บทที่ 101 - ของฝากจากต่างแดน

บทที่ 101 - ของฝากจากต่างแดน

ไม่กี่วินาทีต่อมา

'คน' ตัวดำเมี่ยมคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินหมิง

อีกฝ่ายมีรูปร่างหน้าตาเหมือนมนุษย์ แต่ตัวเตี้ยม่อต้อ

สวมชุดอุปกรณ์สีแดงเข้ม ในมือถือขวานเล่มหนึ่ง

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ผิวของเขาดำสนิท และมีคางแหลมเปี้ยว

วินาทีที่เห็นเฉินหมิง อีกฝ่ายก็ชะงักงันไปเหมือนกัน

ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันตาปริบๆ

[นักรบเกราะยมโลก ระดับ A]

เฉินหมิงใช้การตรวจสอบทางจิตกวาดดู

แต่กลับตรวจสอบได้แค่ข้อมูลอาชีพเท่านั้น

ชัดเจนเลย

นี่ไม่ใช่สัตว์ประหลาด

แต่เป็นผู้เปลี่ยนอาชีพ!

แถมยังเป็นผู้เปลี่ยนอาชีพจากต่างโลกอีกต่างหาก

"กูกา?"

"กูกากูกา?!"

อีกฝ่ายจ้องมองเฉินหมิงอย่างระแวดระวัง ปากก็พ่นภาษาต่างดาวที่ฟังไม่รู้เรื่องออกมา

"พูดภาษาอะไรของแกวะเนี่ย"

เฉินหมิงจ้องมองมนุษย์ต่างดาวตรงหน้า

เดี๋ยวนะ

ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาต่างหากที่เป็นมนุษย์ต่างดาว

วินาทีต่อมา

อีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาโจมตีโดยไม่ให้สุ้มให้เสียง

ชูขวานวิ่งเข้าใส่เฉินหมิงอย่างเอาเป็นเอาตาย

เมื่อเห็นดังนั้น

เฉินหมิงก็ขมวดคิ้ว

"ในเมื่อแกเริ่มก่อน ก็อย่าหาว่าฉันใจร้ายแล้วกัน"

เฉินหมิงตวัดดาบสวนกลับไปในพริบตา

ประกายดาบอันร้อนแรงสว่างวาบ!

ฉัวะ!

ดาบนี้แทงทะลุร่างของเจ้าคนแคระตัวดำไปอย่างง่ายดาย

เป็นการโจมตีแบบวันฮิตคิล

เห็นได้ชัดว่าเลเวลของอีกฝ่ายไม่ได้สูงอะไรนัก

เฉินหมิงเดินเข้าไปใกล้

หลังจากสังเกตดูครู่หนึ่ง เขาก็ใช้ปลายดาบเกี่ยวเอาอุปกรณ์เก็บของที่เอวของอีกฝ่ายขึ้นมา

ใช้พลังจิตกวาดดู

ทรัพยากรสองสามชิ้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินหมิง

[เส้นใยมิติลี้ลับ, คุณสมบัติความแข็งแกร่ง]

[ทองเคลือบปฐพี, คุณสมบัติกายภาพธาตุทอง]

ล้วนเป็นทรัพยากรธรรมดาทั่วไป

เฉินหมิงลองดูดซับดูชิ้นหนึ่ง ก็พบว่าไม่ได้แตกต่างอะไรจากทรัพยากรปกติเลย

จากนั้น

เขาก็เบนสายตาไปมองทรัพยากรพลังจิตอีกสองชิ้นในนั้น

[หญ้าชำระใจ, คุณสมบัติพลังจิต (บริสุทธิ์)]

[น้ำค้างไข่มุกมายา, คุณสมบัติพลังจิต (บริสุทธิ์)]

"มีคำว่าบริสุทธิ์อยู่ด้วยจริงๆ แสดงว่าทรัพยากรพลังจิตของที่นี่มีคุณสมบัติพิเศษแบบนี้กันหมดสินะ"

เฉินหมิงไม่รอช้า

ดูดซับทรัพยากรทั้งสองชิ้นเข้าไปทันที

[พลังจิต +2!]

[พลังจิต +4!]

เป็นไปตามคาด

ค่าศักยภาพทางจิตเพิ่มขึ้นอีกแล้ว!

แถมยังเห็นผลชัดเจนกว่าเดิมด้วย

[ค่าศักยภาพทางจิต 22%!]

"ทะลวงขีดจำกัดแล้ว"

สีหน้าของเฉินหมิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ทรัพยากรพลังจิตของที่นี่มันช่างวิเศษจริงๆ

ทรัพยากรแบบนี้...

สมควรตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว!

