บทที่ 139

บทที่ 139

ทรงพลัง!

คำพูดเรียบง่าย แต่กลับแฝงไปด้วยพลัง และแรงกดดัน

ทำให้สาวๆทั้งสี่ รู้สึกหายใจติดขัด

หลี่อู๋ซวงมองอู๋เทียนที่ดูแข็งกร้าว ด้วยแววตาเป็นประกาย และหลงใหล

ส่วนมู่ชิงเสวี่ยได้แต่ถอนหายใจ

สาวๆอีกสองคน ทำหน้างงๆ แต่ก็เลือกที่จะเชื่อฟัง

สามวันต่อมา

กองทัพสี่อาณาจักรเริ่มเคลื่อนพล!

ทหาร 70,000 นาย รวมตัวกัน

เหล่านักเรียนเข้าร่วมกับกองทัพ มุ่งหน้าไปยังดินแดนของกบฏ

สงครามครั้งใหญ่... กำลังจะเริ่มต้นขึ้น!

------

กองทัพกบฏ มีกำลังพล 30,000 นาย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองทัพ สี่อาณาจักร ที่รวมกันแล้วมีกำลังพลเกือบ  80,000 นาย พวกเขาย่อมเสียเปรียบด้านจำนวน

แต่เหล่ากบฏไม่ได้ยอมแพ้

พวกเขาใช้ความได้เปรียบด้านภูมิประเทศ และป้อมปราการ ต้านทานการบุกโจมตีได้นานถึงสองเดือน!

จนกระทั่ง...

"ทูตสวรรค์" เริ่มลงมือ!

พวกเขานำทัพบุกทะลวงประตูเมือง สร้างความโกลาหลให้กับกองทัพกบฏ

กองทัพของสี่อาณาจักร ฉวยโอกาสบุกเข้าเมือง

สงครามครั้งใหญ่ กินเวลานานถึงสองวันสองคืน

เลือดและซากศพ เกลื่อนกลาดไปทั่ว

ในที่สุด...

กองทัพกบฏก็พ่ายแพ้!

------

ยามค่ำคืน

ดวงดาวส่องประกาย

ข้างกำแพงปราสาท ที่พังทลาย

ชายวัยกลางคน ผมสีน้ำตาล สวมชุดเกราะ ถือดาบใหญ่ ยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเหล่านักเรียน

ใบหน้าของเขา เต็มไปด้วยความโกรธแค้น และไม่ยอมแพ้

อู๋เทียน มู่ชิงเสวี่ย และหลี่อู๋ซวงก็อยู่ท่ามกลางวงล้อมนั้น!

ชายวัยกลางคน คือ ราชาของกบฏ

รอสส์เวล!

"ข้าไม่ยอมแพ้! ทำไม! ทำไมกัน!" รอสส์คำราม ดวงตาแดงก่ำ

กองทัพของเขาพ่ายแพ้ เมืองสุดท้ายถูกยึดครอง ความพยายาม และแผนการ ที่เขาสั่งสมมานานหลายปี พังทลายลงต่อหน้าต่อตา

"เทพเจ้า! เทพเจ้าสามารถควบคุมทุกสิ่งได้อย่างนั้นรึ!? ข้าไม่เชื่อ!"

"ฆ่า!"

รอสส์ฟาดฟันดาบใหญ่ ปลดปล่อยคลื่นพลังสีแดงเลือด เข้าใส่เหล่านักเรียน

[รอสส์เวล]

เผ่าพันธุ์: มนุษย์/หุ่นเชิดหุ้มเนื้อ

เลเวล: 21

ระดับพลัง: กึ่งวีรบุรุษ

ค่าพลังชีวิต: 720,000/720,000

ค่าพลังเวทย์: 90,000/90,000

ทักษะ: พลังต่อสู้แห่งโลหิต, เชี่ยวชาญดาบใหญ่, พายุคลื่นดาบ, ฟื้นฟูเนื้อ, คลั่งเหนือธรรมชาติ, โต้กลับ, ระบำดาบพายุ

คำอธิบาย: ถูกดัดแปลงให้เหนือกว่าระดับผู้นำ แต่ยังไม่ถึงระดับวีรบุรุษ จึงถูกเรียกว่า "กึ่งวีรบุรุษ"

"ระดับพลังกึ่งวีรบุรุษ!" นักเรียนบางคนร้อง ก่อนจะรีบถอยหนี ไม่กล้าเข้าใกล้รอสส์

รอสส์คำรามลั่น อาศัยพลังของคลื่นพลังสีเลือด พุ่งเข้าใส่กลุ่มทหารหุ่นเชิด ราวกับเสือเข้าฝูงแกะ

นักเรียนที่รู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ ต่างพากันหลบหนี แล้วให้ทหารหุ่นเชิดรับมือแทน

"รับมือมัน!"

เหล่าทหารหุ่นเชิดพุ่งเข้าขวาง

"ปัง!" "ปัง!" "ปัง!"

หุ่นเชิดที่สามารถติดตามนักเรียนมาถึงจุดนี้ได้ ล้วนแต่เป็นกองกำลังชั้นยอด

มีทั้งองครักษ์แห่งจักรวรรดิ เลเวล 20 และทหารม้าหุ้มเกราะชั้นยอดแห่งจักรวรรดิ เลเวล 20

พลังชีวิตสูง พลังป้องกันแข็งแกร่ง

พวกมันสามารถต้านทานการโจมตีของ รอสส์ได้โดยไม่ตาย!

