บทที่ 85 สังหารในพริบตา และหมากสำรอง

ข่าวเรื่องที่ฉินอู่สังหารซุนเซี่ยพ่อบ้านตระกูลซุนและหยางฮวนผู้ติดตาม ก็ไปถึงหูของตระกูลซุนเช่นกัน

ในขณะนี้ ภายในห้องลับ

"นายท่าน แย่แล้วขอรับ! พ่อบ้านซุนเซี่ยและผู้ติดตามหยางฮวนถูกฉินอู่แห่งตระกูลฉินสังหารสิ้น แม้แต่ศพก็ยังมิอาจเก็บกู้กลับมาได้ขอรับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของ ซุนโฮ่วหวาง ก็เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง แม้ความตายของซุนเซี่ยและหยางฮวนจะมิมีความหมายอันใดต่อเขา แต่การกระทำของตระกูลฉินเปรียบเสมือนการตบหน้าตระกูลซุนอย่างฉกรรจ์

เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"หยางฮวนอยู่ในขอบเขตผลัดกายขั้นที่เจ็ด ตระกูลฉินมีผู้อยู่เบื้องหลังที่ทรงพลังงั้นรึ? เจ้าไปสืบมาหรือยัง?"

ชายผู้นั้นตอบกลับ

"นายท่าน ตระกูลฉินมิมีใครหนุนหลังทั้งนั้นขอรับ ฉินอู่เป็นคนลงมือสังหารพ่อบ้านและผู้ติดตามด้วยตนเองขอรับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซุนโฮ่วหวางก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"สวรรค์ช่วยข้าโดยแท้! สวรรค์ช่วยข้าโดยแท้! ตราบใดที่ข้ากลืนกินเจ้าได้ ข้าต้องทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นกลางได้อย่างแน่นอน!"

จากนั้น ซุนโฮ่วหวางก็มุ่งหน้าตรงไปยังตระกูลฉินทันที

ในเวลานี้ ฉินฉี่หลิงกล่าวกับฉินจง

"ลุงจง รีบรวบรวมสมาชิกตระกูลฉินทุกคนที่อยู่ภายนอก ให้พวกเขามารวมตัวกันที่ตระกูลหลักภายในสองวัน"

ฉินจงตอบรับอย่างตื่นเต้น

"ขอรับ ข้าจะแจ้งให้ทุกคนทราบภายในวันเดียวแน่นอนขอรับ"

ทว่าฉินเฟิงกลับกล่าวขึ้นว่า...

"มิเห็นต้องลำบากปานนั้น"

จากนั้น ฉินเฟิงจึงสัมผัสถึงตำแหน่งของสายเลือดตระกูลฉินทุกคนในโลกสามัญ ทันใดนั้น ค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ปรากฏขึ้นใต้แทบเท้าของสมาชิกตระกูลฉินทุกคน

ก่อนที่คนของตระกูลฉินที่อยู่ข้างนอกจะทันตั้งตัว พวกเขาก็หายวับไปจากตำแหน่งเดิม

เมื่อพวกเขาได้สติกลับมา สมาชิกตระกูลฉินกว่า 400,000 คน ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน ณ ลานกว้างของตระกูลฉิน

ในวินาทีนั้น ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความไม่อยากเชื่อ

"บ้าไปแล้ว! เมื่อกี้ข้ายังเจรจาธุรกิจหมื่นตำลึงทองกับตระกูลหลานอยู่เลย! ไหงจู่ๆ ถึงโผล่มาที่นี่ได้? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

"ข้าก็มิรู้เหมือนกัน ข้ากำลังเดินทางกลับ จู่ๆ ก็มีแสงวาบขึ้นมา แล้วข้าก็มาโผล่ที่ลานกว้างนี่เลย! นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"

"ใช่ เหลือเชื่อเกินไป หรือว่าตระกูลฉินของพวกเราจะมีผู้ฝึกตน? มีเพียงผู้ฝึกตนเท่านั้นที่มีความสามารถระดับนี้!"

