บทที่ 33 - กวาดเรียบทั้งชั้นห้า!

บทที่ 33 - กวาดเรียบทั้งชั้นห้า!

"เลขาตัวน้อย ถือไว้ครับ เดี๋ยวพวกเราไปซื้อของอย่างอื่นกันต่อ"

เย่เซวียนส่งของที่เพิ่งซื้อมาให้หลิวเหยียนหรานช่วยถือ จากนั้นก็พาเธอเดินออกจากร้านไป

การชอปปิงของทั้งคู่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง เพราะนี่เป็นเพียงร้านแรกที่พวกเขาแวะเข้ามา

จากนั้นทั้งสองคนก็มุ่งหน้าไปยังร้านปาเต็ก ฟิลิปป์ ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

ทันทีที่ก้าวเข้าไป พนักงานขายทุกคนต่างหันมามองเย่เซวียนเป็นตาเดียว

พนักงานทุกคนถึงกับชะงักไป

เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อน เย่เซวียนเพิ่งจะมาซื้อนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ รุ่นแกรนด์มาสเตอร์มูลค่าหลายสิบล้านหยวนไปจากที่นี่!

แถมยังทิ้งใบรับประกันและกล่องคริสตัลไว้ที่ร้านโดยไม่เอาไปด้วย

วันนี้เขามาทำไมกันนะ?

หรือว่าจะกลับมาเอาใบรับประกันกับกล่องคืนหรือเปล่า?

พนักงานขายคนหนึ่งแอบคิดในใจ แต่ก็ยังโชคดีที่ใบรับประกันนั้นยังไม่มีใครกล้าทิ้งและยังถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีที่นี่

พวกเธอจึงรีบนำใบรับประกันและกล่องของขวัญออกมาทันที

"คุณเย่คะ ท่านมารับใบรับประกันและกล่องใช่ไหมคะ? พวกเราเก็บรักษาไว้ให้อย่างดีเลยค่ะ"

เอ๊ะ?

เย่เซวียนมองดูกล่องของขวัญและใบรับประกันตรงหน้า "ของพวกนี้ผมไม่เอาหรอกครับ นาฬิกาพังก็แค่ซื้อใหม่ วันนี้ผมพาเธอมาซื้อของน่ะ ช่วยเลือกนาฬิกาให้เธอสักเรือนทีครับ"

มาซื้อนาฬิกาอีกแล้วเหรอ?

ในวินาทีนั้นพนักงานทุกคนต่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน นี่มันจะใจป้ำเกินไปแล้วนะ!

หลังจากนั้นไม่นาน เย่เซวียนก็รูดบัตรจ่ายเงินสองล้านกว่าหยวนเพื่อซื้อนาฬิกาเรือนนั้นทันที!

[ตรวจพบว่าโฮสต์ใช้จ่ายสำเร็จสองล้านสามแสนหยวน เปิดใช้งานทักษะเงินคืนสิบเท่า ได้รับเงินคืนยี่สิบสามล้านหยวน!]

"โอเค ไปกันเถอะครับ"

เย่เซวียนโบกมือลาแล้วพาหลิวเหยียนหรานเดินออกจากร้านไป ทิ้งให้เหล่าพนักงานยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!

ในฐานะพนักงานร้านปาเต็ก ฟิลิปป์ ปกติพวกเธอได้เห็นผู้ลากมากดีมานักต่อนักแล้ว แต่ไม่เคยเห็นใครเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ทั้งรวยมหาศาลและใช้ชีวิตได้ตามใจตัวเองสุดๆ

จากนั้นเย่เซวียนและหลิวเหยียนหรานก็เริ่มกวาดซื้อของที่ชั้นห้าอย่างบ้าคลั่งราวกับพายุหมุน พวกเขาเข้าไม่กี่ร้านหรอก แต่ทุกร้านที่เข้าไปจะมียอดใช้จ่ายอย่างน้อยที่สุดคือหนึ่งล้านหยวนขึ้นไปเสมอ