เฉินหมิงไม่ลังเลอีกต่อไป

"อุตส่าห์มาถึงที่แล้ว จะไม่เอาของฝากติดไม้ติดมือกลับไปได้ยังไง"

วินาทีต่อมา

ประตูยมโลกสิบบานก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฉินหมิง

บานประตูเปิดออก

กองทัพมารกระดูกหลั่งไหลออกมาอีกครั้ง

พุ่งทะยานเข้าสู่ป่าสัตว์ประหลาดเบื้องหน้า

"ฉันถือว่ากำลังช่วยพวกเขากวาดล้างสัตว์ประหลาดอเวจี เป็นการทำความดี คงไม่เกินไปหรอกมั้ง"

เฉินหมิงมองดูประตูยมโลกทั้งสิบบาน

"รู้สึกว่าความเร็วยังช้าไปหน่อยแฮะ"

เอาจริงๆ เฉินหมิงก็ไม่อยากอยู่ที่นี่นานนักหรอก

จากนั้น

เขาก็เรียกหอคอยกระดูกออกมา

จากตาซ้ายที่เปล่งแสงสีเขียวหม่น หอคอยกระดูกสีดำสนิทขนาดเล็กก็ค่อยๆ ลอยออกมา

หอคอยขนาดเล็กที่ตอนแรกดูพร่ามัว ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น

และพองตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

สิบเมตร!

ห้าสิบเมตร!

ร้อยเมตร!

...

เพียงแค่ชั่วพริบตา

หอคอยยักษ์สูงเสียดฟ้ากว่าพันเมตร ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือป่าสัตว์ประหลาด

ทอดเงาดำทะมึนขนาดมหึมาลงมา

ตู้ม!

เสียงระเบิดดังสนั่นจนอากาศสั่นสะเทือน

หอคอยยักษ์ร่วงหล่นลงมาอย่างแรง

จากนั้น

ตึง—!

หอคอยกระดูกทมิฬก็หยุดนิ่งอยู่กลางอากาศเหนือป่าสัตว์ประหลาดเบื้องหน้า

ส่งเสียงสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

ตามมาด้วย ชั้นทั้งเก้าของหอคอยกระดูกที่สว่างวาบขึ้นพร้อมกันในพริบตา

มารกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มทะลักออกมาจากหอคอยราวกับฝูงผึ้งแตกรัง

ฉากนี้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าตอนที่เฉินหมิงเรียกมารกระดูกออกมาบนที่ราบอเวจีเสียอีก

"ฉันก็แค่มาล่าทรัพยากรนิดหน่อย หวังว่าคงไม่ทำให้ผู้เปลี่ยนอาชีพของที่นี่เข้าใจผิดหรอกนะ"

...

เมืองหลินหยวน

ภายในอเวจีเขตชั้นใน

บนยอดเขาอันสูงชันแห่งหนึ่ง

เจ้าเมืองเซี่ยและผู้ตรวจการหลินยืนอยู่บนยอดเขา

เบื้องหลังของพวกเขาคือกลุ่มผู้เปลี่ยนอาชีพของเมืองหลินหยวน

พวกเขาคือกลุ่มคนที่รู้ข่าวเรื่องกระแสคลื่นพลังงานในอเวจีเป็นกลุ่มแรก

จึงได้รีบเดินทางมายังอเวจีก่อนใครเพื่อน

ในขณะนี้

สายตาของทุกคนกำลังจับจ้องไปยังศิลาโลหะขนาดยักษ์หลายต้นที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า

บนศิลามีข้อมูลแสดงอยู่

เขตที่หนึ่ง: [27850]

เขตที่สอง: [20400]

เขตที่สาม: [18890]

เขตที่สี่...

ศิลาโลหะเหล่านี้ ใช้สำหรับตรวจสอบพลังงานธาตุในแต่ละเขตของอเวจี

ตัวเลขบนศิลา ก็คือค่าพลังงาน

ในอเวจี สัตว์ประหลาดทุกตัวล้วนมีทรัพยากรหายากอยู่ในตัว

ดังนั้น การตรวจสอบพลังงานธาตุในแต่ละเขต ก็เท่ากับการตรวจสอบสัตว์ประหลาดไปด้วยนั่นเอง

เพื่อที่จะได้รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของสัตว์ประหลาดได้ทันท่วงที

ตัวอย่างเช่น

หากพลังงานธาตุในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง มีค่าเพิ่มขึ้นเกิน 5,000 ภายในระยะเวลาสั้นๆ

นั่นก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเกิดเหตุการณ์สัตว์ประหลาดคลุ้มคลั่งขึ้นแล้ว

ทางเมืองหลินหยวนจะได้เตรียมการรับมือได้ล่วงหน้า

ในตอนนั้นเอง

ก็มีร่างหนึ่งบินพุ่งมาจากแดนไกล นั่นคือผู้ตรวจการเจียงนั่นเอง

"ดูเหมือนว่าปาร์ตี้จินกัง ของหลินซานที่เป็นคลาส SS จะเริ่มลงมือแล้วเหมือนกันนะ"

