บทที่ 30 ตำนานเปิดโอเพ่นเบต้า! วิกฤตการณ์เซิร์ฟเวอร์!

บทที่ 30 ตำนานเปิดโอเพ่นเบต้า! วิกฤตการณ์เซิร์ฟเวอร์!

ช่วงปลายเดือนตุลาคม พายุเฮอริเคนที่ชื่อว่า ตำนาน ได้พัดพากระหน่ำไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ต

ผู้ใช้งาน OICQ เกือบทุกคนต่างพบว่า ไม่ว่าจะตอนล็อกอินหรือตอนที่เปิดเครื่องทิ้งไว้ จะมีหน้าต่างเล็กๆ ที่ออกแบบมาอย่างประณีตเด้งขึ้นมาที่มุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์เสมอ

ตรงกลางภาพคืออัศวินในชุดเกราะหนักถือดาบพิฆาตมังกร มีสายตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

ด้านขวาคือจอมเวทสาวผู้สง่างาม ในมือถือลูกไฟ เสื้อคลุมของเธอปลิวไสวตามแรงลม

ด้านซ้ายคือนักพรตในชุดยาวถือพัดขนนก แผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสูงส่งประดุจเซียน

ด้านล่างมีข้อความโฆษณาที่ชวนให้ตื่นเต้นว่า

“ชีวิตที่แตกต่าง ตำนานที่แตกต่าง! วันที่ 1 พฤศจิกายน เวลาสองทุ่มตรง ตำนานมีร์ จะเปิดโอเพ่นเบต้าที่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วหล้า!”

“เชี้ย โฆษณาเกมนี้โผล่มาถึงใน QQ เลยเหรอ”

“ภาพดูน่าสนุกดีนะ ดูดีกว่าพวกเกมตัวละครหัวโตอย่าง สโตนเอจ เยอะเลย”

“วันที่ 1 พฤศจิกายนเหรอ? ก็วันเสาร์นี้สินะ? งั้นเดี๋ยวไปลองที่ร้านเน็ตดูหน่อยแล้วกัน!”

พลังของโฆษณาแบบป็อปอัปนั้นเหนือกว่าจินตนาการมาก

การเข้าถึงแบบบังคับเห็นเช่นนี้ทำให้ชื่อของ ตำนานมีร์ ฝังรากลึกอยู่ในใจของผู้คนภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน

ในขณะเดียวกัน ทางด้านหน้าร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ กองกำลังโปรโมตภาคสนามของซูชิงก็ทำผลงานได้อย่างโดดเด่น

ทั่วทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ และภาคตะวันออกของจีน โปสเตอร์ถูกติดอยู่บนผนังของร้านอินเทอร์เน็ตนับพันแห่ง และหน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องก็ถูกเปลี่ยนเป็นภาพพื้นหลังของเกม ตำนาน

การโหมโปรโมตที่เฉินเฟิงทุ่มเงินไปถึงสามล้านหยวน ในที่สุดก็ได้เวลาพิสูจน์ผลลัพธ์ในคืนฤดูใบไม้ร่วงที่เหน็บหนาวนี้... วันที่ 1 พฤศจิกายน เวลา 19.30 น.

เขตผู่ตง เมืองเซี่ยงไฮ้ ณ สาขาหนึ่งของ สตอร์ม อินเทอร์เน็ต คลับ

หวังซวี่คือนักศึกษาชั้นปีที่สองของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ และเป็นผู้คลั่งไคล้การเล่นเกมตัวยง

เขาเคยเป็นแฟนพันธุ์แท้ของ เรด อเลิร์ต และ เอจ ออฟ เอ็มไพร์ส แต่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาเริ่มรู้สึกคันไม้คันมืออยากลองเล่น ตำนาน หลังจากที่ถูกโฆษณาถล่มเข้าใส่ทุกทิศทาง

“เหล่าเทียน เหล่าซัน คืนนี้เราอย่าเพิ่งเล่น เรด อเลิร์ต เลย ไปลอง ตำนาน เกมนี้กันดีกว่าไหม”

