(ตอนพิเศษ) บทที่ 72 มนุษย์เอ๋ย ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!

(ตอนพิเศษ) บทที่ 72 มนุษย์เอ๋ย ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!

สุภาษิตมีอยู่ว่า แม้แต่สิงโตยามออกล่ากระต่าย ก็ยังทุ่มเทสุดกำลัง!

แต่อู๋เทียนไม่ใช่สิงโต และฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ใช่กระต่าย ดังนั้นแน่นอนว่าเขาไม่จำเป็นต้องกั๊กฝีมือตอนจัดการพวกมอนสเตอร์!

แต่ว่าขอโกงอย่างเซฟไว้ก่อนซักนิดนึง...

ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยล่ะ?

"อะไรนะ นายจะสู้เหรอ?"

หยางอี้อี้อึ้งไปครู่หนึ่ง เหมือนกับยังตั้งสติไม่ได้

"เสี่ยวเทียน ฉันรู้ว่านายเก่ง แต่สุดท้ายนายก็เป็นแค่นักบวช ค่าพลังชีวิตไม่น่าจะถึงหลักหมื่นหรอก พวกปีศาจมีตั้งหลายสิบตัว รุมสาดทักษะชุดเดียวก็ฆ่านายได้แล้ว!"

เอาจริงๆ

ที่หยางอี้อี้พูดมาก็ถูก

ถ้าอู๋เทียนยืนรับดาเมจตรงๆ ต่อให้เปิด "รัศมีแห่งพลังชีวิต" กับ "รัศมีแห่งการดูดซับ" ก็ต้านทานทักษะของปีศาจระดับชั้นยอดหลายสิบตัวไม่ไหวแน่ๆ

แต่ว่า... เขามีอุปกรณ์ระดับทอง!

อุปกรณ์สวมใส่ [ดวงใจแห่งความเงียบงัน] นี่แหละ จะเป็นไอเทมขั้นเทพในบางสถานการณ์!

แน่นอน นี่เป็นแค่การคาดเดา อู๋เทียนไม่จำเป็นต้องยืนรับดาเมจอยู่แล้ว

"คอยดูเถอะน่า รับรองผมมีแผนเด็ด!"

อู๋เทียนขยิบตาให้ แสดงออกถึงความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เมื่อเห็นท่าทางของเขา สาวๆ ทั้งสองก็เริ่มมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง

หยางอี้อี้นั้นเชื่อใจอู๋เทียนอยู่แล้ว ส่วนมู่หวงเออร์นั้นคิดว่าอู๋เทียนมีพรสวรรค์ระดับทอง อาจจะเข้าร่วมกับกลุ่มขุมพลัง ระดับใหญ่ไปแล้ว และได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี

นักผจญภัยที่มีพรสวรรค์ระดับทอง มีทั้งอุปกรณ์ระดับทอง ทักษะระดับทอง บวกกับไอเทมและสมบัติล้ำค่าต่างๆ การจัดการศัตรูร้อยตนในคราวเดียวก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

...

ปีศาจนักบวช นำกองทัพมุ่งหน้ามาทางนี้

ต่างจากครั้งก่อน ตอนนี้พวกมันไม่รีบร้อนแล้ว เพราะพิธีกรรมถูกขัดจังหวะไปแล้ว

หนทางเดียวที่จะไถ่โทษได้ในตอนนี้ คือการฆ่าผู้บุกรุกทั้งหมด แล้วนำศพไปเซ่นไหว้ "ท่านผู้ยิ่งใหญ่"

ไม่นานนัก

พวกมันก็มาถึงที่ที่อู๋เทียนอยู่

ทันทีที่มาถึง สายตาของปีศาจนักบวชก็สะดุดเข้ากับโครงกระดูกของปีศาจที่ดูโดดเด่น!

"นั่นมัน..."

ปีศาจนักบวชเบิกตากว้าง ขณะที่นั่งอยู่บนหลังม้าลาวา

มันจำได้!

"มาแล้วเหรอ!"

อู๋เทียนเดินเข้าไปหา พร้อมกับส่งยิ้มให้กับเหล่าปีศาจ

เหล่าปีศาจก็ดูงุนงงกับสถานการณ์เช่นกัน

รูม่านตาของปีศาจนักบวชหดเล็กลง ก่อนจะส่งเสียงเยาะเย้ยออกมา "พวกเจ้าคือ... มนุษย์?"

"แกรู้จักมนุษย์ด้วย?" อู๋เทียนพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจเล็กน้อย

"ผู้รุกรานจากต่างโลก คนของเทพแห่งความชั่วร้าย! พวกเจ้าโลกของเรา!" ปีศาจนักบวชแสยะยิ้ม

"ประจบเหมาะจริงๆ ท่านผู้ยิ่งใหญ่มีบัญชาให้ตามล่ามนุษย์อยู่พอดี ถ้าสังหารพวกเจ้าแล้วเอาไปบูชายัญได้ การไถ่โทษของข้าในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะพ้นผิด แต่ยังได้ผลงานอีกด้วย!"

มันดูมีความสุขมาก แม้แต่เรื่องที่ระดับผู้นำตายก็ไม่สนใจ

"เชิญเลย!"

