บทที่ 106 - เฉินลี่: เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งหล่นทับ!

บทที่ 106 - เฉินลี่: เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งหล่นทับ!

เมื่อแสงสีรุ้งค่อยๆ จางหายไป ถนนแข่งเดินใต้ห้องพักผ่อนก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ยังคงเป็นถนนแข่งเดินด่าน 1-1 บนถนนเมืองที่รกร้าง มีหญิงสาวในชุดกีฬาชุดขาวถือธนู กำลังรัวยิงใส่ฝูงซอมบี้นับสิบตัวตรงหน้า

เธอมีผิวสีแทนสวย หน้าตาจิ้มลิ้ม มัดผมหางม้า เม้มปากแน่น กำลังตั้งสมาธิรัวยิงธนูอย่างไม่หยุดหย่อน

"ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!"

ลูกธนูแหวกอากาศ พุ่งเสียบทะลุหัวซอมบี้อย่างรุนแรงและแม่นยำ

"นี่คือเฉินลี่เหรอ?"

ซูเหยี่ยนสังเกตดูอย่างละเอียด ก็พบว่าฝีมือยิงธนูของเธอไม่เบาเลยทีเดียว ตัดสินใจเด็ดขาด ท่าทางนิ่งสงบ ไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป

ไม่นาน ลูกธนูในกระบอกของเฉินลี่ก็หมด เธอรีบทิ้งธนูลง ใช้การ์ดอุปกรณ์ เสกดาบยาวออกมาถือไว้ทั้งสองมือ แล้วพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้ที่เหลืออย่างไม่ลังเล

เพลงดาบของเธอไม่ได้มีกระบวนท่าอะไร แต่เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วว่องไว หลบหลีกไปมาและจัดการซอมบี้ไปได้อีกสิบกว่าตัวอย่างสบายๆ

"ดูจากตอนนี้แล้ว ความสามารถโดยรวมของเธอก็ธรรมดาๆ นะ"

"เธอน่าจะใช้การ์ดสกิลไปแล้วสองสามใบ แล้วก็มีการ์ดพรสวรรค์ช่วยอัปเกรดร่างกายด้วย แต่พลังรบโดยรวมยังต่ำกว่าระดับ SR อยู่นิดหน่อย"

"ดูเหมือนเธอจะตายตั้งแต่เนิ่นๆ ยังไม่ทันได้ฟาร์มของเท่าไหร่ก็โดนคนฆ่าซะแล้ว"

ซูเหยี่ยนสังเกตอยู่พักหนึ่ง ก็ฟันธงได้ว่าฝีมือของเฉินลี่อยู่ระดับกลางๆ จะบอกว่าแย่ก็ไม่ใช่ แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร

เธอไม่ได้มีหน้าตาสวยโดดเด่นอะไรด้วยซ้ำ อย่างมากก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่ดูมีชีวิตชีวา

ถ้าไม่มีรายงานประเมินศักยภาพ ซูเหยี่ยนก็คงเมินผู้หญิงคนนี้ไปแล้ว

"ด้วยระบบการ์ดของเส้นทางไร้สิ้นสุด ต่อให้มนุษย์ธรรมดาจะมีร่างกายแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่ค่อยมีผลกับการแข่งเดินเท่าไหร่นักหรอก"

"แล้วนอกจากความใจดี เธอมีอะไรโดดเด่นอีกล่ะ?"

"ด้วยความสามารถของเธอในตอนนี้ ต่อให้ได้เวลาฟาร์มของอีกสามวัน อย่างเก่งก็คงแค่ผ่านด่าน 1-1 แบบหืดขึ้นคอเท่านั้นแหละ"

"แล้วเธอจะมีศักยภาพระดับ SSR ได้ยังไงเนี่ย?"

ซูเหยี่ยนคิดไม่ออก เลยหัวเราะขำๆ "คงไม่ใช่ว่า ระบบลำเอียงชอบผู้ใช้จิตใจดีหรอกนะ? บ้าบอฉิบเป๋ง!"

ส่วนเรื่องที่เฉินลี่ตัดสินใจเด็ดขาด หรือรักการผจญภัยอะไรพวกนั้น มันเอามาอ้างอิงอะไรไม่ได้เลยจริงๆ

โลกนี้มีคนตั้งเยอะแยะ คนกล้าเสี่ยงก็มีเพียบ คนตัดสินใจเด็ดขาดก็มีถมไป อย่าบอกนะว่าคนพวกนี้มีศักยภาพระดับ SSR กันหมด?