หวังซวี่ชี้ไปที่โปสเตอร์บนผนัง พร้อมกับพูดกับรูมเมทสองคนที่อยู่ข้างๆ

“เอาสิ ฉันก็นึกอยากจะเสนออยู่พอดี” เหล่าเทียน ชายร่างท้วมสวมแว่นกล่าว “โฆษณาพวกนี้มันบ้ามาก โผล่มาแม้แต่ตอนที่ฉันแชทใน QQ ฉันได้ยินมาว่าโอเพ่นเบต้าจะเริ่มตอนสองทุ่มคืนนี้พอดีเลย ไปเริ่มเล่นตอนเปิดตัวกันเถอะ”

“ไปลองกันเถอะ ยังไงพวกเกมเล่นคนเดียวเราก็เบื่อกันแล้ว ส่วน คิง ออฟ คิงส์ ช่วงนี้ก็แล็กเหลือเกิน เกมนี้ดูเหมือนภาพจะสวยดีนะ” เหล่าซันเสริมขึ้น

เวลาสองทุ่มตรงเป๊ะ

“เปิดแล้ว! เปิดแล้ว! รีบสมัครเร็วเข้า!”

ทั้งสามคนรีบสมัครบัญชีและสร้างตัวละครอย่างชำนาญ

เมื่อประตูหินบานยักษ์ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกพร้อมเสียงทุ้มต่ำ โลกใบใหม่ก็ได้คลี่ขยายต่อหน้าต่อตาพวกเขา

“เหี้ยเอ๊ย! ภาพสวยชะมัด!”

หวังซวี่เลือกอาชีพนักรบ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นขณะมองดูตัวละครตัวเล็กบนหน้าจอที่สวมชุดผ้าและถือดาบไม้

“เออ แค่เสียงประกอบก็น่าตื่นเต้นจนเลือดฉีดพล่านแล้ว!”

เหล่าเทียนเลือกอาชีพจอมเวท แม้ว่าตอนนี้เขาจะทำได้แค่ร่ายลูกไฟขนาดเล็ก แต่เขาก็ยังตื่นเต้นมาก

เสียงร้องด้วยความตื่นเต้นทำนองเดียวกันนี้ดังขึ้นไปทั่วร้านอินเทอร์เน็ต

“พวกเรา! ไปรวมกลุ่มกันไปล่ากวางเถอะ!”

“หุ่นไล่กาทำเงินทองแดงหล่นด้วยล่ะ! ฮ่าๆ!”

“เชี้ย! ใครมันมาแย่งมอนสเตอร์กูวะ? อยากโดนฟันตายใช่ไหม?”

ความตื่นเต้นจากการไล่ฟันที่หาไม่ได้จากที่ไหนมาก่อนได้มัดใจเหล่าคนหนุ่มสาวที่คุ้นเคยกับเกมเล่นคนเดียวหรือเกมออนไลน์แบบเทิร์นเบสอย่างรวดเร็ว

ความสนุกจากการต่อสู้แบบเรียลไทม์และความตื่นเต้นยามที่ไอเทมดรอปนั้นเป็นสิ่งที่ไม่มีเกมไหนเทียบได้... ในขณะเดียวกัน ณ สำนักงานใหญ่ของ เลเจนด์ เน็ตเวิร์ก เทคโนโลยี ในเซี่ยงไฮ้

เฉินเฟิงยืนอยู่หน้าจอขนาดใหญ่ ในนิ้วมีบุหรี่คีบอยู่ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น

แม้ว่าเขาจะมีความมั่นใจในเกม ตำนาน แต่ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ เขาก็อดที่จะรู้สึกประหม่าไม่ได้

นี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่ที่มีเงินสดหลายล้านหยวนเป็นเดิมพัน

“ซูชิง ตัวเลขเป็นยังไงบ้าง” เฉินเฟิงพ่นควันบุหรี่ออกมา พลางถามด้วยเสียงต่ำ

ซูชิงจ้องมองที่หน้าจอตรวจสอบระบบอย่างไม่วางตา ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อและน้ำเสียงสั่นเครือ “เถ้าแก่เฉิน... ระเบิดแล้วค่ะ! ระเบิดไปแล้วจริงๆ!”

“เพียงแค่สิบนาทีหลังจากเปิดเซิร์ฟเวอร์ จำนวนผู้ใช้งานพร้อมกันพุ่งทะลุหนึ่งหมื่นคน! ผ่านไปครึ่งชั่วโมง สามหมื่นคน! และตอนนี้... เกือบจะสี่หมื่นคนแล้วค่ะ!”

“เซิร์ฟเวอร์ทำงานหนักเกินพิกัดและเริ่มส่งสัญญาณเตือนแล้ว! โซนหนึ่งกำลังจะแบกรับไม่ไหวแล้วค่ะ!”

