บทที่ 300 - เดินทางสู่เผ่าสวรรค์เพียงลำพัง

บทที่ 300 - เดินทางสู่เผ่าสวรรค์เพียงลำพัง

ต่อให้อาณาเขตกระบี่วิถีสวรรค์ระดับ 7 ส่วน 2 จะยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่ถ้าได้ทำความเข้าใจศิลาจารึกเทพกระบี่เยอะๆ ก็ยังพอมีหวังบรรลุได้

แต่การยกระดับการระเบิดพลังให้ถึง 40 เท่านั้น มันยากจนไม่อาจจินตนาการได้

เรียกได้ว่า แค่การระเบิดพลัง 20 เท่าก็ยากลำบากแสนสาหัสแล้ว การจะยกระดับขึ้นไปอีกแม้เพียงนิดเดียวก็นับว่ายากเย็นแสนเข็ญ

ดังนั้น พวกเขาจึงไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

หลังจากนั้น

อัจฉริยะคนที่สองของตระกูลชางก็ปรากฏตัว และโดนเฉินหยางสังหารในพริบตาเช่นเคย

คนที่สาม

คนที่สี่

คนที่ห้า

อัจฉริยะคนแล้วคนเล่าก้าวออกมา แต่ก็ถูกเฉินหยางอัดจนหมดสภาพ

ในที่สุดอัจฉริยะคนที่สิบก็ก้าวออกมา

เธอเป็นอัจฉริยะหญิงนามว่าชางเสี่ยวอวี่

แม้ชื่อจะฟังดูธรรมดา แต่การที่ถูกจัดให้เป็นคนสุดท้าย ย่อมหมายความว่าเธอมีความแข็งแกร่งมากที่สุด

ทันทีที่ชางเสี่ยวอวี่ปรากฏตัว ดวงตาข้างที่สามก็ปรากฏขึ้นที่กลางหน้าผาก มันเป็นดวงตาที่มีสีขาวโพลน

"วิชาลับระดับจักรพรรดิ เนตรมิติขาว"

เมื่อเห็นชางเสี่ยวอวี่ใช้วิชาลับนี้ ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิของตระกูลชางหลายคนก็พยักหน้าเล็กน้อย

พวกเขาต่างรู้ดีถึงความน่าสะพรึงกลัวของวิชาลับนี้ มันคือวิชาสายจิตใจที่ชางเสี่ยวอวี่ฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบ

เมื่อประกอบกับพลังจิตอันกล้าแข็งและระดับจิตใจที่ทรงพลังของชางเสี่ยวอวี่ การโจมตีครั้งนี้จึงมีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

หากถูกเนตรมิติขาวล็อกเป้าหมาย ก็แทบจะไม่มีทางหลบพ้น หากถูกโจมตีเข้า จิตใจจะได้รับความเสียหายอย่างหนัก จนอาจจะถึงขั้นขยับตัวไม่ได้เลยทีเดียว

ชางเสี่ยวอวี่เคยประลองกับอัจฉริยะมาแล้วนับไม่ถ้วน ทันทีที่เธอใช้วิชานี้ อีกฝ่ายก็มักจะหมดทางตอบโต้

"เฉินหยางจากสหพันธรัฐโลกไม่มีทางเอาชนะชางเสี่ยวอวี่ได้แน่"

พวกเขายืนกรานเช่นนั้น

วิ้ง

เนตรมิติขาวสาดแสงสีขาวพวยพุ่ง กลายเป็นลำแสงพุ่งตรงเข้าใส่เฉินหยาง

"โลกกระบี่จิตใจ"

เฉินหยางใช้โลกกระบี่จิตใจเพื่อต้านทานลำแสงสีขาวนั้น

ทว่า โลกกระบี่จิตใจกลับถูกลำแสงสีขาวเจาะทะลุได้อย่างง่ายดาย กระนั้นมันก็ช่วยลดทอนพลังทำลายของลำแสงสีขาวไปได้ถึง 9 ส่วน

