บทที่ 1410 วิกฤตกาแล็กซีลั่วหยาง 11 (ฟรี)

หลังจากสู้รบปกป้องจักรวรรดิหลงเซี่ยวมาสามร้อยชั่วโมง

แม้ทุกอย่างจะดูเหมือนอยู่ในสภาวะสมดุล แต่กองทัพของจักรวรรดิหลงเซี่ยวกลับตื่นตัวยิ่งกว่าช่วงเวลาไหนๆ

เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า อารยธรรมผู้กลืนกินจะต้องเดินหมากต่อไปในไม่ช้า

และก็เป็นไปตามคาด อารยธรรมผู้กลืนกินเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว!

"ข่าวด่วน! ในกาแล็กซีลั่วหยาง 11 มียานรบของอารยธรรมผู้กลืนกินทะลักเข้ามาเป็นจำนวนมาก โดยมียานรบเพิ่มเข้ามาเฉลี่ย 300,000 ลำต่อชั่วโมง!

นอกจากนี้ การโจมตีของกองทัพกลืนกินยังรุนแรงขึ้นมาก

ตอนนี้แรงกดดันในสมรภูมิลั่วหยาง 11 กำลังเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง แนวป้องกันทุกจุดกำลังอยู่ในขั้นวิกฤต

หากไม่มีมาตรการใดๆ มาควบคุม กาแล็กซีลั่วหยาง 11 จะถูกยึดไปกว่าสองในสาม และภายในยี่สิบชั่วโมง กาแล็กซีลั่วหยาง 11 จะล่มสลายโดยสมบูรณ์!" ลิลิธรายงานข้อมูลฉุกเฉินให้จ้าวเฉินฟังด้วยความตึงเครียด

จ้าวเฉินจ้องมองแผนที่จักรวาลอันกว้างใหญ่เบื้องหน้าอย่างตั้งใจ พร้อมชี้ไปที่ตำแหน่งของกาแล็กซีลั่วหยาง 11 "ดูเหมือนอารยธรรมผู้กลืนกินวางแผนจะเริ่มต้นที่นี่สินะ”

"เราจะเอายังไงกันดีคะ?" ลิลิธธถามจ้าวเฉิน

พรึ่บ

ในขณะนั้นเอง ภาพโฮโลแกรมของชาร์ล็อตต์ก็ปรากฏขึ้นข้างๆ

"ชาร์ล็อตต์ เธอได้รับข่าวแล้วใช่ไหม? เตรียมจะจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้ายังไง" จ้าวเฉินหันไปถามชาร์ล็อตต์

ชาร์ล็อตต์เข้าประเด็นทันที "เราจะทิ้งกาแล็กซีลั่วหยาง 11 ไม่ได้เด็ดขาด เป้าหมายของเราคือการควบคุมขอบเขตของสมรภูมิเอาไว้ ห้ามปล่อยให้ศัตรูขยายตัวจนลุกลามเหมือนไฟลามทุ่ง

อันดับแรก ส่งกลุ่มกองทัพที่เก้าไปสนับสนุนสมรภูมิในกาแล็กซีลั่วหยาง 11 ทันที และส่งกองทัพพายุหิมะเข้าไปสมทบด้วย

อนุญาตให้จอมพลตาแดงนำยานธงระดับ T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่เข้าสู่สนามรบได้หากจำเป็น

ในขณะเดียวกัน ยานบัญชาการระดับ T6 ดีไวท์ดราก้อนเอ็มเพอเรอร์ของท่านก็ต้องเตรียมพร้อมออกเดินทางไปยังกาแล็กซีลั่วหยาง 11 เพื่อสนับสนุนการรบ และยานธงลำอื่น ๆ ก็ต้องเตรียมเข้าสู่สนามรบเช่นกัน!"

