บทที่ 137

บทที่ 137

เสาโทเทมแห่งรัศมีแสงนับล้าน แปรสภาพเป็นกระบองยักษ์ ยาว 20 เมตร พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า! อู๋เทียนกระโดดขึ้นคว้าเสาโทเทม ก่อนจะฟาดมันลงบนประตูป้อมอย่างรุนแรง!

ตูม!!!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับฟ้าถล่ม

เศษหิน และฝุ่นควัน ฟุ้งกระจาย

เสาโทเทมแห่งรัศมีแสงนับล้านฟาดลงบนประตูป้อมปราการ

ประตูเหล็กหนาที่แข็งแกร่ง แตกละเอียดในพริบตา!

เสาโทเทมแห่งรัศมีแสงนับล้านหนักถึง 20 ตัน

ต่อให้เป็นประตูเหล็ก ก็ไม่อาจต้านทานได้!

"ฆ่า!"

"ประตูปราการพังแล้ว! บุก!"

"ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!"

เหล่าทหารพุ่งทะลวงประตูเมือง เข้าไปในป้อมปราการ

กองกำลังประจำการ รีบกรูกันออกมาต้านทาน

พวกเขาเป็นทหารที่สวมชุดเกราะเหล็กเช่นกัน จัดแถว ต่อสู้กับกองทัพของอู๋เทียน

ถ้าเป็นในสถานการณ์ปกติ กองกำลังประจำการย่อมได้เปรียบ

ไม่ว่าจะเป็นภูมิประเทศ ขวัญกำลังใจ หรือระดับเลเวล

แต่ครั้งนี้

อู๋เทียนจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ บุกเข้ามาจากทั้งสองด้าน

พลธนูบนกำแพงเมือง ถูกสังหารจนหมดสิ้น

อาวุธป้องกันเมืองก็ถูกพวกมู่งชิงเสวี่ยทำลาย

ทำให้กองกำลังประจำการ เสียเปรียบอย่างหนัก!

ภายใต้การต่อสู้แบบประจัญหน้า เมื่อมีอู๋เทียน "ขาใหญ่สายรัศมี" หนุนหลัง ทำให้กองทัพของเขาแข็งแกร่งดุจปีศาจ ทหารจึงไม่มีวันพ่ายแพ้ !

ไม่มีใครสามารถต้านทานได้!

แคนโน หัวหน้าป้อมปราการ รีบวิ่งออกมาจากปราสาท

สิ่งที่เขาเห็น คือภาพกองทัพของตัวเอง กำลังพ่ายแพ้อย่างยับเยิน!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

กองกำลังประจำการก็แตกพ่าย

ทหารกว่าร้อยนายยอมจำนน

ส่วนแคนโนก็ถูกอู๋เทียนจับตัวได้

จริงๆ แล้ว ท่านลอร์ดที่นี่ไม่ได้อ่อนแอ เขาเป็นผู้นำเลเวล 20

ถือดาบใหญ่ ดูน่าเกรงขาม

แต่น่าเสียดาย

ต่อหน้าอู๋เทียน...

เขาไม่สามารถทำอะไรได้

"ท่านชนะแล้ว ข้าจะยอมให้เจ้าจัดการ" แคนโนถอนหายใจ "แต่ตามกฎหมายของขุนนาง ข้ามีสิทธิ์ร้องขอความปลอดภัย ทางตระกูลของข้าจะจ่ายค่าไถ่ให้ท่านอย่างงาม"

อู๋เทียนพยักหน้า

เขาไม่ได้คิดจะฆ่าแคนโน

เพราะนี่ไม่ใช่การข้ามมิติ แต่เป็นการสอบจำลอง

เป็นโลกที่ถูกควบคุมโดยโรงเรียน ดังนั้นห้ามฆ่าขุนนางระดับลอร์ด

"พาเขาไปขังไว้ในคุก!"