แม้แต่ผู้จัดการใหญ่ประจำชั้นห้าก็ยังต้องตกตะลึงจนต้องรีบพาคนวิ่งมาต้อนรับ เมื่อเห็นเย่เซวียนที่มีของเต็มไม้เต็มมือเขาก็รีบกุลีกุจอเข้ามาหาทันที

"ท่านคะ คุณผู้หญิงคะ เดี๋ยวพวกเราช่วยถือของให้เองค่ะ"

ในระหว่างนั้น พนักงานและเจ้าของร้านข้างๆ ต่างก็พากันมายืนออกันที่หน้าประตูร้านของตัวเอง

พวกเขาได้รับข่าวแล้วว่าวันนี้มีมหาเศรษฐีตัวจริงมาเยือนชั้นนี้!

มันช่างรวยแบบตะโกนจริงๆ!

ตอนนี้ทุกคนต่างพากันกรูเข้ามาหา

"ท่านคะ ลองแวะเข้ามาดูที่ร้านเอเดมาร์ ของเราก่อนไหมคะ รับรองว่าท่านต้องถูกใจแน่นอนค่ะ"

"ท่านครับ ผมเป็นผู้จัดการร้าน LV ครับ ลองแวะเข้ามาดูที่ร้านของเราหน่อยไหมครับ? เดินมานานขนาดนี้คงจะกระหายน้ำใช่ไหมครับ? ที่ร้านเรามีกาแฟชั้นเลิศไว้รับรองนะครับ"

"ท่านครับ ... "

ลูกค้าคนอื่นๆ ที่เห็นภาพเหตุการณ์ต่างพากันตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ปกติเวลาพวกเขาเข้าร้าน ผู้จัดการร้านจะนั่งจิบกาแฟอยู่ห่างๆ และปล่อยให้พนักงานขายเป็นคนดูแล

แต่ทว่าในวันนี้!

ผู้จัดการร้านแบรนด์เนมสุดหรูเหล่านี้กลับพากันออกมายืนกวักมือเรียกแขกที่หน้าประตูร้านด้วยตัวเอง!

สวรรค์ช่วย!

ถ้าไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง พวกเขาก็คงไม่มีวันเชื่อเด็ดขาดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นจริงๆ!

หลังจากนั้น เรื่องราวของเย่เซวียนก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งชั้นห้า ทุกสายตามองไปที่เย่เซวียนราวกับว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป!

แต่เป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภที่เดินได้!

...

ทางด้านหลิวเหยียนหรานที่อยู่ข้างกายเย่เซวียน เธอรู้สึกว่ามุมมองต่อโลกของเธอถูกทำลายยับเยินไปหมดแล้ว นี่มันซื้อของแบรนด์เนมหรือซื้อผักในตลาดกันแน่เนี่ย?

"นายน้อยคะ ฉันว่าฉันเริ่มจะไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ พวกเราซื้อของเยอะเกินไปแล้วนะคะ"

หลิวเหยียนหรานกระซิบเบาๆ ข้างหูเย่เซวียน

เย่เซวียนเหลือบมองหลิวเหยียนหรานพลางเบ้ปากนิดหนึ่ง "ไม่เอาไหนเลยนะครับ"

หลิวเหยียนหราน : " ... " ???

ไม่เอาไหน?

นี่!

ตกลงค่ะ ฉัน ... ฉันยอมรับก็ได้ว่าฉันไม่เอาไหนเองค่ะ

หลังจากซื้อของเพิ่มอีกไม่กี่อย่าง ทั้งเย่เซวียนและหลิวเหยียนหรานต่างก็เปลี่ยนเครื่องแต่งกายใหม่ทั้งหมด โดยเฉพาะหลิวเหยียนหรานที่ตอนนี้ดูแพรวพราวไปด้วยเครื่องประดับและชุดแบรนด์เนมราคาแพง แม้แต่ลูกคุณหนูที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดก็ยังเทียบเธอไม่ติดเลย

"เอาละ แค่นี้น่าจะพอแล้วล่ะครับ"

เย่เซวียนและหลิวเหยียนหรานถือถุงของพะรุงพะรังเดินมุ่งหน้าลงไปข้างล่าง โดยมีเหล่าผู้จัดการร้านคอยเดินตามส่งด้วยท่าทีนอบน้อม ทุกคนต่างพากันก้มหัวคำนับอย่างประจบประแจง เพราะคนตรงหน้าเพิ่งจะใช้จ่ายเงินไปเกือบสิบล้านหยวนภายในเวลาสั้นๆ เพียงไม่นาน!

