บทที่ 27 มหาจักรพรรดิผู้สูงสุด

ภายในหอรับรองตระกูลฉิน ถังโหรวกล่าวกับเอ๋าเทียนฉยงด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

"รองเจ้าสำนักเอ๋า ตระกูลหลี่ใส่ร้ายตระกูลฉินของข้าว่าเป็นวิถีมาร ทั้งยังลบหลู่ท่านผู้นำตระกูล! ความผิดของพวกมันมหันต์นักมิอาจละเว้น! ข้าขอออกคำสั่งเจ้าสำนักฉบับที่สอง: ให้สำนักกระบี่ฟงเหลยเคลื่อนพลทั้งหมดไปกวาดล้างตระกูลหลี่ให้สิ้นซาก!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เหล่าผู้นำตระกูลโดยรอบต่างเงียบกริบ การเคลื่อนพลทั้งสำนักกระบี่ฟงเหลยนั่นมิใช่จะทำให้เมืองเทียนหยวนราบเป็นหน้ากลองหรอกหรือ?

ทว่าตระกูลหลี่นั้นสมควรตายจริงๆ ทั้งผู้อาวุโสรุ่นเยาว์ต่างเป็นพวกทรยศหักหลัง การตายของพวกมันจึงไม่ใช่เรื่องน่าเวทนา

เอ๋าเทียนฉยงมีสีหน้ามึนงงเล็กน้อย

"ท่านเจ้าสำนัก เหตุใดต้องใช้ดาบฆ่ามังกรมาประหารไก่ด้วยขอรับ? ข้าเพียงส่งศิษย์ไปคนเดียวก็ล้างบางตระกูลหลี่ได้ง่ายๆ แล้ว"

ถังโหรวตอบว่า "รองเจ้าสำนักเอ๋า ท่านเข้าใจผิดแล้ว ที่ต้องใช้ดาบฆ่ามังกรมาประหารไก่ ก็เพื่อให้โลกได้เห็นจุดจบของการบังอาจมาใส่ร้ายตระกูลฉินของข้า ให้พวกมันได้ตระหนักถึงผลที่ตามมา หากไร้ซึ่งมาตรการที่เด็ดขาด ใครต่อใครก็คงกล้ามาเหยียดหยามตระกูลฉิน แล้วเกียรติภูมิของตระกูลฉินและสำนักกระบี่ฟงเหลยจะอยู่ที่ใด?"

เอ๋าเทียนฉยงพยักหน้าเห็นด้วย "เจ้าสำนักพูดถูก หลี่อู๋หยา เจ้ามัวยืนบื้ออะไรอยู่? ไปกันได้แล้ว!"

หลี่อู๋หยาตามเอ๋าเทียนฉยงนำกองทัพผู้ฝึกกระบี่นับแสนมุ่งหน้าสู่ตระกูลหลี่ ระหว่างทางเอ๋าเทียนฉยงถามถึงต้นสายปลายเหตุ เมื่อได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมดรวมถึงเหตุการณ์ที่ฉินเฟิงเพียงแค่จ้องมองก็ทำให้ยอดฝีมือขอบเขตมหาเซียนระเบิดเป็นจลน์ เอ๋าเทียนฉยงก็ยิ่งเคร่งขรึมและเตือนหลี่อู๋หยาว่าระดับพลังของฉินเฟิงนั้นเกินกว่าที่พวกเราจะจินตนาการได้

ณ คฤหาสน์ตระกูลหลี่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เมื่อพบว่าป้ายวิญญาณของผู้นำตระกูลและคุณหนูแตกสลาย พวกเขาเตรียมจะหลบหนีทว่าสายเกินไปเสียแล้ว เสียงกึกก้องกัมปนาทดังขึ้นเหนือท้องฟ้า

"ศิษย์สำนักกระบี่ฟงเหลย น้อมรับบัญชาเจ้าสำนัก! กวาดล้างตระกูลหลี่ให้สิ้น!"

"ตระกูลหลี่ต้องพินาศ!" เสียงตะโกนดังก้องจากผู้ฝึกกระบี่นับแสน ทันใดนั้นกระบี่บินกว่าสองแสนเล่มก็พุ่งเข้าถล่มคฤหาสน์ตระกูลหลี่พร้อมกันอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์สำนัก เพียงชั่วครู่ คฤหาสน์ตระกูลหลี่ก็หายวับไปจากแผนที่เมืองเทียนหยวน เหลือเพียงหลุมลึกขนาดมหึมา ตระกูลหลี่ถูกกวาดล้างจนไม่เหลือแม้แต่ซาก

ในขณะเดียวกัน ณ สำนักจักรพรรดิเทียนจี มหาจักรพรรดิอู๋จี้กล่าวว่า "ท่านผู้อาวุโส พวกเราออกเดินทางกันเถิด"

ฉินเฟิงพยักหน้า คว้าตัวอู๋จี้จื่อแล้วฉีกกระชากความว่างเปล่ามาปรากฏตัวที่ตระกูลฉินในพริบตาเดียว อู๋จี้จื่อตกใจสุดขีดกับการเคลื่อนย้ายข้ามระยะทางหลายพันล้านลี้เพียงชั่วอึดใจ นี่คือพลังของมหาจักรพรรดิเก้าผลัดที่แท้จริง!

