เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 127

บทที่ 127

บทที่ 127


บทที่ 127

กองทัพทุกประเภท สามารถอัพเกรดเลเวลได้สูงสุดที่เลเวล 20

นี่จึงเป็นเหตุผลที่การสอบจำลองครั้งนี้ มีการกำหนดธีมเป็น "สงคราม"

เพราะโดยปกติแล้ว นักเรียนทั่วไป ต่อให้รวมกลุ่มกัน ก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรวบรวมกองกำลัง และควบคุมสงครามขนาดใหญ่ได้จริงๆ

อย่างไรก็ตาม ... กรณีของอู๋เทียนที่ถือเป็นข้อยกเว้น เขาอยู่เหนือความคาดหมายของเหล่าอาจารย์ผู้คุมสอบโดยสิ้นเชิง

"เรียบร้อย อัพเกรดครบทุกนายแล้ว" อู๋เทียนเงยหน้าขึ้นจากหน้าต่างสถานะ

"ไปกันต่อเลยมั้ย"

"ไปสิ! ทำตามแผนที่เราวางไว้" แววตาของมู่ชิงเสวี่ยวูบไหว เธอดูมีความทะเยอทะยานมากขึ้น  "ในเมื่อมีรัศมีของอู๋เทียนช่วย เราก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว! ไปล่ามอนสเตอร์เลเวลสูงๆ กันดีกว่า!"

แน่นอนว่าอู๋เทียนไม่ขัดข้อง เขาพยักหน้าเห็นด้วย

จากนั้น

พวกเขารวบรวมเสบียง อาหาร และน้ำ แล้วนำกองทัพ เดินเท้าออกจากค่ายโจร มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดบนแผนที่

ระหว่างทาง พวกเขาแวะพัก และรับสมัครทหารใหม่ตามหมู่บ้านต่างๆ รวมแล้วได้ทหารเพิ่มอีก 30 นาย

พลบค่ำ

กองทัพ 100 นาย ของอู๋เทียนเดินทางมาถึงป้อมปราการ ด่านหน้าของ "อาณาจักรแรนดี้"

แม้จะเป็นเพียงป้อมปราการขนาดเล็ก แต่การปรากฏตัวของกองทัพ 100 นาย ก็สร้างความตื่นตระหนกให้กับทหารประจำการไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม

เมื่อทราบว่า เป็นกองทัพของ "ทูตสวรรค์" นายทหารผู้ดูแลป้อมปราการ ซึ่งเป็นถึงทายาทขุนนางระดับสูง ก็รีบออกมาต้อนรับ และจัดเตรียมที่พักอย่างดีให้ทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น

อู๋เทียนเดินทางไปที่ร้านเหล้าใจกลางป้อมปราการ เพื่อรับสมัครทหารเพิ่ม

"เอาอีกแก้ว!"

"ฮ่าๆๆๆ ชน!"

"ดื่ม!"

เสียงโหวกเหวก ดังลั่นไปทั่วร้านเหล้า

ผู้จัดการร้านยืนกอดอกอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ใบหน้าเรียบเฉย ไม่สนใจเสียงอึกทึก

ชาวบ้าน พ่อค้า และนักผจญภัย ต่างพากันหลีกทางให้ ไม่มีใครกล้าเข้าไปรบกวน

เพราะทุกคนรู้ดีว่า ตอนนี้ร้านเหล้าแห่งนี้ ถูก "ทูตสวรรค์" ยึดเป็นฐานที่มั่นชั่วคราว

อู๋เทียนเดินฝ่าฝูงชน ตรงไปยังเคาน์เตอร์

ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง

ประตูร้านก็เปิดออกอีกครั้ง

กลุ่มนักผจญภัย ประมาณ 4-5 คน เดินเข้ามา

พวกเขามองสำรวจรอบร้านอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตรงไปยังเคาน์เตอร์ จุดหมายเดียวกับอู๋เทียน

"หุ่นเชิดหุ้มเนื้อที่เหลือ: 120 นาย ทีมที่มีสมาชิกไม่เกิน 5 คน รับสมัครได้สูงสุด: 10 นาย ทีมที่มีสมาชิก 5-20 คน รับสมัครได้สูงสุด: 20 นาย "

"แบ่งเป็น ทหารใหม่แห่งจักรวรรดิ: 70 นาย  ทหารราบแห่งจักรวรรดิ: 30 นาย  นักธนูแห่งจักรวรรดิ: 10 นาย ทหารม้าเกราะเบาแห่งจักรวรรดิ: 10 นาย"

ผู้จัดการร้าน อ่านรายชื่อ "สินค้า"

"เอาทหารม้าเกราะเบาแห่งจักรวรรดิ 10 นาย" อู๋เทียนเอ่ยขึ้นทันที

"ฉันขอรับทหารม้าเกราะเบา!" เสียงทุ้มต่ำดังแทรกขึ้น

อู๋เทียนขมวดคิ้ว หันไปมองตามเสียง

และพบว่าเด็กหนุ่มร่างผอม สวมแว่นหนาเตอะ กำลังมองเขากลับด้วยแววตาไม่เป็นมิตร

"เห~ อู๋เทียน เป็นนายนี่เอง"