"ผู้ฝึกตนรึ? เป็นไปมิได้! ถ้าตระกูลเรามีผู้ฝึกตน พวกเราย่อมต้องรู้ไปนานแล้ว เหตุใดถึงมิเคยได้ยินแม้แต่น้อย?"

"ขอบอกอะไรให้นะ ข้าเพิ่งได้ยินมาว่าคุณหนูลงมือสังหารผู้ติดตามของตระกูลซุนด้วยตนเอง หรือจะเป็นฝีมือของคุณหนู?"

"มิหรอก ข้าว่ามิน่าใช่ ต่อให้เป็นเฉินปินผู้ติดตามของตระกูลเรายังต้องเดินทางด้วยม้า เขาจะมีปัญญาพาพวกเราจำนวนมหาศาลกลับมาที่ตระกูลพร้อมกันแบบนี้ได้อย่างไร?"

ในตอนนั้น ภายในโถงหลักของตระกูลฉิน ฉินจงวิ่งพรวดพราดเข้ามา คุกเข่าลงกับพื้นและบอกกับฉินเฟิงด้วยความตื่นเต้น

"ท่านผู้นำตระกูล ท่านผู้นำตระกูล สมาชิกตระกูลฉินทุกคนกลับมาแล้วขอรับ! ทุกคนกลับมาถึงแล้วขอรับ!"

ผู้คนในโถงต่างจ้องมองฉินเฟิงด้วยความตกตะลึง

นั่นคือคน 400,000 คนเชียวนะ!

ท่านผู้นำตระกูลใช้วิธีใดกันถึงพาคนจำนวนมากขนาดนั้นมาถึงตระกูลได้ในพริบตาพร้อมๆ กัน?

มันเหลือเชื่อเกินไปจริงๆ! นี่หรือคือพลังของผู้ฝึกตน?

นี่หรือคือความแข็งแกร่งของท่านผู้นำตระกูล?

ภายใต้การจัดการของฉินฉี่หลิง สมาชิกตระกูลฉินทุกคนเข้าประจำที่ เตรียมพร้อมออกเดินทางสู่ตระกูลหลักในอีกสามวันข้างหน้า ขณะเดียวกัน ฉินฉี่หลิงก็กำลังจัดแจงคน 10,000 คนที่เหลือเพื่อเฝ้าแผ่นดินบรรพบุรุษ โดย 9,000 คนเป็นผู้สูงอายุ และอีก 1,000 คนเป็นคนหนุ่มสาว เนื่องจากตระกูลฉินยังต้องพัฒนาในโลกสามัญต่อไป

"ฉินฉี่หลิง ตระกูลฉินของเจ้าบังอาจฆ่าพ่อบ้านและผู้อาวุโสของตระกูลซุน! จงให้ลูกสาวเจ้ามาขอขมาข้าเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นข้าจะล้างบางตระกูลฉินให้สิ้นซาก!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินอู่ก็โกรธจัดทันที นางกล่าวกับฉินเฟิงว่า

"ท่านผู้นำตระกูล ผู้น้อยฉินอู่ขออาสาออกไปต่อสู้เพื่อล้างแค้นให้ตระกูลฉินเจ้าค่ะ"

ฉินเฟิงพยักหน้า และฉินอู่ก็พุ่งออกไปทันที

"ซุนโฮ่วหวาง ข้ายัมมิได้ไปหาเรื่องเจ้า แต่เจ้ากลับรนหาที่มาถึงหน้าประตูบ้านข้าเอง วันนี้ข้าจะคิดบัญชีทั้งเก่าและใหม่ให้สิ้นเจ้าค่ะ"

ซุนโฮ่วหวางแค่นเสียงหยัน

"ฉินอู่ ข้าขอชมในความกล้าของเจ้าที่บังอาจท้าทายตระกูลซุน เจ้าคิดว่าการฆ่าผู้อาวุโสตระกูลข้าได้แล้วจะมาข่มเหงพวกเราได้รึ? เจ้ามันก็แค่กบในกะลา"

"ข้าจะให้คำแนะนำเจ้าเสียหน่อย: ถ้าเจ้าถอดเสื้อผ้าแล้วนอนรออยู่บนเตียงข้าแต่โดยดี ข้าอาจจะพิจารณาไว้ชีวิตตระกูลฉินของเจ้า มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าทุกคนในตระกูลทิ้งให้หมดเหลือไว้แค่เจ้า แล้วเจ้าก็ต้องไปนอนบนเตียงข้าอยู่ดี ทางเลือกมันง่ายมากใช่ไหมล่ะ?"

