บทที่ 86

บทที่ 86

พลังของราชาเทพ!?

อู๋เทียนใจสั่น นี่คือของขวัญจากราชาเทพผู้วายชนม์ แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับอู๋เทียนเป็นศิษย์ แต่ความเมตตานั้นจริงใจ

ว่าแต่ราชาเทพที่ล่วงลับไปแล้ว จะรวบรวมพลังของราชาเทพได้อย่างไร? อู๋เทียนไม่รู้ แต่ต้องไม่ง่ายแน่นอน!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ อู๋เทียนก็มองชายชราอย่างจริงจัง พูดว่า "ผมขอทราบชื่อของท่านได้ไหมครับ"

"!"

“กลับไปเถอะ!” ราชาเทพผู้เฒ่าพูดอีกครั้ง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความหมายที่ซับซ้อน อู๋เทียนเข้าใจ คิดว่าหากตื๊อกว่านี้คงไม่ดี ตัดสินใจที่จะกลับ

แต่ในขณะที่เขากำลังจะจากไป เสียงของราชาเทพผู้เฒ่าก็ดังขึ้นในหัว "ในยามวิกฤต จงเรียกขานชื่อจริงของข้า พลังของราชาเทพในร่างกายของเจ้า จะช่วยเจ้าให้รอดพ้นจากอันตราย"

“แต่จงจำไว้ใช้ได้แค่ครั้งเดียว ข้าชื่อ... รอน!”

....

กลับมายังโลกหลัก

ภายในห้อง

อู๋เทียนรู้สึกตัว ยกมือขึ้นลูบหว่างคิ้วด้วยสายตาซับซ้อน การเดินทางข้ามมิติครึ่งชั่วโมงครั้งนี้ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย มิติย่อยที่พังทลายนั่น ที่แท้คือสถานที่หลับใหลของราชาเทพผู้วายชนม์

โนซามัลติเวิร์สเป็นสมรภูมิของอารยธรรมมากมาย แม้แต่ราชาเทพที่ไม่มีวันพ่ายแพ้ก็ยังวายชนม์ ยากที่จะจินตนาการว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น

“เพื่อความปลอดภัย เซฟ 1 ยังเก็บไว้ก่อน!” “ถึงจะรู้สึกว่าราชาเทพผู้เฒ่าไม่ได้หลอกลวง แต่ก็ต้องระวังตัวไว้ เซฟ 1 จะไม่แตะต้อง ลองดูว่าเลเวล 20 จะมีช่องเซฟเพิ่มขึ้นมาอีกไหม!”

อู๋เทียนครุ่นคิดเล็กน้อย ก็ตัดสินใจเก็บเซฟช่อง 1 ไว้

เมื่อคิดได้ดังนั้น อู๋เทียนก็มองแผงสถานะของตัวเอง ช่วงนี้เขาฆ่ามอนสเตอร์ บวกกับรางวัลจากภารกิจ มีค่าประสบการณ์รวม 530,000 แต้ม!

“ไม่รีบ! เรียนรู้ทักษะก่อน” อู๋เทียนไม่ลังเล หยิบ 《หลบลี้สีคราม》 ออกมา นี่เป็นหนังสือทักษะที่สัตว์ประหลาดสีฟ้าดรอป เป็นหนังสือทักษะนักฆ่าขั้นสูงระดับสีม่วง

อย่างไรก็ตาม

อู๋เทียนสามารถเรียนรู้ได้! คุณสมบัติใหม่ของพรสวรรค์ระดับตำนานปรัมปรา ทำให้เขาสามารถเรียนรู้ทักษะนักฆ่าได้ โดยไม่ต้องสนใจข้อจำกัด

"เรียนรู้!"

------

“ติ๊ง! คุณเรียนรู้ 【หลบลี้สีคราม】 สำเร็จ”

“ติ๊ง! 【หลบลี้สีคราม】 เปลี่ยนเป็น 【หลบลี้สีขาวบริสุทธิ์】”

"แผนผังมรดกทักษะปลดล็อคโครงข่ายมนตราใหม่ 【รังไหมแห่งการฟื้นคืน】"

....

【หลบลี้สีขาวบริสุทธิ์】

เลเวล: 1 (0/10,000 และ 1 เหรียญเงินแห่งกฎ)

คุณภาพทักษะ: เฉพาะตัว · สีม่วง

เอฟเฟกต์: เข้าไปในร่างกายของเป้าหมาย ระหว่างนั้นฟื้นฟูพลังชีวิต 10% ต่อวินาที ตรวจจับได้ยาก และก่อนที่จะถูกขัดจังหวะ จะไม่ได้รับดาเมจ

เงื่อนไขการใช้งาน: ค่าพลังเวทย์ 100 แต้ม

คำอธิบาย: เข้าไปในร่างกายของเธอ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

อู๋เทียนลูบหัว ทักษะนี้มันก็ไม่ธรรมดาอยู่หรอก แต่สองแง่สามง่ามชะมัด

ซึ่งตัวเขาเป็นคนที่มีคุณธรรมสูงส่ง จิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่อง แล้วเป็นไปได้อย่างไรที่จะใช้งานทักษะเลวทราม แบบนี้?