อู๋เทียนยิ้มรับ พร้อมกับกระดิกนิ้วเชื้อเชิญปีศาจนักบวชให้เข้ามา

"ฆ่ามันซะ!"

ปีศาจนักบวชหันไปคำราม

ปีศาจร่างกำยำตัวหนึ่งก้าวออกมา ในมือของมันถือค้อนยักษ์ที่แล่นไปด้วยสายฟ้า เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่อาวุธธรรมดา

"มนุษย์? เผ่าพันธุ์กระจอก ข้าจะบดขยี้เจ้าให้แหลก!"

ปีศาจค้อนยักษ์เย้ยหยัน ก่อนจะเดินเข้ามาหาอย่างช้าๆ

ปัง! ปัง! ปัง!

ทุกย่างก้าวของมัน ส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั่วพื้นดิน จนเกิดหลุมขนาดย่อม

...

[ปีศาจผู้นำ ค้อนสายฟ้า]

เลเวล: 20

ระดับพลัง: ผู้นำ

...

นี่มันปีศาจระดับผู้นำ เลเวล 20!

อู๋เทียนขมวดคิ้ว มองด้วยความสลดใจเล็กน้อย

"รู้อะไรไหม? พวกตัวร้ายมักตายเพราะพูดมาก!"

สิ้นเสียง

เขาก็ยื่นมือออกไป!

ฟ้าว!

แสงสว่างเปล่งประกาย กลายเป็นมือแสงขนาดยักษ์ พุ่งเข้าจับปีศาจร่างกำยำ!

ซ่าาา!

สายฟ้าสาดประกาย

ปีศาจผู้นำ ตระหนักได้ในวินาทีสุดท้าย และพยายามใช้พลังสายฟ้าของตนเองต่อต้าน

แต่หัตถ์เจิดจรัสนั้น เป็นทักษะระดับทอง ย่อมไม่อาจต้านทานได้

ไม่ถึงวินาที

ร่างของมันก็ถูกมือแสงยักษ์คว้าไป ก่อนจะถูกเหวี่ยงกระแทกลงกับพื้น ตรงหน้าอู๋เทียน!

"มาพร้อมกันเลยก็ได้ ตัวเดียวมันไม่พอหรอก"

อู๋เทียนพูดพร้อมกับยิ้ม

"มนุษย์ เจ้าช่างบังอาจนัก!"

ปีศาจนักบวชโกรธจัด เสียงคำรามต่ำดังออกมาจากลำคอ

อู๋เทียนได้แต่ยักไหล่อย่างจนใจ "อย่าเสียเวลาเลยน่า รีบๆ มารับความตายพร้อมกันเถอะ!"

"ดี! ดีมาก!"

แววตาของปีศาจนักบวชเผยถึงความโหดร้ายออกมา

มันสะบัดมือ

เหล่าปีศาจต่างคำรามอย่างเกรี้ยวกราด ก่อนจะพุ่งเข้าใส่อู๋เทียน!

ในวินาทีต่อมา

อู๋เทียนเริ่มเคลื่อนไหว ทั้งคนทั้งร่างของเขาพุ่งออกไปราวกับภาพลวงตา โจมตีสวนกลับในทันที!

"รัศมีแห่งลมกรด!"

เลเวล 10!

...

การต่อสู้ระหว่างแสงสว่างและปีศาจ ดุเดือดถึงขีดสุด

หยางอี้อี้และมู่หวงเออร์ต่างจ้องมองด้วยความตกตะลึง

อู๋เทียนแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

เขาราวกับอยู่เหนือกว่าทุกด้าน ความเร็วที่เหนือชั้นทำให้เขาหลบหลีกการโจมตีของเหล่าปีศาจได้อย่างง่ายดาย

ลูกบอลแสงที่แฝงไปด้วยพลังทำลายล้าง และหัตถ์เจิดจรัสขนาดมหึมา ล้วนเป็นสิ่งที่เหล่าปีศาจไม่อาจต้านทาน

"นี่มันนักบวชจริงๆ เหรอ?"

"หรือนี่คือสิ่งที่นักบวชควรจะเป็น?"

มุมมองของสาวๆ ทั้งสอง เริ่มสั่นคลอน

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

พื้นป่าเต็มไปด้วยซากศพ

อู๋เทียนฆ่าปีศาจไปอีกตัว ก่อนจะมองไปยังปีศาจองครักษ์ไม่กี่ตัวที่เหลือ

พวกมันล้อมวงปกป้องปีศาจนักบวชอยู่!

"เจ้ามนุษย์ ..!"

สีหน้าของปีศาจนักบวชมืดครึ้มราวกับพายุโหมกระหน่ำ ดูเหมือนว่ามันกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

"คิดคุกเข่าขอร้องตอนนี้ มันสายไปแล้ว!" อู๋เทียนพอจะเดาได้ว่ามันพูดไร จึงเอ่ยยิ้มเยาะ

"ไม่ใช่หรอก ข้าแค่อยากจะบอกเจ้าว่า..."

แล้วจู่ๆ ปีศาจนักบวชก็หยิบเครื่องยิงลูกระเบิดออกมา!

"ยุคสมัย... มันเปลี่ยนไปแล้ว!"