"ช่างเถอะ ในเมื่อระบบว่ามาอย่างนี้ ฉันก็จะลงทุนด้วยละกัน"

ซูเหยี่ยนเลิกคิดฟุ้งซ่าน เขาลองเช็กดูเหรียญโลหิตที่เหลืออยู่ ตอนนี้เหลืออยู่สามล้านกว่าๆ

"เงินเหลือน้อยแล้ว ให้เป็นการ์ดไปก่อนดีกว่า"

ซูเหยี่ยนชะงักมือ ครุ่นคิดนิดหน่อย "ให้เท่าไหร่ดีนะ... ถ้าจะหาคนลงทุนเพิ่ม ก็ต้องเผื่อค่าตรวจประวัติด้วย"

"ถ้าหลับหูหลับตาลงทุนแบบไม่เช็กประวัติ ไปเจอผู้ใช้ศักยภาพกากๆ เข้า มีหวังขาดทุนย่อยยับแหงๆ"

"แต่ถ้าจะตรวจประวัติก่อนลงทุน เงินก้อนนี้ใช้หมดก็อาจจะยังหาผู้ใช้ที่ถูกคัดออกระดับ SSR คนที่สองไม่เจอเลยก็ได้"

"ช่างแม่ง เทหมดหน้าตักนี่แหละ!"

ซูเหยี่ยนตัดสินใจอย่างเด็ดขาด "เป้าหมายหลักก็เพื่อเอาสิทธิประโยชน์ในด่านต่อไป ลงทุนกับระดับ SSR แค่คนเดียวก็พอแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนที่ระบบการันตีว่าเป็นระดับ SSR จะตายซ้ำสองง่ายๆ"

เอาจริงๆ นะ ซูเหยี่ยนไม่ค่อยแคร์เรื่องผลตอบแทนจากการลงทุนกับผู้ใช้หรอก

เขาลองคำนวณดูแล้ว นอกเสียจากว่าดวงดีสุดขีดไปเจอผู้ใช้ที่หาเงินเก่งเวอร์ๆ ไม่งั้นรายได้จากการลงทุนพวกนี้ก็เป็นได้แค่เศษเงิน

สิ่งที่สำคัญที่สุดในช่วงพักผ่อนไม่ใช่การหาคนมาลงทุน แต่คือการต้องผลาญเงินให้หมดเพื่อแลกกับสิทธิประโยชน์ในด่านต่อไปต่างหาก

......

[ขอแสดงความยินดี มีผู้ชมเลือกที่จะช่วยเหลือคุณแล้ว]

เฉินลี่ที่เพิ่งสู้เสร็จ จู่ๆ ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนนี้

เธออึ้งไปนิด เงยหน้ามองไปรอบๆ แล้วก็มองขึ้นไปบนฟ้า

แต่เธอก็หาไม่เจอว่าพวกผู้ชมที่ว่านั่นอยู่ที่ไหน ซึ่งนั่นทำให้เฉินลี่แอบกังวลนิดๆ

เธอไม่ได้กลัวหรอก แค่รู้สึกไม่สบายใจและทำตัวไม่ถูก เหมือนโดน "แอบมอง" อยู่ตลอดเวลา

ตัวเธอเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ที่ถูกคัดออก กำลังถูกใครบางคนจับตามอง แถมดูเหมือนคนคนนั้นจะหวังดีกับเธอซะด้วย

"ใครกันที่อยากจะช่วยฉัน?"

เฉินลี่พึมพำในใจ เธอรู้กฎของรอบคัดออกดี แต่เธอไม่รู้เลยว่าคนอย่างเธอมีดีอะไรให้คนอื่นมาสนใจ

"พ่อแม่ฉันเหรอ? หรือจะเป็นเพื่อนสนิท?"

"หรือว่าจะเป็นพวกคนที่ฉันเคยช่วยไว้ตอนอยู่ด่าน 1-1 กันนะ?"

ในขณะที่เฉินลี่กำลังคิดสาระวน ข้อความแจ้งเตือนใหม่ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[ผู้ชมขอมอบให้คุณโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน: การ์ดเสบียงระดับ R 352 ใบ, การ์ดสกิลระดับ R 252 ใบ, การ์ดพรสวรรค์ระดับ N 562 ใบ]

เฉินลี่: "!!!"

เธอถึงกับช็อกตาตั้ง!

ทันทีที่ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา การ์ดประเภทต่างๆ เกือบพันใบก็โผล่พรวดขึ้นมารอบตัวเฉินลี่ ปกคลุมตัวเธอไว้มิดชิด!

การ์ดหลากหลายชนิดส่องแสงกะพริบระยิบระยับ เบียดเสียดกันแน่นเอี้ยด! ราวกับจะปิดฟ้าบังดิน!

โอ้มายก๊อด!

การ์ดเยอะมาก! เยอะมากจริงๆ!

"นี่... นี่... นี่!"