"-3,500!" "-4,000!"

......

"-4,000!" "-3,500!"

อู๋เทียนมองดูอย่างใจเย็น

เขาสบตากับมู่ชิงเสวี่ยและหลี่อู๋ซวง

"พวกเรารอจังหวะ แล้วค่อยลงมือ" เขาพึมพำแผนการ

เมื่อเห็นว่าตัวเอง ไม่อาจฝ่าวงล้อมออกไปได้

รอสส์ก็กัดฟัน

"พายุคลื่นดาบ!"

หวือ!

อาวุธทั้งหมดที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ สั่นสะเทือน

ราวกับพวกมันกำลัง "ร่ำร้อง" ด้วยความปิติยินดี

วินาทีต่อมา

คลื่นพลังสีเลือด แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของ รอสส์

มันพุ่งเข้าใส่กลุ่มหุ่นเชิด ด้วยความเร็วสูง!

"ฉัวะ!" "ฉัวะ!" "ฉัวะ!"

เงาดาบนับไม่ถ้วน ฟาดฟันใส่ร่างกายของหุ่นเชิดหุ้มเนื้อ

สร้างความเสียหายมหาศาล!

เพียงหนึ่งวินาที

"โครม!" "โครม!" "โครม!"

เหล่าหุ่นเชิด ถูกทำลายจนแหลกสลาย!

รอสส์ใช้ดาบเปิดทาง วิ่งหนีออกไป!

"ฮ่าๆๆๆ! ข้ารอดแล้ว!" รอสส์ที่ฝ่ามาถึงขอบวงล้อม เผยสีหน้ายินดี

แต่...

ในขณะที่มันกำลังจะหลุดรอด

ที่ขอบท้ายสุดของวงล้อม อู๋เทียนก็ยกมือขึ้น แล้ววาดลงเบาๆในอากาศ

หวือ!!!

หัตถ์เจิดจรัสสีขาว ปรากฏขึ้นเหนือหัวของรอสส์! และคว้าลงมาอย่างแรง

"โครม!"

"อ๊าาา!!!" รอสส์ร้องโหยหวน

ดูเหมือนว่ามันจะมีทักษะพิเศษ ที่สามารถต้านทาน "ผลของสถานะมึนงง" ได้

แต่ "หัตถ์เจิดจรัส" ยังมีผลควบคุม และ "ผลของการเงียบ"

รอสส์ถูกตรึงไว้กับที่ ก่อนจะถูกลากกลับไปหาอู๋เทียน!

"โอกาสดี!"

เหล่านักเรียนเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า พวกเขาชูอาวุธขึ้น

พุ่งเข้าใส่รอสส์พร้อมกับหุ่นเชิด

"จัดการมัน!"

อู๋เทียนสบตากับมู่ชิงเสวี่ย

เขาไม่ได้ห้าม

"ฉัวะ!" "ฉัวะ!" "ฉัวะ!"

คมดาบ และหอก นับไม่ถ้วน

ไม่นาน

ด้วยผลควบคุมของ "หัตถ์เจิดจรัส" รอสส์ ที่มีพลังชีวิต 720,000 ก็ต้านทานไม่ไหว

ถูกทุกคนรุมโจมตีจนเลือดเหลือน้อย ล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง

ในที่สุด...

รอสส์ก็ล้มลง

......

[รอสส์เวล]

(ส่วนอื่นๆ ละไว้)

ค่าพลังชีวิต: 1,700/720,000

สถานะ: ใกล้ตาย

เหล่านักเรียนหยุดโจมตี

พวกเขามองรอสส์ด้วยแววตาละโมบ

ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มร่างสูงที่แต่งกายด้วยชุดนักเรียนสุ่ยเฉิงที่ 2 ก็เดินออกมา "การที่เราฆ่ามันได้ ล้วนเป็นเพราะผลควบคุมของพี่อู๋เทียนงั้น... ให้พี่อู๋เทียนเป็นคนจัดการมันเถอะ เดี๋ยวเราค่อยแบ่งของกัน"

"ใช่!"

"พี่อู๋เทียนลงมือเลย!"

นักเรียนคนอื่นๆ ต่างพากันเห็นด้วย

มีเพียงมู่ชิงเสวี่ยและหลี่อู๋ซวงที่อยู่ฝ่ายเดียวกับ อู๋เทียนที่ยังคงเงียบ

"หืม?" อู๋เทียนเลิกคิ้ว เขาพอจะเดาเหตุการณ์ต่อจากนี้ได้รางๆ

เขามองรอสส์ที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น

"ก็ได้... ฉันจะจัดการเขาเอง"

อู๋เทียนเดินตรงไปยังรอสส์เวล....

*วันนี้ขอแค่นี้ก่อนนะครับ ผมยังติดตอนแถมกับทุกคนที่รีวิวกับให้กำลังใจอยู่นะ ขอหาเวลาทำก่อน อาจมีซักวันที่ลง 20 ตอนให้นะครับ