ดวงตาของเฉินเฟิงเป็นประกาย เขาดับบุหรี่ในมือทันที “สามหมื่นคนในเวลาเพียงชั่วโมงเดียวงั้นเหรอ? ดี! เยี่ยมมาก!”

“ไม่ต้องยั้ง! เปิดใช้งานเซิร์ฟเวอร์สำรองทั้งหมดทันที! เปิดโซนสองและโซนสามเดี๋ยวนี้!”

“รับทราบค่ะ เถ้าแก่เฉิน!”

ซูชิงสวมรองเท้าส้นสูงรีบวิ่งไปที่ห้องเซิร์ฟเวอร์เพื่อถ่ายทอดคำสั่งอย่างรวดเร็ว

ตอนที่เฉินเฟิงให้หลินว่านเตรียมเซิร์ฟเวอร์ เขาได้เผื่อสำรองไว้สำหรับรองรับผู้ใช้งานพร้อมกันถึงห้าหมื่นคน

ในมุมมองของเขา การที่มีผู้ใช้งานสองถึงสามหมื่นคนในวันแรกของการเปิดโอเพ่นเบต้าก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า พลังผสมผสานระหว่างป็อปอัปของ QQ และการโหมโปรโมตภาคสนามจะน่ากลัวขนาดนี้ จนพุ่งทะลุเพดานที่เตรียมไว้ไปเลย!

ผ่านไปเพียงชั่วโมงเศษๆ เวลา 21.40 น.

ซูชิงวิ่งพรวดเข้าไปในห้องทำงานอีกครั้ง ครั้งนี้ผมของเธอเริ่มยุ่งเหยิงเล็กน้อย และบนหน้าผากมีเม็ดเหงื่อผุดพราย

“เถ้าแก่เฉิน! เอาไม่อยู่แล้วค่ะ! โซนสองกับโซนสามก็เต็มแล้วเหมือนกัน!”

“ยอดผู้ใช้งานพร้อมกันรวมตอนนี้ใกล้จะแตะห้าหมื่นคนแล้ว! ยังมีคนต่อคิวอยู่ข้างนอกอีกหลายหมื่นคนที่เข้าเกมไม่ได้! สายด่วนบริการลูกค้าตอนนี้สายแทบไหม้แล้วค่ะ!”

“เซิร์ฟเวอร์สำรองทั้งหมดถูกนำออกมาใช้หมดแล้ว คนที่ฝ่ายซัพพลายเออร์ของหัวหน้าหลินบอกว่าสินค้าล็อตใหม่ต้องรออีกสองวันถึงจะมาถึงค่ะ...”

ผู้ใช้งานพร้อมกันห้าหมื่นคน!

คิวรอนับหมื่น!

เฉินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามบังคับตัวเองให้สงบลง

เขาไม่ได้แค่ชนะการเดิมพันครั้งใหญ่ครั้งนี้ แต่เขาชนะอย่างถล่มทลาย

อย่างไรก็ตาม วิกฤตการณ์เซิร์ฟเวอร์ต้องได้รับการแก้ไขทันที มิฉะนั้นโชคลาภที่หล่นมาจากฟ้านี้อาจหลุดลอยไปจากมือ

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังกลุ้มใจเรื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ทำงานเกินกำลัง ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออก

หลินว่านเดินเข้ามา

เธอเพิ่งกลับจากการไปตรวจดูร้านอินเทอร์เน็ตในเครือ สตอร์ม สาขาหนึ่ง ร่างกายของเธอมีไอเย็นจากอากาศข้างนอกติดมาด้วย แต่นั่นก็ไม่อาจปกปิดรูปร่างที่ดูเป็นผู้ใหญ่และมีส่วนโค้งเว้าของเธอได้

“เถ้าแก่เฉิน สถานการณ์เป็นยังไงบ้างคะ”

หลินว่านถอดแว่นกรอบทองออก นวดที่สันจมูกเบาๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ฉันเพิ่งไปดูที่ร้านของเรามา ในร้านเต็มไปด้วยคนที่เล่นเกม ตำนาน กระทั่งทางเดินก็ยังมีคนเต็มไปหมดเลยค่ะ”