"ตอนนี้ทีมที่เข้าไปในอเวจีแล้ว ก็มีปาร์ตี้หมิงเฉินในเขตที่หนึ่ง และปาร์ตี้จินกังในเขตที่สอง"

กลุ่มผู้เปลี่ยนอาชีพของเมืองหลินหยวนกำลังพูดคุยกัน

"ได้ยินมาว่าปาร์ตี้หมิงเฉินที่ผลงานโดดเด่นสุดๆ นั่น เป็นการรวมตัวกันของคลาส SS กับ A, B, C ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า"

"เรื่องจริงเลยล่ะ แถมคนที่น่ากลัวที่สุด ก็ดูเหมือนจะเป็นกัปตันทีมคลาส C คนนั้นด้วย"

ถึงแม้คนของเมืองหลินหยวนกลุ่มนี้จะไม่ได้ไปดูการทดสอบที่ดันเจี้ยนพื้นที่รกร้าง

แต่ก็พอจะรู้เรื่องราวคร่าวๆ จากปากคนอื่นมาบ้างแล้ว

เพราะยังไงซะ ครั้งนี้เมืองหลินหยวนของพวกเขาก็รับบทเป็นเจ้าภาพ

เปิดอเวจีให้เหล่าอัจฉริยะรุ่นใหม่ของมณฑลเจียงหนานได้เข้ามาฝึกฝน

ดังนั้นเรื่องของเฉินหมิง พวกเขาย่อมต้องเคยได้ยินมาบ้างอยู่แล้ว

"ฟังคนอื่นพูดถึงเฉินหมิงคนนั้นแล้ว แทบจะยกยอจนขึ้นสวรรค์อยู่แล้ว พรสวรรค์ของเขามันจะเก่งกาจขนาดนั้นเชียวเหรอ?"

"ไม่รู้สิ แต่พวกเขาก็เป็นทีมที่เข้าไปในเขตที่หนึ่งได้เร็วที่สุดจริงๆ นั่นแหละ"

อันที่จริง พวกเขาไม่ได้คาดหวังในตัวปาร์ตี้หมิงเฉินเท่าไหร่นัก

ในฐานะคนท้องถิ่นของเมืองหลินหยวน

พวกเขารู้ดีว่าภายในอเวจี พลังจิตจะถูกกดทับ ทำให้ไม่สามารถค้นหาสัตว์ประหลาดในวงกว้างได้

ต่อให้เฉินหมิงจะเก่งกาจแค่ไหนเมื่อสู้ตัวต่อตัว

แต่ก็ยังต้องเสียเวลาเดินหาสัตว์ประหลาดทีละตัวอยู่ดี

ถึงจะนับรวมผู้เปลี่ยนอาชีพคลาส SS สายเทวทูตเข้าไปด้วย ปาร์ตี้หมิงเฉินก็มีกำลังรบที่ใช้งานได้จริงแค่สองคนเท่านั้น

ในขณะที่ปาร์ตี้จินกัง นอกจากสายซัพพอร์ตแล้ว ก็ยังมีกำลังรบหลักถึงสี่คน

"ต่อให้เฉินหมิงคนนั้นจะเก่งกาจเหนือมนุษย์มนาอย่างที่เขาลือกันจริงๆ ก็เถอะ..."

"แต่ในอเวจีนี้ เขาคงแสดงศักยภาพออกมาได้ไม่เต็มที่นักหรอก"

ผู้เปลี่ยนอาชีพของเมืองหลินหยวนคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

คนข้างๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้วล่ะ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว"

"ความแข็งแกร่งของคนๆ เดียว มันช่วยอะไรไม่ได้มากในอเวจีหรอก"

"เพราะงั้นไงล่ะ สำหรับการทำงานเป็นทีม เก่งคนเดียวมันไม่ใช่ความเก่งที่แท้จริงหรอก ความแข็งแกร่งของทีมโดยรวมต่างหากล่ะ ถึงจะเป็นของจริงที่ไม่มีใครโค่นลงได้"

"ถึงเขาจะแสดงฝีมือในเขตชั้นนอกได้ไม่มาก แต่พอเข้าไปถึงเขตชั้นใน ฉันก็ยังรอดูผลงานของเขาอยู่นะ"

"อุตส่าห์อวยกันซะเวอร์วังขนาดนั้น ก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าจะเป็นอัจฉริยะแบบไหน"

เมื่อได้ยินดังนั้น

หลายคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

ที่พวกเขาไม่ค่อยคาดหวังในตัวเฉินหมิง ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาดูถูกเขาหรอกนะ

แต่เพราะความเป็นจริงมันเป็นแบบนั้นต่างหากล่ะ

การนำทีมเข้าไปในอเวจีด้วยกำลังคนเพียงน้อยนิด มันเสียเปรียบเห็นๆ

ยกตัวอย่างเรื่องการล่าสัตว์ประหลาดก็ได้

คุณสู้คนเดียว จะไปรับมือกับสัตว์ประหลาดได้สักกี่ตัวกันเชียว?