บทที่ 62 เทือกเขาทมิฬ ปิศาจแห่งแดนใต้พิภพ!

บทที่ 62 เทือกเขาทมิฬ ปิศาจแห่งแดนใต้พิภพ!

“...”

มู่หวงเออร์มองเขาด้วยความประหลาดใจ รู้สึกว่าตัวเองได้เห็นความโง่เง่าของคุณชายบ้านนี้ในอีกระดับ

เป็นถึงหัวหน้าทีม ทำไมถึงไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย?

"ดินแดนใต้พิภพน่ะ เต็มไปด้วยปิศาจ! แต่เราจะไปโจมตีเมืองของมันเลยไม่ได้" มู่หวงเออร์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "พื้นที่นอกเมือง จะมีรังปิศาจอยู่มากมาย ซึ่งเป็นเหมือนเขตที่อยู่อาศัย คล้ายๆ หมู่บ้านของมนุษย์"

"เป้าหมายสูงสุดของเราก็คือ การทำลายล้างรังปิศาจแห่งหนึ่ง และตามหาโทเทมปิศาจ!"

"โทเทมปิศาจ คือสมบัติคุ้มครองของปิศาจในรัง!"

"ปิศาจในโลกนี้จะเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์อื่นๆ เพื่อดูดกลืนพลังชีวิตและวิญญาณ มาเป็นอาหารหล่อเลี้ยงโทเทมประจำรังของตน!"

"จากการสำรวจของผู้ตื่นรู้ระดับสูง พวกเขาค้นพบว่าโทเทมปิศาจมีพลังศรัทธาของโลกใบนี้อยู่ ซึ่งเป็นสมบัติล้ำค่ามาก!"

มู่หวงเออร์เพียงแต่บอกถึงความสำคัญของโทเทมปิศาจ แต่ไม่ได้บอกว่าเธอต้องการมันไปทำอะไร

แต่ถ้าเดาไม่ผิดล่ะก็

สิ่งนี้จะต้องสำคัญกับเธอมากแน่ๆ

ไม่เช่นนั้น

เธอผู้มีตระกูลที่ทรงพลังเป็นฐานหนุนหลัง คงไม่ยอมเอาตัวเองมาเสี่ยงอันตรายในโลกใหม่แบบนี้หรอก

"โอเค! งั้นเราก็ไปถล่มรังปิศาจกันเลย!"

หวังชางเหอพูดอย่างมั่นใจ พร้อมกับชักดาบออกมาอย่างอหังการ

แล้วก็เปิดใช้งานเอฟเฟกต์ของอาวุธ

แสงสีม่วงพวยพุ่งออกมา ทำให้หลายคนมองด้วยความอิจฉา

"สุดยอดไปเลยพี่หวัง มีอาวุธระดับสีม่วงด้วย!"

"พวกเรามีกันตั้งเยอะ คงมีแค่พี่หวังคนเดียวแหละมั้งเนี่ย"

"สมกับเป็นคุณชายหวังจริงๆ!"

...

เสียงประจบสอพลอที่น่ารังเกียจดังขึ้นอีกครั้ง

หวังชางเหอดูจะพอใจกับสิ่งนี้ เขายิ้มอย่างมีเลศนัย และเหลือบมองไปทางหยางอี้อี้

ทว่าใบหน้าของหยางอี้อี้กลับยังคงเยือกเย็นไม่แตกตื่นใดๆ เธอหยิบ 'ขวานปีศาจสามานย์' ออกมาแล้วผูกไว้ที่ด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจ

ในวินาทีต่อมา

ขวานปีศาจสามานย์ก็เปล่งแสงสีม่วงออกมาแวบหนึ่ง ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว

แต่แสงสีม่วงเพียงเล็กน้อยนี้ ก็เพียงพอที่จะบ่งบอกถึงคุณภาพของอาวุธชิ้นนี้ได้

ทันใดนั้นใบหน้าของหวังชางเหอก็แดงก่ำด้วยความอับอาย เขาจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มที่ประจบเขาเมื่อครู่ ส่งสายตาประมาณว่าแกพูดทำไม เสียหน้าหมด!

อู๋เทียนมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความขบขัน ตอนแรกเขาก็คิดจะโชว์อาวุธสีทองของตัวเอง แต่พอคิดดูดีๆแล้ว ก็ตัดสินใจไม่โอ้อวดดีกว่า

มันดูต่ำต้อยเกินไป…

'เซฟไว้ก่อนดีกว่า!'

อู๋เทียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกทำการเซฟ

...