ชาร์ล็อตต์อธิบายแผนของเธอจบในคราวเดียว

จ้าวเฉินพยักหน้า และมองไปที่ลิลิธ "ทำตามที่ชาร์ล็อตต์บอกเถอะ"

"รับทราบ" ลิลิธรับคำ

จ้าวเฉินหันกลับมาถามชาร์ล็อตต์ต่อ "แล้วถ้าศัตรูแค่แกล้งบุกหลอก แต่เป้าหมายจริงคือสมรภูมิอื่นล่ะ?"

ชาร์ล็อตต์ยักไหล่อย่างจนใจ แล้วกล่าวว่า "สำหรับสถานการณ์ของเราในตอนนี้ ต่อให้ศัตรูจะแค่บุกหลอก มันก็สร้างแรงกดดันให้เราได้ไม่ต่างจากของจริง เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับมือเต็มกำลัง

หากพวกมันมีแผนการอื่นจริง เราก็ทำได้แค่รอให้พวกมันเดินหมากก่อน แล้วค่อยหาทางจัดการทีหลัง"

จ้าวเฉินพยักหน้า

นี่คือสถานการณ์ของจักรวรรดิหลงเซี่ยวในปัจจุบัน ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

"กษัตริย์เอลฟ์เพลิงยังไม่สามารถขอให้จักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์ส่งกำลังเสริมมาได้อีกเหรอ?" ชาร์ล็อตต์ถามขึ้น

จ้าวเฉินส่ายหน้า "อืม ผู้บริหารระดับสูงของจักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์ส่วนใหญ่ค่อนข้างอนุรักษ์นิยม ตราบใดที่ยังไม่เห็นโอกาสที่ชัดเจน พวกเขาก็คงไม่ยอมส่งกำลังเสริมมาให้เราอีก

โชคดีที่ตามข่าวล่าสุด ประตูมิติข้ามจักรวาลที่เชื่อมระหว่างจักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์กับจักรวรรดิหลงเซี่ยวจะเสร็จสมบูรณ์ในอีกสองวันข้างหน้า

เนื่องจากสถานการณ์พิเศษในปัจจุบัน ขั้นตอนการทดสอบต่างๆ จึงถูกตัดลดให้สั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้

ทันทีที่สร้างเสร็จ มันจะเปิดใช้งานได้ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง

เมื่อถึงเวลานั้น ทรัพยากรสนับสนุนจากจักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์ก็สามารถส่งตรงมายังจักรวรรดิหลงเซี่ยวของเราได้

กษัตริย์เอลฟ์เพลิงยืนยันว่า อย่างน้อยเรื่องนี้เธอยังสามารถรับประกันให้ได้

นอกจากนี้เรายังตกลงกันแล้วว่า ทรัพยากรการรบที่เราเคยสนับสนุนกองทัพเอลฟ์ไปก่อนหน้านี้ ทางจักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์จะชดเชยคืนให้เราในรูปแบบของวัสดุต้นน้ำ ซึ่งจะช่วยบรรเทาการขาดแคลนวัสดุของเราได้”

ชาร์ล็อตต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “ในสถานการณ์แบบนี้แล้ว จักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่เต็มใจจะลงมือ พวกเขากำลังทิ้งโอกาสครั้งแล้วครั้งเล่า!”

จ้าวเฉินหรี่ตาลง แล้วพูดว่า “ทุกคนย่อมมองเรื่องต่างๆ จากมุมมองของตัวเองเป็นหลัก ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แต่หากวิสัยทัศน์คับแคบเกินไป สุดท้ายหายนะก็จะมาเยือนตัวเองเข้าสักวัน”

จ้าวเฉินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามชาร์ล็อตต์ว่า “แผนการที่เธอเคยพูดถึงก่อนหน้านี้เป็นยังไงบ้าง?

