บทที่ 140: ฟื้นคืนชีพสำเร็จ! (ฟรี)

ในสายตาของร็อดดี้ การจัดวางของเหวินหวู่ดูคล้ายค่ายกลในนิยายที่เขาเคยอ่านในชาติก่อน

เขามองเหวินหวู่เดินวนไปมาในถ้ำผลึก

เป็นระยะๆ ก็ประทับตราสัญลักษณ์ลงบนผลึกแต่ละก้อน

กระบวนการทั้งหมดกินเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง

ในที่สุดเขาก็จัดวางขั้นตอนสุดท้ายเสร็จสิ้น

หลังจากประทับตรามากกว่าสิบแบบลงในผลึกก้อนใหญ่ที่สุดสำเร็จ เหวินหวู่ก็ถอยกลับมาที่ปากถ้ำ

"กำลังจะเริ่มแล้ว!"

เขาสูดหายใจลึกแล้วพูด

วินาทีถัดมา

เขาทำมุทราด้วยสองมือ พลังจากวงแหวนบนแขนพุ่งเข้าสู่มุทราอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อลำแสงพลังงานสีน้ำเงินพุ่งลงพื้น ถ้ำผลึกทั้งถ้ำก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง วงพลังสีแดงเข้มปะทุออกจากผลึกแต่ละก้อน วิ่งสวนไปมาภายในถ้ำไม่หยุด!

ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนที่ยืนดูอยู่ด้านนอกเผลอถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

"แน่ใจนะว่าถ้ำจะไม่ถล่ม?"

โทนี่ถามอย่างกังวลเล็กน้อย

"ไม่ต้องห่วง ต่อให้ถล่ม ฉันก็รับไว้ได้"

วานด้าที่อยู่ข้างๆ พูด พลางมีพลังสีแดงเข้มพันรอบนิ้วของเธอ

ตอนนั้นเอง

ตูม!

เสียงระเบิดดังขึ้น ผลึกก้อนใหญ่ที่สุดกลางถ้ำแตกกระจายทันที

เหวินหวู่สีหน้ากังวลขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เพราะเขาเจอเนื้อหาค่ายกลนี้จากตำราโบราณเท่านั้น แม้ในนั้นจะบอกว่าสามารถดูดพลังชีวิตจากสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา และย้อนความเป็นความตายได้

แต่พูดตามตรง

เขาไม่เคยใช้มันจริงๆ

ดังนั้นเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะย้อนความเป็นความตายได้สำเร็จหรือไม่

"ต้องสำเร็จ!"

เหวินหวู่ภาวนาในใจ

วินาทีถัดมา

เศษผลึกที่แตกกระจายจู่ๆ ก็ลอยนิ่งกลางอากาศ

เป็นแบบนั้นอยู่ราวสองสามวินาที ก่อนจะหดกลับไปยังจุดเดิม แล้วประกอบตัวเป็นผลึกสมบูรณ์อีกครั้ง!

ขณะเดียวกัน

พื้นใต้เท้าทุกคนก็เริ่มสั่นสะเทือน

แผ่นดินไหว?

หลายคนเริ่มกังวล

ความจริงแล้ว ไม่ใช่แค่ที่นี่

แทบทุกแห่งบนโลก ไม่ว่าจะพื้นดิน ภูเขา หรือทะเล!

ในขณะนี้เกิดแรงสั่นสะเทือนเหมือนแผ่นดินไหวเล็กๆ

นี่คือปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาผิดปกติที่กระทบทั้งโลก ชั่วขณะหนึ่งผู้คนแตกตื่น ผู้เชี่ยวชาญมากมายออกทีวี อธิบายสาเหตุของปรากฏการณ์นี้

อีกด้านหนึ่ง

ในฐานะต้นตอของทุกอย่าง

ภายในถ้ำผลึก ตอนนี้ทุกคนกำลังมองหญิงสาวที่ค่อยๆ ลอยขึ้นจากผลึกสีแดงมหาศาลด้วยความตกตะลึง

"ฟื้นแล้ว!"

"พระเจ้า~! เธอมีชีวิตจริงๆ เหรอ?!"