'กรุณาเลือกไฟล์ข้อมูล!'

[ช่องเซฟ 1: บ้านในโลกหลัก เวลา... ]

[ช่องเซฟ 2: ว่าง]

...

'เอ๋?'

อู๋เทียนถึงกับมึนงง

เขาเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองปลดล็อคช่องเซฟใหม่ได้แล้ว!

'หรือว่ามันจะปรากฏขึ้นตอนที่เราทำลายข้อจำกัดของระดับฝึกหัดนะ?'

'แถมยังไม่มีการแจ้งเตือนอะไรเลย...'

อู๋เทียนตั้งสติได้ เขารีบเลือกช่องเซฟ 2 ที่ยัง 'ว่าง' ทันที

...

'บันทึกข้อมูลสำเร็จ!'

'[ช่องเซฟ 2: โลก [เมืองลาวาใต้พิภพ] พิกัด... เวลา...]'

...

จากนั้น ทุกคนก็เริ่มเดินออกไปข้างนอก

บริเวณรอบๆประตูมิติ ย่อมปลอดภัยอย่างแน่นอน

เพราะถ้ามนุษย์กล้าเปิดประตูมิติที่นี่ ก็หมายความว่าพวกเขาต้องเคลียร์พื้นที่โดยรอบแล้ว

ดังนั้นมู่หวงเออร์จึงตัดสินใจมุงไปทางทิศตะวันตก

ซึ่งเป็นที่ตั้งของเทือกเขาอันกว้างใหญ่ไพศาล...

เทือกเขาใต้ดินที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา มีสีดำสนิท เต็มไปด้วยกลิ่นกำมะถันและไอของความตาย!

...

สามชั่วโมงต่อมา

ทีมของพวกเขาก็เข้าสู่เทือกเขาทมิฬ

ไม่นานนัก ขณะที่กำลังเดินผ่านเชิงเขา พวกเขาก็พบกับศัตรู!

พวกมันเป็นสัตว์ประหลาดสีม่วงสามตัว สูงสามเมตร มีหัวเป็นปิศาจที่น่าเกลียดน่ากลัว และมีปีกขนาดใหญ่หนึ่งคู่

พวกมันถือหอกเปื้อนเลือดอยู่ในมือ เมื่อเห็นอู๋เทียนและคนอื่นๆ ก็ชะงักไปครู่หนึ่งอย่างเห็นได้ชัด

"จี๋หลี่กู๋หลู~~!"

ดูเหมือนว่าปิศาจทั้งสามจะไม่รู้จักสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์ พวกมันเผยรอยยิ้มที่น่ากลัวออกมา ดูเหมือนว่าพวกมันจะมองว่ามนุษย์เป็นเหยื่อ และพุ่งเข้าใส่ทันที!

'เปิดใช้งานฟังก์ชันแปลภาษาพื้นฐาน'

อู๋เทียนสั่งการผ่านแผงควบคุม

ไม่นานนัก

เสียงคำรามของปิศาจทั้งสามก็กลายเป็นภาษาที่เขาเข้าใจได้

"เหยื่อ! พวกลิงแคระ!"

"กา ก้า ก้า!"

...

อีกด้านหนึ่ง

มู่หวงเออร์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "นักรบโล่อยู่หน้า! นักรบคลั่งประกบซ้ายขวา นักบวชคอยดูแลนักรบโล่ พวกนักธนูกับนักฆ่าเคลื่อนไหวอิสระตามความเหมาะสม ส่วนนักเวทย์เริ่มร่ายเวทย์ได้เลย!"

ในยามศึก สาวน้อยหยิ่งผยองคนนี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการเป็นผู้นำ เธอออกคำสั่งอย่างเป็นระเบียบเพื่อจัดขบวนต่อสู้

เธอใจเย็นมาก คำสั่งแต่ละคำสั่งทำให้ทีมตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว

ชายร่างยักษ์คำรามลั่น เขายกโล่ขนาดใหญ่ขึ้นมาก่อนจะพุ่งเข้าหาปิศาจ!

โครม!

เสียงโล่กระทบดังสนั่น!

ในพริบตา ปิศาจสองตัวก็ถูกสตั๊น

ในขณะเดียวกัน

ทุกคนก็ใช้ทักษะประเมิน เพื่อดูข้อมูลของศัตรู

...

[นักล่าแห่งแดนใต้พิภพ]

เผ่าพันธุ์: ปิศาจ

ระดับ: 13

ระดับพลัง: ชั้นยอด - หายาก

...