อย่ามาล้อกันเล่นน่า!

แต่ซักพักเขาก็ทำตรงกันข้ามกับที่พูด

ติ๊ง!

【หลบลี้สีขาวบริสุทธิ์】

เลเวล: 1→10 (อัพเกรดขั้นต่อไปได้!)

เอฟเฟกต์: เข้าไปในร่างกายของเป้าหมาย ฟื้นฟูพลังชีวิตตัวเอง 20% ต่อวินาที ตรวจจับได้ยากมาก และก่อนที่จะถูกขัดจังหวะ จะไม่ได้รับดาเมจ

เงื่อนไขการใช้งาน: ค่าพลังเวทย์ 200 แต้ม

คำอธิบาย: แกตาย ฉันไม่ตาย

"ยังไงก็เถอะ มีลางสังหรณ์ว่าจะไม่มีโอกาสได้ใช้ทักษะนี้แฮะ" อู๋เทียนลูบหัว อย่าหาว่าเขาโอ้อวด เพราะทักษะนี้เขาอาจไม่ได้ใช้งานจริงๆ! ก็ตัวเขานั้นไร้เทียมทานมาโดยตลอด แล้วยังจะต้องเข้าไปหลบในร่างกายของศัตรูอีกหรือ?

อย่ามาล้อเล่นน่า!

คิดว่าเขาจะทำเหมือนในเรื่องไซอิ๋ว ที่ซุนหงอคง เข้าไปในท้องของเทพธิดาพัดเหล็ก แล้วเอากระบองทุบเล่นไปทั่วงั้นเหรอ?

“ช่างเถอะ ลองดูโครงข่ายมนตราใหม่ก่อนดีกว่า....” อู๋เทียนรู้สึกตัว มองไป โครงข่ายมนตราใหม่ ชื่อ "รังไหมแห่งการฟื้นคืน"

อืม...... เป็นของนักสร้างสรรค์อีกแล้ว

ความรู้ใหม่ๆ มากมายผุดขึ้นมาในหัวของอู๋เทียน แต่ก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นความรู้ที่เกี่ยวกับ "รังไหมแห่งการฟื้นคืน" ค่อนข้างผิวเผิน

เขาครุ่นคิด แล้วก็เปิดอินเทอร์เน็ต ค้นหาข้อมูลของ "นักสร้างสรรค์" และ "โลกพ่อมด"

ครู่ต่อมา อู๋เทียนก็หยุด รู้สึกเหมือนเข้าใจแล้ว

ในอารยธรรมพ่อมด

นักสร้างสรรค์นั้นเกิดจากความปรารถนาของพ่อมด ที่ต้องการมีอาชีพอื่น พวกเขาสำรวจความจริง หวังที่จะค้นพบความลับของอาชีพ นอกจากตัวพ่อมดเอง พวกเขายังกำลังมองหาเส้นทางอื่น และในโลกพ่อมด สิ่งที่มีจำนวนมากกว่าพ่อมด ก็คืออัศวิน!

คนปกติ หลังจากฝึกฝนร่างกาย สามารถรับ "เมล็ดพันธุ์พลัง" เพื่อกลายเป็น อัศวินฝึกหัดได้

หลังจากนั้นก็จะเป็น อัศวินขั้นต้น อัศวินระดับกลาง อัศวินระดับสูง และอัศวินใหญ่!

ซึ่งพละกำลังของอัศวินใหญ่ ก็ใกล้เคียงกับนักเรียนฝึกหัดพ่อมดระดับสูง สามารถทำลายหมู่บ้านเล็กๆ ได้อย่างง่ายดาย

แต่อาชีพอัศวินมันก็มาได้สุดทางแค่นั้น

ต่อมา

พ่อมดที่ทรงพลังคนหนึ่ง ได้คิดค้น "โครงข่ายมนตรา" ขึ้น

มันคือการเปลี่ยนแหล่งพลังภายนอกให้เป็นวัสดุ แกะสลักโครงข่ายมนตราลงบนร่างกายมนุษย์ ทำให้คนๆนั้นสามารถก้าวสู่เส้นทางเหนือธรรมชาติ และได้รับพลังพิเศษในทันที!

