บทที่ 8 แค่ขับรถกินลมชมวิว ค่าความประทับใจก็เพิ่มได้

เมื่อเห็นหลินชวนใช้เวลาเพียงชั่วครู่ก็รูดบัตรจ่ายเงินสดซื้อรถหรูราคา 3 ล้าน 7 แสนหยวนไปแบบเต็มจำนวน พนักงานหญิงในศูนย์บริการรถยนต์ต่างก็พากันตกตะลึง

สวีชุ่ยชุ่ยเองก็อึ้งไปเหมือนกัน เธอหรี่เสียงลงแล้วถามว่า

"นี่ พวกเธอขายรถกันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันมาเป็นพนักงานขายที่ร้านพวกเธอดีไหมเนี่ย ได้ค่าคอมมิชชันขนาดนี้ไม่รวยเละไปเลยหรือไง?"

ฉินปิงชิงตอบอย่างอ่อนใจ

"เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย ปกติมันจะไปง่ายแบบนั้นได้ยังไง โดยเฉพาะรถหรูน่ะ ต่อให้เธอเหน็ดเหนื่อยแทบตายเสนอขายให้คนเป็นร้อยคน ก็อาจจะขายไม่ออกเลยสักคัน แถมบางคนยังทำตัวไร้เหตุผลใส่ ทำให้เธอต้องอึดอัดใจอีก ลูกค้าที่ตัดสินใจเด็ดขาดแบบหลินชวนน่ะ ตั้งแต่เปิดร้านมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเพิ่งเคยเจอ"

สวีชุ่ยชุ่ยพูดขึ้น

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง แสดงว่าเพื่อนนักศึกษาหลินชวนคนนี้ต้องรวยมากแน่ๆ ข่าวลือที่บอกว่าเขาเป็นไอ้กระจอกบ้านนอกนี่มันก็เหลวไหลเกินไปแล้วล่ะมั้ง?"

ฉินปิงชิงออกความเห็น

"ข่าวลือแพร่สะพัดมาตั้งสามปีก็ไม่มีใครมาแก้ข่าว ฉันเดาว่าคงไม่มีใครรู้หรอกว่าเขารวย ไม่เขาก็แกล้งจนมาตลอด หรือไม่ก็เพิ่งได้ลาภลอยก้อนโตมาเมื่อเร็วๆ นี้นี่แหละ"

สวีชุ่ยชุ่ยถึงกับเหวอ

"แกล้งจนมาตั้งสามปีเนี่ยนะ รสนิยมแปลกประหลาดอะไรวะเนี่ย? ส่วนเรื่องลาภลอย ที่ฉันพอจะนึกออกก็มีแค่โดนเวนคืนที่ดินกับถูกลอตเตอรี่ แต่ปกติแล้วต่อให้โดนเวนคืนหรือถูกรางวัล ก็คงไม่รวยล้นฟ้าถึงขั้นซื้อรถหรูราคา 3 ล้าน 7 แสนหยวนได้ชิลๆ แบบนี้หรอก"

ฉินปิงชิงตัดบท

"ฉันก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยน่ะ พวกเราอย่าไปวิจารณ์หรือด่วนตัดสินคนอื่นมั่วซั่วเลยดีกว่า"

หลังจากนั้น ฉินปิงชิงก็ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวันในการจัดการเรื่องตรวจสภาพรถ ประกันภัย ป้ายแดง และเอกสารอื่นๆ อย่างรวดเร็วปานกามนิต พอถึงตอนเที่ยงหลินชวนก็สามารถขับรถออกไปได้เลย

ฉินปิงชิงบอกว่า

"ป้ายทะเบียนจริงน่าจะได้ภายในไม่กี่วัน แอดวีแชตกันไว้หน่อยไหมคะ จะได้ติดต่อกันสะดวก"

หลังจากแอดวีแชตกันแล้ว หลินชวนก็ถามขึ้นอีก

"ท้ายรถเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 ก็ดูกว้างอยู่นะครับ น่าจะเอาเป้ใส่จักรยานเข้าไปได้ใช่ไหมครับ?"

