บทที่ 100: แดร์เดวิลหายตัวไป! (ฟรี)

"เป็นไงบ้าง เจอหรือยัง?"

ทันทีที่ร็อดดี้กลับมา เขาก็เห็นเดซี่นั่งกอดหมอนอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

พอเห็นร็อดดี้กลับมา เดซี่ก็รีบวิ่งเข้ามาถามเขาทันที

"เจอแล้ว คนที่ส่งนักฆ่าไปฆ่าเธอคือคิงพิน"

ร็อดดี้พูด

"คิงพิน? ใช่หัวหน้าแก๊งคิงพิน คิงพิน จักรพรรดิแห่งโลกใต้ดินของนิวยอร์กซิตี้คนนั้นเหรอ?"

เดซี่มองเขาด้วยความตกใจ

ร็อดดี้พยักหน้าแล้วพูดว่า "ใช่ ไอ้หมอนั่นแหละ ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้รับงานใหญ่ในดาร์กเว็บเหรอ คนที่จ้างก็จ้างแฮ็กเกอร์ทั้งกลุ่มให้สร้างไวรัสจำนวนมากเพื่อจัดการคิงพิน"

"ผลก็คือเขาทำสำเร็จจริงๆ แต่คิงพินยังไม่ตาย ตอนนี้เลยต้องหาคนมาคิดบัญชี!"

ได้ยินแบบนั้น เดซี่ก็ทำหน้าอึ้งพูดไม่ออก

เธอจะไปคิดได้ยังไงว่าแค่รับงานหนึ่ง สุดท้ายจะไปมีเรื่องกับเจ้าพ่อแก๊งอย่างคิงพิน!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย!

เธอรู้สึกว่าตัวเองซวยสุดๆ

จะคิดบัญชีก็ไปหาคนที่เล่นงานนายสิ ทำไมต้องมาหาแฮ็กเกอร์ที่รับงานด้วย?

นี่มันเผด็จการเกินไปไหม?

เดซี่หดหู่

แม้วันนี้เธอจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็โดนทำให้ตกใจจริงๆ

โดยเฉพาะตอนที่กระสุนยิงใส่กระจกหน้า เธอช็อกไปเลย!

และ

ด้วยนิสัยทำงานแบบเด็ดขาดของคิงพิน เขาไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปแน่

ต่อไปเวลาเธอออกจากบ้านทุกวันคงต้องระวังตัว

ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ จะมีกระสุนพุ่งมาจากไหนแล้วจบชีวิตเธอ

ถึงเดซี่จะเป็นอินฮิวแมนและมีพลังคลื่นกระแทกที่รุนแรงมาก แต่ร่างกายเธอก็ยังเป็นเนื้อหนังธรรมดา รับกระสุนตรงๆ ยังไม่ได้เลย

เว้นแต่จะโดนยิงต่อหน้าต่อตา อย่างน้อยก็ยังพอมีเวลาตั้งตัว หาทางหลบหรือป้องกันได้บ้าง

แต่ถ้าเป็นแบบวันนี้ โดนสไนเปอร์ยิงจากระยะไกลเข้าใส่ตรงๆ

งั้นเธอจบแน่!

"ไม่ต้องกังวล ฉันจัดการเอง"

เห็นสีหน้ากังวลของเดซี่ ร็อดดี้ก็พูดขึ้น

"แต่คิงพินมีอิทธิพลมาก จะทำให้นายเดือดร้อนไหม?"

เดซี่ไม่อยากให้ปัญหาที่ตัวเองก่อขึ้นสร้างปัญหาให้ร็อดดี้ ถ้าเป็นไปได้เธออยากใช้พลังของตัวเองจัดการเรื่องนี้

แต่ความจริงคือเธอทำไม่ได้ด้วยตัวคนเดียว

หรือจะให้เธอแอบไปถล่มตึกฟิสก์กลางดึก?

อ้อ จริงสิ!

เดซี่ยังไม่รู้ว่าคิงพินคือวิลสัน ฟิสก์

ดังนั้นเธอเลยไม่รู้ว่าตึกฟิสก์คือฐานที่มั่นของคิงพิน!