ในโลกพ่อมด นักสร้างสรรค์ ได้รับการพัฒนาจนสมบูรณ์แบบ นักสร้างสรรค์ทุกคน ล้วนมีสถานะเหนือกว่าคนทั่วไป และมีความสามารถพิเศษ!

แน่นอน

นักสร้างสรรค์ที่ไร้ความสามารถก็ยากจนข้นแค้น ขณะที่นักสร้างสรรค์ที่เก่งกาจก็ร่ำรวยมหาศาล

ในจุดนี้ คล้ายคลึงกับในกรณีนักปรุงยา และช่างตีเหล็ก

"ขอดูหน่อยซิ ถ้าจะสร้างมันต้องใช้วัสดุอะไรบ้าง ......"

"บ้าเอ๊ย แพงขนาดนี้เลยเหรอ" อู๋เทียนเบิกตากว้าง

เขาเช็กวัสดุที่จำเป็นสำหรับโครงข่ายมนตราสองชิ้นที่ตัวเองครอบครอง วัสดุที่จำเป็นมีขายในอินเทอร์เน็ตก็จริง

แต่ปัญหาคือ.. แพงเกินไป!

วัสดุทั้งหมด รวมกันต้องใช้ 2 เหรียญทอง!

อย่าคิดว่า 2 เหรียญทองน้อย เพราะนี่เป็นแค่ราคาของวัสดุ! มันยังมีโอกาสที่จะสร้างพลาด!

"แต่ว่านะ ในเมื่อฉันสามารถโหลดเซฟได้ งั้นเวลาพลาดก็แค่โหลดเซฟซ้ำๆ เพื่อสะสมประสบการณ์กับเสาะหาวิธีสร้างที่ถูกต้องได้สิ!" อู๋เทียนฉุกคิด แล้วยิ้มออกมา

เกือบลืมไปว่าตัวเองมีระบบโกง!

นักสร้างสรรค์คนอื่น มีอัตราความสำเร็จประมาณ 1% นักสร้างสรรค์อาวุโสที่เก่งกาจ ถ้ามีโอกาสทำได้ 10-20% ก็นับว่าเป็นปรมาจารย์แล้ว!

แต่สำหรับอู๋เทียน ในเมื่อเขาโหลดเซฟได้ ก็สามารถทำให้การสร้างแต่ละครั้งสมบูรณ์แบบ "อัตราความสำเร็จ 100%"!

“งั้นสั่งวัสดุเลย!”

อู๋เทียนลูบมือ สั่งวัสดุอย่างละชุด

ในอารยธรรมแห่งกฎ บริษัทขนส่งไม่ได้ใช้เครื่องบินจริงๆ ในการส่งของ สิ่งที่อู๋เทียนซื้อล้วนเป็นวัสดุ จึงสามารถใช้ "วงแหวนเทเลพอร์ตระยะไกล" ในการจัดส่ง

เพียงสามชั่วโมง ก็มีคนโทรมา

“สวัสดีครับ คุณอู๋เทียนใช่ไหมครับ ของที่คุณสั่งในเว็บไซต์อาแมวอาหมา(ล้อเลียนอเมซอน) มาถึงแล้วครับ!”

"โอ้ๆ!"

อู๋เทียนรีบไปเปิดประตู

หน้าประตู พนักงานส่งของที่สวมชุดสูทสีดำเรียบร้อย กำลังยิ้มอย่างสุภาพ เขาถือพัสดุขนาดใหญ่!

"ขอบคุณครับ!" อู๋เทียนรีบรับมา

พนักงานส่งของยิ้ม "สวัสดีครับ รวมค่าส่งแล้ว ทั้งหมด 4 เหรียญทอง 80 เหรียญเงินครับ! จ่ายเป็นเหรียญแห่งกฎนะครับ!"

"!"

แพงโคตร!

แต่อู๋เทียนก็ยังพยักหน้ารับ จ่ายไป 4 เหรียญทอง 100 เหรียญเงิน พร้อมเอ่ยว่า "ส่วนที่เกินเป็นทิปครับ"

"ขอบคุณสำหรับความเอื้อเฟื้อของคุณครับ! ขอให้ปรุงยาได้อย่างราบรื่นนะครับ! อ้อ ให้ผมช่วยขนของเข้าไปส่งไหมครับ" พนักงานส่งของยิ้มอย่างดีใจ

เพราะดูจากใบสั่งซื้อ เขาเลยคิดว่าอู๋เทียนน่าจะเป็นนักปรุงยา จึงพูดประจบ

แต่น่าเสียดาย.... ที่ฝีมือการประจบของเขายังไม่ถึงขั้น

เดาผิดซะแล้วไอ้น้อง!