ฉินอู่เค้นเสียงหัวเราะเยาะ

"อยากทำลายตระกูลฉินของข้ารึ? มาดูกันว่าเจ้าจะมีปัญญาไหมเจ้าค่ะ"

สิ้นคำ ฉินอู่พุ่งหมัดเข้าใส่ซุนโฮ่วหวางทันที

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่โหมกระหน่ำ สีหน้าของซุนโฮ่วหวางพลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขาอุทานออกมาด้วยความสยองขวัญ

"มิได้การ! เจ้าเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตสร้างรากฐานงั้นรึ? เป็นไปได้อย่างไร? ตระกูลฉินจะมีคนขอบเขตสร้างรากฐานได้อย่างไร? ข้ามิยอมรับ!"

จากนั้น ร่างของซุนโฮ่วหวางก็ระเบิดกลายเป็นเศษเนื้อภายใต้หมัดของฉินอู่

ฉินอู่พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

"สวะขอบเขตรวบรวมปราณ บังอาจมาโอหังต่อหน้าตระกูลฉินของข้า"

จากนั้นฉินอู่ก็เดินตรงกลับเข้าโถงหลักของตระกูลฉินไป

ทว่าหลังจากฉินอู่จากไป เศษเนื้อบนพื้นกลับเริ่มบิดเบี้ยวอย่างประหลาด แล้วร่างของซุนโฮ่วหวางก็ปรากฏขึ้นมาใหม่

"นึกมิถึงว่าตระกูลฉินจะมีคนขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์ น่าสนใจจริงๆ โชคดีที่ข้ามีหมากสำรองไว้ ไม่อย่างนั้นวันนี้ข้าคงพินาศที่นี่ไปแล้ว"

"มิคาดว่ายันต์ตัวตายเล่มนี้จะทรงพลังถึงเพียงนี้ ถึงกับรับการโจมตีถึงตายได้ ตระกูลฉิน เจ้าทำให้ข้าต้องเสียยันต์ตัวตายไปหนึ่งใบ ข้าจะทำให้พวกเจ้าตายไร้ที่ฝัง"

ซุนโฮ่วหวางเริ่มร่ายอักขระทันใดนั้นอักขระประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนร่างกายของสมาชิกตระกูลซุนที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้ จากนั้นสมาชิกตระกูลซุนกว่าล้านคนก็เกิดการลุกไหม้ขึ้นเองโดยกะทันหัน

ซุนโฮ่วหวางหัวเราะอย่างโหดเหี้ยม

"ตราบเท่าที่ข้า ซุนโฮ่วหวาง ยังอยู่ ตระกูลซุนก็ยังอยู่ พวกเจ้าทุกคนจงมาเป็นส่วนหนึ่งในการทะยานขึ้นของตระกูลซุนของข้าเสียเถิด"

สมาชิกตระกูลซุนต่างร้องโหยหวนอย่างต่อเนื่อง เพียงมินานพวกเขาก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

และที่แทบเท้าของซุนโฮ่วหวาง อักขระหกเหลี่ยมพลันปรากฏขึ้น

"มังกรอเวจี จงออกมา! ตระกูลฉินทั้งตระกูลคืออาหารของเจ้า จงไปซะ!"

ทันใดนั้น มังกรอเวจีความยาวสามสิบเมตรก็ปรากฏกายขึ้นข้างซุนโฮ่วหวาง กลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นของมันเข้าปกคลุมเขตจวนตระกูลฉินทั้งหมดในทันที