แต่ถึงรู้ เธอก็ทำแบบนั้นไม่ได้อยู่ดี

เพราะถ้าตึกสูงสามสิบชั้นถล่มลงมากลางเมืองแบบไม่มีสัญญาณเตือน คงนึกออกว่ามีผู้บริสุทธิ์ตายไปกี่คน

เดซี่เป็นผู้หญิงจิตใจดี

ดังนั้นเธอไม่มีทางฆ่าคนบริสุทธิ์มากมายเพียงเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

"โอเค อย่าคิดมาก แค่คิงพินคนเดียวไม่ได้ยุ่งยากอย่างที่เธอคิดหรอก" ร็อดดี้เห็นเดซี่ทำหน้ากลุ้มใจ จึงเอื้อมมือไปกอดเธอเบาๆ แล้วกระซิบข้างหู "หลังคืนนี้ คิงพินจะไม่มายุ่งกับเธออีก เรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการ!"

"เธออยู่บ้านดีๆ รอฉันกลับมาก็พอ"

เดซี่ที่จู่ๆ ถูกกอดก็ตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก

เธอไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหน จนได้ยินคำพูดอ่อนโยนของร็อดดี้ ร่างกายเธอถึงค่อยๆ ผ่อนคลาย แล้วมือก็ค่อยๆ โอบหลังเขา

พอสองคนกอดกันสักพัก เดซี่ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบผลักร็อดดี้ออก

"เอ่อ... ฉันไปหยิบน้ำก่อน!"

เดซี่ไม่กล้าสบตาเขา รีบหาข้ออ้างแล้ววิ่งหนีไป

"หยิบโค้กให้ฉันกระป๋องหนึ่งด้วย"

ร็อดดี้พูดกับเดซี่ที่วิ่งเข้าไปในครัว

เดซี่พยักหน้าโดยไม่หันกลับ แล้ววิ่งเข้าไปพิงกำแพงในครัว รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงมาก

พอเอามือแตะแก้ม ก็ร้อนจี๋เลย!

"ร็อดดี้ทำแบบนี้กะทันหัน เขาชอบฉันจริงๆ เหรอ?"

ในใจเดซี่สับสนวุ่นวาย

ด้านหนึ่งกลัวว่าตัวเองจะเข้าใจผิด อีกด้านก็กลัวว่าเกวนจะรู้เรื่องนี้

ถ้าเกวนรู้แล้วถามว่าทำไมเธอถึงแย่งแฟนเขา เธอจะตอบยังไง?

จะบอกว่าห้ามใจตัวเองไม่ได้เหรอ?

เดซี่คิดว่าเธอคงไม่กล้าสู้หน้าเกวนแน่

หลังจากยืนสงบสติในครัวพักหนึ่ง เดซี่ก็หยิบโค้กเย็นสองกระป๋องจากตู้เย็น แล้วเดินออกมา

เดซี่โยนโค้กกระป๋องหนึ่งให้ร็อดดี้

ร็อดดี้ยื่นมือรับแล้วพูดว่า "พักผ่อนเถอะ ฉันจะไปจัดการเรื่องคิงพิน รับรองไม่เกินครึ่งชั่วโมงกลับมา!"

"อืม งั้นนายระวังตัวด้วยนะ!"

เดซี่พูดอย่างรวดเร็ว

หลังร็อดดี้พยักหน้า เขาก็หายตัวไปทันที

โกดังแห่งหนึ่ง

ไฟถูกเปิดขึ้น แสงสว่างส่องทั่วทั้งโกดังในพริบตา

"ไม่อยู่ที่นี่"

เจสสิก้าส่ายหน้า แล้วพูดกับลุค เคจที่เดินเข้ามาจากประตู

"เธอรู้เซฟเฮาส์อื่นของแมตต์ไหม?"

ลุค เคจเดินสำรวจโกดังแล้วกลับมาถามเจสสิก้า

แต่เจสสิก้าส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ไม่มีแล้ว ที่นี่คือที่สุดท้าย"

"แมตต์ไปไหนกันแน่? บ้านก็ไม่อยู่ ออฟฟิศก็ไม่ไป เซฟเฮาส์หลายแห่งก็ไม่เจอ เป็นไปได้ไหมว่าเขาหายตัวไปจริงๆ?"