ถ้าเราสามารถใช้แผนนั้นมอบ ‘ของขวัญชิ้นใหญ่’ ให้สภาสูงของพวกเอลฟ์ดูได้ บางทีมันอาจจะทำให้พวกเขาเข้าใจเสียทีว่า ตอนนี้คือเวลาที่ต้องทุ่มสุดตัว เพื่อกวาดล้างอารยธรรมผู้กลืนกิน”

“ขณะนี้แผนการยังอยู่ในระหว่างการจำลองอย่างต่อเนื่อง

จนถึงตอนนี้ ผลที่ออกมามีความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จประมาณ 40% แต่พวกเราอาจต้องแบกรับความสูญเสียไม่น้อย และความเสี่ยงก็สูงมาก” ชาร์ล็อตต์ตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ตอนนี้พวกเราไม่มีทางเลือกมากนัก เตรียมตัวให้พร้อมที่สุดเท่าที่จะทำได้เถอะ” จ้าวเฉินเอ่ยเสียงเข้ม

หลังจากนั้นภาพโฮโลแกรมของชาร์ล็อตต์ก็หายไป

ไม่นานนัก กษัตริย์เอลฟ์เพลิงก็ติดต่อหาจ้าวเฉิน

ภาพโฮโลแกรมของกษัตริย์เอลฟ์เพลิงปรากฏขึ้น

ตอนนี้กษัตริย์เอลฟ์เพลิงมีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด

“ฉันทราบสถานการณ์ในกาแล็กซีลั่วหยาง 11 แล้ว

พวกอารยธรรมผู้กลืนกินกำลังจะใช้ไพ่ตาย อีกไม่นานพวกมันต้องเปิดใช้งานแท่นบูชาวิญญาณแน่

หากพวกมันนำแท่นบูชาวิญญาณไปใช้ในกาแล็กซี 11 สถานการณ์จะทวีความรุนแรงจนเกินควบคุม” กษัตริย์เอลฟ์เพลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ฉันรู้แล้ว" จ้าวเฉินพยักหน้า

กษัตริย์เอลฟ์เพลิงมองจ้าวเฉินอย่างรู้สึกผิด แล้วกล่าวว่า “ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่สามารถเกลี้ยกล่อมพวกหัวดื้อเหล่านั้นได้”

จ้าวเฉินมองไปที่กษัตริย์เอลฟ์เพลิงพร้อมรอยยิ้มบางๆ  “ฉันรู้ว่าเธอพยายามอย่างเต็มที่แล้ว

จากเส้นตายที่กองทัพเอลฟ์ห้ามสูญเสียยานรบเกินวันละ 50,000 ลำ อันที่จริงมันข้ามเส้นนั้นไปตั้งนานแล้ว

เท่าที่ฉันรู้ กองทัพเอลฟ์เคยสูญเสียสูงสุดเกือบ 80,000 ลำในวันเดียว

ฉันคิดว่าเธอเองก็คงแบกรับความกดดันมหาศาลจากสภาสูงเหมือนกัน”

กษัตริย์เอลฟ์เพลิงแค่นยิ้มสมเพชตัวเอง พลางกล่าวว่า “การจะกล่อมพวกคนแก่หัวโบราณเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โชคดีที่จนถึงตอนนี้ผลการรบของเรายังค่อนข้างดี ฉันเลยใช้อัตราส่วนความสูญเสียในสนามรบมาอ้างจนพวกเขายอมให้รบต่อไปได้ แต่เงื่อนไขที่ว่า หากเสียยานรบเกิน 50% ต้องถอนทัพทันทียังไม่เปลี่ยนแปลง

ฉัน... จ้าวเฉิน ฉันรู้ว่าพูดแบบนี้ในฐานะพันธมิตรอาจจะไม่ค่อยเหมาะนัก

แต่ในฐานะสหายร่วมรบที่จริงใจต่อกัน ฉันอยากให้นายเตรียมใจไว้แต่เนิ่นๆ

หากสถานการณ์นั้นเกิดขึ้นจริง กองทัพเอลฟ์คงต้องถอนตัวออกไปทันที

จากนั้น… ถ้าจำเป็น ฉันสามารถช่วยนายได้ จักรวรรดิเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์สามารถรับผู้ลี้ภัย…”

จ้าวเฉินพูดขัดจังหวะกษัตริย์เอลฟ์เพลิงด้วยรอยยิ้ม “ฉันรู้ครับว่าเธออยากจะสื่ออะไร จักรวาลนี้อาจจะไม่ใหญ่โต ไม่ได้สวยงาม และไม่ได้อุดมสมบูรณ์มากนัก

