บทที่ 3 - พี่สาวคนที่สี่ เย่ฉาน

บทที่ 3 - พี่สาวคนที่สี่ เย่ฉาน

เย่เซวียนมองดูข้อมูลบนหน้าจอแสงแล้วแสดงสีหน้าพอใจออกมาเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็เดินออกไปข้างนอก ตอนนี้ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้ว เย่เซวียนจึงเดินลงไปข้างล่าง

ที่ห้องครัวชั้นหนึ่ง มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมกับจานอาหารในมือ

เพียงแต่หญิงสาวคนนี้สวมชุดนอนลายพิกะจู แถมยังมีหมวกที่มีหูพิกะจูสองข้างดูน่ารักมาก จนเย่เซวียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

คนคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพี่สาวคนที่สี่ เย่ฉาน สตรีมเมอร์ระดับแนวหน้าของจีนนั่นเอง เพียงแต่เธอมีนิสัยชอบเก็บตัวบวกกับลักษณะงานสตรีมเมอร์ เธอจึงใช้เวลาอยู่ที่บ้านนานที่สุด

รางวัลที่เย่เซวียนได้รับจากการเช็กอินในห้องของเธอนั้นมีจำนวนมากที่สุด เพียงแต่ส่วนใหญ่จะเป็นการเพิ่มค่าเสน่ห์หน้าตา

เย่เซวียนตาเป็นประกาย ทักษะเนตรทองคำทำงานขึ้นมาทันที จากนั้นเขาก็มองไปยังเบื้องหน้า

[ ชื่อ : เย่ฉาน ]

[ ส่วนสูง : 170 ซม. ]

[ ค่าเสน่ห์ : 98 ]

[ รูปร่าง : คัพ C ! ]

[ ค่าความประทับใจ : 96 ]

เย่เซวียนมองดูเย่ฉานที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเห็นข้อมูลแล้วก็ต้องยอมรับว่าพี่สี่มีความประทับใจต่อเขาดีมากจริงๆ อาจเป็นเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาใช้เวลาอยู่กับพี่สี่นานที่สุดล่ะมั้ง

"พี่สี่ !"

เย่เซวียนเรียกชื่อเธอ จากนั้นก็เดินลงบันไดมา หญิงสาวที่เพิ่งวางจานลงบนโต๊ะแล้วรีบเอามือที่โดนความร้อนไปแตะที่หูหันหลังกลับมามองเย่เซวียน "น้องเล็ก มาให้พี่กอดหน่อยสิ"

เย่ฉานกางแขนออกแล้วดึงเย่เซวียนเข้าไปในอ้อมกอดทันที

ฟู่ !

สัมผัสของอกนุ่มๆ นี่มัน ...

ทั้งความรู้สึกที่ถูกโอบล้อมและความอ่อนนุ่ม

ในพริบตาเย่เซวียนรู้สึกเหมือนตัวเองถูกห่อหุ้มด้วยขนมสายไหมเลยทีเดียว

ทว่าผ่านไปครู่หนึ่ง

เย่เซวียน : " ... ... " พี่สี่ เวรเอ๊ย ข้า ...

หายใจไม่ออกแล้ว !

รีบปล่อยเถอะ !

หลังจากดิ้นรนอยู่นาน เย่เซวียนก็หลุดออกมาจากอ้อมกอดได้สำเร็จ เขาเงยหน้ามองหญิงสาวตรงหน้า เธอมีดวงตาสุกใส ริมฝีปากประดุจลูกท้อ แม้จะไม่ได้แต่งหน้าก็ยังงดงามปานล่มเมือง มือทั้งสองข้างขาวเนียนดุจหยก เมื่อเห็นเย่เซวียนมองดูเธอใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัย

"น้องเล็ก มีอะไรเหรอ ?"

"ไม่มีอะไรครับพี่สี่ พี่สาวคนอื่นๆ ล่ะ ? เย็นนี้มีแค่เราสองคนเหรอ ?" เย่เซวียนมองไปรอบๆ ในบรรดาพี่สาวหลายคน พี่เจ็ดเป็นบุคคลระดับพันเอกมังกรในกองทัพ ย่อมต้องอยู่ประจำการในกองทัพตลอด ปีหนึ่งจะได้เจอหน้าสักไม่กี่ครั้งก็ถือว่าโชคดีแล้ว

พี่แปดเป็นสมาชิกสถาบันวิทยาศาสตร์จีนก็ไม่ค่อยได้กลับบ้านบ่อยนัก ส่วนพี่เก้าที่เป็นศาสตราจารย์โบราณคดีมหาวิทยาลัยชิงเป่ย ถ้าไม่สอนหนังสืออยู่ก็คงจะไปขุดสุสานที่ไหนสักแห่ง ... ถุย ! ไปทำวิจัยโบราณคดีที่ไหนสักแห่งนั่นแหละ

พี่สาวคนที่เหลือก็ไม่ค่อยได้กลับบ้านบ่อย คนที่ส่วนใหญ่จะอยู่บ้านคือพี่คนโต เย่วาน พี่รอง เย่อิ่ง พี่สาม เย่ซิน และพี่สี่ เย่ฉาน

"พวกเธอยุ่งกันหมดน่ะ อีกอย่าง มีแค่พี่คนเดียวไม่ได้หรือไง ?"