ฉินปิงชิงตอบ

"ถ้าพับเบาะหลังลง ก็ใส่เข้าไปได้สบายๆ เลยค่ะ"

เธอลงมือช่วยด้วยตัวเอง พนักงานชายในร้านคนหนึ่งก็ตาไว รีบเข้ามาช่วยด้วย ไม่นานก็เอาเป้ใส่จักรยานเข้าไปเก็บเรียบร้อย

หลินชวนถามต่อ

"ตั้งแต่สอบใบขับขี่ผ่านผมก็ไม่ได้ขับรถเลย มือใหม่เพิ่งลงถนนก็เลยแอบหวั่นๆ นิดหน่อย พวกคุณมีบริการนั่งไปเป็นเพื่อนไหมครับ ผมจ่ายเงินจ้างพนักงานในร้านคุณไปนั่งเป็นเพื่อนสักคนก็ได้ ผมไม่ได้ไปไหนไกลหรอกครับ แค่จะไปห้างสรรพสินค้ากั๋วเม่าเท่านั้นเอง"

ห้างสรรพสินค้ากั๋วเม่า เป็นห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้ คึกคักกว่าห้างที่ไปมาเมื่อวานมาก แถมยังมีร้านแบรนด์เนมเยอะกว่าไม่รู้ตั้งกี่เท่า เหมาะเจาะให้หลินชวนได้ใช้เงินโชว์ป๋าพอดี

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินชวน พนักงานหญิงต่างก็ตาลุกวาว ฉินปิงชิงและสวีชุ่ยชุ่ยก็หันมามองหน้ากัน

สวีชุ่ยชุ่ยเขย่าแขนฉินปิงชิงเบาๆ แล้วกระซิบว่า

"พวกเราก็ตั้งใจจะไปเที่ยวอยู่แล้ว งั้นก็ไปห้างกั๋วเม่ากันเถอะ จะได้ติดรถเขาไปด้วยเลยไง"

เห็นได้ชัดว่าสวีชุ่ยชุ่ยเริ่มสนใจเพื่อนนักศึกษาหลินชวนคนนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว แถมเธอยังอยากลองนั่งรถเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 คันนี้ดูสักครั้งด้วย

ถึงแม้ครอบครัวของฉินปิงชิงรูมเมทของเธอจะเปิดศูนย์บริการรถยนต์ และดูเหมือนว่าจะได้นั่งเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ความจริงแล้วเธอเคยนั่งแค่ตอนที่จอดอยู่ในโชว์รูมเท่านั้น ไม่เคยนั่งตอนวิ่งบนถนนจริงๆ เลย

ท้ายที่สุดแล้ว ครอบครัวของฉินปิงชิงเพิ่งจะเข้ามาจับธุรกิจนี้ได้ไม่นาน จึงไม่ทันช่วงที่ธุรกิจศูนย์บริการรถยนต์เฟื่องฟูที่สุด เลยยังทำกำไรได้ไม่มากนัก ตอนนี้เศรษฐกิจฝืดเคือง ตลาดรถยนต์ก็ซบเซา รถที่เธอขับเองก็ไม่ได้หรูหราอะไรขนาดนี้ ส่วนรถในร้านจะเอามาขับเล่นบนถนนสุ่มสี่สุ่มห้าก็ไม่ได้ ถ้ายอดไมล์พุ่งสูงขึ้น รถก็จะขายยาก

ฉินปิงชิงมองหลินชวนแวบหนึ่ง เธอก็รู้สึกสนใจอยู่เหมือนกัน

"ทางเราไม่มีบริการแบบนั้นหรอกค่ะ พนักงานต้องทำงานกันหมด แต่เดี๋ยวฉันจัดการงานเสร็จพอดี แล้วก็จะไปช็อปปิงที่ห้างกั๋วเม่าด้วยเหมือนกัน แน่นอนว่าชุ่ยชุ่ยรูมเมทของฉันก็จะไปด้วย แบบนี้คงไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ?"