เฉินลี่ทำหน้าเหวอ อ้าปากค้าง แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองกับภาพที่เห็น

"นี่... นี่ใครให้การ์ดฉันมาเนี่ย? ทำไมมันเยอะขนาดนี้!"

เฉินลี่ช็อกสุดขีด เธอขยี้ตา แล้วอดไม่ได้ที่จะยื่นมืออันสั่นเทาไปหยิบการ์ดมาใบหนึ่ง

"ปิ๊ง"

เธอดีดการ์ดเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นของจริง ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เฉินลี่ไม่อยากจะเชื่อ "การ์ดของจริงนี่นา! ไม่ใช่ภาพหลอน! สรุปแล้วใครกันแน่ที่ช่วยฉัน?!"

เธอไม่รู้ และอยากจะตะโกนถามออกไปดังๆ

"คุณคือใคร..."

ยังไม่ทันที่เฉินลี่จะหลุดปากถามออกไป

จังหวะนั้นเอง ก็มีข้อความแจ้งเตือนใหม่โผล่ขึ้นมา

[ผู้ชมขอมอบให้คุณโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน: การ์ดเสบียงระดับ N 5,252 ใบ, การ์ดสกิลระดับ N 5,566 ใบ, การ์ดพรสวรรค์ระดับ N 1,622 ใบ, การ์ดอุปกรณ์ระดับ R 622 ใบ]

วินาทีต่อมา!

การ์ดใหม่กว่าหมื่นใบโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง! ล้อมรอบตัวเฉินลี่! ห่อหุ้มเธอไว้จนมิด!

การ์ดพันกว่าใบเมื่อกี้ เธอยังไม่ได้เก็บเลย ตอนนี้ดันมีการ์ดใหม่โผล่มาทับถมกันเป็นชั้นๆ อีก! ทำให้เธอมองไม่เห็นสภาพแวดล้อมรอบตัวเลยสักนิด!

"อ๊า นี่มัน... ทำไมเยอะขนาดนี้เนี่ย!"

เฉินลี่ตกใจจนล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้น จนกระทั่งเสียงเตือนของการแข่งเดินดังขึ้น เธอถึงได้สติกลับมา

"ซี๊ด... เจ็บ!" เฉินลี่กัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดซิบ เพื่อยืนยันซ้ำๆ ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไปจริงๆ

มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ตั้งแต่ฟื้นคืนชีพมาจนถึงตอนนี้ ไม่เคยมีผู้ชมคนไหนสังเกตเห็นเธอเลย ไม่มีคนช่วย ไม่มีคนขัดขวาง... ตอนแรกเฉินลี่คิดว่าตัวเองคงไม่มีใครสนใจ ก็เลยตั้งใจจะเดินหน้าฝ่าด่านไปเงียบๆ เพื่อคว้าโอกาสครั้งที่สองนี้ไว้ให้ได้

แต่กลายเป็นว่า... เพิ่งจะเดินมาได้ครึ่งทาง จู่ๆ ก็มีป๋าหล่นมาจากฟ้าเฉยเลย!

ความรู้สึกนี้ มันเหมือนกับสตรีมเมอร์โนเนมคนหนึ่ง ที่ห้องสตรีมไม่มีคนดูเลยสักคน แต่จู่ๆ เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นจรวดของขวัญบินว่อนเต็มจอไปหมด!

เป็นใครก็ต้องคิดว่าแพลตฟอร์มไลฟ์สดมันบั๊กหรือเปล่า ป๋าเปย์จรวดให้สตรีมเมอร์ตัวท็อปช่องอื่น แต่ดันหลงมาตกที่ช่องฉันได้ไง?

นี่แหละคือความรู้สึกของเฉินลี่ในตอนนี้ เธอตาลอย เบลอๆ ไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเองกับภาพที่เห็นเลย

แต่ความจริงมันก็คือความจริง!

การ์ดนับหมื่นใบตรงหน้า คือการ์ดของแท้ทั้งหมด! ของจริงเสียงจริงทุกใบ!

การ์ดหมื่นใบ ต่อให้คิดแค่ต้นทุนค่าสุ่ม ก็ปาเข้าไป 1,000,000 เหรียญโลหิตแล้วนะ!

เหรียญโลหิตเป็นล้าน เอามาแจกฟรีๆ ให้ไอ้ขี้แพ้ที่โดนคัดออกไปแล้วอย่างฉันเนี่ยนะ?

เฉินลี่มึนตึ้บ ทำอะไรไม่ถูก

ใครก็ได้บอกฉันที! สรุปแล้วนี่มันเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งจากที่ไหนมาโปรดเนี่ย!

ผู้ชมคนนี้ เขาเห็นอะไรดีในตัวฉันกันแน่? เขาไม่กลัวขาดทุนเลยหรือไง?