(ตอนชดเชย) บทที่ 163 (ตอนชดเชย)

(ตอนชดเชย) บทที่ 163 (ตอนชดเชย)

พลังในการรักษาของนักบวชนั้นมหัศจรรย์นัก ยิ่งใช้รักษาบาดแผลภายนอก ยิ่งเห็นผลทันตา

เพียงเสี้ยววินาที ค่าพลังชีวิตก็เพิ่มขึ้นจนเต็มหลอด ราวกับไม่เคยมีบาดแผลใดๆ มาก่อน รับประกันได้เลยว่าบาดแผลภายนอกจะหายเป็นปกติดังเดิม

ฉู่เฟิงมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนก เพราะนี่มันราวกับปราณกระบี่ของเขาไม่สามารถทำร้ายอู๋เทียนได้แม้แต่น้อย!

"ได้อย่างไรกัน!?" ฉู่เฟิงพึมพำกับตัวเอง รีบหดกระบี่กลับมา พลางจ้องมองอู๋เทียนด้วยแววตาหวาดระแวง

"ปรากฏตัวอย่างลึกลับ มีพลังยุทธที่แข็งแกร่ง เจ้า... คือคนแปลกๆ ที่ฉู่จินพูดถึงงั้นรึ?"

"ใช่" อู๋เทียนเผยรอยยิ้มบางๆ ยืนยันคำถามของฉู่เฟิง

......

"เจ้าเข้ามาได้อย่างไร เหตุใดไม่มีใครพบเห็นเจ้า ถ้าเจ้าอยากจะฆ่าข้า คงจะ..." ฉู่เฟิงพึมพำ ร่างกายสั่นเทา เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มแผ่นหลัง

เขาไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวเช่นนี้มาก่อน มันราวกับว่ายมทูตกำลังยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมจะพรากวิญญาณเขาไปทุกเมื่อ

"แน่นอนว่าเดินเข้ามา" อู๋เทียนยังคงยิ้ม ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "เพียงแต่ ข้าอยากให้พวกเขามองไม่เห็น พวกเขาก็มองไม่เห็นเท่านั้นเอง"

การล่องหนของนักฆ่านั้น ถือเป็นทักษะเทพของอาชีพนี้ มีความพิเศษและทรงพลัง ยากที่จะหาผู้ใดเทียบ

ยิ่ง "บิดเบือนแสงและเงา" ของอู๋เทียนที่เลื่อนขั้นแล้ว ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก!

[บิดเบือนแสงและเงา] (เสริมพลัง)

คุณภาพ: เฉพาะตัว - สีม่วง - พิเศษ

เลเวล: 10 (0/100,000, 1 เหรียญทองแห่งกฎ)

ผลลัพธ์ 1: บิดเบือนมิติ หลอมรวมตัวเองเข้ากับแสง เข้าสู่สถานะล่องหน

ผลลัพธ์ 2: สามารถพาคนอื่นเข้าสู่สถานะล่องหนได้ สูงสุด 1 คน

เวลาในการร่าย: 1 วินาที

ระยะเวลาสูงสุด: 150 นาที

คูลดาวน์: 30 นาที

เงื่อนไขการใช้งาน: 5 พลังเวทมนตร์/วินาที

คำอธิบาย: เวทมนตร์ล่องหนขั้นสูง อะไรนะ? ทำไมนักบวชถึงล่องหนได้?

"บิดเบือนแสงและเงา" ที่เลื่อนขั้นแล้วนั้น มีระยะเวลานานขึ้นมาก คูลดาวน์ลดลง แถมการใช้พลังเวทมนตร์ก็ลดลงด้วย ถือว่าเป็นการเสริมพลังที่ค่อนข้างสมดุล

อย่างไรก็ตาม การเสริมพลังที่สำคัญที่สุด คือสามารถพาคนอื่นล่องหนได้! และนี่ก็คือเหตุผลที่อู๋เทียนสามารถพาอาลิเซียเข้ามาได้อย่างลอยนวล

"เป็นคนที่แปลกๆ จริงๆ..." ฉู่เฟิงมองอู๋เทียน ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เจ้าอยากรับข้าเป็นศิษย์งั้นหรือ?"

"ใช่" อู๋เทียนพยักหน้า ยืนยันคำพูดของตัวเองอีกครั้ง

ฉู่เฟิงได้ยินเช่นนั้น ก็หัวเราะเยาะออกมา สีหน้าเย็นชาขึ้นมาทันที

"ถ้าอยากจะประจบตระกูลฉู่ ก็ไปหาพ่อข้า เขาคงจะสนใจเจ้า ส่วนข้า ไม่เอาด้วยหรอก"

"ข้ามีอาจารย์แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้คนแปลกๆ มาสอน!" ฉู่เฟิงพูดจบ ก็หันหน้าหนี

......

