บทที่ 30 วิกฤตของเจียงชิงเยว่!

บทที่ 30 วิกฤตของเจียงชิงเยว่!

ในวินาทีนั้นเอง งูหลามก็กระโจนลงมาจากต้นไม้อย่างกะทันหัน ก่อนจะพุ่งเข้ามารัดรึงรอบตัวของเจียงชิงเยว่

แรงกดดันอันหนักอึ้งแผ่ซ่านออกมาจากลำตัวหนาเตอะสีแดงฉานของมัน

พร้อมกันนั้น มันก็แลบลิ้นสองแฉกออกมา พลางหรี่ตามองกู้ฝานด้วยแววตาหยอกล้อ

การก้าวล้ำเข้ามาในอาณาเขตของมัน หมายความว่าต้องเตรียมใจตายมาแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ผลไม้สีชาดก็คือผลไม้วิญญาณที่มันคอยปกป้องดูแลอยู่

และยังเป็นโอกาสสำคัญที่มันจะได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาระดับ 3 อีกด้วย

เดิมทีมันก็ระแวดระวังมนุษย์สองคนข้างล่างนี้อยู่บ้าง แต่ในเมื่อเจ้าพวกนี้คิดจะมาแย่งชิงของของมัน มีหรือที่มันจะไม่สู้ยิบตา?

"อ๊ากกก..."

เจียงชิงเยว่กรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนาทันทีที่ถูกงูหลามรัด

ในเวลานี้ เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตาย

มันคือกลิ่นอายแห่งความตาย

ความแข็งแกร่งของอสรพิษเพลิงพิษขั้นหลอมกายาระดับ 2 ไม่ใช่สิ่งที่เจียงชิงเยว่จะรับมือไหว

รูม่านตาของกู้ฝานหดเกร็ง

เขารีบซัดหมัดเข้าที่หัวของงูหลามทันที

งูหลามโกรธเกรี้ยวจนถึงขีดสุด

มันยอมคลายรัดเจียงชิงเยว่ที่สิ้นสติไปแล้ว ก่อนจะแว้งฉกเข้าที่ลำคอของเธอเป็นการทิ้งท้าย พร้อมกับฉีดพิษของอสรพิษเพลิงพิษเข้าสู่ร่างกายของเจียงชิงเยว่

[อสรพิษเพลิงพิษ ขั้นหลอมกายาระดับ 2

พลังชีวิต: 162

พลังโจมตี: 75

พลังป้องกัน: 130

ความเร็ว: 170

อสรพิษเพลิงพิษคือนักล่าอันดับต้นๆ ในป่าคูชูแห่งนี้ และยังเป็นสนมคนโปรดของราชันอสูรแห่งป่าคูชูอีกด้วย]

ราชันอสูรเหรอ?

มันคือตัวอะไรกัน?

ทว่ากู้ฝานก็รีบสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไปอย่างรวดเร็ว

คูลดาวน์ของสนับมือทองคำและหมัดมังกรพยัคฆ์ของเขายังเหลืออีกไม่กี่วินาที

การโจมตีเมื่อครู่นี้เป็นเพียงการโจมตีธรรมดาๆ แต่สำหรับการโจมตีครั้งต่อไป กู้ฝานมั่นใจว่าเขาสามารถปลิดชีพมันได้ในพริบตา

ในเวลานี้ เจียงชิงเยว่ถูกพิษเล่นงานจนสลบไสลไม่ได้สติ

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา กู้ฝานได้เกิดความรู้สึกดีๆ จากใจจริงให้กับดาวโรงเรียนสาวผู้แสนฉลาดและร่าเริงคนนี้ไปแล้ว

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจียงชิงเยว่เพราะเขา เขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองเลย

"ทำไมเราถึงต้องเปลี่ยนเส้นทางแล้วเดินเข้ามาลึกขนาดนี้ด้วยนะ? ถ้าเราไปที่เทือกเขานั่นตั้งแต่แรก มันก็คงไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นหรอกใช่ไหม?"

กู้ฝานคิดอย่างนึกเสียใจ

ขณะที่กำลังโทษตัวเอง เขาก็รวบรวมพละกำลังเตรียมที่จะซัดหมัดใส่งูหลามตัวนั้น

ทว่าความเร็วของอสรพิษเพลิงพิษนั้นเหนือกว่า

หางหนาเตอะขนาดเท่าถังน้ำของมันฟาดเข้าที่ศีรษะของกู้ฝานอย่างจัง!