หลินชวนอยากให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เขาพยักหน้ารับ

"แน่นอนครับ คนเยอะๆ สิสนุกดี มีสาวสวยไปเป็นเพื่อนเพิ่มอีกคน ยิ่งดูเท่เข้าไปใหญ่"

เมื่อสวีชุ่ยชุ่ยได้ยินหลินชวนเรียกตัวเองว่าสาวสวย เธอก็รู้สึกปลื้มปริ่มในใจ น่าเสียดายที่หน้าตาของเธอไม่ถึงระดับ 8 คะแนน ระบบจึงไม่ดูดซับค่าความประทับใจของเธอเลย

แต่การที่หลินชวนทำแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะสูญเปล่า โบราณว่าไว้ จะจีบสาวสวยต้องเข้าทางเพื่อนสนิท ถ้าเพื่อนสนิทช่วยพูดข้อดีให้ฟัง ก็มีส่วนช่วยเพิ่มค่าความประทับใจได้อย่างมาก

ฉินปิงชิงจัดการธุระบางอย่างอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ขึ้นไปนั่งบนเบาะผู้โดยสารด้านหน้าของรถเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 ส่วนสวีชุ่ยชุ่ยนั่งข้างหลัง

ฉินปิงชิงบอกว่า

"ไม่ต้องตื่นเต้นนะคะ คิดซะว่ากำลังฝึกขับรถอยู่ ถ้ายังไม่ชินก็ขับช้าๆ หน่อยก็ได้ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"

พูดตามตรง สำหรับมือใหม่หัดขับแล้ว หลินชวนก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

แต่พอมีสาวสวยนั่งอยู่ข้างๆ แถมยังขับรถเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 อีก จู่ๆ ก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เขาไม่ได้ทำตัวอวดเก่ง โชว์ลีลาขับรถหวาดเสียวอะไร แต่ขับด้วยความระมัดระวังและมั่นคง ขับช้ามาก พอขับไปได้สักพักจนเริ่มชินมือ ถึงค่อยๆ เพิ่มความเร็วขึ้นมาหน่อย

คนขับรถคันหลังเห็นเขาขับช้าเกินไป ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา แต่พอมองดูดีๆ ความโกรธก็มอดดับลงทันที นั่นมันรถเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 เชียวนะ ขืนชนไปมีหวังไม่มีปัญญาจ่ายค่าซ่อมแน่ๆ

หลังจากขับไปได้ระยะหนึ่ง หลินชวนก็ถามขึ้น

"พวกคุณไม่ได้รีบใช่ไหมครับ?"

ฉินปิงชิงตอบ

"ไม่รีบค่ะ คุณค่อยๆ ขับไปเถอะ ไม่เป็นไรหรอก"

จู่ๆ หลินชวนก็หักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปในถนนเส้นเล็กๆ ริมแม่น้ำ ฉินปิงชิงและสวีชุ่ยชุ่ยต่างก็ชะงักไปเล็กน้อยด้วยความสงสัย

หลินชวนอธิบาย

"ถนนเส้นเล็กๆ ริมแม่น้ำสายนี้ก็ไปถึงห้างกั๋วเม่าได้เหมือนกันครับ ถึงจะอ้อมไปนิดหน่อย แต่วิวกับอากาศสองข้างทางเนี่ย ถนนสายหลักเทียบไม่ติดเลยนะครับ"

ระหว่างที่พูด เขาก็ขับรถเข้าสู่ถนนเส้นเล็กๆ ริมแม่น้ำ และก็เป็นอย่างที่เขาบอกจริงๆ สายลมพัดเย็นสบาย ต้นหลิวริมฝั่งปลิวไสว ปุยหลิวล่องลอยตามลม มองเห็นผืนน้ำอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา มีนกนางนวลและนกน้ำกำลังหยอกล้อกันอย่างร่าเริง

ฉินปิงชิงและสวีชุ่ยชุ่ยต่างก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายใจขึ้นมาทันที แอบชื่นชมความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของหลินชวนอยู่ในใจ

ฉินปิงชิง: ค่าความประทับใจ +5

ชื่อ: ฉินปิงชิง

อายุ: 21 ปี

หน้าตา: 8.5 คะแนน

ส่วนสูง: 170 ซม.

