บทที่ 505: ตัวเลขไม่ชัดเจน (ฟรี)

ถ้ากลุ่มเฟยหวงไปเข้าซื้อกิจการ บริษัทนั้นอาจตั้งราคาสูงลิ่ว

เฉียนจื้อหยงไม่สนใจเรื่องเงินก็จริง

แต่ถ้าต้องถูกมองเป็นเศรษฐีโง่ให้คนอื่นฟันกำไร เขาก็รู้สึกไม่สบายใจ

เอาเงินให้พนักงานธรรมดา พวกเขายังพูดขอบคุณ

แต่หากเอาเงินให้บริษัทเหล่านั้น อีกฝ่ายอาจด่าเขาว่าโง่ลับหลังด้วยซ้ำ

"ค่ะ!" ฉีนีนี่พยักหน้า

เธอส่งมอบงานที่นี่ให้หนงคังเล่อ แล้วรีบเร่งไปทำงานของตัวเองทันที

คนรอบข้างได้ยินคำพูดเหล่านั้น ต่างชะงักไปครู่หนึ่ง

กลุ่มเฟยหวงรวยขนาดนั้นเลยเหรอ?

มีเงินถึง 1 แสนล้านจริงๆ?

พวกเขารู้แค่ว่ายาแก้หวัดเฟยหวงทำเงินในต่างประเทศได้เยอะมาก

แต่ได้เท่าไหร่กัน ตัวเลขก็ยังไม่ค่อยชัดเจน

หนงคังเล่อพูดเสียงเบา "บอสครับ ผมไม่ค่อยเก่งเรื่องรับสมัครคน"

เขากลัวว่าจะทำพลาด

นี่ไม่ใช่การรับสมัครหนึ่งหรือสองคน แต่วันละหลายหมื่นคน

เฉียนจื้อหยงพูดว่า "เรื่องง่ายๆ แค่นี้ นักเรียนประถมยังทำได้ คุณจะทำไม่ได้ได้ยังไง?"

"ขอแค่ผ่านด้านคุณธรรม ไม่ต้องดูวุฒิ ดูแค่นิสัย ขอแค่เป็นคนดี อดทน ขยัน ก็รับหมด"

"และอย่าลืมกฎของกลุ่มเฟยหวง เงินเดือนขั้นต่ำ 10,000 สวัสดิการและกองทุนครบทุกอย่าง"

ง่ายขนาดนั้นเลย?

หนงคังเล่อเกาหัว "ถ้าอีกฝ่ายความสามารถไม่พอล่ะครับ?"

เฉียนจื้อหยงพูดว่า "ความสามารถไม่พอ ก็พัฒนาได้"

"เราต้องให้โอกาสทุกคน"

"ต่อให้ไม่ฉลาด ไม่ถนัดใช้สมองก็ไม่เป็นไร ก็ให้ไปทำงานที่สายการผลิต หรือยกของก็ได้ ใช้แรงอย่างเดียวก็พอ"

เฉียนจื้อหยงรู้ดีว่า บางคนอายุมากแล้ว ความคิดค่อนข้างตายตัว จะให้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ เพื่อยกระดับตัวเอง เป็นเรื่องยากมาก

เหมือนที่พูดกันว่า ‘ไม้แก่ดัดยาก’

งานยกของ ใช้แรง จึงเหมาะกับพวกเขาที่สุด

ไม่ว่าจะไซต์ก่อสร้างหรือสายการผลิต ต่างก็ขาดคนแบบนี้

คนที่ยอมทุ่มแรง ขยันขันแข็ง เป็นสิ่งที่หาได้ยากมาก

อย่างน้อยเฉียนจื้อหยงก็รู้สึกว่าตัวเองขี้เกียจ เขาจึงชื่นชมคนขยันมาก

หนงคังเล่อพยักหน้า ลังเลเล็กน้อยแล้วถามอีก "แล้วถ้าเป็นคนพิการล่ะครับ?"