ลุค เคจขมวดคิ้ว รู้สึกไม่ดีในใจ

เมื่อคืนหลังทานข้าว พวกเขาสี่คนก็แยกย้ายกัน

ทุกคนรู้ว่าแมตต์มีนิสัยออกลาดตระเวนเฮลส์คิทเช่นตอนกลางคืน นี่แหละที่มาของชื่อแดร์เดวิล เพราะเขาชอบออกไปกลางคืนและแต่งตัวเหมือนปีศาจ

เลยได้ชื่อนั้น

แต่วันนี้ตอนกลางวัน แมตต์ไม่ไปสำนักงานกฎหมาย ที่บ้านก็ไม่เจอ

เพื่อนร่วมงานเลยมาถามเจสสิก้าว่าเธอรู้ไหมว่าแมตต์ไปไหน

เจสสิก้าไปที่เซฟเฮาส์แห่งหนึ่งของแมตต์ก่อน

แต่ก็ไม่เจอใคร

เธอเลยติดต่อหาลุค เคจ ถามว่าเมื่อคืนเห็นแมตต์ไหม

ผลคือลุค เคจก็บอกว่าไม่เห็น

พวกเขาไม่ได้ติดต่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เพราะไม่มีทางที่แมตต์จะไปอยู่ที่นั่น

ปีเตอร์ยังเป็นเด็กอยู่!

ต่อให้แมตต์มีปัญหา ก็ไม่มีทางไปขอความช่วยเหลือจากปีเตอร์

มีแนวโน้มว่าจะมาหาเจสสิก้าหรือลุค เคจมากกว่า

แต่ทั้งสองคนก็ไม่เห็นเขา แปลว่าเขาไม่ได้มาหาพวกเขา

หลังจากนั้นเจสสิก้ากับลุค เคจก็ไปตามหาตามสถานที่ที่แมตต์อาจไป พวกเขาแทบจะค้นหมดทุกแห่ง รวมถึงเซฟเฮาส์ทั้งหมดที่เจสสิก้ารู้

โกดังนี้คือที่สุดท้าย!

แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยของเขา

"แมตต์... อาจเกิดเรื่องจริงๆ!"

เจสสิก้าขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "ถ้าเขายังเคลื่อนไหวได้อิสระ ไม่มีทางไม่ติดต่อพวกเรา และเราก็ค้นเซฟเฮาส์หมดแล้ว แต่ไม่เห็นร่องรอยว่าเขามาที่นี่เลย"

"งั้นก็มีสองความเป็นไปได้"

"หนึ่ง จู่ๆ เขาอยากออกเดินทางแบบไม่บอกใคร"

"สอง เขาถูกจับตัว และติดต่อโลกภายนอกไม่ได้เลย!"

เจสสิก้าพูดถึงสองความเป็นไปได้ แต่จริงๆ อย่างแรกแทบเป็นไปไม่ได้ เธอพูดไปงั้นเอง และเธอก็รู้ว่าแมตต์ไม่ทำอะไรเด็กๆ แบบนั้น

"ช่วงนี้แมตต์ไปปะทะกับแก๊งคิงพินบ่อยไหม?"

ลุค เคจนึกอะไรขึ้นมาแล้วพูดว่า "ฉันรู้แล้วว่าเขาอยู่ไหน ตึกฟิสก์! เขาต้องอยู่ที่นั่น ต่อให้คิงพินไม่อยู่ที่นั่น อย่างน้อยก็ต้องรู้ว่าแมตต์อยู่ไหน!"

"ตึกฟิสก์?" เจสสิก้าคิดตาม แล้วรู้สึกว่าสิ่งที่ลุค เคจพูดมีเหตุผล ตอนนี้คนที่มีทั้งความสามารถและน่าสงสัยที่สุดก็คือคิงพิน

"ไปกันเถอะ ไปเอาแมตต์กลับมา!"

