บทที่ 63 - ความซวยของเจ้าอ้วน! บทลงโทษของฉินเยวียน!

บทที่ 63 - ความซวยของเจ้าอ้วน! บทลงโทษของฉินเยวียน!

ไร้ระเบียบวินัย!

"ช่างไร้ระเบียบวินัยสิ้นดี!"

ฉินเยวียนคำรามออกมาด้วยความโกรธ

"ผมเคยคิดว่า พวกคุณแต่ละคนแอบซ่อนมือถือไว้สักเครื่องก็นับว่ามากแล้ว!"

"ไม่นึกเลยว่า พวกคุณจะมีความสามารถล้นเหลือขนาดนี้! นี่มันแทบจะเฉลี่ยแล้วมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์คนละสองเครื่องเลยเหรอ?"

ฉินเยวียนตะคอกลั่น "ลู่เสี่ยวตง! คุณถึงกับแอบซ่อนบุหรี่ไว้อีกสองแถวเลยเหรอ? ตอนที่เพิ่งเข้ากรมมา พวกคุณไม่ได้ส่งมอบของใช้ส่วนตัวกันหรือยังไง?"

จ้าวรุ่ยเซวียนและเพื่อนอีกสองคนเองก็สงสัยมาก! พวกเขาจำได้ว่าตอนเริ่มเข้ากรมก็เคยให้ส่งมอบของมาครั้งหนึ่งแล้วนะ! ตอนนั้นเกือบทุกคนก็ส่งมาคนละนิดคนละหน่อย จนเต็มตะกร้าใบใหญ่สองใบเลยนี่นา!

ทำไมตอนนี้พวกเด็กดื้อกลุ่มนี้ถึงเหมือนเล่นมายากล เสกของออกมาได้เยอะขนาดนี้อีก?

"รายงานผู้กอง!"

เมื่อเห็นฉินเยวียนเรียกชื่อตน เจ้าอ้วนก็ก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ยิ้มแห้งๆ ด้วยความลำบากใจ "ตอนเริ่มเข้ากรมเคยส่งมอบไปแล้วครั้งหนึ่งครับ! แต่... ของพวกนี้ผมเพิ่งไปซื้อมาใหม่ตอนออกไปข้างนอกเมื่อช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาครับ!"

ฉินเยวียนถึงกับบางอ้อ! ที่แท้มันก็เป็นแบบนี้นี่เอง! แต่ว่า... ซื้อมาใหม่เหรอ?

ฉินเยวียนมองไปที่ไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดสองเครื่องและไอแพดในมือของเจ้าอ้วน เห็นได้ชัดว่าเป็นรุ่นล่าสุด! อุปกรณ์สามอย่างนี้รวมกันแล้วยังไงก็ต้องมีสองสามหมื่นหยวนแน่นอน!

"พวกเด็กเวรพวกนี้! แม่งโคตรรวยเลยแฮะ!" ฉินเยวียนอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาในใจ ซื้อของราคาแพงขนาดนี้เหมือนซื้อผักซื้อปลาเลยเหรอเนี่ย! เห็นแล้วก็น่าเจ็บใจชะมัด!

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเยวียนรู้สึกว่าตัวเองจน จนเหลือเกิน! โชคดีที่ตอนนี้เขาเป็นทหาร ไม่จำเป็นต้องไปสนใจเรื่องสิ่งของนอกกายพวกนี้มากนัก แต่ถ้าเขามีเงินเก็บก้อนใหญ่ เขาก็คงจะมีความสุขมากกว่านี้แหละ

"แล้วบุหรี่สองแถวนี้ล่ะ?" ใบหน้าของฉินเยวียนเคร่งขรึม จ้องมองเจ้าอ้วนด้วยความไม่พอใจอย่างมาก!

"แหะๆ ผู้กองครับ ผมไม่ได้สูบบุหรี่ครับ! ความจริงบุหรี่สองแถวนี้ ผมตั้งใจซื้อมาฝากผู้กองกับผู้บังคับหมวดทั้งสามท่านครับ!" เจ้าอ้วนพูดพลางยิ้มเผล่ แล้วยื่นบุหรี่สองแถวนั้นมาตรงหน้าผู้บังคับหมวดทั้งสามและฉินเยวียนอย่างนอบน้อม

ผู้บังคับหมวดทั้งสามคนถึงกับอึ้งไปเลย! ตาค้างกันหมด!