พี่สี่ขยับเข้ามาใกล้เย่เซวียน "มาสิ พี่จะแนะนำให้รู้จัก นี่คือหน่อไม้ผัดกุ้งที่พี่ทำเอง แล้วก็มีหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง แล้วดูนี่สิ ของหวานล่ะ"

เย่เซวียนมองดูของหวานตรงหน้า "พี่สี่ ฝีมือพัฒนาขึ้นนะเนี่ย ถึงขั้นทำเค้กช็อกโกแลตได้แล้ว ?"

"นี่ไม่ใช่ช็อกโกแลตนะ นี่มันเค้กครีมต่างหาก"

"งั้น ทำไมมันถึงเป็นสีดำล่ะครับ ?"

หลังจากเย่เซวียนพูดประโยคนี้จบ ทั้งเขาและเย่ฉานต่างก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่รู้จะพูดอะไรดี

เย่เซวียน : " ... ... "

เย่ฉาน : " ... ... "

บรรยากาศเริ่มตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนทันที

จากนั้นเย่เซวียนก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปสุดชีวิต

"ห้ามหนีนะ !"

"กลับมาเดี๋ยวนี้ !"

ครู่ต่อมา เย่ฉานก็จับเย่เซวียนกลับมาได้สำเร็จ เธอยิ้มกว้างออกมา "น้องเล็ก วางใจเถอะไม่มีพิษหรอก พี่สาวจะทำร้ายเธอได้ยังไง จริงไหม ? ลองชิมดูหน่อยไหมล่ะ ?"

เย่เซวียน : " ... ... " มันดำปี๋ขนาดนี้แล้วยังจะบอกว่าไม่มีพิษอีกเหรอ ?

แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่ามีพิษกันล่ะ ?

หือ ???

สุดท้ายเย่เซวียนก็ต้องจำใจกินเข้าไป

"พี่สี่ ผมอิ่มแล้ว ผมขอกลับเข้าห้องก่อนนะ"

ทางด้านเย่ฉานมองดูท่าทางของเย่เซวียนแล้วก็หันมามองเค้กที่ตัวเองทำ "มันก็แค่ดูไม่ค่อยดีไม่ใช่เหรอ ? ฉันก็ทำตามในอินเทอร์เน็ตเป๊ะๆ เลยนะ"

"เดี๋ยวลองชิมดูสักคำซิ"

พูดจบ เย่ฉานก็ตักเข้าปากไปคำหนึ่ง

... ... เอิ่ม ... ...

"เอาละ ถ้าฉันทำของหวานอีกฉันยอมเป็นหมาเลย"

หลังจากเย่ฉานกินไปครู่หนึ่งเธอก็เริ่มเก็บกวาด เพราะ 'ของดี' แบบนี้ ต้องรอให้พี่สาวคนอื่นๆ กลับมาลองชิมด้วยกันถึงจะดี

จากนั้นเธอก็เริ่มเตรียมตัว เพราะคืนนี้ที่ฟลายฟิชมีกิจกรรมใหญ่ เป็นกิจกรรมที่ฟลายฟิชจัดร่วมกับแพลตฟอร์มอื่นๆ

เนื่องจากปัจจุบันมีคนดูสตรีมสดกันเยอะมาก บริษัทยักษ์ใหญ่เหล่านี้จึงคิดจะจัดกิจกรรมร่วมกันเพื่อขยายช่องทางและรวมฐานผู้ชมทั้งหมดเข้าด้วยกัน

ผลลัพธ์ย่อมไม่ต้องพูดถึง ด้วยจำนวนคนมหาศาลขนาดนี้ ปริมาณการรับชมย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

ดังนั้นสตรีมเมอร์จากแพลตฟอร์มต่างๆ ต่างก็เตรียมตัวกันอย่างเต็มที่เพื่อเพิ่มฐานแฟนคลับ เย่ฉานเองก็ไม่เว้น นอกเหนือจากความต้องการส่วนตัวของเธอแล้ว ในฐานะเสาหลักของฟลายฟิชสตรีมมิ่ง ทางบริษัทและสังกัดก็หวังให้เธอได้ยอดแฟนคลับเพิ่มขึ้นเช่นกัน

และคืนนี้ถือเป็นงานเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ ในตอนท้ายจะมีการคัดเลือกสตรีมเมอร์ชายและหญิงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดด้วย

หลังจากเตรียมตัวเสร็จ เย่ฉานก็เริ่มออนไลน์เพื่อทำการสตรีมสด

ในเวลาเดียวกัน เย่เซวียนที่อยู่ในห้องก็กำลังดูโทรศัพท์มือถือแล้วรู้สึกเบื่อหน่าย เขาเปิดประตูออกมา กะว่าจะไปที่ห้องพี่สี่เพื่อดูว่ามีโอกาสเช็กอินหรือไม่

ทว่าเมื่อมาถึงเขาก็เห็นป้ายแขวนอยู่ที่หน้าห้องของพี่สี่

'กำลังสตรีมสด ห้ามรบกวน'

เย่เซวียน : " ... ... "

ทำงานอีกแล้วเหรอ ?

จากนั้นเย่เซวียนก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโหลดแอปฯ ฟลายฟิชสตรีมมิ่ง เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เคยติดตามการสตรีมของพี่สี่เลย หลังจากล็อกอินด้วยไอดีสำรอง เย่เซวียนก็เห็นห้องสตรีมของพี่สี่อยู่บนหน้าแรกทันที

โอ้โห ?

แรงขนาดนี้เลยเหรอ ?

พี่สี่เพิ่งจะเริ่มสตรีมเองไม่ใช่เหรอ ? ก็ขึ้นแนะนำหน้าแรกเลยงั้นเหรอ ?

[จบแล้ว]