เจสสิก้ากำหมัดแล้วพูด

แม้เธอจะไม่อยากมีเรื่องกับคนอย่างคิงพิน แต่ตอนนี้มีโอกาสสูงมากที่แมตต์ถูกลูกน้องคิงพินจับตัวไป

เพื่อช่วยเพื่อน เจสสิก้าก็ทำได้แค่กัดฟันยอม!

แค่ไปล่วงเกินคิงพินเอง!

อย่างมากก็แค่เลิกเปิดสำนักงานนักสืบ

เธอมีแขนมีขา แถมแรงเยอะ ไม่เชื่อว่าจะหางานเลี้ยงตัวเองไม่ได้

และ

คืนนี้คิงพินอาจไม่ได้อยู่ที่ตึกฟิสก์ด้วยซ้ำ

บางทีเขาอาจอยู่บ้าน?

บางทีพวกเขาอาจไม่เจอคิงพินเลย

ถ้าเจอแค่ลูกน้องคิงพิน เจสสิก้าคิดว่าเธอกับลุค เคจสามารถบุกฝ่าไปได้แบบไม่มีปัญหา!

ตึกฟิสก์

ในออฟฟิศชั้นสามสิบ

คิงพินกำลังต้อนรับแขกสำคัญสามคน

สามคนที่อยู่ตรงหน้าเขาดูทะเล้น เหมือนพวกอันธพาลข้างถนนที่เห็นได้ทั่วไป

ดูอายุแค่ยี่สิบต้นๆ

แต่งตัวสไตล์ฮิปปี้กันทุกคน

ถ้าเป็นปกติ คิงพินไม่มีทางพบอันธพาลแบบนี้ด้วยตัวเอง แต่สามคนนี้ต่างออกไป

พวกเขาไม่ใช่แค่อันธพาลธรรมดา!

พวกเขาเป็นอินฮิวแมน!

"บอสคิงพิน ความสามารถของผมหายตัวได้ ฝากดูด้วย!"

ขณะพูด ร่างของชายคนนั้นก็เริ่มเลือนหาย

จากใบหน้า แล้วก็มือ

จนสุดท้าย

ทุกคนในห้องเห็นแค่เสื้อผ้าลอยอยู่กลางอากาศ ส่วนคนข้างในหายไปหมด

"เป็นไง ความสามารถผมเจ๋งไหม?"

มองไม่เห็นตัวเขา ได้ยินแต่เสียงดังมา

เป็นเสียงของคนเมื่อกี้

"นายทำให้เสื้อผ้าหายไปด้วยไม่ได้เหรอ?"

คิงพินขมวดคิ้ว

"ไม่ได้ ผมหายได้แค่ร่างกาย แต่ผมถอดเสื้อผ้าได้นะ"

พูดจบ เขาก็เหมือนจะเริ่มสาธิตทันที

"พอแล้ว แค่นี้!"

คิงพินรีบหยุด เขาไม่มีรสนิยมแบบนั้น

"แล้วพวกนายล่ะ?"

เขามองอีกสองคน

ถ้าความสามารถของสองคนนี้เหมือนคนแรก คิงพินคงต้องคิดใหม่ว่าจะใช้ทั้งสามคนดีไหม

ความสามารถล่องหนก็ดีอยู่

แต่คิงพินคิดลึกกว่านั้น

เมื่อกี้หมอนั่นแค่หายไปในระดับสายตา

แต่ตัวเขายังอยู่

ยังสัมผัสได้!

คิงพินยังได้กลิ่นแกงกะหรี่จากตัวหมอนั่นเลย!

ไม่รู้กินแกงกะหรี่ไปกี่หม้อ กลิ่นติดตัวตั้งแต่เดินเข้ามา

และถ้ายังซ่อนกลิ่นไม่ได้ ก็ไม่ต้องพูดถึงอุปกรณ์ตรวจจับความร้อน

แบบนั้นก็เห็นตัวได้แน่นอน

แบบนี้ผลของการล่องหนก็ลดลงมาก

ถ้าจะให้แอบเข้าไปในสถานที่รักษาความปลอดภัยแน่นหนา

ไม่มีทางสำเร็จ!