"เชี้ยเอ๊ย นี่มันบุหรี่รุ่นกษัตริย์เก้าห้าในตำนานนี่นา? บุหรี่ที่แพงที่สุดในตลาดตอนนี้เลยไม่ใช่เหรอ?" จ้าวรุ่ยเซวียนมองแล้วก็ตาโต ใจหายใจคว่ำไปถึงขั้วหัวใจ

เห็นเพียงบุหรี่สองแถวที่มีรูปลักษณ์แสดงถึงความสูงส่งและสง่างาม สีเหลืองจักรพรรดิเป็นสีหลัก มีลายมังกรที่ดูเคร่งขรึมเป็นพื้นหลัง พร้อมภาพมังกรคู่พ่นแก้วที่ดูโดดเด่น รูปแบบบรรจุภัณฑ์เต็มไปด้วยกลิ่นอายของราชวงศ์ เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าราคามหาศาล! นี่คือราชาแห่งกลิ่นบุหรี่อย่างไม่ต้องสงสัย แม้แต่การออกแบบมวนบุหรี่ก็ยังพิถีพิถันมาก ตรงก้นกรองมีลายมังกร และมวนบุหรี่สีขาวสะอาดตาพิมพ์คำว่า 'เก้าห้า' เพื่อสื่อถึงความสูงส่งของบุหรี่ชนิดนี้!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือบุหรี่รุ่นกษัตริย์เก้าห้า! ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เนื่องจากการควบคุมของรัฐบาล ราคาบุหรี่ถูกจำกัดไว้ที่สูงสุด 100 หยวนต่อซอง และบุหรี่ตรงหน้านี้ก็คือระดับนั้น 100 หยวนต่อซอง เป็นหนึ่งในบุหรี่ที่แพงที่สุดในตลาดปัจจุบัน แถวหนึ่งมี 10 ซอง มูลค่า 1,000 หยวน สองแถวก็คือ 2,000 หยวน

"เชี้ย! เจ้าอ้วนสมองลัดวงจรหรือเปล่าเนี่ย?"

"กล้ามาเสนอหน้าส่งบุหรี่ให้ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ?"

"เฮ้อ เจ้าอ้วนซวยแน่!"

พวกเด็กดื้อพอเห็นสีหน้าของฉินเยวียนและผู้บังคับหมวดทั้งสาม ต่างก็พากันถอนหายใจยาว!

"ลู่เสี่ยวตง!" ฉินเยวียนคำรามลั่น เสียงต่ำลึก "คุณช่างกล้าดีนักที่บังอาจมาติดสินบนผู้บังคับกองร้อยและผู้บังคับหมวดแบบโจ่งแจ้งขนาดนี้?"

เจ้าอ้วนรีบทำหน้าเศร้าเหมือนถูกใส่ร้าย อธิบายด้วยความจริงใจทันที "ผมไม่ได้ทำแบบนั้นนะครับผู้กอง! ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นจริงๆ! ผมรู้ว่าพวกท่านที่เป็นทหารเก๋าต้องมีนิสัยชอบสูบบุหรี่แน่ๆ ความจริงผมตั้งใจจะหาโอกาสแอบเอาไปให้เป็นการส่วนตัวครับ นอกเหนือจากนั้นไม่มีเจตนาอื่นเลยจริงๆ ตอนนี้ผู้กองมาตรวจค้นของผิดกฎ ผมเลยถือโอกาสเอาบุหรี่ออกมาด้วยเลยครับ"

"เอาขยะของคุณทั้งหมด โยนลงไปในตะกร้าซะ!"

"จากนั้น จากเดิมที่ต้องวิ่ง 10 กิโลเมตรในคืนนี้ ผมขอสั่งทำโทษเพิ่มอีก 10 กิโลเมตร!"

"ตอนนี้ ปฏิบัติเดี๋ยวนี้!"

ฉินเยวียนโกรธจัดจริงๆ

"ครับ! ผู้กอง!" เมื่อเห็นฉินเยวียนระเบิดอารมณ์ เจ้าอ้วนก็ตกใจจนหน้าถอดสี รีบโยนของในมือลงในตะกร้าอย่างรวดเร็วโดยไม่สนว่าจะพังหรือไม่ จากนั้นก็รีบวิ่งหนีออกไปที่สนามออกกำลังกายทันที!

"ทั้งหมดแถวตรง!"

"ตอนนี้ ตามลำดับแถว เอาของในมือพวกคุณทั้งหมด ใส่ลงในตะกร้าซะ!"

"ครับ! ผู้กอง!"

เมื่อเห็นเจ้าอ้วนโดนลงโทษเป็นตัวอย่าง พวกเด็กดื้อทุกคนต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อ ไม่กล้าปริปากพูดแม้แต่คำเดียว แม้แต่หวังเทียนอี้เองก็ไม่ได้พูดอะไรมาก! เขารู้ดีว่าไม่ว่าจะพูดหรือทำอะไรตอนนี้ ก็มีแต่จะทำให้ฉินเยวียนโกรธมากขึ้นเท่านั้น! อยู่นิ่งๆ ไว้จะดีกว่า!