เฉินเฟิงยิ้มแห้งๆ แล้วชี้ไปที่จอขนาดใหญ่ที่เส้นกราฟสีแดงพุ่งทะลุเพดานไปแล้ว

“ไม่ใช่แค่ร้านเราหรอกครับ ผู้เล่นทั่วประเทศต่างพากันคลั่งไคล้ไปหมดแล้ว หลังจากเปิดตัวไม่ถึงสองชั่วโมง เซิร์ฟเวอร์ทุกตัวก็กลายเป็นสีแดง ขีดจำกัดห้าหมื่นคนเต็มหมดแล้ว และยังมีคนอีกหลายหมื่นที่กำลังต่อคิวและก่นด่าอยู่ข้างนอก”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากสีแดงของหลินว่านก็เผยอออกเล็กน้อย หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเห็นได้ชัดจากความตกใจ

ในฐานะผู้รับผิดชอบการจัดซื้อฮาร์ดแวร์ เธอรู้ดีว่าเซิร์ฟเวอร์ที่เตรียมไว้ในครั้งนี้เป็นระดับตัวท็อป เดิมทีเธอคิดว่ามันจะเพียงพอไปจนจบช่วงโอเพ่นเบต้า ไม่นึกเลยว่ามันจะรับมือไม่ไหวแม้แต่ในคืนแรก

“เถ้าแก่เฉิน ซื้อใหม่ตอนนี้ยังไงก็ไม่ทันแน่ๆ ค่ะ”

หลินว่านเดินเข้าไปหาเฉินเฟิง โน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วใช้นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะ “คุณลืมไปแล้วหรือคะ? ฉันเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าเราสามารถเช่าเซิร์ฟเวอร์มาแก้ขัดก่อนได้”

คำพูดของเธอเหมือนเป็นเสียงระฆังช่วยชีวิต

เฉินเฟิงตบหน้าขาตัวเอง “จริงด้วย! เช่า! ผมลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงกัน!”

ย้อนกลับไปตอนที่เงินทุนยังมีจำกัด หลินว่านเคยเสนอแผนสำรองนี้ไว้จริงๆ

เธอมีเพื่อนสมัยเรียนหลายคนที่ทำงานในระดับสูงของบริษัทผู้ผลิตฮาร์ดแวร์ แม้การสั่งซื้อสินค้าใหม่จะช้า แต่การเช่าทรัพยากรที่มีอยู่แล้วนั้นทำได้รวดเร็วมาก

“ผู้จัดการหลิน รบกวนคุณด้วยนะครับ” เฉินเฟิงกล่าวพลางมองลูกน้องที่เก่งกาจของเขา “ติดต่อเพื่อนของคุณทันที เช่ามาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

หลินว่านเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ สีหน้าดูลำบากใจเล็กน้อย “เถ้าแก่เฉินคะ ตอนนี้เกือบสี่ทุ่มแล้ว บริษัทของพวกเขาน่าจะเลิกงานกันหมดแล้ว ถึงฉันจะมีเส้นสายส่วนตัว แต่การดำเนินการในห้องเซิร์ฟเวอร์ก็คงต้องรอถึงเช้าพรุ่งนี้ค่ะ”

เฉินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้า

ที่จริงแล้วการไปรบกวนคนอื่นในเวลานี้ก็ดูจะไม่สมจริงนัก

“ตกลง งั้นเราจะรอพรุ่งนี้เช้าตรู่”

เฉินเฟิงสงบสติอารมณ์ลง “ตอนนี้สี่ทุ่มแล้ว ตามปกติจำนวนผู้ใช้งานพร้อมกันน่าจะเริ่มค่อยๆ ลดลง แม้เซิร์ฟเวอร์จะทำงานหนักเกินไป แต่ขอแค่เครื่องไม่ค้าง การผ่านคืนนี้ไปให้ได้ก็น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไร”

“รับทราบค่ะ”

หลินว่านตอบรับอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด “ฉันจะโทรหาตอนหกโมงเช้าทันที เราจะจองพื้นที่เซิร์ฟเวอร์สำหรับรองรับผู้ใช้งานเพิ่มอีกห้าหมื่นคนก่อนนะคะ”

“ห้าหมื่นไม่พอหรอก” เฉินเฟิงกล่าวด้วยสายตาที่เป็นประกาย “เช่าเผื่อไว้สำหรับอีกหนึ่งแสนคนเลย! ผมมีลางสังหรณ์ว่า นี่มันเพิ่งจะเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น”

“รับทราบค่ะ!”