บทที่ 171
บทที่ 171
บทที่ 171
"เฉินเต้า" คนนี้ น่าจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฉู่เฟิงระเบิด!
หลังจากที่อู๋เทียนถามไถ่จนได้ความ ก็จัดการกับพวกโง่เง่าพวกนี้เสีย
แน่นอนว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า "เฉินเต้า" ที่พวกเขาไหว้วาน กลับคิดจะฆ่าฉู่เฟิง!
จากนั้น อู๋เทียนก็ใช้พลัง "โหลดเซฟ"!
------
ภายในห้องที่เงียบสงบ อู๋เทียนนั่งจิบชาอยู่ที่โต๊ะหินอย่างใจเย็น
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า "อาลิเซีย ไปเปิดประตู"
"เจ้าค่ะ!" อาลิเซียพยักหน้ารับคำ วิ่งปร๋อไปยังประตูห้อง
ด้านนอก ฉู่เฟิงกำลังจะยกมือเคาะประตู ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นประตูแง้มเปิดออกเอง
ใบหน้าเล็กๆ ของอาลิเซียโผล่ออกมา พอเห็นฉู่เฟิงก็ร้องอย่างประหลาดใจ "นายน้อยมาได้ยังไงกันเจ้าคะ? คุณชายให้หนูมาเปิดประตู หรือว่ารู้ว่านายน้อยจะมา?"
"อาจารย์ช่างเก่งกาจ..." ฉู่เฟิงได้ยินเช่นนั้น ก็ยิ่งเชื่อมั่นในตัวอู๋เทียนมากขึ้นไปอีก
เขาไม่รู้เลยว่า อู๋เทียนใช้พลัง "โหลดเซฟ" มาหลายครั้งแล้ว จึงรู้เวลาที่เขามาเป็นอย่างดี
"เข้ามาเถอะ" อาลิเซียเปิดประตูให้กว้างขึ้น
ฉู่เฟิงเดินเข้ามาในห้อง กำลังจะเอ่ยปาก
อู๋เทียนกลับเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน "เจ้าจะมาพูดเรื่องกลุ่มค้ามนุษย์ของสำนักขอทานใช่หรือไม่?"
"เอ่อ... อาจารย์ท่านรู้เรื่องนี้ด้วยหรือขอรับ?" ฉู่เฟิงเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะตอบ "ใช่แล้ว ข้ากำลังสับสนว่าควรจะฆ่าคนน่าสงสารพวกนั้นดีหรือไม่"
"พวกเขาน่าสงสาร แล้วครอบครัวที่ถูกพวกเขาทำลายล่ะ? แล้วคนที่ถูกพวกเขาจับตัวไปค้ามนุษย์ล่ะ? พวกเขาไม่น่าสงสารกว่าหรือ? คนชั่วพวกนี้ ไม่น่าสงสารหรอก สมควรตาย!" อู๋เทียนตัดสินใจแทนทันที โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
"เรื่องนี้มันง่ายมาก มานี่เถอะ ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า"
"ขอรับ!" ฉู่เฟิงพยักหน้ารับ ก้าวเข้าไปนั่งลงตรงข้ามกับอู๋เทียน
อู๋เทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม "เจ้ารู้จักคนๆ หนึ่งที่ชื่อเฉินเต้าหรือไม่?"
"ปรมาจารย์เฉิน!?" ฉู่เฟิงอุทานออกมาอย่างตกใจ สีหน้าแปรเปลี่ยนไป
"อาจารย์ ท่านรู้จักปรมาจารย์เฉินด้วยหรือ?"
"อ้อ? เขาเป็นอาจารย์ของเจ้าด้วยหรือ?" อู๋เทียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ยิ้มอย่างสนใจ
ฉู่เฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "ศิษย์ก็ไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่าอาจารย์ได้เต็มปากหรือไม่ ปรมาจารย์เฉินไม่ได้ให้ข้ากราบเขาเป็นอาจารย์อย่างเป็นทางการ แต่เขามีบุญคุณกับข้ามาก และยังสอนวิชาฝึกพลังให้ข้าด้วย"
หา?
พลังของฉู่เฟิง ไม่ใช่สืบทอดมาจากวีรบุรุษโบราณหรอกหรือ?
ทำไมถึงกลายเป็นคนอื่นสอนไปได้?
หรือว่าเฉินเต้าคนนั้น ก็เป็นทายาทของวีรบุรุษโบราณอีกคน?
