บทที่ 25 กวาดสำนักหมื่นมารลงขวด

ณ คฤหาสน์ตระกูลหลี่ หลี่หยวน และเหล่าผู้อาวุโสต่างเฝ้ารอคอยการมาถึงอย่างใจจดใจจ่อ ทันใดนั้นลำแสงสายหนึ่งก็พุ่งลงมาที่หน้าประตูตระกูลหลี่ ปรากฏร่างของหลี่หรูซวงและหลี่อู๋หยา

"ท่านพ่อ ข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ!" หลี่หรูซวงร้องเรียกด้วยความดีใจ

"หรูซวง ห้าปีแล้วนะที่เจ้าจากไป เจ้าโตขึ้นมากจริงๆ นี่คงจะเป็นท่านอาจารย์ของเจ้า ผู้อาวุโสหลี่ เชิญด้านในก่อนเถิด" หลี่หยวน กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

หลี่อู๋หยายิ้มตอบ "รบกวนท่านผู้นำหลี่แล้ว ขอบคุณที่ให้การต้อนรับ" จากนั้นทั้งหมดก็เข้าสู่หอรับรอง

"ผู้นำหลี่ ข้ามาที่นี่พร้อมภารกิจจากสำนักกระบี่ฟงเหลย เพื่อตรวจสอบเรื่องดินแดนลับเทียนอู่" หลี่อู๋หยาเอ่ยเสียงเคร่งขรึม ภาพในอดีตตอนที่เขาพ่ายแพ้ต่อฉินอู๋เต้ายังคงติดตา "ผู้นำหลี่ ท่านพอจะรู้จักตระกูลฉินหรือฉินอู๋เต้าบ้างหรือไม่?"

หลี่หยวน ลอบยินดีในใจ 'หรือตระกูลฉินจะไปล่วงเกินสำนักกระบี่ฟงเหลยเข้า? ฮ่าฮ่า กรรมตามสนองแล้ว!'

"ผู้อาวุโสหลี่ ตระกูลฉินนั่นวางอำนาจบาตรใหญ่ในเมืองเทียนหยวนนัก เมื่อไม่นานมานี้พวกมันเพิ่งจะกวาดล้างจวนเจ้าเมืองอย่างไร้เหตุผล ไม่เห็นตระกูลขอบเขตจินตานอย่างพวกเราอยู่ในสายตาเลยสักนิด" หลี่หยวน เติมฟืนเข้ากองไฟ

"ท่านพ่อ ตระกูลฉินไม่ใช่แค่ตระกูลขอบเขตสร้างรากฐานเล็กๆ หรอกหรือ? พวกมันเอาพลังมาจากไหนถึงทำลายจวนเจ้าเมืองได้?" หลี่หรูซวงอุทานด้วยความตกใจ ในใจนางคิดดูแคลนฉินเฟิงเสมอมา แม้ตระกูลฉินจะแกร่งขึ้น แต่นางที่ได้เป็นถึงศิษย์สายในของสำนักใหญ่ย่อมเหนือกว่าสวะอย่างฉินเฟิงวันยังค่ำ

หลี่หยวน ใส่ร้ายต่อ "ข้าสงสัยว่าฉินซานไห่จะถูกพวกวิถีมารสิงร่าง เพราะตอนที่มันลงมือ หัตถ์ยักษ์สีเลือดนั่นคือวิชามารชัดๆ พวกมันฆ่าล้างจวนเจ้าเมืองไม่เว้นแม้แต่เด็กหรือคนชรา นี่มันพฤติกรรมมารชัดๆ"

หลี่อู๋หยาขมวดคิ้ว ตอนอยู่ในดินแดนลับฉินอู๋เต้าดูไม่เหมือนคนใช้วิชามารเลย 'หรือข้าจะถูกหลอก? ต้องไปดูด้วยตาตัวเองเสียแล้ว'

"หรูซวง เรื่องนี้ต้องระวัง ในเมื่อพวกมันฆ่ายอดฝีมือวิญญาณทารกขั้นสมบูรณ์ได้ พวกเราก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ ผู้นำหลี่ ท่านจงนำทางข้าไปที่ตระกูลฉิน หากพวกมันเป็นวิถีมารจริง ข้าจะแจ้งสำนักให้ส่งยอดฝีมือมากวาดล้างทันที"