เฉียนจื้อหยงพูดว่า "คนพิการยิ่งต้องรับ"

"ถ้ากลุ่มเฟยหวงยังไม่รับ บริษัทอื่นก็มีแนวโน้มว่าจะไม่รับเช่นกัน"

"จัดพวกเขาไปทำงานที่เบาหน่อยนะ"

เมื่อคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉียนจื้อหยงพูดต่อว่า "คนพิการมักหาคู่ยาก"

"โรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป มีงานเบาๆ ที่คนพิการทำได้ งั้นก็ให้ความสำคัญกับพวกเขาก่อน"

ขอแค่รวมคนพิการไว้ด้วยกัน แบบนี้ในโรงงานจะไม่มีการดูถูกกันเอง และยังพึ่งพากันได้

อีกอย่าง คนพิการก็มีโอกาสหาคู่ครองเพิ่มขึ้นด้วย

ต่อให้พิการ ก็มีสิทธิ์ไล่ตามความฝัน และมีความสุข

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉียนจื้อหยง คนรอบข้างต่างซาบซึ้งใจ

บางคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายวิดีโอ

เฉียนจื้อหยงก็ไม่ได้ห้าม

แม้แต่การเข้าซื้อกิจการระดับแสนล้าน เขายังทำแบบเปิดเผย

นโยบายของบริษัทไม่มีอะไรต้องปิดบัง

บริษัทอื่นมองคนพิการเป็นภาระ แต่เขาไม่ได้มองแบบนั้น

ต่อให้คนพิการทั้งประเทศมาทั้งหมด เขาก็รับด้วยความยินดี!

ในที่สุด หนงคังเล่อก็เข้าใจแล้วว่าควรทำยังไง

"แต่ว่า… ตอนนี้พวกเรายังไม่มีโรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนะครับ" หนงคังเล่อพูด

เฉียนจื้อหยงยิ้มแล้วพูดว่า "ผมจะให้ฉีนีนี่ไปซื้อมา"

คนที่ต่อคิวอยู่ต่างยิ้มกว้างทันที

เฉียนจื้อหยงพูดเองว่าจะรับ ก็รับหมดจริงๆ!

แม้บางคนจะเป็นพนักงานชั่วคราว แต่เมื่อกี้ พวกเขาได้ยินชัดเจนว่าเฉียนจื้อหยงให้ฉีนีนี่ถือเงิน 1 แสนล้านไปเข้าซื้อกิจการ

กลุ่มเฟยหวงกำลังจะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

บางทีอาจได้กลายเป็นพนักงานประจำของกลุ่มเฟยหวงก็ได้…

ต่อให้เป็นพนักงานชั่วคราว ก็มีข้าวมีที่พัก และได้เงินเดือน 10,000

แล้วจะไม่พอใจอะไรอีก?

สิ่งเดียวที่พวกเขากังวลคือ กลุ่มเฟยหวงมีเงินมากขนาดนั้นจริงหรือเปล่า?

1 แสนล้านที่พูด เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?

……

อีกด้านหนึ่ง

หลังได้รับสายจากเฉียนจื้อหยงให้โอนเงิน ฝ่ายการเงินของกลุ่มเฟยหวงก็เริ่มยุ่งทันที

เงินจากต่างประเทศโอนเข้ามาแล้ว ต้องลงรีบดำเนินการ

เพราะเป็นเงินกว่า 4 แสนล้านหยวน การลงบัญชีจึงยุ่งยากมาก

ตอนนี้เงินเข้าครบแล้ว!

ตามกฎของบริษัท รายการเดินบัญชีทั้งหมดต้องเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ต

แค่จัดทำบัญชีเหล่านี้ก็ใช้เวลานานมาก

ในที่สุดก็เผยแพร่ได้แล้ว

หลังเผยแพร่แล้ว ก็เริ่มโอนเงินให้บริษัทเฟยหวงอินดัสทรี

ทันทีที่ฝ่ายการเงินของกลุ่มเฟยหวงโพสต์บัญชีลงอินเทอร์เน็ต ก็มีคนสังเกตเห็นทันที

4.37 แสนล้าน!

นี่มันตัวเลขกี่หลักกัน?

กลุ่มเฟยหวงมีเงินสดในบัญชี 4.37 แสนล้าน?

โอ้โห!

แม้เงินสดเหล่านี้จะกระจายกันอยู่

ส่วนหนึ่งอยู่ที่กลุ่มเฟยหวงสาขาประเทศญี่ปุ่น

ส่วนหนึ่งอยู่ที่บริษัทเฟยหวงอินดัสทรี

แต่ทั้งหมดล้วนเป็นเงินของกลุ่มเฟยหวง ซึ่งรวมกันแล้วคือ 4.37 แสนล้าน!