ในที่สุด ลำแสงสีขาวก็พุ่งชนเข้ากับหอคอยหลังหนึ่ง

นั่นก็คือหอคอยจิตใจของเฉินหยางนั่นเอง

ในความมืดมิด

ปัง

ลำแสงสีขาวแตกสลาย ในขณะที่หอคอยจิตใจกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

"สั่นสะเทือน"

หอคอยจิตใจเกิดการสั่นสะเทือน

ในเวลานั้นเอง

ทัศนวิสัยของชางเสี่ยวอวี่ก็ถูกครอบคลุมด้วยหอคอยจิตใจ เนตรมิติขาวปริแตก จิตใจของเธอได้รับความเสียหายอย่างหนัก

วินาทีต่อมา

ฉัวะ

แสงกระบี่ทะลวงขั้วหัวใจของชางเสี่ยวอวี่

จบการต่อสู้ในพริบตา

ร่างในเครือข่ายจักรวาลของชางเสี่ยวอวี่ถูกสังหารและโดนเตะออกจากระบบทันที

หลังจากนั้นเธอก็ล็อกอินกลับเข้ามาใหม่

"ท่านผู้อาวุโส หนูแพ้แล้วค่ะ"

ชางเสี่ยวอวี่พูดอย่างจนใจ

บรรดาผู้อาวุโสของตระกูลชางต่างก็รู้สึกหมดหนทาง ไม่คิดเลยว่าแม้แต่ชางเสี่ยวอวี่ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังพ่ายแพ้ในพริบตา

"เสี่ยวอวี่ ไม่ใช่ความผิดของหลานหรอก ใครจะไปคิดว่าเฉินหยางจากสหพันธรัฐโลกคนนี้จะใช้วิชาลับทางจิตใจได้ด้วย แถมยังเหนือกว่าเนตรมิติขาวและมีระดับที่สูงมาก"

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด ระดับจิตใจของเฉินหยางน่าจะเหนือกว่าหลานนะ"

"เฉินหยางคนนี้เก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ งั้นตกลงร่วมมือกับตระกูลไป๋จากสหพันธรัฐโลกก็แล้วกัน"

บรรดาผู้อาวุโสต่างก็เห็นพ้องต้องกัน

"เฉินหยาง ครั้งนี้ต้องขอบใจนายมากเลยนะ ถ้านายไม่ออกโรงล่ะก็ พวกตระกูลชางคงไม่ยอมร่วมมือกับเราง่ายๆ หรอก"

ไป๋เฮอพูดอย่างตื่นเต้น

"คุณพ่อตาครับ แล้วครั้งนี้เราจะได้ร่วมมือกันเรื่องอะไรเหรอครับ" เฉินหยางถาม

"ตัวแทนจำหน่ายทรัพยากรน่ะ" ไป๋เฮอตอบ "ในเครือข่ายจักรวาล ร่างกายของเราไม่ใช่ของจริง การยกระดับร่างกายไม่มีประโยชน์อะไรเลย แต่การยกระดับพลังจิตยังคงเห็นผล แถมการยกระดับความเข้าใจก็ยังทำได้ ดังนั้นทรัพยากรหลายอย่างจึงสามารถนำมาใช้ในเครือข่ายจักรวาลได้โดยตรง เผ่าสวรรค์มีประชากรน้อยแต่ทรัพยากรล้นเหลือ พวกเขาจึงนำทรัพยากรมากมายมาขายทั่วกาแล็กซี เผ่าสวรรค์ไม่มีตัวแทนจำหน่ายในเขตดาวเลี่ยหยาง แถมยังไม่ค่อยสนใจเขตดาวเลี่ยหยางสักเท่าไหร่ ครั้งนี้ตระกูลไป๋ของเราได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนจำหน่ายในเขตดาวเลี่ยหยาง เตรียมจะขายทรัพยากรของเผ่าสวรรค์ในพื้นที่นี้ ถ้ายอดขายดีล่ะก็ รับรองว่าปีนึงเราจะได้เหรียญจักรวาลไม่ต่ำกว่าร้อยล้านเหรียญแน่ๆ"