จ้าวรุ่ยเซวียนและเพื่อนอีกสองคนมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง นี่คือกลุ่มทหารใหม่ที่พวกเขายึดของที่มีมูลค่าสูงที่สุดเท่าที่เคยเป็นทหารมาเลยทีเดียว! เรียกได้ว่าทำลายสถิติไปเลย! ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อเด็กแสบแต่ละคนในที่นี้ถ้าไม่รวยก็ต้องมีอิทธิพลทั้งนั้นนี่นา

ไม่นานนัก ทุกคนก็ก้าวออกมาส่งของจนครบหมด แต่กลับมีทหารใหม่คนหนึ่งที่มีร่างกายผอมแห้งยืนนิ่งอยู่กับที่

ฉินเยวียนจำได้ว่าเขาชื่อเฉินชาง เป็นหนึ่งในทหารใหม่ไม่กี่คนในรุ่นนี้ที่ไม่มีพื้นฐานครอบครัวอะไรเลย และมาจากพื้นที่ภูเขาที่ห่างไกล ฉินเยวียนจำเขาได้แม่นมาก เพราะหมอนี่ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง ได้ที่โหล่ตลอด! ผลการฝึกทุกอย่างของเขาเกือบจะรั้งท้ายเสมอ

พอได้เจอเขา ฉินเยวียนถึงได้เข้าใจความรู้สึกของครูสมัยที่เขาเรียนหนังสือได้อย่างลึกซึ้ง ในฐานะครูประจำชั้น คนที่จะจำได้แม่นที่สุดก็คือเด็กที่เรียนเก่งระดับหัวกะทิกับเด็กที่เรียนแย่สุดขีด เฉินชางคนนี้คือทหารที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ!

"เฉินชาง ของผิดกฎของคุณล่ะ?" ฉินเยวียนตอนนี้กำลังอารมณ์เสียมาก คำรามออกมาด้วยความโกรธ

"รายงานผู้กอง! ผม... ผมไม่มีของผิดกฎครับ!" เฉินชางตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาด้วยความหวาดกลัว

"เฉินชาง การแอบซ่อนของผิดกฎจะทำให้ทั้งหมู่ของคุณซวยกันหมด! คุณรู้ไหมว่าผลที่ตามมามันเป็นยังไง?" ฉินเยวียนกดดันอย่างหนัก พร้อมกับแผ่รังสีอำนาจออกมาจากตัวทันที

"รายงานผู้กอง! มือถือเครื่องเดียวที่ผมมี ผมส่งมอบไปตั้งแต่ต้นแล้วครับ! ตอนนี้ในตู้เก็บของส่วนตัวไม่มีของผิดกฎอะไรทั้งนั้น! ถ้าผู้กองไม่เชื่อ สามารถไปตรวจค้นได้เดี๋ยวนี้เลยครับ!" เฉินชางกลัวจนลนลาน รีบอธิบายเสียงดังลั่น

"หืม? เหมือนจะไม่มีจริงๆ แฮะ?" ฉินเยวียนเลิกคิ้วขึ้น เขาสังเกตดูอย่างละเอียด พบว่าคำพูดของเฉินชางดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องโกหก! เพราะขนาดจางซ่วยหรือจางชงยังทนรับอารมณ์โกรธของเขาไม่ไหว แล้วเฉินชางที่ไม่มีที่พึ่งพาจะทนได้อย่างไร?

"ไม่มีก็ดีแล้ว!" ฉินเยวียนแค่นเสียงหึ จากนั้นก็กวาดสายตาอันเย็นชาไปที่ทุกคน "พวกคุณแต่ละคนเนี่ย คิดว่าที่นี่เป็นรีสอร์ทหรือไง?"

"ผมบอกพวกคุณตั้งนานแล้ว!"

"ในกองร้อยทหารใหม่แห่งนี้ ต่อให้เป็นมังกรก็ต้องขดตัวอยู่เฉยๆ ต่อให้เป็นเสือก็ต้องหมอบลงให้ผม!"

"อยู่ที่นี่ การฝ่าฝืนระเบียบกองทัพและวินัยทหาร มีผลลัพธ์เพียงอย่างเดียวคือ โดนทำโทษหนัก!"

"ตอนนี้ ทุกคนกลับหอพักไป! ใส่ของลงในเป้ให้เต็ม! ห้ามหนักต่ำกว่า 10 กิโลกรัม!"

"อีก 10 นาที! ทุกคนมาวิ่งสปีด 20 กิโลเมตร!" ฉินเยวียนคำรามสั่งเสียงต่ำ

"ครับ! ผู้กอง!" พวกเด็กดื้อได้ยินก็แทบจะเป็นลม! แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าขัดขืน ทุกคนรีบวิ่งขึ้นตึกไปอย่างรวดเร็ว

"โอยแม่เจ้า! ไหนบอกว่าพรุ่งนี้ถึงจะเริ่มวิ่งแบบแบกน้ำหนักไง ทำไมถึงเริ่มตอนนี้ล่ะเนี่ย?"

"ก็คงเป็นเพราะไอ้คนคาบข่าวนั่นแหละที่ทำให้ปีศาจโกรธจัดขนาดนี้!"

"แบกของ 10 กิโล วิ่ง 20 กิโลเหรอ? ขาสองข้างของผมคงพังแน่ๆ!"

"ขาหักไปเลยก็ดี! จะได้ไม่ต้องฝึก!"

"ไร้สาระน่า! พรุ่งนี้ผมยังอยากแสดงฝีมือยิงปืนเพื่อแข่งเป็นรองหัวหน้าหมู่คนใหม่อยู่เลยนะ!"

พวกเด็กดื้อต่างพากันโอดครวญไม่หยุด

(จบแล้ว)