"ก้าวทะยาน!"

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ฝานใช้ทักษะหลบหลีกนี้

ก่อนหน้านี้ตอนที่หลินเยี่ยลอบโจมตีเขาด้วยลูกธนู กู้ฝานไม่มีเวลาพอที่จะใช้มัน

แต่คราวนี้

เขามองดูหางของงูหลามที่ฟาดเข้าหาตัว

ถ้าเขาหลบไม่พ้นอีก ก็คงต้องเริ่มเกมใหม่แล้วล่ะ!

เงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นแวบหนึ่ง ก่อนจะพุ่งเข้าไปประชิดตัวงูหลามอย่างรวดเร็ว

กู้ฝานหลบการฟาดหางของอสรพิษเพลิงพิษไปได้อย่างฉิวเฉียด

ในเวลานี้

ความหวาดกลัวเยี่ยงมนุษย์ปรากฏขึ้นในดวงตาของอสรพิษเพลิงพิษ

กู้ฝานซัดสนับมืออันเย็นเยียบทะลวงเข้าที่หัวของงูหลาม

มันเพิ่งจะอ้าปากเตรียมพ่นเปลวเพลิงในร่างกายออกมาเพื่อแผดเผากู้ฝานให้มอดไหม้ แต่พลังชีวิตของมันก็หยุดนิ่งลงในเสี้ยววินาทีนั้น

เลือดสดๆ สาดกระเซ็นออกมา

ร่างของอสรพิษเพลิงพิษร่วงหล่นลงกองกับพื้นอย่างอ่อนปวกเปียก

[คุณเอาชนะอสรพิษเพลิงพิษได้แล้ว]

[ได้รับวิญญาณ × 5]

[ได้รับดีอสรพิษเพลิงพิษ

สามารถถอนพิษของอสรพิษเพลิงพิษได้ และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับทักษะยุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นกลาง ฝ่ามือเพลิงพิษ]

[ได้รับโอสถปราณโลหิตขั้นต่ำ × 3]

[ได้รับเนื้อมอนสเตอร์ขั้นหลอมกายาระดับ 2 × 30 การบริโภคมีโอกาสเพิ่มค่าปราณโลหิต]

กู้ฝานไม่มีเวลามานั่งฟังประกาศที่เหลืออีกต่อไป

หลังจากได้ยินว่าดีอสรพิษเพลิงพิษสามารถถอนพิษได้ เขาก็รีบคว้ามันมา อุ้มร่างที่หมดสติของเจียงชิงเยว่ขึ้นมา แล้วรีบยัดดีงูสีเลือดแดงฉานเข้าไปในปากของเธอ พร้อมกับกรอกน้ำตามลงไปอึกใหญ่

[พลังชีวิตปัจจุบันของเจียงชิงเยว่: 23]

"บัดซบเอ๊ย เหลือพลังชีวิตแค่ยี่สิบกว่าหน่วยเอง แต่ก็ยังดีที่พ้นขีดอันตรายแล้ว"

เพื่อความชัวร์ กู้ฝานจึงป้อนยาถอนพิษขั้นต่ำให้อีกหนึ่งเม็ด และยารักษาขั้นต่ำอีกสองเม็ด

ไม่นานนัก

เจียงชิงเยว่ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มองกู้ฝานด้วยสายตาที่อิดโรย

ถึงแม้พลังชีวิตของเธอจะฟื้นฟูกลับมาได้ประมาณครึ่งหนึ่งแล้ว แต่ตอนนี้เธอก็ยังรู้สึกอ่อนเพลียอย่างหนัก

โดยเฉพาะจากการถูกรัดอย่างรัดกุมของอสรพิษเพลิงพิษเมื่อครู่นี้

เจียงชิงเยว่เกือบจะได้ไปเข้าเฝ้าพระอินทร์เสียแล้ว

"กู้ฝาน ฉันเกือบตายแล้ว..."

น้ำเสียงของเจียงชิงเยว่แผ่วเบา ไร้ซึ่งรัศมีของเทพธิดาแห่งสงครามเมื่อช่วงเช้าโดยสิ้นเชิง

บางทีในตอนนี้ เจียงชิงเยว่อาจจะกำลังแสดงตัวตนที่แท้จริงของเธอออกมาอยู่ก็เป็นได้?