"ไม่ต่ำกว่าร้อยล้าน"

เฉินหยางตกตะลึง

เหรียญจักรวาลแค่เหรียญเดียวก็มีมูลค่ามหาศาลแล้ว แต่นี่ตั้งร้อยล้านเหรียญจักรวาลเชียวนะ

ไป๋เฮอยิ้มแล้วพูดว่า "อย่ามองว่าร้อยล้านเหรียญจักรวาลเป็นเงินมหาศาลเลย สำหรับอารยธรรมหนึ่ง มันไม่ได้เยอะขนาดนั้นหรอก และสำหรับตระกูลใหญ่อย่างตระกูลชาง เงินแค่นี้ก็เศษเงินด้วยซ้ำ ในเครือข่ายจักรวาล ของวิเศษหลายอย่างมีมูลค่าเกินร้อยล้านทั้งนั้นแหละ"

ในตอนนี้

เฉินหยางเพิ่งรู้ตัวว่าเขายังเป็นแค่คนจนคนหนึ่งเท่านั้น

แต่เขาเพิ่งจะเข้ามาอยู่ในเครือข่ายจักรวาลได้ไม่นาน ในอนาคตเขาจะต้องหาเหรียญจักรวาลได้มากกว่านี้ และยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองได้อย่างรวดเร็วแน่นอน

ทันใดนั้น

ไป๋เฮอก็พูดเรื่องหนึ่งขึ้นมา

"เฉินหยาง ตระกูลชางแห่งเผ่าสวรรค์อยากจะทำข้อตกลงกับนาย ไม่รู้ว่านายจะสนใจไหม"

ไป๋เฮอถาม

"ข้อตกลงอะไรครับ"

เฉินหยางถาม

"พวกเขาจะมอบเคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกายระดับสูงสุดให้ เพื่อแลกกับการที่นายต้องช่วยพวกเขาทำธุระอย่างหนึ่ง" ไป๋เฮอกล่าว

"เคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกาย"

เฉินหยางรู้สึกตื่นเต้น

หลังจากที่ได้รู้จักขีดสุดของร่างกาย เขาก็ไปค้นคว้ามาโดยเฉพาะ และพบว่าการจะยกระดับร่างกายให้ถึงขีดสุดในช่วงระดับกึ่งจักรพรรดินั้น ไม่ใช่เรื่องที่คิดจะทำก็ทำได้ หากไม่มีเคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกาย ต่อให้กลืนกินทรัพยากรไปมากแค่ไหนก็ไม่มีทางทำสำเร็จ

แต่เคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกายนั้นล้ำค่ามาก ในเครือข่ายจักรวาลไม่มีใครเอามาขายเลย

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ พันธมิตรเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งจักรวาลไม่อนุญาตให้มีการซื้อขายเคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกายต่างหาก

เช่นเดียวกับการสืบทอดพิเศษหลายๆ อย่าง ที่ไม่สามารถหาซื้อได้ในเครือข่ายจักรวาล

แม้ตอนนี้เขาจะยังไปไม่ถึงระดับกึ่งจักรพรรดิ แต่อีกไม่นานเขาจะต้องทะลวงสู่ระดับกึ่งจักรพรรดิแน่นอน ถึงตอนนั้นเขาจะต้องหาวิธียกระดับร่างกายให้ถึงขีดสุด และนั่นก็จำเป็นต้องใช้เคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกาย

"ธุระอะไรครับ ถ้ามันไม่เกินความสามารถ ผมก็ยินดีครับ" เฉินหยางตอบ

"ต้องเดินทางไปที่เขตแดนของเผ่าสวรรค์ เพื่อช่วยตระกูลชางแย่งชิงวาสนาอย่างหนึ่ง" ไป๋เฮออธิบาย "ไม่ใช่ในเครือข่ายจักรวาลนะ แต่เป็นเขตแดนของเผ่าสวรรค์ในจักรวาลแห่งความจริง"