นี่ห่างไกลจากการล่องหนที่คิงพินต้องการ

มนุษย์ล่องหนก็สังเกตได้ว่าคิงพินไม่พอใจ พอเลิกสถานะล่องหนก็แอบเบะปาก คิดว่าคิงพินก็เท่านั้น สายตาไม่ดีเลย

มองไม่ออกว่าความสามารถเขาดีแค่ไหน

ตอนนั้น

อีกสองคนก็เริ่มโชว์ความสามารถ

หนึ่งในนั้นสามารถพ่นก๊าซพิษที่มีฤทธิ์หลอนประสาทรุนแรงออกจากปาก

ใช้ก๊าซนี้ เขาสามารถทำให้ศัตรูในระยะหนึ่งล้มได้อย่างง่ายดาย!

ส่วนอีกคนมีความสามารถทะลุสสาร

ไม่ว่าจะเป็นกำแพงหิน โครงสร้างไม้ หรือโลหะ เขาก็ทะลุผ่านได้

แต่เขารักษาสถานะนี้ได้แค่สามวินาที

ถ้าเกินสามวินาทียังอยู่ในวัตถุ เขาจะติดอยู่ข้างใน!

และจะใช้ซ้ำต้องพักหนึ่งวินาทีก่อน

หลังจากดูการสาธิตของทั้งสาม คิงพินก็ผิดหวังเต็มๆ

สิ่งที่เขาต้องการคืออินฮิวแมนที่ทรงพลัง ไม่ใช่พวกไร้ค่าเก่งแต่เรื่องจิ๊บจ๊อย!

ความสามารถทะลุสสารจริงๆ ก็ถือว่าแข็งแกร่ง

แต่สามวินาทีมันอะไรกัน?

แถมต้องพักก่อนใช้ซ้ำอีก?

ก๊าซพิษพอมีประโยชน์

และต่อให้กลั้นหายใจก็ไม่ช่วย เพราะแค่สัมผัสผิวหนังก็ซึมเข้าไปในร่างกายและออกฤทธิ์ได้

แต่ก็เพราะแบบนั้น ความสามารถนี้แทบจะแยกมิตรศัตรูไม่ได้!

บางทีศัตรูยังไม่ล้ม คนของตัวเองล้มก่อนแล้ว!

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🧩มาร์เวล: มิวแทนท์คนเดียวในโลกกับระบบเช็คอินรับพลังพิเศษแบบสุ่ม

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา

🔫มาร์เวล: เส้นทางพ่อค้าอาวุธเถื่อน

👻ใครปล่อยผู้คุมวิญญาณเข้ามาในฮอกวอตส์?

🏗️วันสิ้นโลก: ป้อมปราการของฉันสามารถอัปเกรดได้แบบไร้ขีดจำกัด

🍜เกิดใหม่เป็นนารูโตะพร้อมระบบผลตอบแทนความขยัน

❄️วันสิ้นโลกหายนะเยือกแข็ง: ทรัพยากรของฉันไร้ขีดจำกัด เมื่อมีสาวสวยมากมาย

🦁ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับพระเจ้า

💸ฮอกวอตส์: ระบบยิ่งจ่ายยิ่งเก่ง(จบแล้ว)

⚙️เกิดใหม่ ในปี 1943 พร้อมระบบพ่อค้าข้ามมิติ(จบแล้ว)

🐛เกิดใหม่เป็นก็อบลินพร้อมระบบจำลองชีวิต(จบแล้ว)

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

💂ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ(จบแล้ว)

📀มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม(จบแล้ว)

🔮จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

🃏ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา(จบแล้ว)

🎁วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

🔯พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

🍻ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม(จบแล้ว)

🐉ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ(จบแล้ว)

💰เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก(จบแล้ว)

🎭ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

🍁ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก(จบแล้ว)

🏰เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์(จบแล้ว)

🍀ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

🌟ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

🍥ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

😈จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

🦸สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์(จบแล้ว)

🎀วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน(จบแล้ว)

🍄วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น(จบแล้ว)

🎮อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน(จบแล้ว)

🌞เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ(จบแล้ว)

💥มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์(จบแล้ว)

💫คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส(จบแล้ว)

🧙จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

--------------------