อู๋เทียนขมวดคิ้ว พูดขึ้นว่า "เล่าเรื่องที่เจ้าได้พบกับปรมาจารย์เฉินให้ข้าฟังหน่อยสิ"
"เรื่องพวกนี้... เล่าไปก็คงไม่เป็นไรกระมัง" ฉู่เฟิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
ดวงตาของเขาฉายแววสับสน คิดถึงเรื่องราวในอดีต
"ตอนเด็ก ข้าป่วยหนัก หมอบอกว่าข้าคงอยู่ได้อีกไม่นาน แม้แต่ตอนโตขึ้นก็ต้องตายอยู่ดี ที่บ้านจึงส่งคนไปตามหมอเก่งๆ มาจากทุกสารทิศ มีผู้คนมากมายพยายามช่วยชีวิตข้า แต่น่าเสียดาย... พวกเขาทำไม่ได้"
"จนกระทั่ง... ปรมาจารย์เฉินปรากฏตัวขึ้น"
"เขาบอกว่า 'ข้าชื่อเฉินเต้า ข้าจะมาช่วยเจ้าเอง' " พูดถึงตอนนี้ ฉู่เฟิงก็มีสีหน้าสับสนอย่างเห็นได้ชัด
"หลังจากนั้น เขาก็สอนข้าควบคุมพลังที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกาย ทำให้ข้าที่เป็นแค่คนไร้ค่า กลายเป็นผู้ฝึกยุทธอันดับหนึ่งของเมืองอันซูได้ จากนั้นเขาก็จากไป บอกเพียงแค่ว่าจะไปตามหาชีวิตอมตะ..."
นักพรตที่ออกตามหาชีวิตอมตะงั้นหรือ? อู๋เทียนขมวดคิ้ว
ในโลกใบนี้ ที่มีภูมิหลังเป็นยุคของวีรบุรุษโบราณ ผู้คนล้วนฝึกฝนพลังยุทธ
ผู้ฝึกฝนนั้นแก่กล้า สามารถทำลายภูผาและตัดแม่น้ำได้
แต่ไม่น่าจะมีผู้บำเพ็ญเซียนแบบที่ฉู่เฟิงเล่า
หรือว่า... จะเป็นพวกสิบแปดมงกุฎต้มตุ๋นกัน?
ดูเหมือนว่า เฉินเต้าคนนั้นจะหลอกใช้ฉู่เฟิง พลังที่แท้จริงของฉู่เฟิง ซึ่งสืบทอดมาจากวีรบุรุษโบราณ กลับถูกเฉินเต้าอ้างว่าเป็นคนมอบให้!
"ข้า... นึกไม่ออก..." แต่แล้วจู่ๆฉู๋เฟิงก็กุมหัวด้วยความเจ็บปวด หายใจติดขัด ใบหน้าซีดเผือด ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว
"ไม่เป็นไร เจ้าไปพักผ่อนเถอะ" อู๋เทียนเห็นดังนั้นจึงไม่ซักไซร้ต่อ ปล่อยให้ฉู่เฟิงไปพักผ่อน
ตอนนี้เขาแน่ใจแล้วว่า เฉินเต้าคนนั้นกำลังเล่นกลอะไรบางอย่าง!
แต่...
แม้แต่ฉู่ห่าวซานและคนอื่นๆ ที่เป็นคนไหว้วานเฉินเต้ามากลับไม่รู้ว่าเฉินเต้าอยู่ที่ไหน!
"ตอนที่เรียน เคยเห็นวิชา [มนตราต้องสาป] ได้ยินมาว่า มนตราต้องสาปทุกชนิดในโลก ล้วนมีที่มาที่ไป ในเมื่ออีกฝ่ายเลือกใช้วิธีนี้เพื่อฆ่าฉู่เฟิง แสดงว่าต้องอยู่ไม่ไกลจากที่นี่แน่!"
"ยิ่งไปกว่านั้น เขาต้องไม่แข็งแกร่งมากนัก!" อู๋เทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"โหลดเซฟ!"
เขากลับมาที่ห้องอีกครั้ง ก่อนจะออกไปค้นหาทั่วจวนตระกูลฉู่
เขาจะใช้วิธีที่ง่าย และตรงไปตรงมาที่สุด นั่นคือ...
ค้นหาทุกซอกทุกมุม!
โหลดเซฟครั้งที่สอง... ค้นหาทั่วทั้งจวนตระกูลฉู่ ไม่พบร่องรอยของเฉินเต้า
...........
ครั้งที่สาม... โหลดเซฟ... ค้นหาทั่วทั้งถนนการค้ารอบๆ จวนตระกูลฉู่
ครั้งที่สี่...
------
ครั้งที่ห้า...
จนกระทั่งโหลดเซฟครั้งที่สิบห้า...
อู๋เทียนกำลังจะค้นหาต่อไป
ทันใดนั้น ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น
อาลิเซียที่กำลังเดินตามหลังเขาก็หยุดชะงัก ดวงตาเบิกกว้าง สั่นไหวอย่างรุนแรง
"หืม?" อู๋เทียนหยุดฝีเท้า หันไปมองอาลิเซียด้วยความสงสัย
"นี่มัน... พลังทำนายงั้นหรือ?" เขารู้ดีว่า อาลิเซียมีพรสวรรค์พิเศษบางอย่าง!
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง อาลิเซียก็ได้สติกลับคืนมา ดวงตาเป็นประกาย
"พี่ชาย เมื่อกี้... หนูเห็นภาพบางอย่าง ในสถานที่ที่มืดมิด... พี่ชายกำลังไล่ล่าใครบางคนอยู่!"
"เล่ารายละเอียดของสถานที่นั้นให้ข้าฟังที" อู๋เทียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก