประเมินสถานการณ์ต่ำเกินไป คิดว่าตัวเองเหนือกว่า แล้วก็ประมาทจนโดนซุ่ม

สรุปง่าย ๆ ก็คือ ล่มในคลอง!

ทุกคนคุยกันได้สักพัก บรรยากาศก็เริ่มแปลก ๆ

โทนี่มีท่าทางยโสหน่อย ๆ พอรวมกับสตีฟที่เงียบเป็นพิเศษ (เพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอคือกัปตันอเมริกา) เลยตอบแค่ “อืม ๆ” ไปเรื่อย ๆ

แล้วฝั่งฮีโร่สายสตรีทหลายคนก็ไม่ชอบยุ่งกับเจ้าหน้าที่รัฐอยู่แล้ว บรรยากาศเลยอึน ๆ ทันที

โทนี่เองก็เริ่มรู้สึกถึงความฝืด เลยพูดอีกไม่กี่คำ แล้วก็หันไปเรียกสตีฟ จากนั้นทั้งคู่ก็เดินจากไป

ฮีโร่สายสตรีทพอเห็นแบบนั้น ก็ทยอยโบกมือลาแล้วแยกย้ายกลับไปเหมือนกัน

บาร์ตันอยากจะรั้งพวกนั้นไว้ เพื่อดูว่าจะชวนเข้าชีลด์ได้มั้ย

แต่ดูเหมือนว่า พวกเขาจะไม่มีใครสนใจเลย ทุกคนปฏิเสธอย่างสุภาพหมด

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….