เห็นคนที่ตายไปไม่รู้กี่ปีลืมตาขึ้นมา แม้หลายคนจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็ยังตกใจจนขนลุก

ถ้าความตายย้อนกลับได้ นั่นหมายความว่าพวกเขาจะไม่ต้องเผชิญความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนรักอีกหรือ?

ช่วงเวลานั้น

หลายคนคิดถึงหลายเรื่อง

โทนี่คิดถึงพ่อแม่ของเขา

แต่น่าเสียดาย!

พ่อแม่เขาตายมาหลายปี ศพก็สลายไปแล้ว ไม่มีทางฟื้นคืนชีพได้

ที่ภรรยาของเหวินหวู่ฟื้นได้ เพราะเขาเก็บร่างไว้สมบูรณ์ ไม่ให้เน่าเปื่อยเลยแม้แต่น้อย

แต่พ่อแม่ของเขาไม่มีทางเป็นแบบนั้น

เว้นแต่จะย้อนเวลากลับไปตอนที่พวกเขาเพิ่งตาย

แต่ถ้าย้อนเวลาได้

ทำไมไม่ย้อนกลับไปตอนที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ล่ะ?

อีกด้านหนึ่ง

สตีฟก็คิดถึงเพ็กกี้ คาร์เตอร์ หญิงที่เขารัก

เพราะเขาหลับไหลไปหลายสิบปี เมื่อตื่นขึ้น หญิงที่รักไม่เพียงแต่งงานมีครอบครัวแล้ว ยังแก่ชรา

ไม่นานมานี้ เพ็กกี้ก็จากไป

สตีฟยังไปงานไว้อาลัยของเธอด้วย

ร่างของเพ็กกี้ถูกเผาไปแล้ว เหลือเพียงเถ้ากระดูก

ยิ่งไม่มีทางฟื้นคืนชีพ!

คนอื่นๆ ก็คิดถึงญาติหรือเพื่อนที่จากไป

ดวงตาวานด้าแดงก่ำ

เธอคิดถึงพี่ชายอีกครั้ง

แต่ปิเอโตรก็ถูกเผาไปแล้ว

ไม่มีทางฟื้น!

เห็นเธอเจ็บปวด ร็อดดี้โอบเธอไว้ ปลอบเบาๆ

ขณะที่ทุกคนกำลังจมอยู่กับความรู้สึก หญิงสาวที่ฟื้นคืนชีพก็ค่อยๆ ร่อนลงพื้น

ใบหน้าที่เคยไร้อารมณ์เริ่มมีชีวิตชีวา

เธอมองรอบๆ อย่างงุนงง จนเห็นเหวินหวู่เดินเข้ามาอย่างตื่นเต้น แล้วถามว่า "เหวินหวู่ ที่นี่คือที่ไหน?"

ยังไม่ทันพูดจบ เหวินหวู่ก็โผกอดเธอแน่น

"ผมคิดถึงคุณมาก!"

น้ำตาเอ่อเต็มดวงตา

ชายที่ไม่เคยร้องไห้แม้ต้องแบกความมืดทั้งโลกไว้คนเดียว

ในช่วงเวลานี้

เขาร้องไห้เหมือนเด็กต่อหน้าหญิงที่รัก!

หญิงสาวกอดเขาอย่างสงสาร แม้ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เห็นกลุ่มคนแต่งตัวแปลกๆ บางคนใส่เกราะประหลาด (ไอรอนแมน:?) ก็พอเดาได้ว่าคงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

"ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน"

ทั้งสองกอดกันราวกับเวลาหยุดเดิน

ผ่านไปนาน

เหวินหวู่จึงปล่อยมือ มองเธออีกครั้งราวกับกลัวว่าถ้ากะพริบตา เธอจะหายไป

"รู้ไหม ผมรอวันนี้มานานเกินไปแล้ว"

"ไม่เป็นไร"

"สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งเรา"

คนอื่นๆ มองภาพนี้ด้วยรอยยิ้ม ไม่มีใครขัดจังหวะ

สักพัก เหวินหวู่จับมือเธอเดินมา

"สิ่งที่ผมต้องการทำสำเร็จแล้ว ต่อไปใครจะเริ่มก่อน?"

