(ตอนพิเศษ) บทที่ 74 บุกรังปีศาจ

(ตอนพิเศษ) บทที่ 74 บุกรังปีศาจ

แม้มู่หวงเออร์จะไม่เอ่ยปากขอแบ่งสมบัติ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ หรือเหรียญแห่งกฎเลยก็ตาม แต่นั่นก็ไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนโลภน้อย เธอกลับมองว่าทุกอย่างที่อู๋เทียนได้รับล้วนเป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับอยู่แล้ว

"ไปกันเถอะ! รีบเข้าไปตอนที่พวกมันยังไม่ทันตั้งตัว!"

"ไม่งั้นถ้าพวกปีศาจส่งกองกำลังเสริมมา พวกเรารับมือไม่ไหวแน่!" มู่หวงเออร์กล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

ตอนนี้ภายในรังปีศาจกำลังว่างเปล่า ถือเป็นโอกาสทองของพวกเขา!

อู๋เทียนกับหยางอี้อี้ก็เห็นด้วย หลังจากปรึกษากับมู่หวงเออร์ พวกเขาก็รีบมุ่งหน้าไปยังรังปีศาจทันที

เพราะอยู่ในเทือกเขาทมิฬมานานหลายวัน ทั้งสามจึงรู้เส้นทางกันเป็นอย่างดี ระหว่างทาง พวกเขาพบเจอสัตว์อสูรแปลกประหลาดมากมาย ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิดของแดนใต้พิภพ ในเขตเทือกเขาทมิฬแห่งนี้ ส่วนใหญ่เป็นสัตว์อสูรเลเวล 10-30

อู๋เทียนและพรรคพวกไม่ได้คิดจะต่อสู้ พวกเขาเลือกที่จะหลบเลี่ยงสัตว์อสูรขนาดใหญ่ และใช้ "รัศมีแห่งลมกรด" เพิ่มความเร็ว จนในที่สุดก็มาถึงประตูรังปีศาจภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

ณ ตอนนี้ ประตูทางเข้ารังปีศาจมีเพียงปีศาจแก่คอยเฝ้ายามอยู่ตัวเดียว เมื่อเห็นผู้บุกรุกเข้ามาใกล้ มันก็ส่งเสียงร้องเตือนด้วยความหวาดกลัว

"หัตถ์เจิดจรัส!"

อู๋เทียนกางมือออก แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร แต่หัตถ์เจิดจรัสก็ยังทำงานได้ดีและแม่นยำ มันคว้าจับปีศาจแก่และลากมาเบื้องหน้าเขา

"เหลือแต่ปีศาจแก่ๆ กับพวกอ่อนแอเท่านั้นเอง!" มู่หวงเออร์พูดขึ้นหลังจากกวาดตามอง

หยางอี้อี้พยักหน้า ก่อนจะชักขวานปีศาจสามานย์ออกมา ในพริบตา เทพธิดาผู้งดงามและเยือกเย็นก็แปรเปลี่ยนเป็นเทพีแห่งสงครามผู้เกรี้ยวกราด พุ่งเข้าใส่ประตูรังปีศาจด้วยจิตวิญญาณนักสู้ที่ลุกโชน!

ตูม!

ประตูรังปีศาจถูกพังทลายลง เผยให้เห็นทางเดินยาวที่สร้างขึ้นจากหิน มีตะเกียงน้ำมันส่องสว่างอยู่ทั้งสองข้าง บนผนังมีภาพเขียนของปีศาจที่บันทึกเรื่องราวในอดีตอันยาวนาน

มู่หวงเออร์รีบนำหน้าไปด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่ม

ในตอนนี้ รังปีศาจที่เคยมีปีศาจนับร้อย เหลือเพียงไม่กี่สิบตนที่แก่ชราไม่ก็อ่อนแอ

ทั้งสามเดินผ่านทางเดิน จนกระทั่งมาถึง "ชุมชนโพรงใต้ดิน"

ภายในชุมชนที่ดูเรียบง่ายราวกับหมู่บ้านมนุษย์ กลับมีทั้งหอคอยน้ำแข็งและหอคอยสายฟ้าที่สร้างขึ้นด้วยเวทมนตร์ มู่หวงเออร์เกือบถูกยิงเข้าแล้ว โชคดีที่อู๋เทียนร่าย "รัศมีแห่งการดูดซับ" และ "เวทมนตร์รักษา" ได้ทันเวลา ช่วยชีวิตเธอไว้จากเงื้อมมือมัจจุราชได้อย่างหวุดหวิด!

"ศัตรู! ศัตรู!"