"แล้วนายเป็นใคร?" อู๋เทียน

ถึงจะคุ้นหน้าอยู่บ้าง แต่อู๋เทียนต่กลับนึกไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหน

"ห้องเดียวกันแท้ๆ จำไม่ได้รึไง" เด็กหนุ่มใส่แว่นเผยแววตาเย็นชา "การสอบแบบตัวคนเดียวคงไม่สนุกเท่าไหร่สินะ ความรู้สึกของการโดนแบนมันเป็นยังไงบ้าง? ว่าแต่... ที่นายบอกว่าสภานักเรียนมัน "เป็นแค่ตัวประกอบ" ตอนนี้เปลี่ยนใจรึยังล่ะ"

"อ้อ... นายนี่เอง" อู๋เทียนนึกออกแล้ว เด็กหนุ่มคนนี้ คือคนที่เคยชวนเขาเข้าร่วมสภานักเรียนเมื่อวันก่อน

"ขอโทษนะ แต่ฉันก็ยังคิดว่า พวกนายมันก็แค่ "ตัวประกอบ" เหมือนเดิมนั่นแหละ"

"แก!" ใบหน้าของเด็กหนุ่มใส่แว่นแดงก่ำด้วยความโกรธ

"ผู้จัดการ! ฉันซู่หวู่จากสภานักเรียน ขอซื้อทหารม้าเกราะเบาทั้งหมด!"

"ขออภัยด้วย คุณซู่หวู่" ผู้จัดการร้านส่ายหน้า "ในการสอบจำลองครั้งนี้ ทางสภานักเรียนไม่มีสิทธิพิเศษเหนือคนอื่นๆ"

ซู่หวู่กัดฟัน "งั้นฉันขอซื้อในราคาที่สูงกว่า!"

"ขออภัย ฉันไม่มีสิทธิ์ขายสินค้าในราคาที่สูงกว่าที่กำหนด" ผู้จัดการยืนยันคำเดิม

ซู่หวู่โมโหจนตัวสั่น

ยิ่งเห็นสายตาเย้ยหยันของอู๋เทียนมันก็ยิ่งรู้สึกเสียหน้า

ในตอนนั้นเอง

"ในเมื่อพูดกันดีๆไม่รู้เรื่องก็จัดการมันซะสิ" ชายร่างท้วมที่ยืนอยู่ข้างหลังกระซิบข้างหูเขา

ดวงตาของซู่หวู่เป็นประกาย "นั่นสิ กฏการสอบไม่ได้ห้ามนักเรียนสู้กันซักหน่อย จัดการเลย!"

"พวกเรา! ลากไอ้หมอนี่ออกไป! แล้วขวางประตูไว้! อย่าให้มันก้าวเข้ามาในร้านเหล้าเด็ดขาด! ดูซิว่าคราวนี้มันจะรับสมัครทหารยังไง"

"รับทราบ!"

ลูกน้องของซู่หวู่กว่า 10 คน เดินปรี่เข้าหาอู๋เทียน

"พี่ชาย อย่าตำหนิกันเลยนะ!"

"แกหาเรื่องใส่ตัวเอง"

" พวกแกนั่นแหละหาเรื่องใส่ตัว " อู๋เทียนถอนหายใจ หยิบเข็มเงินออกมาจากกระเป๋า เตรียมขยายเป็นเสาโทเทมแห่งรัศมีแสงนับล้าน

แต่พอมองหน้นักเรียนพวกนั้น ที่ดูเหมือนจะยังไม่ประสีประสา เขาก็เปลี่ยนใจ เก็บเข็มกลับเข้าไป จากนั้นกำหมัดแน่น ยกสองแขนขึ้นตั้งการ์ด

"เอาล่ะ มาลองกันหน่อยเป็นไง"

"อ๊าาาา!"

"โอ้ย!"

"หยุดต่อยซักที! ยอมแล้ว!"

"เจ็บ! แม่จ๋า!"

......

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วร้านเหล้า

ชาวบ้าน พ่อค้า และนักผจญภัย ที่กำลังดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน ต่างก็เงียบลง  พากันหันมามองการต่อสู้ของ "ทูตสวรรค์" ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ไม่กี่นาทีต่อมา

ร่างสะบักสะบอมของซู่หวู่และลูกน้องก็กลิ้งหลุนๆ ออกมาจากร้านเหล้า

อู๋เทียนหยิบตรา "ทหารม้าเกราะเบาแห่งจักรวรรดิ" จากมือผู้จัดการร้าน พูดขอบคุณ และเดินผ่านพวกเขาไปอย่างสบายๆ

จบบทที่ บทที่ 127

คัดลอกลิงก์แล้ว