ม่านตาของอู๋เทียนหดเล็กลง มองข้อมูลที่ปรากฎขึ้น

[ฉู่เฟิง]

เลเวล: 25

ระดับพลัง: วีรบุรุษ

อาชีพ: ผู้ฝึกยุทธลับ

สายเลือด: วีรบุรุษปีกอัสนี

ค่าพลังชีวิต: 140,000/720,000

ค่าพลังเวทย์ (กำลังภายใน): 100/260,000

ทักษะ: [วิชาปีกอัสนี], [พันวิถีขนนก], [กายาจักรพรรดินภา], [ศรพิฆาตจักรพรรดิ], [สังหารพันขนนก], [ปลุกพลังวีรชน]

สถานะ: โกลาหล

คำอธิบาย: ทายาทของวีรบุรุษสายธนู ถูกพลังบางอย่างกัดกร่อน เข้าสู่สถานะโกลาหล กำลังกลายเป็นคนชั่ว

วีรบุรุษเลเวล 25 คุณสมบัติของเขาน่ากลัวจริงๆ แต่ดูเหมือนว่าฉู่เฟิงจะอยู่ในสถานะ "โกลาหล" แถมกำลังภายในทั้งหมดก็ถูกผนึกเอาไว้

อู๋เทียนคิดในใจ อดยิ้มไม่ได้ "น่าสนใจจริงๆ ที่ตระกูลฉู่รับสมัครนักสู้ ก็เพื่อหาวิธีปลดผนึกกำลังภายในของเจ้าหมอนี่สินะ?"

"ข้าบอกว่าข้ามีอาจารย์แล้วไง!" ฉู่เฟิงพูดโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็ลังเล ส่ายหัว "เอาเป็นว่า ข้าไม่มีทางกราบเจ้าเป็นอาจารย์เด็ดขาด"

"คุณชาย ท่านมีอาจารย์แล้วหรือ?" อู๋เทียนยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ พ่อบ้านที่สวมหมวกผ้า กลับเอ่ยถามขึ้น ด้วยสีหน้าประหลาดใจ

"ขะ ข้าพูดผิด! ข้าแค่ไม่ต้องการอาจารย์!" ฉู่เฟิงรีบอธิบาย แล้วมองพ่อบ้านด้วยสายตาจิกกัด

พ่อบ้านที่สวมหมวกผ้า เมื่อเห็นท่าทีของฉู่เฟิงก็เงียบปากลงทันที

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงกรีดร้อง และเสียงดังวุ่นวาย ดังมาจากทางเดิน บ่าวรับใช้หลายคนเดินออกมาฃ นำโดยชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ข้างหลังเขามีชายร่างกำยำหลายคน กำลังลากตัวคนผอมแห้งหลายคนเข้ามา!

"คุณชาย คนที่ท่านต้องการ จับมาแล้วขอรับ พวกนี้เป็นแค่คนจนในเมือง ต่อให้ตาย ก็ไม่มีใครสนใจหรอกขอรับ" ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาพูดเบาๆ

"อืม" ฉู่เฟิงโบกมือ มองไปที่อู๋เทียน

"เจ้าไปหาพ่อข้าเถอะ ข้าไม่ต้องการให้อาจารย์มาสอน!"

"เจ้าไม่เชื่อในความสามารถของข้า ก็เป็นเรื่องปกติ" อู๋เทียนยิ้ม แล้วพูดว่า "งั้น พวกเรามาเดิมพันกันไหม?"

"เดิมพัน?" ฉู่เฟิงยิ้มเยาะ "เดิมพันอะไร ว่ามา!"

"คนที่เจ้าจับมา เป็นแค่คนธรรมดาใช่หรือไม่?"

"หากข้าเป่าลมใส่เขา เชื่อไหมว่าเขาสามารถเอาชนะเจ้าได้?" อู๋เทียนยิ้มด้วยสีหน้าลึกลับ

"ฮ่าๆๆๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ามีวรยุทธระดับใด? พวกเขาเป็นแค่ขยะ คนธรรมดา จะเอาชนะข้าได้ยังไง?" ฉู่เฟิงรู้สึกไร้สาระ อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ล้อเล่นรึเปล่า เขาเป็นถึงคุณชายใหญ่ของตระกูลฉู่ ต่อให้ตอนนี้มีปัญหาด้านกำลังภายใน แต่ก็ไม่ใช่ผู้ที่คนธรรมดาจะต้านทาน!

ตอนนี้ เขาแค่ใช้นิ้วจิ้ม ก็สามารถฆ่าคนธรรมดาได้แล้ว!