แม้จะยังไม่ได้เสียภาษี แต่หลังหักภาษี ก็ยังเหลือกว่า 3 แสนล้าน!

เงินสดมากขนาดนี้!

เรียกได้ว่าเฉียนจื้อหยงเป็นราชาเงินสดแล้ว!

ภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง ครีเอเตอร์จำนวนมาก รีบนำข่าวนี้ไปทำเป็นคลิปสั้น เพื่อเผยแพร่ด้วยความเร็วสูงสุด

นี่คือกระแส นี่คือยอดเอนเกจ!

ทันทีที่วิดีโอถูกปล่อยออกไป ผู้คนนับไม่ถ้วนก็ตกตะลึง

นี่… นี่… นี่มันเกินจริงไปไหม!

ที่ผ่านมา ทุกคนคิดว่ากลุ่มเฟยหวงเป็นบริษัทอาหาร แม้จะประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้ต่างจากธุรกิจอาหารทั่วไป

แม้จะมีบริษัทอื่นๆ ในเครื่อ แต่ขนาดก็ไม่ได้ใหญ่มาก

โดยเฉพาะยาแก้หวัดเฟยหวง

ขายถูกขนาดนั้น แค่เม็ดละสิบหยวน สามเม็ดก็หายสนิท

ต่อให้เงินสามสิบหยวนจากการขายยาแก้หวัดเฟยหวงหนึ่งชุด เข้ากระเป๋ากลุ่มเฟยหวงทั้งหมด มันจะทำเงินได้ซักเท่าไหร่กัน?

และก็เป็นไปไม่ได้ที่กลุ่มเฟยหวงจะได้สามสิบหยวนเต็มๆ เพราะจ่ายเงินเดือนพนักงานสูงมาก

แต่ในบัญชีกลับมี 4.37 แสนล้านแล้ว?

เป็นไปได้ยังไง?

ยาแก้หวัดเม็ดละสิบหยวน ทำยังไงถึงทำเงินได้ 4.37 แสนล้าน?

ไม่นานก็มีครีเอเตอร์โพสต์คลิปอธิบายว่า เงินของกลุ่มเฟยหวงมาจากไหน

โดยเฉพาะครีเอเตอร์ในประเทศอเมริกา พวกเขาทำคลิปที่ร้านขายยาซิมบับเวให้ผู้ชมดูว่ายาแก้หวัดเฟยหวงขายดีแค่ไหน

กลุ่มเฟยหวงได้รับความนิยมในประเทศอเมริกามากขนาดไหน

ครีเอเตอร์พูดว่า "โอ้ จริงสิ ผมลืมบอกราคาของยาแก้หวัดเฟยหวงให้พวกคุณฟัง"

"บางคนอาจรู้แล้ว แต่ไม่ได้เป็นไข้หวัดใหญ่ ก็เลยไม่รู้ว่าทำไมยาแก้หวัดเฟยหวงถึงได้รับความนิยมขนาดนี้"

"ในอเมริกา ราคาขายอย่างเป็นทางการของยาแก้หวัดเฟยหวงคือเม็ดละ 99 ดอลลาร์"

"อ้อ… นั่นเป็นเวอร์ชั่นธรรมดานะ ต้องกินวันละสามเม็ด และถึงกินสามเม็ด ประสิทธิภาพก็ยังสู้เวอร์ชั่นพิเศษไม่ได้"

"เวอร์ชั่นพิเศษของยาแก้หวัดเฟยหวงในอเมริกา ก็เทียบเท่ากับเวอร์ชั่นปกติในจีน ที่นี่ขายกล่องละ 3,000 ดอลลาร์ หนึ่งกล่องมีสามเม็ด"

"และในอเมริกา ครอบครัวที่พอมีเงินหน่อย ต่างก็เลือกเวอร์ชั่นพิเศษ"

"หนึ่งกล่องคือ 3,000 ดอลลาร์ ซึ่งตอนนี้ผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ในอเมริกาเกินหนึ่งร้อยล้านคนแล้ว"

"พวกคุณลองคำนวณดูเองว่า รอบนี้กลุ่มเฟยหวงทำเงินไปเท่าไหร่"

ผู้ป่วยหนึ่งร้อยล้านคน

และยาที่ได้ผลจริงมีแค่ยาแก้หวัดเฟยหวง

จะยอมซื้อกินไหม?

แน่นอนว่าต้องยอมอยู่แล้ว!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]