"มีฉันอยู่ทั้งคน เธอไม่ตายหรอก"

กู้ฝานประคองเจียงชิงเยว่ไว้ในอ้อมแขน

"ไปกันเถอะ กลับบ้านเรากัน"

...

เมื่อกลับมาถึงบ้าน

ลมหายใจของเจียงชิงเยว่ก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ และอาการของเธอก็ดีขึ้นกว่าครึ่ง

ถึงแม้ในเวลาต่อมา เธอจะสามารถลงไปเดินเองได้ แต่เมื่อเห็นว่ากู้ฝานกำลังอุ้มเธออยู่ เธอก็เลือกที่จะเงียบไว้เพื่อจะได้ดื่มด่ำกับอ้อมกอดของชายคนรัก

โลกแห่งข้อมูลเกมนี้มันน่ากลัวจริงๆ

แรงรัดของงูหลามเมื่อครู่นี้ทำเอาซี่โครงของเจียงชิงเยว่หักไปหลายซี่ และเป็นไปได้มากว่าอวัยวะภายในของเธอก็คงจะบอบช้ำจนเลือดตกในไปไม่น้อย

แต่ตราบใดที่พลังชีวิตยังไม่เหลือศูนย์ เธอก็จะไม่ตาย

ถ้าไม่มีระบบที่อ้างอิงข้อมูลตัวเลขแบบนี้

ก็คงมีคนตายเยอะกว่านี้มากแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ?

แม้แต่ไวรัสหรือแบคทีเรียตัวเล็กๆ ก็สามารถคร่าชีวิตผู้คนได้มากมาย

แน่นอนว่า

อาจจะเป็นเพราะเจียงชิงเยว่ใกล้จะบรรลุถึงขั้นหลอมกายาแล้วด้วย

ร่างกายของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังปราณโลหิต ซึ่งแตกต่างจากเด็กสาวที่อ่อนแอคนเดิมก่อนจะข้ามมิติมาอย่างสิ้นเชิง

เจียงชิงเยว่หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของกู้ฝานที่อุ้มเธอไว้ในท่าเจ้าหญิง ดูเหมือนว่าเธอจะกำลังมีความสุขกับมันมากทีเดียว

ทว่าภายในหัวของเธอ จู่ๆ ก็มีองค์ความรู้ระดับหนังสือเล่มหนึ่งปรากฏขึ้น

หน้าปกของหนังสือเล่มนั้นมีตัวอักษรขนาดใหญ่สามคำสลักไว้ว่า ฝ่ามือเพลิงพิษ!

เนื้อหาด้านในคือวิธีการใช้งานฝ่ามือเพลิงพิษ!

แววตาประหลาดใจพาดผ่านใบหน้าของเจียงชิงเยว่

ดูเหมือนว่าฝ่ามือเพลิงพิษนี้ จะเป็นวิชาที่ทรงพลังอย่างยิ่งยวด แม้จะเทียบกับบรรดาทักษะยุทธ์ขั้นกลางด้วยกันก็ตาม!

[ทักษะยุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นกลาง: ฝ่ามือเพลิงพิษ รวบรวมพลังแล้วซัดฝ่ามือออกไป แฝงไว้ด้วยอานุภาพแห่งพิษไฟ

คูลดาวน์: สามนาที

การโจมตีด้วยฝ่ามือสร้างความเสียหายเท่ากับ 320% ของพลังโจมตี

อานุภาพแห่งพิษไฟสามารถทำให้ศัตรูติดสถานะติดพิษ ลดพลังชีวิต 0.5 หน่วยต่อวินาที

อานุภาพแห่งพิษไฟคงอยู่เป็นเวลาห้านาที

การฝึกฝนฝ่ามือเพลิงพิษจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบจะสามารถสร้างเปลวเพลิงอันทรงพลัง ซึ่งจะสร้างความเสียหายจากการแผดเผาได้

เงื่อนไขขั้นสมบูรณ์แบบ: ขั้นหลอมกายาระดับ 8 ขึ้นไป]

0.5 หน่วยต่อวินาที นั่นก็เท่ากับสามสิบหน่วยต่อนาที

ห้านาทีก็หนึ่งร้อยห้าสิบหน่วย

เมื่อรวมกับการโจมตีด้วยฝ่ามือในตอนแรก พลังโจมตีปัจจุบันของเจียงชิงเยว่อยู่ที่ประมาณ 35 จุด ซึ่งสร้างความเสียหายได้มากกว่าหนึ่งร้อยจุด!

