บทที่ 15 เพื่อนสาวและแม่ของเธอ

บทที่ 15 เพื่อนสาวและแม่ของเธอ

ภายในห้องหมายเลข 11 ชั้น 11 ตึก 3 ของหมู่บ้านเจียงหนานหมิงเยว่ บนเตียงใหญ่แสนนุ่มนวล

เสินหยวี่ซวีโอบกอดอวี่อินอินที่เหนื่อยล้าจนแทบลืมตาไม่ขึ้น มือใหญ่ของเขารองรับทรวงอกอวบอิ่มของเธอ ขณะที่อวี่อินอินกระซิบข้างหูเขา

"พี่เสิน ฉันยังมีเพื่อนสาวที่สวยมากอีกคนนะคะ เธอกับแม่ของเธออยากมาพึ่งพาคุณ บ้านของพวกเธาอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ ประมาณสองกิโลเมตรเอง คุณคิดว่า..."

ข่าวสารที่ส่งมาในช่องสื่อสารเมือง H ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของอวี่อินอินเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ระเบียบสังคมจะกลับคืนมา ชีวิตที่เธอจะได้รับก็คงไม่ดีไปกว่าที่นี่กับเสินหยวี่ซวี

ความคิดเดียวที่อวี่อินอินมีตอนนี้คือการหาผู้หญิงสวย ๆ มาให้เสินหยวี่ซวีมากขึ้น เพื่อรักษาสถานะของตัวเองเอาไว้ ป้องกันไม่ให้เสินหยวี่ซวีเบื่อและทิ้งเธอไปวันหนึ่ง

แต่ความจริงแล้ว นี่เป็นเพียงความคิดมากเกินไปของอวี่อินอิน ตราบใดที่เธอไม่ทำอะไรผิด เสินหยวี่ซวีก็จะไม่มีวันทิ้งเธอไป

ส่วนผลกระทบด้านลบต่อร่างกาย

[ยาปรับปรุงพันธุกรรม A-1 (รุ่นพิเศษ): มีผลปรับปรุงยีน ต้านการแก่ชรา ต้านผลเสียจากการเจริญเติบโต เพิ่มสมรรถภาพร่างกายเล็กน้อย ราคา: 5,000 แต้มช้อปปิ้ง]

"ไม่น่าเชื่อว่าจะมียาปรับปรุงพันธุกรรมแบบนี้ด้วย แถมยังราคาถูกขนาดนี้"

เสินหยวี่ซวีพบว่ามียาปรับปรุงพันธุกรรม A-1 หลายเวอร์ชันพิเศษที่ด้อยคุณภาพ แต่ละชนิดเน้นเสริมสร้างด้านใดด้านหนึ่งโดยเฉพาะ

โดยเฉพาะตัวที่เขากำลังดูอยู่นี้ เป็นเวอร์ชันที่เหมาะสำหรับอวี่อินอินโดยเฉพาะ ป้องกันไม่ให้เธออ้วนขึ้นหรือเกิดริ้วรอยจากความชราในอนาคต

มนุษย์ทุกคนย่อมแก่ชราลง แต่การใช้ยาเทคโนโลยีขั้นสูงจากต่างดาวนี้จะช่วยหลีกเลี่ยงอนาคตนั้นได้

"ถ้าซื้อชุดป้องกัน A-1 ให้เธอด้วย เธอก็น่าจะสามารถเข้าดินแดนลับแห่งทรัพยากรกับผมได้แล้ว รวมถึงตอนแลกของระดับสูงขึ้น ก็สามารถใช้ยาเสริมสร้างพิเศษแลกได้ด้วย"

ในชั่วขณะนั้น เสินหยวี่ซวีก็นึกถึงประโยชน์มากมายของยาด้อยคุณภาพเหล่านี้ ก่อนจะเหลือบมองยา A-2 ที่เป็นระดับสูงขึ้นไปอีก

ซีรีส์ A เป็นผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีระดับต่ำสุดของการช้อปปิ้งออนไลน์ขั้นสูงจากต่างดาว แต่ก็มีเทคโนโลยีที่เหนือกว่าสิ่งประดิษฐ์ของโลกอย่างเทียบไม่ติด

ตัวอย่างเช่น ชุดป้องกันที่เขาสวมใส่อยู่ คงต้องใช้กระสุนเจาะเกราะระเบิดสูงที่ยิงจากรถถัง หรือระเบิดขนาดใหญ่ในระยะประชิดถึงจะทำลายได้