เขาถาม

ได้ยินแบบนั้น

อเวนเจอร์ตื่นเต้นขึ้นมา

โดยเฉพาะโทนี่

เขาคือคนที่อยากมีชีวิตยืนยาวที่สุด

ไม่ใช่เพราะกลัวตาย

แต่เขาไม่อยากจากเพพเพอร์

ยิ่งไม่อยากเห็นเพพเพอร์จากเขาไปก่อน!

ดังนั้น

เขาอยากมีชีวิต!

อยู่นานๆ!

เห็นลูกโต เห็นลูกแต่งงาน มีหลาน!

เขามีความหวังมากมาย แต่ทั้งหมดมีเงื่อนไขเดียว คือเขาต้องมีชีวิตถึงตอนนั้น

"ฉันก่อน!"

โทนี่ก้าวออกมา

ตัดสินใจเป็นหนูทดลองคนแรก

"โทนี่ แน่ใจนะ จริงๆ เราจับใครก็ได้มาลองก่อน"

ร็อดดี้พูด

"ไม่ต้อง ฉันเอง"

โทนี่ส่ายหน้า เขารู้ว่าพวกเขาจะจับใครก็ได้มาเป็นหนูทดลอง

แต่มันไร้มนุษยธรรมเกินไป

เขาไม่อยากเสียสละคนบริสุทธิ์เพื่อผลประโยชน์ตัวเอง

จึงปฏิเสธข้อเสนอของร็อดดี้

"ตามนั้น"

ร็อดดี้พยักหน้า เขารู้จักนิสัยโทนี่ดี

ในถ้ำผลึก

ครั้งนี้เหวินหวู่ไม่ได้วาดตรามากเท่าครั้งก่อน

ประมาณหนึ่งในห้าเท่านั้น

เพราะก่อนหน้านี้ต้องย้อนความตาย จึงต้องใช้ค่ายกลซับซ้อนกว่า

แต่ครั้งนี้แค่สกัดพลังชีวิตใส่ร่างคนปกติ ไม่ต้องซับซ้อนขนาดนั้น

ไม่นาน

ค่ายกลเสร็จสมบูรณ์

เหวินหวู่ใช้พลังเท็นริงส์กระตุ้นค่ายกลอีกครั้ง

จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องใช้พลังเฉพาะ

แต่พลังที่เขามี นอกจากเท็นริงส์ก็มีแต่พลังปีศาจ

เขากังวลผลข้างเคียง จึงเลือกใช้พลังเท็นริงส์

ค่ายกลถูกกระตุ้นอีกครั้ง!

คราวนี้ไม่รุนแรงเท่าครั้งก่อน

มีเพียงพลังสีแดงหมอกๆ ยกโทนี่ลอยขึ้น

พลังชีวิตที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าไหลเข้าสู่ร่างเขา

และร่างของโทนี่ก็เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด กลับไปสู่วัยหนุ่ม

ไม่นาน

โทนี่ที่ดูวัยสี่สิบกว่า กลายเป็นชายวัยยี่สิบต้นๆ

หนุ่มมาก!

และตอนนั้นเอง

พื้นใต้เท้าทุกคนสั่นอีกครั้ง

"มาอีกแล้ว เซเลสเชียลในดาวกำลังต่อต้านหรือเปล่า?"

เดซี่ก้มมองพื้นแล้วเดา

"น่าจะใช่"

ร็อดดี้พยักหน้า "แม้มันยังไม่ก่อกำเนิดเต็มที่ แต่ก็คงมีสติพื้นฐาน รู้ว่าพลังชีวิตถูกดึงออกไป ต้องต่อต้านแน่"

แต่การต่อต้านไร้ผล

การถือกำเนิดของเซเลสเชียลต้องให้พลังชีวิตถึงจุดสูงสุด

ถ้ายังไม่ถึง มันก็ไม่มีความสามารถเคลื่อนไหวเลย

ยิ่งกว่านั้น

การมีอยู่ของมันไม่ได้อยู่ในมิติหลักนี้

ไม่งั้นสัตว์ประหลาดยักษ์ขนาดนั้นในใจกลางดาว คงถูกค้นพบไปนานแล้ว

ไม่นาน

โทนี่ที่ลอยอยู่ก็ค่อยๆ ร่อนลง

เขาลืมตา

มองมือของตัวเองที่กลับมาหนุ่มอีกครั้งอย่างเหลือเชื่อ

แตะใบหน้า

สัมผัสผิวที่เต่งตึง

เขากระโดดด้วยความตื่นเต้น

"พระเจ้า~! ฉันเด็กลงจริงๆ!"