เมื่อนำมารวมกันแล้ว ก็เกินสองร้อยจุดเลยทีเดียว!

นี่ขนาดไม่ได้สวมสนับมือทองคำนะ!

แน่นอนว่านี่ต้องคำนึงถึงพลังป้องกันและความต้านทานพิษของคู่ต่อสู้ด้วย แต่นี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ให้เห็นถึงอานุภาพอันร้ายกาจของฝ่ามือเพลิงพิษแล้ว!

เจียงชิงเยว่โอบรอบคอกู้ฝาน และเล่าเรื่องทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้นให้เขาฟังอย่างตื่นเต้น

กู้ฝานอธิบายว่า

"เจียงชิงเยว่ ดูเหมือนพรสวรรค์เสริมโชคของเธอจะทำงานแล้วล่ะ

ฝ่ามือเพลิงพิษนี่น่าจะเป็นทักษะยุทธ์ที่ดรอปมาจากอสรพิษเพลิงพิษตัวเมื่อกี้แน่ๆ"

"ฮี่ฮี่ ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าฉันน่ะดวงดี"

เมื่อเช้าเธอยังไม่เป็นแบบนี้นี่นา

กู้ฝานก้มมองเจียงชิงเยว่ในอ้อมแขนที่ดูสดใสร่าเริง สีหน้าของเธอไม่หลงเหลือร่องรอยของความเจ็บปวดจากการถูกงูพิษเล่นงานอีกต่อไป

อันที่จริง เจียงชิงเยว่ถึงกับขยับตัวยุกยิกไปมาด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น พลังชีวิตของเธอก็ฟื้นฟูกลับมาถึง 86 จุดแล้วด้วย

กู้ฝานเอ่ยถามอย่างลังเล:

"เจียงชิงเยว่ แผลเธอหายดีแล้วเหรอ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเจียงชิงเยว่ก็เปลี่ยนเป็นเจ็บปวดขึ้นมาทันที เธอแลบลิ้นออกมาพร้อมกับทำหน้าตาเกินจริง

"โอ๊ยๆๆ เจ็บๆๆ แย่จัง ยังเจ็บอยู่เลย"

กู้ฝานได้แต่อุ้มเจียงชิงเยว่กลับไปอย่างเสียไม่ได้

ทว่าก็ไม่มีอะไรให้ต้องรู้สึกลำบากใจหรอก

การได้อุ้มภรรยาตัวเองมันมีอะไรเสียหายตรงไหน?

กว่าพวกเขาจะกลับมาถึงบ้านเวลาก็ปาเข้าไปบ่ายโมงหรือบ่ายสองแล้ว

หลังจากทานอาหารเสร็จ

ทั้งสองคนก็มานั่งสรุปทรัพยากรที่หามาได้ในวันนี้

ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงเช้า

แต่ก็หามาได้มากกว่าเมื่อวานเสียอีก

อย่างแรก หากไม่นับรวมเสบียงพื้นฐานจากพวกคนเมื่อเช้านี้

พวกเขารวบรวมวิญญาณมาได้ทั้งหมดสี่สิบดวงในเช้าวันเดียว รวมกับของเดิมอีกเจ็ดดวง ก็เป็นสี่สิบเจ็ดดวง

จากนั้นก็คือโอสถปราณโลหิต

ตอนที่พวกเขาสังหารอสรพิษเพลิงพิษเมื่อครู่นี้ มันดรอปโอสถปราณโลหิตออกมาด้วย

แต่พอคิดดูดีๆ มันก็สมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน

จากขั้นหลอมกายาระดับ 1 ไปจนถึงขั้นหลอมกายาระดับ 2 ต้องใช้ค่าปราณโลหิตมากถึงห้าร้อยจุด

นั่นหมายความว่าในภายภาคหน้า ความต้องการค่าปราณโลหิตจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างทวีคูณ!

ถ้าพวกเขาพึ่งพาแค่หีบสมบัติเพียงอย่างเดียว แล้วเมื่อไหร่จะบรรลุถึงขั้นรวบรวมลมปราณได้ล่ะ?

กู้ฝานไม่อยากจะคิดเลย