น้ำหนัก: 56 กก.

ค่าความประทับใจ: 5 → 10

หลินชวนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้เพื่อฉินปิงชิงเสียหน่อย ต่อให้เขาขับมาคนเดียว เขาก็เลือกเส้นทางนี้อยู่ดี

การมีฉินปิงชิงเพิ่มมา ก็แค่เพิ่มความสนุกที่ได้แบ่งปันกับเพื่อนร่วมทางเท่านั้นเอง

ไม่คิดเลยว่า แค่นี้ก็สามารถเพิ่มค่าความประทับใจได้ถึง 5 แต้ม เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ผู้ชายไม่ควรทำตัวเป็นไอ้โบ้ ไม่ใช่แค่เรื่องเงินเท่านั้น แต่รวมถึงการกระทำด้วย

อย่ามองว่าการเดตคือการต้องคอยตอบสนองความต้องการของผู้หญิง และคอยตามใจเธอไปเสียทุกเรื่อง แต่ให้มองว่ามันคือการไปเที่ยวด้วยกัน อะไรสนุกก็ทำแบบนั้น แค่รักษาความสุภาพและให้เกียรติกันก็พอแล้ว

แน่นอนว่าเงื่อนไขพื้นฐานอย่างรูปร่างหน้าตาและฐานะก็มีความสำคัญเช่นกัน ถ้าไม่มีสองอย่างนี้ก็คงไม่มีจุดเริ่มต้น ฉินปิงชิงคงไม่ยอมขึ้นรถมาด้วยตั้งแต่แรกหรอก

สามสี่สิบนาทีต่อมา พวกเขาก็มาถึงห้างสรรพสินค้ากั๋วเม่า ขับลงไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน แล้วก็จอดรถได้อย่างคล่องแคล่วพอสมควร

หลังจากขึ้นไปบนห้าง พวกเขาก็เริ่มเดินช็อปปิงด้วยกัน แนวคิดของหลินชวนยังคงเหมือนเดิม คือเพิ่งรู้จักกันก็จะไม่ให้ของขวัญง่ายๆ ก็เหมือนเพื่อนนักศึกษาออกมาเที่ยวด้วยกันนั่นแหละ แค่เที่ยวให้สนุกก็พอ

อย่างมากที่สุด ก็แค่ตอนที่ซื้อชานมให้ตัวเอง ก็ซื้อเผื่อพวกเธอด้วยคนละแก้วเท่านั้นเอง

แน่นอนว่าการฮุบเงินสายเปย์มาแสดงความป๋านั้นยังไงก็ต้องทำ นี่แหละคือจุดประสงค์ที่แท้จริงของการพาพวกเธอมาที่ห้างกั๋วเม่า

แต่หลินชวนก็ไม่รีบร้อน ไม่อยากแสดงออกจนดูจงใจเกินไป การได้เดินช็อปปิงกับสาวสวยก็ถือเป็นการพักผ่อนหย่อนใจที่เพลิดเพลินดีเหมือนกัน หลังจากเดินไปได้สักพัก จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังขึ้นจากด้านหลัง

"ปิงชิง?"

เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบชายหนุ่มคนหนึ่งกับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางนี้

พอชายหนุ่มคนนั้นเห็นฉินปิงชิง เขาก็เก็บซ่อนความดีใจบนใบหน้าไว้ไม่มิด แต่พอเหลือบไปเห็นหลินชวนที่ยืนอยู่ข้างๆ สีหน้าของเขาก็มืดทะมึนลงทันที เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนเก็บความรู้สึกไม่เก่ง แสดงความเป็นศัตรูออกมาอย่างโจ่งแจ้ง