[ยาปรับปรุงพันธุกรรม A-2: สามารถเสริมสร้างยีนให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นในด้านพลัง ความเร็ว การระเบิดพลัง ความทนทาน และการป้องกัน ต้องดื่มยาปรับปรุงพันธุกรรม A-1 ก่อน และไม่สามารถใช้ยาชนิดเดียวกันซ้ำได้ ราคา: 50,000 แต้มช้อปปิ้ง]

[ชุดป้องกันนาโนโมเลกุลสูง A-2: มีคุณสมบัติปรับอุณหภูมิ ต้านทานแรงกระแทก กันน้ำ และป้องกันไฟฟ้า ชุดป้องกันนี้ใช้สำหรับชีวิตประจำวัน ไม่สามารถใช้ในการต่อสู้ที่ใช้อาวุธหนักได้ ราคา: 20,000 แต้มช้อปปิ้ง]

[ปืนพลังงานรวมศูนย์ A-1: รวบรวมพลังงานมืดที่กระจัดกระจายผ่านแกนสะสมพลังงานแบบเกล์เทอร์ ยิงลำแสงพลังงานสูงระดับ 1-5... สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ ของเล่นที่ไม่ค่อยมีคนสนใจ ราคา: 5,000 แต้มช้อปปิ้ง]

"ด้วยอัตราการผลิตแต้มช้อปปิ้ง 2,000 แต้มต่อวันในตอนนี้ การแลกยาปรับปรุงพันธุกรรม A-2 ต้องใช้เวลา 25 วัน ถ้าเพิ่มชุดป้องกันอีก 10 วัน ก็จะเป็น 35 วัน"

"ช้าเกินไป ต้องรีบหาพิมพ์เขียวและวัสดุมาอัพเกรดโดยเร็วที่สุด"

เสินหยวี่ซวีคำนวณในใจ สินค้าในระบบช้อปปิ้งสุดพิเศษนี้มีหลากหลายประเภทมาก แต่ถ้าจะนับเฉพาะของที่ไม่ใช่ซีรีส์ A แล้ว ราคาจะเริ่มต้นที่ 50,000 แต้มช้อปปิ้งขึ้นไป

เมื่อถึงตอนนั้น จะไม่มี A-1 หรือ A-2 อีกต่อไป ส่วนใหญ่จะมีชื่อเรียกเฉพาะ และมีคุณสมบัติพิเศษมากมายที่คาดไม่ถึง

ไม่นานอวี่อินอินก็หลับสนิท เสินหยวี่ซวีจึงหยิบลูกแก้วพิชิตออกมาบีบแตก

ทันใดนั้น ลูกแก้วสีทองก็ปรากฏขึ้นจากการ์ดที่แตกออก แล้วพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขา ลูกแก้วนี้เหมือนแกนพลังงานที่จะมอบความสามารถที่คาดไม่ถึงให้กับที่หลบภัยของเขา

[ตรวจพบลูกแก้วพิชิต... กำลังเปิดใช้งานความสามารถพิชิต]

[พิชิต: คุณสามารถเปลี่ยนที่หลบภัยของผู้รอดชีวิตที่ยอมจำนนต่อคุณให้กลายเป็นที่หลบภัยบริวารของคุณเอง โดยไม่คำนึงถึงระยะห่าง คุณจะได้รับสิทธิ์ควบคุมที่หลบภัยนั้นทั้งหมด ทุก ๆ ระดับที่หลบภัยที่เพิ่มขึ้น จะสามารถควบคุมที่หลบภัยบริวารได้เพิ่มขึ้นหนึ่งแห่ง]

[ตำแหน่งพิชิต: ว่าง, ว่าง]

[ที่หลบภัยที่สามารถควบคุมได้: ที่หลบภัยของอวี่อินอิน: ที่หลบภัยระดับ 1, มณฑล E เมือง H หมู่บ้านเจียงหนานหมิงเยว่ ตึก 11 ห้อง 1108]

[ต้องการพิชิตที่หลบภัยของอวี่อินอินหรือไม่]

"ใช่"

เสินหยวี่ซวีตอบในใจอย่างพึงพอใจ ทันใดนั้น ลูกแก้วพิชิตในร่างกายของเขาก็เปล่งประกายสว่างออกมา