หลี่อู๋หยาผู้นี้เป็นพวกยึดมั่นในคุณธรรมอย่างรุนแรง เขาได้รับมอบยันต์คุ้มกันระดับ 7 ที่ต้านทานยอดฝีมือขอบเขตฟ้าดินได้ จึงไม่เกรงกลัวที่จะไปเผชิญหน้า

ณ สำนักศึกษาเซียนตระกูลฉิน จ้าวมู่อู๋และตระกูลอื่นๆ รวม 99 ตระกูลต่างตกลงเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสำนักศึกษา ส่วนอีกหลายร้อยตระกูลยังคงลังเลเพราะกลัวจะถูกตระกูลฉินกลืนกิน

"ในเมื่อเลือกกันได้แล้ว การรับสมัครศิษย์ครั้งนี้ถือเป็นอันสิ้นสุด" ฉินสยงประกาศ

"ช่างยิ่งใหญ่เสียจริง! ใครไม่รู้คงนึกว่าสำนักศึกษาตระกูลฉินเป็นสำนักชั้นยอดไปแล้ว แต่ตระกูลฉินมีปัญญาหนุนหลังจริงหรือ? หรือแค่มีเรื่องสกปรกซ่อนอยู่เบื้องหลังกันแน่" เสียงโอหังดังมาก่อนตัวคน

หลี่อู๋หยา หลี่หยวน และหลี่หรูซวง ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคน

หลี่หยวน แผดเสียง "ฉินซานไห่! สิบปีก่อนเจ้ายังเป็นแค่ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นที่หนึ่งอยู่เลย ผ่านไปสิบปีเจ้าทำลายจวนเจ้าเมืองและสร้างสำนักศึกษา ข้าว่าเจ้าคิดจะฮุบทุกตระกูลในเมืองเทียนหยวนมากกว่า!"

โจวซิงเหอเถียงกลับ "หลี่หยวน! เป็นเจ้านั่นแหละที่ทำลายวาสนาหมั้นหมายของลูกสาวตัวเองกับฉินเฟิงเพราะหาว่าเขาเป็นสวะ ตอนนี้ตระกูลฉินรุ่งเรืองเจ้าเลยอิจฉาจนตัวสั่นสินะ!"

"เหอะ! ฉินเฟิงมันก็แค่สวะขอบเขตผลัดกาย จะมาแต่งกับลูกสาวข้าที่เป็นศิษย์สำนักกระบี่ฟงเหลยงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!" หลี่หยวน เยาะเย้ย

หลี่หรูซวงเสริม "สวะฉินเฟิงอยู่ที่ไหน? ตายไปหรือยัง? คนอย่างมันคู่ควรกับนางเซียนอย่างข้างั้นหรือ? ข้าคือศิษย์สายในสำนักกระบี่ฟงเหลยนะ!"

หลี่อู๋หยาได้ยินชื่อตระกูลฉินและเมืองเทียนหยวนชัดๆ ก็เริ่มเหงื่อตก 'เดี๋ยวนะ หรือว่า...'

ถังโหรวก้าวออกมาตบหน้าหลี่หรูซวงฉาดใหญ่ "บังอาจเรียกท่านผู้นำตระกูลว่าสวะ! ต่อให้เจ้าเป็นศิษย์สำนักไหน ข้าก็ฆ่าเจ้าได้!"

"เจ้ากล้าตบข้า? ข้าคือศิษย์สำนักกระบี่ฟงเหลย! เจ้าตายแน่!"

ทันใดนั้น ฉินเฟิงก้าวออกมาจากความว่างเปล่าอย่างสงบ "สวะที่เอาแต่ประจบสอพลอ ตบไปก็เท่านั้น"

"คารวะท่านผู้นำตระกูล!" สมาชิกตระกูลฉินทุกคนคุกเข่าคำนับอย่างพร้อมเพรียง

หลี่อู๋หยาเห็นฉินเฟิงเดินออกมาจากมิติก็แทบสิ้นสติ 'นี่มันเหนือกว่าเจ้าสำนักของข้าเสียอีก! ขืนอยู่ต่อมีหวังสำนักพินาศแน่!' เขาหันไปตบหน้าหลี่หรูซวงซ้ำทันที "นังแพศยา! เจ้าอยากให้สำนักกระบี่ฟงเหลยล่มสลายหรือไง? ข้าขอขับเจ้าออกจากสำนักเดี๋ยวนี้!"