แต่ที่นี่คือ ‘บ้าน’ ของฉัน

ในขณะเดียวกัน ที่นี่ก็เป็นจักรวรรดิที่ฉันสร้างขึ้น มีผู้คนมากมายที่เชื่อมั่นและติดตามฉันไปทุกที่ ฉันจะไม่มีวันทอดทิ้งบ้านของตัวเองเด็ดขาด”

กษัตริย์เอลฟ์เพลิงถอนหายใจยาว แววตาของเธอหม่นหมองลง

ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มมองสถานการณ์ในแง่ร้ายเสียแล้ว

แม้ในใจของเธอจะประเมินค่าสงครามครั้งนี้ไว้สูงมาก และตัวเธอเองก็ได้เรียนรู้กลยุทธ์ใหม่ๆ จากจักรวรรดิหลงเซี่ยวไปไม่น้อย

แต่น่าเสียดายที่สงครามมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

มันไม่ใช่แค่การที่ทั้งสองฝ่ายเอายานรบมายิงกันให้จบไป แต่มันมีปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายที่ส่งผลต่อชัยชนะ

เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านั้น กษัตริย์เอลฟ์เพลิงก็เผลอกำหมัดแน่น

จ้าวเฉินสังเกตเห็นท่าทางของกษัตริย์เอลฟ์เพลิง เขาจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่จำเป็นต้องแบกความรู้สึกผิดเอาไว้หรอก

อีกอย่าง... ตอนนี้เรายังไม่แพ้สักหน่อย

ใครบอกกันว่าเราต้องเป็นผู้แพ้ในสงครามครั้งนี้ อย่าละทิ้งความเป็นไปได้จนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย”

กษัตริย์เอลฟ์เพลิงมองจ้าวเฉินที่ยังคงยิ้มได้ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยความรู้สึกซับซ้อน

เธอไม่รู้ว่าชายคนนี้เชื่อมั่นแบบนั้นจริงๆ หรือแค่พูดเพื่อปลอบใจตัวเองกันแน่

การสนทนาสั้นๆ จบลง

เนื่องจากกองทัพเอลฟ์ทั้งห้ากลุ่มที่เธอนำมาถูกส่งลงสนามรบไปหมดแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่เธอทำได้มีเพียงการเร่งประสานงานที่ปลายทางของประตูมิติข้ามจักรวาลที่กำลังจะสร้างเสร็จ เพื่อเตรียมทรัพยากรให้พร้อมที่สุดเท่าที่จะทำได้

นอกเหนือจากนี้... เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว

------------------

กาแล็กซีลั่วหยาง 11

“พวกเรากลุ่มกองทัพหลงเซี่ยวที่เก้าได้รับคำสั่งให้เข้าสนับสนุนสมรภูมิลั่วหยาง 11” มิเดลเอ่ยขึ้น ขณะมองไปยังหน้าจอสื่อสาร

ในหน้าจอสื่อสารปรากฏภาพของพลเอกชิงหมาน ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพหลงเซี่ยวที่แปด และผู้บัญชาการของกลุ่มกองทัพเอลฟ์ที่สามสิบ

ตอนนี้สีหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความอ่อนล้า

พวกเขาได้ปักหลักสู้ในสมรภูมิลั่วหยาง 11 โดยต้องแบกรับแรงกดดันที่มากยิ่งกว่าสมรภูมิแห่งอื่นหลายเท่า

ยิ่งตอนนี้ศัตรูส่งกำลังเสริมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง และเพิ่มความรุนแรงในการบุกโจมตี ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนกำลังแบกภูเขาขนาดยักษ์ไว้บนบ่า

"เยี่ยมเลย ฉันดีใจที่พวกเธอมาช่วย แรงกดดันทางนี้จะได้ลดลงไปบ้าง” ชิงหมานกล่าวด้วยความซาบซึ้ง