ทว่าเมื่อเขาสำรวจรอบตัว เขาก็ต้องสั่นสะท้านไปทั้งร่าง

"ข้าตาฝาดไปหรือไม่? นี่มัน... ต้นชาหยั่งรู้เต๋า! แถมยังมีขนาดใหญ่โตขนาดนี้! ใบชานับล้านใบ! หรือว่าข้า อู๋จี้จื่อ ได้เข้ามาในดินแดนต้องห้ามบรรพกาลแล้ว?"

อู๋จี้จื่อมองไปที่ต้นไม้แห่งชีวิตและผลเทพสีแดงฉาน เขาสัมผัสได้ว่าเพียงแค่กินมันผลเดียว บาดแผลแห่งเต๋าของเขาจะหายเป็นปลิดทิ้ง และเมื่อเขามองลงไปที่ป่าไผ่อัสนีสวรรค์นับหมื่นหมู่ เขาก็แทบสิ้นสติ เพราะนั่นคือวัสดุสร้างอาวุธจักรพรรดิที่เขาเคยทุ่มสุดตัวเพื่อซื้อมาเพียงลำต้นเดียว!

"ใช่แล้ว... ข้าต้องอยู่ในดินแดนต้องห้ามบรรพกาลแน่ๆ และท่านผู้อาวุโสท่านนี้คือเจ้าแห่งดินแดนต้องห้าม! ชีวิตนี้ของข้าช่างคุ้มค่านัก!"

"ติ๊ง! นายท่าน ระบบมอบภารกิจรอง: รับมหาจักรพรรดิอู๋จี้เข้าสู่ตระกูลฉิน เมื่อสำเร็จจะได้รับรางวัล: เมล็ดต้นไม้โลกโกลาหล, หินต้นกำเนิดจักรพรรดิระดับหนึ่ง 100,000 ก้อน, ระดับสอง 10,000 ก้อน และระดับสาม 100 ก้อน"

ฉินเฟิงลอบยินดี หินต้นกำเนิดจักรพรรดิเหล่านี้คือสมบัติล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินได้ เขาตรวจสอบสถานะของอู๋จี้จื่อ:

[ชื่อ: มหาจักรพรรดิอู๋จี้]

[ขอบเขต: มหาจักรพรรดิเก้าผลัดที่หนึ่ง (ขั้นสูงสุด)]

[พรสวรรค์: ระดับมหาจักรพรรดิ]

[กายา: กายาเทพโองการสวรรค์]

[อายุขัย: 100 ปี (บาดเจ็บสาหัส)]

ฉินเฟิงเด็ดผลเทพแห่งชีวิตมายื่นให้ "อู๋จี้จื่อ นี่คือผลเทพแห่งชีวิต ไม่เพียงรักษาแผลแห่งเต๋าของเจ้าได้ แต่ยังเพิ่มอายุขัยได้อีกหมื่นปี เจ้ารู้ใช่ไหมว่ามันล้ำค่าเพียงใด?"

อู๋จี้จื่อใจสั่นรัว "ท่านผู้อาวุโส ของสิ่งนี้ประเมินค่ามิได้ ท่านต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยนโปรดบอกมาเถิด"

ฉินเฟิงยิ้ม "ข้าชอบคุยกับคนฉลาด จงเข้าร่วมตระกูลฉินและเป็นครูที่สำนักศึกษาเซียนตระกูลฉิน ข้าไม่เพียงจะมอบผลนี้ให้ แต่จะมอบหินต้นกำเนิดจักรพรรดิระดับสองให้อีกสิบก้อนด้วย"

ข้อเสนอนี้ทำเอาอู๋จี้จื่อหน้ามืดตามัวด้วยความยินดี มันคือทุกสิ่งที่เขาถวิลหา "ท่านผู้อาวุโส ข้าตกลง! แต่ข้ายังต้องดูแลสำนักจักรพรรดิเทียนจีที่เป็นน้ำพักน้ำแรงของข้านับล้านปีด้วย"

"ได้ เจ้ายังคงเป็นเจ้าสำนักของเจ้าต่อไปได้" ฉินเฟิงกล่าว

อู๋จี้จื่อดีใจจนเนื้อเต้น คุกเข่าลงทันที "อู๋จี้จื่อ ยินดีเข้าร่วมตระกูลของท่านผู้อาวุโส และขอรับหน้าที่เป็นครูในสำนักศึกษาเซียนตระกูลฉินขอรับ!"