สมุนปีศาจบนหอคอยน้ำแข็งส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว จากนั้นช่องยิงบนหอคอยน้ำแข็งก็เปิดออก เผยให้เห็นปืนกลแกตลิ่งเล็งมาทางพวกเขา

"บ้าไปแล้ว!"

อู๋เทียนเงยหน้ามอง เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผากโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้น เขาก็ชิงลงมือก่อน คว้า "เครื่องยิงลูกระเบิด" ออกมายิงใส่หอคอยน้ำแข็ง!

ฟิ้ว!

ลูกระเบิดพุ่งทะยานออกไป ตกลงบนปากกระบอกปืนของหอคอยน้ำแข็งอย่างแม่นยำ

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นพร้อมกับเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ปืนกลแกตลิ่งถูกแรงระเบิดทำลายเป็นจุล

ทางด้านหอคอยสายฟ้า สมุนปีศาจที่อยู่ด้านบนทำการเปิดใช้งานอุปกรณ์บางอย่าง จนเกิดเป็นโล่พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดเล็กขึ้น ปกป้องทางเข้าเอาไว้!

"พวกปีศาจโลกนี้ ครอบครองเทคโนโลยีบ้าบออะไรกันเนี่ย?"

มู่หวงเออร์กัดฟันกรอด

อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยื่นเครื่องยิงลูกระเบิดให้เธอ

จากนั้น การต่อสู้ก็ดุเดือดขึ้น มู่หวงเออร์ไม่ใช่คนขี้เหนียว เธอไม่ลังเลที่จะใช้ลูกระเบิดเปิดทาง ระเบิดโล่พลังงานให้แตกกระจาย พร้อมกับกำจัดปีศาจที่เหลือภายในรังปีศาจ

ทุกอย่างเป็นไปอย่างง่ายดาย เพราะปีศาจที่แข็งแกร่งล้วนถูกอู๋เทียนกำจัดไปหมดแล้ว ที่เหลืออยู่ก็แค่ปีศาจระดับสามัญเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นมู่หวงเออร์หรือหยางอี้อี้ ต่างก็สามารถจัดการพวกมันได้อย่างง่ายดาย ยิ่งพวกเธอยังมีอาวุธเทคโนโลยีของปีศาจอยู่ในมือด้วยแล้ว...

"ติ๊ง! สังหาร... มีส่วนร่วมในการสังหาร 50% เนื่องจากใช้อาวุธสังหาร รางวัลลดลง ได้รับค่าประสบการณ์ 520 คะแนน ได้รับเหรียญเงินแห่งกฎ 1 เหรียญ"

...

หลังจากกำจัดปีศาจในรังปีศาจจนหมด อู๋เทียนก็ได้รับข้อความที่ค่อนข้างน่าแปลกใจ การใช้พลังจากเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว ดูเหมือนว่าจะทำให้รางวัลลดลง?

"มิน่าล่ะ..."

อู๋เทียน ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เมื่อลองคิดดูดีๆ ก็สมเหตุสมผลแล้ว

อารยธรรมแห่งกฎย่อมต้องรวมถึงโลกแห่งเทคโนโลยีด้วย แล้วทำไมทุกคนถึงไม่ใช้อาวุธเทคโนโลยีกันล่ะ? ต้องมีเหตุผลบางอย่างอยู่แน่!

เขาเป็นนักบวช การใช้อาวุธเทคโนโลยีสังหารศัตรู ย่อมทำให้ได้รับรางวัลน้อยมาก

เว้นแต่ว่าเขาจะเปลี่ยนคลาสเป็นนักแม่นปืน, นักรบจักรกล หรือพลปืนใหญ่ ซึ่งเป็นคลาสสายเทคโนโลยี

"ก็นะ ถ้าทุกคนได้รับรางวัลเต็มจำนวน คงไม่มีใครอยากเปลี่ยนคลาสเป็นสายเทคโนโลยีหรอก"

อู๋เทียนยกมือขึ้นเกาหัวเบาๆ

ทางด้านมู่หวงเออร์และหยางอี้อี้ได้พบกับ "โทเทมปีศาจ" อันเป็นเสาโทเทมสูงสิบเมตร บนเสามีเรื่องราวเทพนิยายของปีศาจสลักไว้

มันเป็นภาพเทพปีศาจและยานอวกาศ ดูแล้วรู้สึกแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก

"แตกสลายไปซะ!" หยางอี้อี้คำราม ก่อนจะเหวี่ยงขวานยักษ์ออกไป โทเทมปีศาจแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