ตามด้วยที่หลบภัยของเสินหยวี่ซวีและอวี่อินอินที่สั่นสะเทือนไม่หยุด การสั่นสะเทือนนี้มีเพียงเจ้าของที่หลบภัยเท่านั้นที่รู้สึกได้ คนอื่นไม่สามารถรับรู้ได้

"อืม? พี่เสิน... เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?" อวี่อินอินส่งเสียงงัวเงียออกมา กอดแขนของเสินหยวี่ซวีแน่น โดยที่ยังไม่ลืมตา

"ไม่มีอะไรหรอก พรุ่งนี้ตื่นมาเธอก็จะรู้เอง"

"อืม"

โดยไม่มีความสงสัยใด ๆ อวี่อินอินก็หลับต่อไป โดยไม่รู้ตัวว่าการไม่ต่อต้านเลยแม้แต่น้อยของเธอ ทำให้ที่หลบภัยของเธอตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเสินหยวี่ซวีอย่างสมบูรณ์

ที่หลบภัยของเสินหยวี่ซวีเปลี่ยนแปลงโครงสร้างในทันที บ้านของอวี่อินอินกลายเป็นห้องหนึ่งในที่หลบภัยของเขา พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกแบ่งสรรออกไป เหลือไว้เพียงห้องนอนขนาดใหญ่พิเศษเท่านั้น

ตอนนี้ ที่หลบภัยของเสินหยวี่ซวีมีขนาดเกือบ 300 ตารางเมตรแล้ว และมีความสูงมากกว่าบ้านทั่วไป ทำให้พื้นที่ภายในกว้างขวางมาก

"เรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ ถ้ามีเวลาก็จะไปรับเพื่อนสาวของอินอิน"

ด้วยค่าพลังจิต 35 คะแนน แม้เสินหยวี่ซวีจะไม่นอนเจ็ดวันเจ็ดคืนก็ยังมีพลังเต็มเปี่ยม แต่ด้วยความเคยชิน เขาก็ยังจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา

วันนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนในเมือง H ต่างหาทางหนีเข้าไปยังใจกลางเมืองด้วยวิธีต่าง ๆ ภายใต้การจัดการของกองทัพ พวกเขามีที่อยู่อาศัย 'ปลอดภัย' โดยการให้ความช่วยเหลือทางเทคนิคบางอย่างแก่กองทัพ พวกเขาก็จะได้รับเสบียงอาหารเล็กน้อย

แม้เสบียงจะน้อย แต่ก็ช่วยไม่ให้คนต้องอดตาย

ผู้คนมากมายที่ควรจะตายด้วยความหิวโหยกลับมีทางรอด พวกเขาร้องไห้ด้วยความยินดี และสรรเสริญการกระทำของกองทัพในช่องสื่อสาร

ห่างจากหมู่บ้านเจียงหนานหมิงเยว่สองกิโลเมตร ในหมู่บ้านวิลล่าจิ่งหู

ฉี่หวั่นเอ๋อร์ เพื่อนสาวของอวี่อินอิน กำลังแทะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปครึ่งซองสุดท้าย ดวงตาสวยงามคมกริบของหลิวหวั่นจวิน แม่ของเธอ เต็มไปด้วยความกังวล

"อินอินหาคนมาช่วยเราจริง ๆ เหรอลูก? ตอนนี้กองทัพมาแล้ว เราควรไปทางกองทัพไหม เพราะที่บ้านไม่มีอะไรกินแล้ว อีกวันสองวัน เราอาจจะไม่มีแรงด้วยซ้ำ"

ฉี่หวั่นเอ๋อร์ตอบอย่างจริงจัง "แม่ เชื่อหนูสิ อินอินบอกว่าผู้ชายที่เธอหามาชื่อเสินหยวี่ซวี เขาเก่งมาก สองวันนี้แม่ก็เห็นข่าวของเขาแล้วใช่ไหมล่ะ"

"เห็นแล้ว" พอพูดถึงเรื่องนี้ สายตาของหลิวหวั่นจวินก็ยิ่งกังวลมากขึ้น

"แม่กลัวเรื่องนี้แหละ แม่ดูสิ คนพวกนั้นต่างพูดกันว่าเสินหยวี่ซวีเป็นฆาตกรอันดับหนึ่งของเมือง H ไม่ใช่เหรอ เขาฆ่าคนในดินแดนลับไปตั้งเยอะ พอออกมาก็ยังฆ่าอีกไม่น้อย... แม่กลัวว่าอินอินจะถูกเขาข่มขู่ ไม่มีทางเลือก..."

(จบบทที่ 15)