หลี่หยวน และลูกสาวตกตะลึงจนพูดไม่ออก ความหวังเดียวของพวกเขาพังทลายลงในพริบตา

"หลี่อู๋หยา เจ้าช่างขี้ขลาดนัก คุกเข่าให้เด็กเมื่อวานซืนเนี่ยนะ? หากบรรพบุรุษเจ้ารู้คงลุกจากฮวงซุ้ยมาตบเจ้าแล้ว ฮ่าฮ่า" เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมชายหนุ่มถือพัดและผู้อาวุโสขอบเขตวิญญาณทารกขั้นสมบูรณ์นับสิบคน

"ข้าคือม่อซาน ผู้สืบทอดแห่งสำนักหมื่นมาร" เขาประกาศอย่างโอหัง หลี่หยวน รีบเข้าไปประจบม่อซานทันทีเพื่อหาที่พึ่งใหม่ และหลี่หรูซวงก็ยอมถวายตัวเพื่อความรอด

ม่อซานจ้องฉินเฟิง "เจ้าคือผู้นำตระกูลฉินสินะ ที่ฆ่าคนของข้าในดินแดนลับ ผู้อาวุโส... ฆ่าพวกมันให้หมด!"

ฉินเฟิงส่ายหัว "ทำไมคนเราถึงชอบรนหาที่ตายกันนักนะ?"

สิ้นคำ ผู้อาวุโสขอบเขตมหาเซียนนับสิบคนข้างหลังม่อซานกลับระเบิดกลายเป็นหมอกโลหิตพร้อมกันโดยที่ไม่มีใครมองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น!

ฉินเฟิงสั่งถังโหรว "จัดการขยะพวกนี้ซะ" แล้วเขาก็หายตัวไปในมิติ

ม่อซานช็อกสุดขีด เขาตระหนักได้ว่าฉินเฟิงทรงพลังยิ่งกว่าบรรพบุรุษของเขาที่เป็นขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิเสียอีก!

เขารีบฆ่า หลี่หยวน และหลี่หรูซวงเพื่อเอาตัวรอด และคุกเข่าขอชีวิตจากถังโหรว

"ไม่ได้การ! ท่านพ่อช่วยข้าด้วย!" ม่อซานตะโกนก้อง

ณ สำนักหมื่นมาร เจ้าสำนักม่อเทียนตูโกรธจัดหมายจะส่งจิตมาช่วยลูกชาย ทว่าทันใดนั้นหัตถ์ยักษ์สีทองขนาดมหึมาที่ใหญ่กว่าสำนักนับสิบเท่าก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า!

บรรพบุรุษสำนักหมื่นมาร ม่อหลินชวน ออกมาขวางพร้อม "เตามารกลืนฟ้า" ทว่าเตาระดับเทพกลับกลายเป็นธุลีในพริบตาเมื่อสัมผัสหัตถ์นั้น เขาถูกตบจนกระอักเลือดและหมดสติไป

หัตถ์ยักษ์นั้นไม่ได้ฆ่าใคร แต่มันคว้าเอาสำนักหมื่นมารทั้งสำนักรวมถึงผืนดินโดยรอบถอนรากถอนโคนขึ้นมาและบีบอัดจนเหลือเพียงขนาดเท่าฝ่ามือ!

ฉินเฟิงโยนสำนักหมื่นมารจิ๋วลงในสำนักศึกษาเซียนตระกูลฉิน "เอาไว้ให้ลูกหลานฝึกซ้อมก็แล้วกัน" เขาเรียกมันว่า

"ดินแดนลับสำนักหมื่นมาร"

ม่อซานร้องขอชีวิต แต่ถังโหรวไม่ปราณี นางชักกระบี่เซียนวายุอัสนีและใช้

"วิชากระบี่ศักดิ์สิทธิ์ปราณบริสุทธิ์  หมื่นกระบี่คืนต้นกำเนิด" สังหารม่อซานจนกลายเป็นเศษเนื้อ

หลี่อู๋หยามองภาพนั้นด้วยความตกตะลึง

'นั่นมันกระบี่เซียนวายุอัสนีของสำนักข้า! ทำไมถึงไปอยู่ในมือนางได้ และอานุภาพทำไมถึงน่ากลัวเพียงนี้!'