มิเดลสังเกตเห็นว่า หางงูของชิงหมานที่มักจะกระดิกไปมาอย่างร่าเริงตามปกติ ในตอนนี้กลับนอนนิ่งอยู่บนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

แม้แต่เกล็ดบนตัวก็ดูหมองหม่นลงไปมาก

ชัดเจนว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมา ชิงหมานต้องเผชิญกับแรงกดดันที่หนักหนาสาหัสเกินขีดจำกัดจริงๆ

"นี่เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว

นอกจากนี้ องค์จักรพรรดิยังได้ส่งกองทัพพายุหิมะมาสมทบที่กาแล็กซีลั่วหยาง 11 ด้วย

ขณะนี้กองทัพพายุหิมะกำลังเดินทางผ่านประตูดาว คาดว่าจะถึงที่นี่ภายในครึ่งชั่วโมง และเข้าสู่การรบได้ภายในหนึ่งชั่วโมง

ที่สำคัญ องค์จักรพรรดิอนุญาตให้จอมพลตาแดงนำยานธง T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่เข้าสู่สนามรบแล้ว!” มิเดลแจ้งข่าวดี

“อนุญาตให้ใช้ยานธง T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทได้งั้นเหรอ! เยี่ยมไปเลย!”

เมื่อได้ยินว่ายานธงระดับ T6 กำลังจะมา แววตาที่อ่อนล้าของชิงหมานก็กลับมาเป็นประกายอีกครั้ง

ทางด้านผู้บัญชาการเอลฟ์จากกลุ่มกองทัพเอลฟ์ที่สามสิบถามขึ้นอย่างสงสัยว่า “เกี่ยวกับยานระดับ T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่ของพวกคุณ ทางเราพอจะมีข้อมูลอยู่บ้างว่าเป็นยานรบที่แข็งแกร่งมาก

แต่สำหรับสมรภูมิที่มียานรบหลักล้านลำแบบนี้ ยานรบเพียงลำเดียวจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้จริงๆ เหรอ?”

ต้องเข้าใจก่อนว่า ข้อมูลการรบของยานธงระดับสูงของจักรวรรดิหลงเซี่ยวนั้นเป็นความลับขั้นยอด

แม้ยานธงรุ่นแรกๆ จะมีข้อมูลบางส่วนหลุดลอดออกไปบ้าง แต่สำหรับยานธงรุ่นใหม่ๆ อย่างโวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่ ซึ่งเพิ่งเข้าประจำการได้ไม่นาน ข้อมูลภายนอกแทบจะเป็นศูนย์

ชิงหมานกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจว่า “ลำพังยานธงระดับ T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่เพียงลำเดียวอาจจะไม่สามารถเปลี่ยนกระแสสงครามทั้งหมดได้

แต่การมีอยู่ของมันก็เปรียบเสมือนเสาหลักคอยยึดเหนี่ยวจิตใจ

เดี๋ยวพอคุณได้เห็นความสามารถของมันด้วยตาตัวเอง คุณจะเข้าใจเองว่ามันน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน!”

ผู้บัญชาการเอลฟ์เต็มไปด้วยความอยากรู้

ลึกๆ ในใจ เขาก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่ายานรบในตำนานลำนี้มีดีอย่างไร

หลังจากนั้น กลุ่มกองทัพหลงเซี่ยวที่เก้าภายใต้การนำของมิเดลก็เข้าสู่สมรภูมิอย่างเต็มตัว

เนื่องจากการโจมตีของกองทัพศัตรูรุนแรงมากขึ้น

ในสมรภูมินี้ ไม่ว่าจะเป็นกองทัพหลงเซี่ยวหรือกองทัพเอลฟ์ ต่างก็ถูกส่งไปประจำการในแนวหน้า

ในตอนนี้พวกเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะสลับกันพักผ่อนเลยด้วยซ้ำ ทุกคนต่างเตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตีที่อาจจะรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

และข้อสันนิษฐานของพวกเขาก็ถูกต้อง

การโจมตีของอารยธรรมผู้กลืนกินเริ่มดุเดือดและบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ

แม้จะมีกลุ่มกองทัพหลงเซี่ยวที่เก้าเข้ามาเสริม แต่แนวป้องกันก็ยังคงถูกบีบให้ถอยร่นไปทีละน้อย

ต่อให้ตาแดงจะนำกองทัพพายุหิมะเข้าสู่สนามรบแล้ว ก็ยังไม่สามารถหยุดยั้งสถานการณ์นี้ได้อย่างสมบูรณ์

“ศัตรูกำลังโจมตีแนวป้องกัน 081 ในทิศทาง M711อย่างหนัก มีโอกาสสูงมากที่แนวป้องกันนี้จะถูกตีแตก!” เสียงของชิงหมานดังขึ้นในช่องบัญชาการ

ผู้บัญชาการกองทัพเอลฟ์กล่าวด้วยความกังวลว่า “ยานรบในกองทัพของผมถูกส่งลงสนามไปหมดแล้ว ในช่วงสั้นๆ นี้ผมไม่สามารถส่งกำลังไปช่วยได้เลย!”

มิเดลขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “กองทัพของฉันก็กำลังรบติดพันอยู่ หากจะถอนกำลังบางส่วนออกไปสนับสนุนจุดนั้น ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบห้านาที

“สิบห้านาทีไม่ทันแน่ ถึงตอนนั้นแนวป้องกันคงถูกตีแตกไปแล้ว

ในสถานการณ์แบบนี้ หากศัตรูสามารถทะลวงแนวป้องกันเข้ามาได้แม้แต่จุดเดียว มันจะส่งผลกระทบไปทั่วทั้งแนวป้องกัน!” ชิงหมานส่ายหน้า

“งั้นให้ฉันไปสนับสนุนแนวป้องกันนั้นเอง” ตาแดงที่นิ่งเงียบมาตลอดเอ่ยขึ้น

“จอมพลตาแดง เท่าที่ผมทราบ กองทัพพายุหิมะส่วนใหญ่ถูกส่งไปประจำการตามแนวป้องกันต่างๆ แล้ว

การจะถอนกำลังออกมาก็ต้องใช้เวลาเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ?” ผู้บัญชาการเอลฟ์ถามด้วยความกังวล

ตาแดงกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ถ้าจะใช้ยานรบจำนวนมากน่ะต้องใช้เวลาแน่ แต่หากไปเพียงลำเดียว ก็ไม่ต้องการเวลามากขนาดนั้น”

"ยานธงระดับ T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่ของฉันจะไปสนับสนุนแนวป้องกันนั้นเอง

ในขณะเดียวกัน กองทัพพายุหิมะจะรวบรวมยานรบ 3,000 ลำ และตามไปสมทบภายในสิบนาที

กองทัพของฉันเป็นยานลาดตระเวนและยานลาดตระเวนประจัญบานทั้งหมด ซึ่งสามารถเคลื่อนที่และให้การสนับสนุนได้อย่างรวดเร็ว

ปล่อยเรื่องนี้ให้ฉันจัดการเอง”

เมื่อได้ยินคำพูดของตาแดง ทั้งชิงหมานและมิเดลต่างก็มีท่าทางโล่งใจทันที

ในเมื่อจอมพลตาแดงออกปากเอง แถมยังมียานธงระดับ T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่ มันย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน

ผู้บัญชาการเอลฟ์มองท่าทีที่เชื่อมั่นอย่างแรงกล้าของเหล่านายพลหลงเซี่ยวทั้งสาม และยิ่งทวีความสงสัยมากขึ้นไปอีก

ยานธงระดับ T6 โวร์เกลอร์เดอะกลัทโทนี่ลำนั้น มันแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่ ถึงทำให้พวกเธอเชื่อใจได้ขนาดนั้น?

จากที่ได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาพักใหญ่ เขารู้ดีว่าเหล่านายพลของจักรวรรดิหลงเซี่ยวไม่ได้เป็นพวกโง่เขลา

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คัดค้านอะไร เพียงแต่รู้สึกสงสัยในเรื่องนี้เท่านั้น