จากนั้นพวกเขาก็มองไปยังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งที่ยืนอยู่แถวนั้น "นายน่ะ ใช่ นายนั่นแหละ มาช่วยคุณเย่และคุณหลิวถือของหน่อยสิ"

ผู้จัดการชั้นห้าเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งให้เข้ามาช่วย ชายคนนั้นหันกลับมามองเย่เซวียนก่อนที่ดวงตาของเขาจะเบิกกว้างด้วยความตกใจ

"เป็นท่านนั่นเอง!"

เย่เซวียนจ้องมองชายผิวเข้มที่ยืนอยู่ตรงหน้า ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนที่เขาเพิ่งเจอเมื่อวานนั่นเอง!

"ดูจากท่าทางแบบนี้แล้ว คุณแม่ของคุณ ... "

"คุณแม่ผ่าตัดช่วยชีวิตกลับมาได้แล้วครับ คุณหมอบอกว่าถ้าไม่ใช่เพราะการกู้ชีพและการวินิจฉัยที่แม่นยำของท่าน ต่อให้ช่วยคุณแม่กลับมาได้ก็คงหนีไม่พ้นภาวะสมองตายอยู่ดีครับ"

เจิ้งเจียงฮ้าวจ้องมองเย่เซวียนพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทางซื่อๆ รอยยิ้มนั้นช่างดูขัดกับบุคลิกที่ดูแข็งกร้าวของเขาเสียเหลือเกิน

เย่เซวียนสำรวจข้อมูลของเจิ้งเจียงฮ้าว

【ชื่อ: เจิ้งเจียงฮ้าว】

【ความสูง: 186 เซนติเมตร】

【น้ำหนัก: 100 กิโลกรัม】

【สมรรถภาพร่างกาย: 400 (สมรรถภาพของคนปกติคือ 100)】

【ระดับความประทับใจ: 94 (ความซาบซึ้งใจ)】

400?

เย่เซวียนมองดูค่าสมรรถภาพร่างกายแล้วก็อดที่จะทึ่งไม่ได้ ชายคนนี้สมกับที่เคยผ่านการฝึกฝนในกองทัพมาจริงๆ

ต้องรู้ว่าเย่เซวียนเช็กอินมานานหลายปี สมรรถภาพร่างกายของเขาก็เพิ่งจะมาถึงระดับ 800 เท่านั้นเอง

"ทำไมคุณไม่ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ที่โรงพยาบาลล่ะครับ ทำไมวันนี้ถึงมาทำงานได้ล่ะ?" เย่เซวียนส่งของในมือให้เจิ้งเจียงฮ้าว ซึ่งเขาก็รีบรับไปช่วยถือทันทีพลางตอบคำถามเย่เซวียนด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความขมขื่น "คุณแม่ของผม ... ถึงจะช่วยชีวิตกลับมาได้แล้ว แต่ค่าใช้จ่ายต่างๆ มันก็ค่อนข้างเยอะน่ะครับ"

ชายร่างกำยำพูดประโยคสุดท้ายด้วยเสียงที่เบาลงจนแทบจะเป็นเสียงยุง

เย่เซวียนและหลิวเหยียนหรานต่างก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที

"เงินเดือนของคุณเท่าไหร่ครับ?"

"สี่พันหยวนครับ"

"ตกลงครับ มาทำงานกับผมดีกว่า มาเป็นบอดี้การ์ดให้ผม ผมจะให้เงินเดือนคุณเดือนละห้าหมื่นหยวนครับ" เย่เซวียนพูดประโยคหนึ่งออกมานิ่งๆ

โครม!

ประโยคเดียวของเย่เซวียนนั้นไม่ได้ดังมากนักแต่มันกลับระเบิดก้องในหูของเจิ้งเจียงฮ้าวราวกับเสียงอัสนีบาต!

[จบแล้ว]