"แบบนั้นก็ต้องเดินทางไปถึงใจกลางกาแล็กซีเลยสิครับ นั่นมันไกลมากเลยนะ"

เฉินหยางขมวดคิ้ว

ไป๋เฮอพูดต่อ "ไกลจริงๆ นั่นแหละ แต่ตอนนี้สหพันธรัฐโลกเพิ่งจะซื้อเทคโนโลยีมิติมืดมาจากเครือข่ายจักรวาล เราสามารถเอายานเจียวหยางของนายมาปรับปรุงและติดตั้งเทคโนโลยีมิติมืดเข้าไปได้ ด้วยวิธีนี้ยานเจียวหยางของนายก็จะสามารถมุดเข้าสู่มิติมืดเพื่อเดินทางผ่านอวกาศได้ ความเร็วจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ตามความเร็วของเทคโนโลยีมิติมืด ประกอบกับการใช้รูหนอนระหว่างทาง การเดินทางจากสหพันธรัฐโลกไปยังเขตแดนของเผ่าสวรรค์น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งปี ตอนนั้นแม่ของฉันก็ใช้เวลาหนึ่งปีในการเดินทางกลับเผ่าสวรรค์เหมือนกัน"

"หนึ่งปีงั้นเหรอ"

เฉินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง การเสียเวลาหนึ่งปีเพื่อเดินทางไปเผ่าสวรรค์ มันจะคุ้มกันไหม

แล้วถ้าระหว่างทางเกิดอันตรายขึ้นมาล่ะ

แต่พอนึกถึงเคล็ดวิชาขีดสุดของร่างกาย เขาก็เริ่มหวั่นไหว

หลังจากคิดทบทวนดูแล้ว เขาก็ตัดสินใจ "ตกลงครับ ผมยินดี"

เมื่อเห็นเฉินหยางตกลง ไป๋เฮอก็เตือนว่า "เผ่าสวรรค์มีข้อแม้ว่าห้ามนายทะลวงสู่ระดับกึ่งจักรพรรดิภายในหนึ่งปีนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นนายจะหมดสิทธิ์ช่วยพวกเขาแย่งชิงวาสนานั้น"

"ได้ครับ"

เฉินหยางพยักหน้ารับ

หลังจากนั้น

เฉินหยางก็เอาเรื่องนี้ไปคุยกับไป๋ซิน ซึ่งไป๋ซินก็ไม่ได้คัดค้านอะไร

แต่ในช่วงหนึ่งปีต่อจากนี้ เขาคงจะเข้าเครือข่ายจักรวาลได้น้อยลง

เพราะการเดินทางไกลในจักรวาล หากเข้าสู่เครือข่ายจักรวาล ร่างกายในโลกความจริงก็จะปราศจากการคุ้มกัน หากมีอันตรายเกิดขึ้นมาล่ะก็ คงเป็นเรื่องใหญ่แน่

ดังนั้น เขาจึงทำได้แค่หาเวลาว่างเข้าเครือข่ายจักรวาลเพื่อมาพบไป๋ซินเป็นครั้งคราว ส่วนเวลาที่เหลือเขาต้องจดจ่ออยู่กับสถานการณ์ภายนอกให้มาก

สิบวันต่อมา

การปรับปรุงยานเจียวหยางของเฉินหยางก็เสร็จสมบูรณ์ มันกลายเป็นยานอวกาศที่สามารถเดินทางผ่านมิติมืดได้แล้ว

จากนั้น

เขาก็เริ่มออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เผ่าสวรรค์

เนื่องจากระยะทางที่ไกลแสนไกล คนอื่นจึงไม่มีทางร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย เขาต้องเดินทางมุ่งหน้าสู่เขตแดนของเผ่าสวรรค์เพียงลำพัง