เขาวิ่งมาหาทุกคน

"ใช่ ตอนนี้ฉันมองคุณเหมือนมองลูกชายตัวเองเลย"

นาตาชา โรมานอฟฟ์พูดยิ้มๆ

โทนี่กำลังดีใจสุดๆ ไม่สนคำแซว

"โทนี่ รู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม?"

ร็อดดี้เดินมาถาม

โทนี่ตรวจร่างกายด้วยระบบในชุดเกราะอย่างละเอียด

พบว่านอกจากแข็งแรงสุดๆ แล้ว

ไม่มีปัญหาอะไร!

"ดูเหมือนไม่มีผลข้างเคียง"

เขาพูด

คนอื่นๆ โล่งใจ

"ฉันคนที่สอง"

นาตาชา โรมานอฟฟ์ก้าวออกมา

ไม่มีใครแย่งเธอ

ก็ผู้หญิงน่ะ

รักสวยรักงาม

ช่วงหลายปีมานี้เธอก็เริ่มมีอายุ หน้าตาไม่เหมือนเมื่อเจ็ดแปดปีก่อน

จึงเข้าใจได้ว่าอยากกลับไปวัยสาว

ส่วนคนอื่น?

ไม่ก็เป็นผู้ชาย ไม่ก็ยังหนุ่ม

คงไม่แย่งลำดับสองกับเธอ

"ค่ายกลเมื่อกี้ยังใช้ได้ คราวนี้กระตุ้นตรงๆ เลย"

เหวินหวู่พูด

พลังพุ่งลงพื้น กระตุ้นค่ายกลอีกครั้ง

เหมือนโทนี่

นาตาชาลอยขึ้น พลังชีวิตไหลเข้าสู่ร่าง

ใบหน้าค่อยๆ กลับสู่วัยสาว

ตอนนั้น

โทนี่ถามเหวินหวู่อย่างอยากรู้

"ว่าแต่ พลังชีวิตที่ฉันดูดซับไปเมื่อกี้ ทำให้ฉันอยู่ได้อีกกี่ปี?"

เหวินหวู่ตอบว่า "ไม่มากหรอก น่าจะเพิ่มให้คุณอีกพันปี"

พันปี?!

โทนี่อ้าปากค้าง

นี่เรียกว่าไม่มาก?

รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นสัตว์ประหลาดอมตะ เขาหัวเราะแปลกๆ

ทำให้สตีฟกับคนอื่นมองอย่างรังเกียจ

หัวเราะน่าเกลียดจริงๆ

แต่โทนี่กำลังดื่มด่ำกับความสุขของการมีชีวิตอีกพันปี

ไม่สนสายตาใครเลย

ตอนนั้นพื้นก็สั่นอีกครั้ง

"ครั้งที่สามแล้ว"

"ดูเหมือนจะเป็นเซเลสเชียลจริงๆ"

ทุกคนพูด

แต่นอกจากสั่นเล็กน้อย เซเลสเชียลที่ยังไม่เกิดก็ทำอะไรไม่ได้มาก

ในเมื่อเป็นแบบนี้

ทุกคนก็ไม่ใส่ใจ

แต่พวกเขาไม่ใส่ใจ

คนนอกกลับแตกตื่น!

ครั้งแรกที่สั่น มีคนตื่นตระหนก แต่ผู้เชี่ยวชาญออกมาอธิบายว่าเป็นการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกปกติ

ไม่ต้องกังวล

แต่ไม่นานหลังจากครั้งแรก

ครั้งที่สองก็ตามมา!

หัวใจที่เพิ่งสงบลงถูกยกขึ้นอีกครั้ง

ครั้งที่สองหยุดไปไม่นาน

ผู้คนคิดว่าคงจบแล้ว?

ไม่กี่นาทีต่อมา?

ครั้งที่สามมาอีก!

จะเอายังไงกันแน่?

มันจะจบไหมเนี่ย?!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….