"ซ่อมแซมประตูเมืองของป้อมปราการโทลุส... ค้นหาสมบัติในปราสาท!" อู๋เทียนสั่งการ แล้วไปรวมตัวกับมู่ชิงเสวี่ย

------

อีกด้านหนึ่ง

ณ ห้องโถงใหญ่ ภายในปราสาท "โดลัน"

เฮเลน่ากำลังนั่งอ่านเอกสารหนังแกะบนโต๊ะทำงาน

แก้วไวน์แดงในมือลดลงไปครึ่งหนึ่ง ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะเมามาย

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"

ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

เฮเลน่าสะดุ้ง เธอสร่างเมาทันที กลับมาเป็นสาวสวยเยือกเย็น

"เข้ามา"

"ท่านลอร์ด!" คนรับใช้เดินนำนายพลทูลิสเข้ามา

"มีอะไรเหรอ นายพลทูลิส" เฮเลน่าวางแก้วไวน์ลง แววตาสงบไร้ระลอกคลื่น

"ท่านลอร์ด ข่าวที่ท่านต้องการ... ทางเราได้รับมาแล้ว" ทูลิสเป็นชายวัย 30 กว่าๆ เขาคุกเข่าลง แล้วพูดว่า

"อ้อ? พวกเขาแพ้เร็วขนาดนั้นเลย?" เฮเลน่าพยักหน้า พลางจิบไวน์ "แล้วกองกำลังทหารม้า ช่วยคนกลับมาได้กี่คน"

"ไม่ใช่ขอรับ... พวกเขา... ทำสำเร็จ ตอนนี้ยึดป้อมปราการโทลุสได้แล้ว.."

"อ้อเหรอ งั้นก็ช่วยปลอบใจพวกเขา .. อะไรนะ! ทำสำเร็จ!?" เฮเลน่าตาโต แก้วไวน์ในมือ ร่วงลงพื้นแตกกระจาย

"เพล้ง!"

"เป็นไปไม่ได้!" เธออุทาน ไม่สนใจเศษแก้วบนพื้น เท้าที่ขาวเนียน เหยียบลงบนไวน์ที่หก พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เราคงประเมิน "ทูตสวรรค์" ต่ำเกินไป รีบไปเตรียมกองทัพ! เราต้องรีบไปป้องกัน ป้อมปราการโทลุส ก่อนที่กองทัพใหญ่ของกบฏจะมาถึง!"

"ขอรับ!"

------

อู๋เทียนยึดครองป้อมปราการโทลุสสำเร็จ

เขาใช้แผนการ "ค่อยๆ กัดกิน"

ร่วมมือกับเฮเลน่า

เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรแรนดี้

เริ่มทำสงครามกับกองทัพกบฏอย่างเต็มรูปแบบ

ในขณะที่นักเรียนคนอื่นๆ ของสุ่ยเฉิงที่ 1 ยังคงวนเวียนอยู่กับการกำจัดโจร

ต่างจากทีมของอู๋เทียนที่ "บุกตะลุย" อย่างรวดเร็ว

นักเรียนคนอื่นๆ ส่วนใหญ่ เจอปัญหา

บางคน สู้โจรไม่ได้ ถูกจับตัวไป

ถ้าไม่ใช่เพราะเป็น "ทูตสวรรค์" มีอาจารย์คอยดูแล พวกเขาคงจะ "เสียตัว" ไปแล้ว

ใช่แล้ว... ไม่ใช่แค่ผู้หญิง แต่ผู้ชายก็อาจจะโดน!

แต่โชคดีที่นี่เป็นการสอบจำลอง ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเหล่าอาจารย์

นักเรียนที่ทำพลาด และพ่ายแพ้ ถูกช่วยเหลือออกมา เพียงแต่ต้องออกจากสนามสอบก่อนเวลา

------

เวลาผ่านไปครึ่งปี

นักเรียนของสุ่ยเฉิงที่ 1 ประมาณครึ่งหนึ่งล้มเหลว

ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง เริ่มแข็งแกร่งขึ้น

พวกเขารวมกลุ่มกัน มุ่งหน้าไปยังแนวหน้า!

เตรียมพร้อมที่จะทำสงครามครั้งใหญ่กับกองทัพกบฏ!

ในเวลาเดียวกัน

นักเรียนจากอีกสามอาณาจักร ก็เริ่มเคลื่อนไหว

นักเรียนของสุ่ยเฉิงที่ 2 เป็นระเบียบวินัย มีเพียง 20% ที่ล้มเหลว ส่วนอีก 80% รวมตัวกันเป็นกองทัพขนาดใหญ่ เตรียมบุกโจมตีอาณาจักรศัตรู

นักเรียนของสุ่ยเฉิงที่ 3 รวมกลุ่มกันเป็นกองทัพขนาดมหึมา ร่วมมือกับอาณาจักร ต่อสู้กับกบฏที่แนวหน้า

ส่วนนักเรียนของชูไห่ ยังคงเน้นการต่อสู้แบบเดี่ยว นำกองกำลังขนาดเล็ก แต่แข็งแกร่ง ไปก่อกวนศัตรูตามจุดต่างๆ...